Dank je voor je bezoekje...




Lieve mensen,

Bedankt voor jullie bezoekje,
Leuk dat je even langskomt.
Ook namens mijn vriend natuurlijk...

Liefs
Asja.


Welkomsttekst


Hallo lieve mensen,
Welkom op mijn logje,
Mijn leventje.Ik ben Asja.
Woon samen met mijn vriend.
En speel sinds een half jaar sax.


Super leuk.
Hier deel ik dingen uit mijn leventje.
Leuke en minder leuke dingen.
Kijk snel verder en wie weetkom je wel iets tegen wat je leuk vind.
HAVE FUN.


Liefs
Dromertje

Nieuws van Marco
Geen nieuws van Marco.
filmpje van Marco voor mij!


Echt super lief van je Marco!
gedichten

Ik ben zoals ik ben,
Ik ben zoals ik wil zijn,
Ik ben dus wie ik ben,
Neem me zoals ik ben,
Ik verander niet voor jou,
Net als jij niet hoeft te
veranderen voor mij!



Emoties,
Ik laat ze vrij,
Maar voel van binnen de pijnm,
De emotie in mij,
Het laat me beseffen dat ik leef,
Dat ik gevoel heb,
Waardoor ik om andere
en om mezelf geef.

mijn maatje en ik....




Dit zijn mijn maatjes voor het leven,
Mijn lieve hond Casper,
Mijn mijn allerliefste vriend Marco.



Marco en ik


Mijn 2e foto met Marco
Silent Army 
Marco's nummer 1! hihi
Het is me een eer om op de eerste plek in dit lijstje te staan,

Profiel
Naam: dromertje
Leeftijd: 30 jaar
Uitgebreid profiel
Laatste Reacties
mijn favoriete liedjes
Evanescence: my immortal:


Cassadee Pope: Over you:


Love will find a way:


Sarah kroos: Niet bang zijn....


Sarah Kroos: Aarzelend begin....
Foto album
Mijn laatste reacties
Bezoekers
Op dit moment is er 1 kijkertje ;
en 1 gast kijkertje .
E-mail alert
2 optredens heb ik komende week!
Muzikaal gaat het steeds beter met me, ik zing als ik thuis ben en heb 2 keer per week saxrepetities gaat het allemaal steeds beter.
Zaterdag en a.s. donderdag heb ik 2 optredens met de blaaskapel spuugzat.
Het is zo leuk, ik ben nog niet zo heel lang lid maar sinds dag 1 is het een gevoel van thuiskomen.
het is me gelukt!
Na al die jaren hoef ik niet meer voor gesprekken naar therapie, het is goed zo. Ik ben er klaar voor, leven op eigen benen....zonder een therapeut.
Marco ik voel me schuldig
Sinds de laatste weken valt het me steeds meer op hoe meer ik in mezelf keer en eigenlijk weinig nog met het fan zijn doe,.
Soms heb ik de puf niet voor mijn weblog en dan is de stap voor loggen ineens heel groot.
Laatst met de signeersessie vroeg Priscilla of ik mee wilde gaan, dit wilde ik wel maar ik moest werken en kon met niemand ruilen, op zo'n moment weet ik gewoon dat ik dat moet missen. Ook voor Priscilla vond ik het rot want ook zij is niet geweest, wel een echte hartsvriendin!
lekkere oliebollen!!!
Vandaag lekkere oliebollen op!!!!
Jammie.....
Mijn vriendje trakteerde dus dat was extra lekker.....jammie....
10 november is het zover!
Op 10 november het ik mijn laatste gesprek bij mijn begeleidster.
Het is goed zo, ik ben er klaar voor.
Maar toch is het eng.
2 jaar samen, marco en ik.
Woensdag was de dag dat wij 2 jaar samen waren.
We hebben dit vrijdag gevierd lekker uit eten geweest bij de chinees en later een gezellige avond er van gemaakt, met leuke cadeaus etc. (hiervan volgen de foto's nog).
marco's favorieten.




  Lichtelijk verbaast ben ik dat ik de favorieten van marco sta.
  Ik log wel steeds meer maar toch nog niet zo actief als dat ik  
  eerst deed.
  Het is me echt een eer.
Stralen van geluk.....


   Ik plaats even niet teveel woorden maar    
   gewoon foto'(s).










voor mijn lieverd!
Voor mijn lieve vriend?..

We kennen elkaar over 24 dagen 2 jaar en dat is best lang.
De meeste hobbels die we tegenkwamen hebben we overleefd en overwonnen.
Hoe we het hebben gedaan is voor ons soms nog een raatsel, want we hebben heftige dingen meegemaakt.
langzaam aan kom ik terug.
Langzaamaan kom ik terug op de weblog. Na 2 weken vakantie op Gran Canaria voel ik me stukke beter. De laatste tijd viel alles even zwaar, maar nu alles weer stabiel is gaat het me beter af.
Ik zal binnenkort mijn weblog weer aanpassen, maar nu nog niet want ik heb helemaal geen inspiratie op dit moment.
De vakantie heeft me goed gedaan, maar de puf om lange logjes te schrijven lijkt weg te zijn.
Langzaam aan begin ik de oude Asja te worden, maar na de lontontsteking ben ik al lang niet meer de asja die ik toen was.
Ik zoek wel meer relax momenten op en reageer op logjes maar zelf loggen voelt soms nog best zwaar.
"Bind mijn handen langs mijn lichaam
En dan nog hou ik je vast"