Welkomsttekst
Hallo.....

Gezellig dat je ff op mijn weblogje komt kijken. Veel plezier met rondsnuffelen. En vergeet geen berichtje achter te laten. Anders ben ik genoodzaakt te komen meppen.


Liefs,�
Dian
Mijn filmpje..

Gastenboek



Laat hier een berichtje achter als 't niet bij een bepaald logje past.


Liefs,
Dian
In loving memory
  
                   Pappa
        07-09-1943 / 01-03-2004

        Ria Oldersma Brieffies 
         23-02-1957 / 20-07-2009
Mijn laatste reacties
E-mail alert
Fanclub weekend MB 2016
Alweer een week geleden dat we met z’n allen het supergave weekend hebben gehad. Maar ik wil toch nog ff terugblikken daar dat weekend.
 
Een aantal maanden geleden kregen we te horen wanneer het MB weekend zou plaats vinden. Cindy & Ik besloten in eerste instantie om alleen naar de bingo te gaan. Maar het (Borsato) bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Dus we besloten om toch maar het hele weekend te doen. We zochten naar een slaapplek maar meerdere hotels in de buurt zaten al vol of waren boven ons budget. Tot Cindy iets zag wat we zochten. Een mooi zomerhuisje vlakbij strand en de plek waar het MB weekend zou zijn. Dus dat boekte we gelijk. Yes, nu nog veel geduld hebben.
 
Eindelijk was het dan zover. De dagen ervoor werd er besproken hoe we het allemaal zouden doen mbt boodschappen, wat er mee moest & en hoe laat we zouden gaan. Is nog best een dingetje hahaha.
 
Zaterdagochtend sprokkelde ik mijn spullen bij elkaar gooide alles in een weekendtas & boodschappenkrat. Geen sporten deze ochtend want daar had ik geen tijd voor. Om 11:45 uur gooide ik mijn spullen inclusief mezelf in de auto. Eerst een tussenstop in Den Bosch om Cindy & Shannen op te halen. Van daaruit richting Egmond aan Zee. Dat is toch nog een 1½ uur rijden. Maar dat gaf niet het was prachtig weer die dag. Op de plek van bestemming contact gezocht met diegene waar we het huisje van gehuurd hadden. Dat was zo gepiept. We werden vriendelijk ontvangen en mochten de dag erna onze auto laten staan zolang als we wilden. Ideaal geen trammelant met parkeren op zondag. Onze spullen in het huisje gezet. En niet veel later liepen we richting strand om ff de boel te verkennen. Zoals ik al zei het was prachtig weer dus we konden zonder onze jas die kant op wandelen. Nadat we alles gecheckt hadden gingen we een terrasje opzoeken om ff wat te drinken en een bittergarnituur te nuttigen. Na een poosje was het toch tijd om weer naar het huisje te gaan. Want we moesten nog eten en ons toonbaar maken voor de bingo. De mamma van Cindy had heerlijk Indo food gemaakt voor ons. Dus dat hoefde we alleen maar op te warmen. Het smaakte meer dan goed.
 


 Na ons diner gingen we onszelf toch maar ff omkleden/optutten. Om vervolgens weer richting locatie te gaan. Daar stond een kleine rij te wachten. We sloten aan en bij een kraampje haalde we ons bingo-pakket op. Een stukje verderop stond wel een heel leuke portier. We werden vriendelijk welkom gegeten. En Shannen werd flink geknuffeld. In de zaal zochten we de rest van ons groepje en sloten bij hun aan. Zo gezellig om weer vele bekende te zien. Dan vliegt de tijd en duurt het wachten nooit lang. Nathalie & Marco opende de bingo avond. Nu hopen dat ik dit jaar in de prijzen zou vallen. Helaas dat gebeurde niet. Geen drama het was sowieso een top avond. Na afloop mochten we allemaal nog met Marco op de foto. Dus was wil je nog meer. Alles werd prima verzorgd dus geen heisa eromheen. Eenmaal aan de beurt ging het supersnel dus ik was beetje bang dat mijn foto mislukt zou zijn doordat ik vreemd ofzo zou kijken. (tenminste ik vind dat dan minder) Maar dat was gelukkig niet zo. Ons groepje was weer verzameld en we gingen nog een kleine after-party houden bij Petra & Jadey op hun kamer. Iedereen had wat lekkers meegebracht. En zo werd het later en later. Super gezellig om de dag zo af te sluiten. Maar aan alles komt een eind. Dus we namen afscheid van elkaar om toch een paar uurtjes slaap proberen te pakken. Shannen zocht vrij vlot haar bed op. En wij bleven nog heel ff zitten om vervolgens ook het trappetje naar ons bed te bewandelen. Daar gingen we nog ff door. Ondertussen kreeg ik ruzie met m’n darmen dus ik mocht nog paar keer op en neer wandelen. Al met al heb ik misschien 2½ uur slaap gehad.
 


Zondag ochtend waren we weer op tijd wakker. Samen ontbeten en ieder zorgde er weer voor dat we later die ochtend weer toonbaar naar de locatie konden gaan. Zoals ik al vertelde de auto mochten we laten staan maar we gooide wel alvast onze spullen erin. Deze ochtend was het een stukje frisser. Maar geeft niet het was maar paar minuten lopen. Wederom een kleine rij waar we aansloten. We kregen van Marijke een krabbel op ons kaartje en een polsbandje. Verderop kochten we wat lootjes en enveloppen. Maar helaas dit keer ook geen prijs. In de zaal sloten we weer bij de rest van ons groepje aan. Die net als ons weinig slaap hadden gehad. Andere jaren lopen we altijd rond maar dit jaar besloten we om meer van het podium mee te krijgen. Tijdens de bingo was Ben Brand er niet bij. Maar vandaag op de fcd was hij er wel. En loodste hij ons door de superleuke dag heen. Er werden weer hele leuke wensen vervuld. Een aantal ex-Voice kandidaten lieten muzikaal van zich horen. En vertelde wat dingen over van alles. Er was natuurlijk ook de loterij waarmee je weer hele leuke dingen kon winnen oa. Een drankje drinken met Marco, Een mini fotoshoot. Terwijl we daar stonden begon de vermoeidheid toch wel toe te slaan. Tijdens de pauze heel ff op de grond gezeten wat wel fijn was. Uiteraard toen die voorbij was weer overeind. Maar wel al in mijn achterhoofd besloten dat ik het laatste stukje als de ex-Voice kandidaten weer van zich zouden laten horen. Ik dat vanaf een ander rustig plekje ging volgen. Ik moest tenslotte ook nog 1½ uur naar huis rijden. De rest bleef wel staan. Prima geen enkel probleem.  Zo gezegd zo gedaan. Ik liep ff langs een paar kraampjes, kletste met wat bekende om mezelf ff tegen een pilaar te laten zitten. Ik kon alles nog prima horen. Na afloop zag ik iedereen weer. Nog heel ff wat foto’s maken. Iedereen gedag zeggen. En richting ons huisje om de auto op te halen.
 


Ik stelde Tomtom in maar die was ook niet echt meewerkend in het begin maar goed ik leverde Cindy & Shannen bij de locatie weer af want zij zouden niet met mij naar huis rijden. Tomtom weer opnieuw instellen en ik begon aan mijn terugreis. Bij Waardenburg nam ik de afslag om ff wat te eten bij de grote gele M. Nadat mijn buik gevuld was vervolgde ik mijn reis. Yes niet veel later stond mijn auto weer op z’n eigen plekje. Spullen uit de auto en naar binnen. Daar gooide ik alles neer. Nog heel ff zitten. Geen tv meer aangezet ik was doodop. Dus een 10 minuten later besloot ik om een verdieping hoger te gaan richting mijn bed. Ik was om 20:15 uur thuis en voor 21:00 uur lag ik in bed. Nog heel ff op m’n foon gekeken naar Instagram & Facebook. Maar lang hield ik het niet vol. Ik legde mijn foon weg en viel als een blok in slaap. Heb de klok rond geslapen. Niet dat ik die maandag fit was. Hahaha ik was nog behoorlijk brak. Maar dat geeft niet zou het zo weer overdoen.
 
 
 
 
Liefs
Dian
 
Symphonica in Rosso the final show
Officieel zou ik maar naar één show gaan. Maar hoe leuk zou het zijn om nog een keer te gaan. Dus Cindy & ik besloten om toch nog kaartjes te bemachtigen voor 3 maart 2016. Yes in the pocket dankzij de hulp van Miranda. Nu nog ff geduld hebben.... 

Ja hoor afgelopen donderdag was het zover eindelijk mochten we nog een keer gaan genieten van Marco en zijn bandje. 

In de ochtend deed ik rustig omdat ik eigenlijk tegen een griepje aan hikte. Maar echt niet dat ik thuis bleef. Lekker uitgeslapen, douchen etc. Mijn tas gepakt met drinken, snoepjes, keelpastilles, zakdoekjes, paracetamol. Kortom ik was goed voorbereid. 

Om 13:10 uur plukte ik Cindy van station en samen gingen we richting het Ziggodome in Amsterdam. Een uur later parkeerden we de auto in de parkeergarage P1. Ik keek nog waar we stonden in vak B (van Borsato) mooi dan kon het later als we naar huis gingen niet mis gaan.... dacht ik. We liepen naar buiten, ff oversteken en we waren er. Ideaal toch? Gezellig aangesloten bij diegene die er al waren. Het wachten kon beginnen tussendoor nog lekker van de taart gesnoept die Cindy mee had genomen omdat ze jarig was geweest. Later nog ff frietjes gegeten. Dus we konden er tegen. Rond een uur of 18:00 mochten we naar binnen. Onze pasjes van de TDMB waren al gescand we hadden een stempel. Nog onze entreekaarten en tassen controle. En toen 2 aan 2 richting zaal absoluut niet rennen anders stond je zo weer buiten. 



Pfff gelukkig we hadden een prachtig plekje aan het hek. Nu kon deel 2 van het wachten beginnen. Maar dat vliegt om. Om 20:15 uur gingen we beginnen met genieten van Marco en zijn bandje. Ik kan hier heel lang over loggen maar dat doe ik niet. Want dan kom ik tijd te kort. Kortom het was weer super gaaf. De herkenning van Marco toen hij mij & Cindy zag staan echt dat is toch wel heel cool nog steeds. Tijdens het nummer "Afscheid nemen bestaat niet" houd ik het nooit droog, maar dit keer wel. Dus ik dacht goed zo dat hebben we goed doorstaan. Totdat Marco het nummer "Kleine Onenigheid" zong. Toen zag ik de tranen bij Cindy ... Ja euh toen ging ik ook. Maar daarna genoten we weer verder. Bij het naar binnen gaan hadden we polsbandjes gekregen van de Staatsloterij waarmee je een M&G met Marco of 10.000 euro kon winnen. Helaas pindakaas niks gewonnen. 



Om 23:00 uur liepen we met z'n allen naar de parkeergarage waar we afscheid namen van elkaar. Cindy & ik gingen letterlijk op zoek naar mijn auto. Dat was nog ff een dingetje. Hahahaha. Gelukkig uiteindelijk toch gevonden. Onderweg nog ff wat eten bij Burger King want ik had honger. Achteraf slecht plan want ik had er ietsje te lang plezier van. Bij mij thuis nog ff gezellig thee gedronken en toen vertrokken we toch richting ons bed. 

De volgende ochtend lekker uitslapen, ontbijten en daarna Cindy weer naar station brengen. Het was voorbij. Symphonica in Rosso was echt afgelopen. Maar ik geniet nog wel ff na hoor. 

Lieve Cindy thnx voor alles.
Petra, Miranda, Peggy, Jadey & Senna jullie bedankt voor de gezelligheid het was weer super.



Liefs,
Dian
Evenwicht in Tilburg
Afgelopen weekend waren er 4 signeersessies van de nieuwste cd van Marco. En ik twijfelde enorm omdat het wel een dure handtekening ging worden. Ik bedoel benzine, parkeergeld, iets eten / drinken. Sommige zullen zeggen dat heb je toch wel over voor Marco. Natuurlijk als ik het zomaar van een boompje hoefde te plukken. Helaas is dat niet het geval. Ik gooide op facebook dat ik twijfelde nadat ik het al aan een vriendin via WhatsApp had laten weten. Nou ze veegde het stuk voor stuk van tafel dat ik niet zou komen. Hmzzz daar kon ik dus helemaal niks mee hahaha.  Ik bleef nog ff nadenken. Tot aan zaterdag want ik had inmiddels al wel besloten mocht ik gaan dan wordt het zondag. Want op zaterdag om 11:00 uur in Utrecht ging ‘m niet worden en Alphen a/d Rijn & Zoetermeer vond ik te ver weg. Het knoopje hakte ik dus zaterdag door en er waren een paar dames weer gerust gesteld.
 
Zondag eerst lekker uitslapen. Om vervolgens mezelf toonbaar te maken. Dat kost ff tijd hoor. Om 12:15 uur gooide ik mezelf en m’n tas in de auto. Liet me assisteren door Tommie. Alles verliep heel soepeltjes tot ik bij de parkeergarage kwam. Er stond op het bord “VOL”. Nou daar had ik mooi geen boodschap aan dus sloot aan in de rij. Het duurde ff maar uiteindelijk had ik toch een plekje voor mijn auto. Ik ging met de lift naar boven en was gelijk bij de Mediamarkt. Daar zag ik Cindy al staan dus ff gedag gezegd om daarna bij Miranda & Petra aan te sluiten. Tot mijn verrassing was Jeannette er ook. Dus we kwamen het wachten gezellig door met z’n allen. Op een gegeven moment toch maar ff gaan zitten. Kosten tenslotte net zoveel hahaha. Tot ik geroezemoes om me heen hoorden. Heel soepeltjes ging ik weer staan. Yes, Marco was er en hij begon eerder als 15:00 uur.
 


Het verliep heel vlot. Marco steeds beter in beeld. Al probeerde bij het laatste stukje mensen voor ons neus te komen staan puur om foto’s te maken. Niet eens voor een cd te signeren. Daar heeft de security iets aangedaan daarna. Nathalie en haar hulpjes hadden het supergoed geregeld je jas & tas werden aangepakt. Nathalie nam je camera over en maakte de foto’s. Marco herkende me gelukkig nog. Is ook niet zo gek had ‘m een week eerder nog gezien. Hahaha En vroeg hoe het met me ging. Tja, als je naast Marco staat gaat ie goed toch. Mijn cd werd gesigneerd, nog een foto … of 3. Mijn jas en tas weer overgenomen van de hulpjes. En ik liep door. Daar ff alles weer op orde…. Jas aan cd ff laten drogen (thnx voor de tip Kelly). Gezellig na kletsen en nog ff wat foto’s proberen te maken. Dat is aardig gelukt. Het werd daarna toch echt tijd om de media markt te verlaten. Pffff ik zag de mega lange rij die nog stonden te wachten. Dat ging nog wel ff duren. Ik vreesde dan ook voor diegene die achteraan stonden of die nog wel aan de beurt kwamen. Ik zei de meiden gedag en ging met de lift weer naar beneden. Gooide een paar euro in de automaat en zocht mijn auto op.
 


Stelde Tommie weer zo in dat ie me naar huis mocht brengen. Onderweg nog ff gestopt bij die grote gele M want ik had die dag nog weinig gegeten. Dus mijn buik vertelde me dat er eten in moest. Bij thuiskomst gelijk de pc aan geslingerd om m’n foto’s te bewerken en op facebook te gooien. En ook gezellig nagenieten. Desondanks dat ik niet zou gaan heb ik absoluut geen spijt dat ik op mijn beslissing was terug gekomen.
 
Nu is het echt wachten tot 3 maart 2016.
 
 
 
Liefs,
Dian
Schijnwerper
Zit ik van de week niks vermoedend een beetje rond te surfen. Zie ik ineens op de logjes dat ik in de schijnwerper sta..... Ik twijfelde ff aan mijn oogjes. Ik had dat vast verkeerd gezien. Tot ik er in een ander logje van mij op werd geattendeerd. Ja toen was de twijfel toch echt weg. Super leuk natuurlijk ik stuiterde gewoon weer opnieuw. En dat op mijn leeftijd hahaha. Nog ff en ben weer een paar kilo lichter door al dat gestuiter.

Thnx Marco dat ik in de schijnwerper mag staan.







Liefs
Dian
Nog een keer extra...
Zoals vele andere ben ik afgelopen oktober naar SIR geweest. En dat beviel me zo goed dat ik nog wel een keer wilde. Cindy wil ook graag nog een keer. Dus ik kwam met het briljante plan dat ik een gedeelte van haar kaartje zou betalen als cadeautje voor haar verjaardag. Want we willen ergens in februari of maart gaan. Ik gooide een berichtje op facebook maakte een logje en nu maar hopen dat het ging lukken. Totdat Marco online gooide dat we onze mailboxen in de gaten moesten houden. Hmzzz wat had ie in petto voor ons. Ik had wel een beetje een vermoeden maar wist het niet zeker. Ik ging die bewuste dag gewoon werken en aansluitend boodschappen doen. Ik was net in de winkel toen ik een hyperende Cindy in m’n WhatsApp had hangen. Ja, oké ik ging in snel treinvaart door de winkel. Want je weet tenslotte maar nooit met concerten van Marco die gaan razendsnel. Halverwege het boodschappen doen weer een berichtje van Cindy. Ze had met Miranda afgesproken dat die de kaartjes voor ons zou bestellen dan zou ik het geld later terug storten. Prima plan, ik kon in een langzamer tempo mijn boodschappen verder doen. Bij thuiskomst ging ik in stuitermodus nam contact op met Miranda en zo was het toch nog goed gekomen.



Yes stuiter whoop ….. 3 maart 2016 gaan we nog een keer genieten van Marco in de ziggodome. Hoeveel nachtjes slapen nog?????

 



Liefs
DIan
100%nl met Marco
Vorige week donderdag moest ik in de avond werken. En we zaten nog met een aantal collega’s na te kletsen en wat te drinken. Tot dat mijn foon een seintje gaf dat iemand mij iets wilde vertellen. Ik kreeg de vraag of ik maandag mee ging en verder moest ik maar op haar Facebook kijken. Zo braaf als ik ben deed ik dat. Heb het in grote lijnen gelezen en mijn antwoord was volmondig JAAAAA. Ik wist op dat moment nog totaal niet waar we heen gingen etc. Mijn collega’s keken me allemaal heel raar aan. Ik vertelde ze dat ik maandag niet kwam werken en waarom niet. Ja euh…. Als dat pas in de middag is kan je best komen werken zeiden ze. Nou mooi niet dus. Uiteraard waren ze me maar aan het plagen.
 
Maandag om 11:40 uur plukte ik Cindy van station en samen gingen we op pad. We vonden de weg in één keer. Is ook wel een wonder op zich meestal gaat er wel iets mis omdat we zo aan het kletsen zijn. Bij binnenkomst moesten we nog ff geduld hebben. We kregen een keycord om en mochten mee lopen. Maar eerst nog ff een plaspauze want dat was ff heel belangrijk. Er werd ons verteld wat de bedoeling was en of we klaar waren voor die ene leuke man. Tuurlijk waren we dat.
 
Marco werd erbij geroepen. En al vrij snel begon het interview. Er werd gesproken over de nieuwe cd, over Symphonica in Rosso, over wat de muziek bij het publiek los kan maken. Tijdens het interview kreeg Cindy al een dikke vette knipoog. Dus die was alvast binnen. Tussendoor was er ook een kleine pauze om wat te drinken. En in die pauze was daar ook mijn momentje met Marco. Pfieuw hij herkent me nog hahaha. Er zijn zoveel fans dus kan me best voorstellen dat ie niet iedereen herkend. Het was een heel mooi interview. Het bevestigde voor mij nog meer dat ik heel blij ben om één van zijn fans te zijn.  Na het interview mochten we met ‘m op de foto. Iemand van 100%nl maakte mijn foto maar die was niet scherp dus ik vroeg of Cindy het ff over wilde doen. Ook nog ff een foto met ons drietjes (Cindy, Marco & Ik). En toen was het alweer afgelopen tijd om weer richting huis te gaan.
 
Cindy en ik gingen onderweg nog ff ergens wat drinken om vervolgens door te gaan voor een culinaire maaltijd bij die grote gele M. Onze buiken waren weer gevuld we hadden de laatste nieuwtjes weer uitgewisseld. Dus in de auto en richting Den Bosch Centraal. Hmzzz het was best druk dus we dachten dat we nog wel ff onderweg zouden zijn. Gelukkig viel dat allemaal mee. In Den Bosch trapte ik Cindy uit mijn auto die ging haar trein opzoeken. Ik ging ook naar huis. En plofte op de bank. Maar niet voor heel lang want ik was aardig moe. Ondertussen kreeg ik nog appjes van Cindy dat ze wederom de pech had dat haar trein vertraging had. Maar uiteindelijk was ook zij thuis.

Ik heb van a tot z genoten van alles. Lieve Kanjer super thnx dat ik met je mee mocht.

 
 
 

Liefs
Dian
Even bijkletsen
Ik denk dat het de hoogste tijd is om eens ff iedereen bij te praten. Het loggen schiet er sinds de komst van facebook nog weleens bij in. Daar moet toch verandering in komen.

In het begin van 2013 ben ik het gevecht aangegaan met mijn overtollige kilo’s. En daar hoorden ook bewegen bij dus ook mezelf aan gemeld bij een sportschool. En daar sport ik nog steeds. Om de 3 maanden ongeveer maken ze voor mij een nieuw schema zodat ik weer nieuwe uitdagingen heb. Altijd maar hetzelfde blijven doen is saai en niet echt goed omdat je lijf er dan aan gaat wennen. En je geen effect meer hebt. En ik vind het zelf wel prettig om weer m’n grenzen op te zoeken en te verleggen. Ik houd m’n gewicht gelukkig goed op pijl. Af en toe eens een uitschieter maar de dagen erna weer opletten en het is weer goed. Ik sport nog steeds 3x per week en dan ongeveer 2 uur.

Aankomende februari (2016) doe ik alweer 7 jaar vrijwilligerswerk bij GGZ Oost Brabant. En nu hebben ze van hogere hand beslist dat de zorg voor onze bewoners daar op gaat houden. Het is te belachelijk en triest voor woorden. Maar we doen er niks aan. Hadden onze bewoners een plek waar ze zich veilig en op hun gemak voelde moeten ze noodgedwongen een nieuwe woonplek gaan zoeken. Sommige van onze bewoners wonen er al meer dan 50 jaar!! En sommige konden nu nog redelijk zelfstandig naar buiten. Dat is straks dus afgelopen. Niet alleen voor de bewoners maar ook voor al het personeel is het een drama. Sommige worden overgeplaatst of raken hun baan kwijt. Ook voor de vrijwilligers is het geen pretje. Je hebt daar toch een band opgebouwd. En dat is straks allemaal weg. Echt ik ben er heel boos en verdrietig over. Want ik voel me daar nog steeds zo op mijn plek. Mijn hart ligt daar bij de bewoners en mijn collega’s. De tijd die we daar nog hebben gaan we zo gezellig en prettig mogelijk maken voor ons allemaal.

Afgelopen zomer was het prachtig weer en ik besloot om mijn zonnewering omlaag te doen dan werd het niet zo warm in huis. Ik ging die middag naar mijn moeder. Ze hadden wel wind & regen voorspeld maar dat zou pas laat in de middag / vroeg in de avond zijn. Nou dan was ik allang weer thuis. Zoals ik al zei het was mooi weer dus mijn moeder en ik zaten lekker buiten. Vlak voor ik naar huis wil gaan hoor ik geluid uit mijn tas komen. Hmzz wie wilde mij wat vertellen. Ik nam op en toen hoorde ik dat ik naar huis moest komen want mijn zonnewering was naar beneden gevallen. Sodemieter nee toch. Jawel, hoor bij thuiskomst zag ik de ravage. Planken van m’n huis in stukken, raam kapot, zonnewering krom en kapot. Nou daar werd ik dus niet vrolijk van. De volgende dag met de woningstichting gebeld en die kwamen kijken en er werd een nieuw raam en nieuwe planken besteld. Maar ja dan is het nog niet gefikst. Daar ging nog een tijdje overheen. Mijn zonnewering werd in stukken afgevoerd. Via via heb ik nu een rolluik gekocht daar moet ik van de week ff een afspraak bij maken.

Dit jaar besloot Madame Tussaud om het wassenbeeld van Marco te vernieuwen. Ik wilde dat uiteraard met m’n eigen ogen bekijken. Maar een normale entree vind ik best prijzig dus ik keek op vakantieveilingen. En deed een bod… warempel ik had prijs. Een vriendin van mij wilde wel mee. We kochten ook nog via AH treinkaartjes en zo gingen we samen een dagje Amsterdam doen. Lekker relaxed eerst terrasje doen en vervolgens naar Madame Tussaud, winkel in winkel uit. Beetje rondwandelen. En op veel plekken praten ze niet eens Nederlands dus mijn Engels ook weer opgehaald. We hebben die dag aardig wat voetstappen gezet. Nog ff bij de Chinese tempel geweest en in de middag vonden we dat onze voetjes wel ff rust mochten hebben. “s Avonds gingen we lekker eten bij Nam Kee. Nog ff stukje wandelen en we vonden het toen mooi geweest dus we namen de trein weer richting Den Bosch. Klein stukje met de auto, gooide mijn vriendin thuis eruit en toen ik zelf thuis was, was ook echt mijn kaarsje uit. Maar ik heb prima genoten.

Een week of 7 a 8 geleden had ik een vreemd plekje op mijn rug. Ik vertrouwde het niet dus ff naar de huisarts. Die dacht aan gordelroos oké prima is niet prettig maar gaat vanzelf weer over. Een paar dagen later kom ik onder de douche vandaan en zie ik dat de huiduitslag zich behoorlijk heeft uitgebreid. Dit kon geen gordelroos meer zijn. (Gordelroos heb je maar aan 1 kant, en ik had het helemaal rondom) Weer terug naar de huisarts, het was voor hem ook een raadsel. Het eerst wat hij dacht was een allergie dus ik kreeg tabletjes mee. Nou echt niet dat die gingen helpen. Dus weer terug en dit keer met de vraag of ik niet naar een Dermatoloog mocht. Dat was geen probleem alleen de wachttijd was wel een probleem (tussen de 6 a 8 weken) Hij ging zelf bellen met het ziekenhuis. Met het gevolg dat ik paar dagen later al terecht kon. Bij de Dermatoloog mijn verhaal verteld en ze wilde het wel ff met eigen ogen bekijken. En ja hoor wat ik al hoopte ze wist me gelijk te vertellen wat het nu was. Het was een soort van eczeem na een verminderde weerstand. Ze ging ff overleggen wat voor behandeling ze het beste kon geven. (ze was een coassistente). Ik kreeg hormoonzalf en een vette zalf mee. De hormoonzalf 2 weken lang elke dag smeren en de vette zalf 2x per dag smeren. Over 4 weken mocht ik terug komen. Dat is dus aanstaande woensdag. En ik kan gelukkig zeggen dat de huiduitslag bijna verdwenen is.

 
Zo nu ben ik weer bij met loggen. En ik laat het dit keer niet meer zolang rustig hier. Dan weet u dat alvast hahaha.




LIefs
Dian
Symphonica in Rosso 2015
Zo dat is weer een tijd geleden dat ik een log heb gemaakt. De hoogste tijd om dat toch weer eens te doen. En wat voor een log.

Zoals vele onder ons heb ik een aantal maanden geleden ook naar die bewuste uitzending van RTL Late Night gekeken. En waar ik al beetje op hoopte doordat Marco het nummer Rood zong en aan z’n rode jasje te zien. Ja…… Marco kondigde aan dat hij Symphonica in Rosso ging doen. Joepie helemaal top.

De kaartverkoop ging iets eerder van start maar dat maakt niet uit ik bestelde zo snel mogelijk een kaartje. Yes, nu kon de voorpret en het stuiteren beginnen. We moesten nog “even” geduld hebben.

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover. Ik sprak met een paar meiden af om rond 15:30 uur bij het Ziggo dome te zijn. Trok hier de deur om 14:00 uur dicht dan had ik alle tijd. Tommie mocht me helpen en dat deed ie keurig hij wees me rechtstreeks de weg naar de parkeerplaats waar ik een plekje gereserveerd had. Alleen….. er was niemand om de slagbomen open te doen. Sodemieter en nu??? Andere parkeerplaats opzoeken, maar dat bleek toch geen goede optie. Dus toch maar terug naar de eerste plaats daar had ik tenslotte voor betaald. Er zat niks anders op als wachten. Ik kan je vertellen dat ik er niet vrolijk van werd. Ik wilde naar de Ziggo dome en in de rij aansluiten bij de overige leden van de fanclub. Na een poosje had ik dan toch m’n auto geparkeerd en liep ik snel naar de Ziggo dome. Daar stond inmiddels al een aardige rij. Ik vond Petra, Miranda en kinderen al snel. Ik sloot bij hun aan en gelijk daarop komen Cindy & Miranda aangelopen. Nu nog wachten tot we naar binnen mochten. Ik ging tussendoor nog ff wat te eten scoren. En onze ledenpasjes werden gescand. Van Esther kreeg ik een mooie stempel op mijn hand. Hahaha.



 Yes, de deuren gingen voor ons open. Ik had nog een leeg flesje wat ik aan de man bij de ingang gaf. Hij pakte het aan en wilde de dop eraf draaien en aan mij teruggeven. Ik vertelde dat dat niet hoefde omdat ie leeg was. Hij gooide het weg en ging verder met de volgende. Hmzzz dacht ik nog mijn tas hoeft blijkbaar geen controle. Dus ik liep door stukje verder moesten we weer wachten. En daar werd duidelijk dat we 2 aan 2 moesten lopen (vooral niet rennen). Eenmaal in de ruimte waar we zijn moesten liepen we toch weer wat sneller. Aan de linkerkant was al minder plek als aan de rechterkant dus we liepen snel die kant op. Daar vonden we een mooie plek op rij 2. Zoals altijd gaan we dan toch nog ff zitten. Het concert begon tenslotte nog niet.



 Gelukkig ging de tijd vrij snel. En voordat we het wisten stond die ene man waar we allemaal voor kwamen op het podium samen met z’n bandje en het orkest van Guido. Ik heb van het begin tot het eind genoten. De setlist was goed, het podium zag er super uit, en ook de lichtshow was geweldig. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik ook wel een traan gelaten heb. En ik was regelmatig met mijn gedachte bij een nichtje van mij die afgelopen week haar man verloren is. Dus ik stond er wel een beetje met een dubbel gevoel. Maar wat ik al zei ik heb toch genoten. En het was daardoor al heel snel weer afgelopen. We bleven nog heel even staan, ik zei nog een paar mensen gedag. Om vervolgens ook richting de uitgang te lopen. Daar zei ik de meiden gedag en liep weer richting de parkeerplaats waar mijn auto stond. Pfff daar was het uiteraard heel druk dus dat ging wel ff duren. Uiteindelijk kon ik ook richting de snelweg en richting mijn huis en dan vooral mijn warme bedje.



Oh wat lag mijn bed lekker zeg. Mijn voeten hadden het gehad en de rest van mijn lijf ook. Ik viel als een blok in slaap nadat ik nog ff met iemand had liggen appen dat we beide veilig thuis waren.

Marco dank je wel voor dit gave concert
Fanclub dank je wel voor alles in zulke goede banen te leiden.


 

 
Liefs,
Dian
"Aan deze tijd komt ooit een eind
Wanneer de toegift is geweest"