Repetities TVK

Lees hier mijn logje over The Voice Kids Repetities
foto`s maken bij Introductieduik
Gisteren had ik een hele leuke klus op mijn Agenda staan.
Ik mocht namenlijk foto`s maken namens de fanclub bij de introductieduik.
Dit hadden een aantal fans gewonnen.

Hiervoor moest ik afreizen naar Alkmaar,
naar de duikschool.

Een aantal bekende koppie`s en een aantal voor mij onbekende.
Maar het was erg gezellig en iedereen had er evenveel zin in!

Na een korte uitleg ging iedereen één op één met een duikinstructeur het water in..
Heb een flink aantal foto`s geschoten..
Wat deed iedereen en goed.. gaaf om al die blije koppie`s te zien!
Toen werd ineens de druk opgevoerd, want daar kwam Marco binnen!..
mn hartslag vloog omhoog, en mijn handen begonnen nog NET niet te trillen. maar het scheelde niet veel!


Nog even door gegaan met foto`s schieten..
Marco kwam even gezellig kletsen en nog even mee kijken bij mn foto`s.


En toen was daar het moment voor de fans op uit het water te komen, te kletsen met marco, een foto te maken, cadeautjes te geven en te laten signeren.
Marco nam weer voor iedereen ruimschoots de tijd..
(deze foto`s brachten wel flink wat spanning met zich mee, al die hoopvolle gezichten, die rekenen op JOU foto`s ..)

Maar wat was het leuk om te doen...!! Kei hard werken.. maar wat heb ik genoten!
en tsja toen wilde ik zelf toch ook nog graag even op de foto... Als ik daar dan toch was..
het was dan wel niet mijn prijs.. me HE, ik ben ook een fan 

(helaas vergat ik mijn gemaakte Jacobsladder die ik mee had, te laten signeren.. was voor iedereen bezig, en vergat weer eens mezelf )

Ik heb ondertussen mijn foto`s uitgezocht..
het is niet aan mij om foto`s te plaatsen, en Nathalie gaat zorgen dat de foto`s bij iedereen terecht komt..
maar hier een KLEINE impressie van de dag en van mijn foto`s 



Nathalie (en Tamara) Super gaaf dat ik dit mocht doen..
voelde me zeer vereerd,.. en mochten er nog eens foto`s gemaakt moeten worden....
En hoop nu nog maar op één ding.. dat de duikers blij zullen zijn met hun foto`s!
DUIMENDRAAIEN

 
Hakuna Matata


6 November ....
Vaak laat ik het rusten, denk ik er niet aan en laat ik het voor wat het is.
Ik praat er niet veel over, alleen als het ter spraken komt, of als er een reden is om het te vernoemen.
Maar ontkomen die ik er niet aan, want er zijn altijd mensen die mijn litteken zien.

Pas sinds de afgelopen jaren draag ik shirtjes waarbij hij te zien is, daarvoor echt niet.
Ik schaamde me er voor, dat lelijke litteken,
Maar van de ene op de andere dag is die knop om gegaan, ik leek wel gek.
Door dat litteken ben ik hier nog, het verteld een verhaal en hoort bij mij.

Ik weet nog wel dat de cardioloog mij vertelde dat ik hem met plastische chirurgie weg kon laten halen..
En dan ? ? daar lang van herstellen, en niet weten wanneer er een volgende operatie aan zit te komen..
Ik twijfelde?
Nu ben ik blij dat ik het nooit heb gedaan!! Het hoort namelijk bij mij,
Maar ook omdat het soms als mijn enige bewijs voelt!

Mensen zien het niet aan me.. ik mag en kan ook gewoon alles..
Ik mag 100 rondjes rennen, maar ik kan het niet..
Ik mag uitgaan tot diep in de nacht, maar ik kan het niet..

En wat men niet ziet.. is er ook niet..
?Helaas? ben ik geboren met een aangeboren hartafwijking..
Vele jaren later blijkt het afkomstig van een erfelijke gen, afkomstig van mijn vader.
Toen ik 1,5 jaar oud was ben ik geopereerd, toen ik een jaar of 11/12 was ben ik gedotterd om mijn hartklep op te rekken..
Dit mocht niet baten, en toen ik 13 was ben ik geopereerd en heb ik een donorhartklep gekregen.



Goed waarom ik hier nu opeens dan toch zo mee bezig ben..
Ten eerste omdat ik Dinsdag weer op mijn jaarlijkse controle moet.. en vind dit altijd weer spannend.
Ik krijg dan een Ego ( vreselijk irritant en pijnlijk.. ), een ECG , van die plakkers op je lichaam waarmee ze je hartslag vastleggen, en een gesprek + onderzoek bij de cardioloog.

En ten tweede, ik ben 11 jaar geleden dus geopereerd.. mijn moeder heeft vanuit haar oogpunt hier een heel verslag van geschreven..
Heb dit wel al eens vaker gelezen, maar nog nooit zonder daarbij het droog te houden.
Vorige week was het Donorweek, en je snapt ik ben hier een grote voorstander van..
En ik pakte toen het verslag om een stukje op foto vast te leggen..
Toen viel dus mijn oog op de eerste blz. hier stond boven :
6 November 2001
De opname dag??



6 November? 2001 ? en Dinsdag is het dus .. inderdaad 6 November ( 11 jaar later )
Niks erg mee natuurlijk.. maar soms zijn er van die momenten† dat er weer een film in je hoofd afdraait.. dat er gedachtes door je hoofd gaan.. dat je jezelf allerlei vragen bedenkt?
Ik weet niet of, en wanneer ik ooit nog geopereerd moet worden.. die kan bijvoorbeeld over 5 jaar zijn, als mijn donor klep er misschien eens mee ophoud, of mijn andere klep die nog wel an mezelf is nog verder gaat lekken.. maar ook over 20 jaar, of misschien nooit.. stukje onzekerheid.

Ik probeer niet angstig te leven.. Probeer niet bij elk pijntje gelijk aan mijn hart te denken..
Ik leef, en ik leef zo groot als ik kan..
Maar soms.. soms wil je ook wel eens gewoon even janken.. en zou je willen dat dit aan mij voorbij was gegaan.

Goed, ik heb net weer even in het verslag zitten lezen..
Vandaar de emotie.. Slik, mijn ouders en broer hebben best een heftige periode moeten doorgaan? Want patiŽnt ( van wat dan ook ) ben je (gelukkig) nooit alleen..

Zo, dat is er uit.. opgelucht en we gaan weer verder :-)
Bedankt voor het ?luisteren?


Mijn varen met.. Avontuur
Mijn varen met Marco avontuur
Mijn FCD


Mijn fanclubdag ....
Mijn gastenboekje

Vaak krijg ik reacties op een log, die daar niks mee te maken heeft, en op deze manier kan ik die leuke reacties bij elkaar houden.
Dus wil je iets aan me kwijt, of heb je iets leuks te vertellen... dan kan dat hier! Leuk!
Liefs Ellen
gezelligheid @ Volendam
Dagje Volendam, bij Annemarie
Klimbos


Gezellig een dagje klimmen met Mariska
MozaÔek Workshop
Een tijdje terug had ik een vriendin van mij, Elja, een verassing cadeau gedaan.
zij wist niet wat we gingen doen..
zelf wist ik alleen dat we gingen mozaieken, maar wat, dat was ook nog niet helemaal bekend.

Mama zou ook mee gaan, en die had het haar vriendin voor der verjaardag gegeven..
Afgelopen zaterdag was het zover..

Ik had Elja verteld dat ze een behangschrapper mee moest nemen, kaplaarzen, betonboor, en allerlij gekke gingen..
daar trapte ze uiteindelijk natuurlijk niet in.. maar lol hebben we er wel om gehad..

Mijn creatie is nog niet af... heb het laatste kwartiertje nog flink wat glas zitten knippen om hem thuis nog af te kunnen maken, anders was het zo zonde!!

het was Glas op Glas Mozaiek, en ik had gekozen voor een boordje te maken...







Charmante foto`s krijg je he, met zo`n mooie bril op hihi...
we hebben alle vier erg genoten en het was erg gezellig.. en de verrasing was voor beide goed geslaagd!



"Ik hoor je praten in de stilte
Je fluistert in mijn hart"