My life
life is like a box of chocolate, you never know what you`re gonna get ........
Welkomsttekst
Welkom op mijn weblog,
kijk gezellig rond en laat gerust weten wat je er van vindt ........
                  
Zussen moment.....(-;
Mijn Gastenboek....


 

Profiel
Naam: Chantal(lie)
Leeftijd: 49 jaar
Uitgebreid profiel
Archief
Foto album
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 Borsaties ;
en 2 gast Borsaties .
Mijn laatste reacties
De allerlaatste week....
Het is echt de allerlaatste week van Max zijn vakantie en daar probeer ik nog even van te genieten op mijn vrije dagen of een dag als vandaag dat ik pas om 17.00 uur hoef te beginnen.
Ik had best wel willen uitslapen, maar was vanaf 6.30 uur klaarwakker.
Opstaan dus maar. En nu zit ik hier dus...........te wachten totdat Max, de hoofdpersoon in dit verhaal, eindelijk eens wakker wordt, zodat we iets leuks kunnen gaan doen.
De zon schijnt buiten, ik wil er uit.
Zou ik de deur stiekem dicht laten vallen, zodat hij wakker wordt, of de hond laten blaffen, wil ook werken......
Nee, ik wacht gewoon geduldig af en laat hem lekker slapen...
Hoe moeilijk dat wachten ook voor me is ....


Hondenliefde......




Elk jaar komt de hond van mijn ouders logeren als zij op vakantie gaan en elk jaar loopt onze hond dan  verliefd en helemaal blij achter haar aan.
En zij, zij gromt alleen naar hem , pikt zijn kussen in, waar je haar nog bijna niet op ziet liggen en blaft naar hem, telkens als het haar niet zint.
Het is een echt dametje, de hond van mijn ouders. Rijkelijk verwend ook.......
En die sul van ons.......
Hij blijft vrolijk kwispelend achter haar aanlopen en gaat vrolijk kijkend voor haar liggen, je zou zweren dat hij zelfs naar haar lacht.
Wachtend totdat zij er genoeg van heeft , van zijn deken afkomt en met haar neus hoog in de lucht naar haar eigen mand loopt, om zich daar prinsheerlijk te nestelen voor de nacht.
Zodat de daaropvolgende dag weer precies hetzelfde ritueel kan plaatsvinden.....

Pokèmonday 2010









Samen met onze zoon Max trokken Rob en ik naar Walibi World in Biddinghuizen.
Toch een aardig stukje rijden vanuit het zuiden, maar Max wilde zo graag naar Pokèmonday dat we het gewoon deden.
We hadden afgesproken dat we alleen deden wat Max wilde, dit was zijn Pokèmon dag.
En dat hebben we geweten.......
Geen enkele attractie bezocht, alleen maar dingen die met Pokèmon te maken hadden, battles spelen, kaarten ruilen, de aller nieuwste film gezien, net uitgebrachte kaarten gekocht......
En ons kind , die is nog nooit zo gelukkig geweest, zeker toen hij bij de uitgang ook nog eens Pokèmon spulletjes gratis kreeg.
Wat wil je dan als ouder nog meer.......














Pompoenpret.....


In het voorjaar hebben we 1 klein pitje in de grond gestopt en inmiddels hebben we verschillende grote pompoenen, hééééééééééééle grote pompoenen.
Onze zoon is er supertrots op.
Er is echter 1 nadeel, als ze dit najaar op school vragen of hij een pompoen wil meenemen zullen we toch echt een andere moeten kiezen, deze is echt te groot én te zwaar om in zijn rugzak mee te nemen .
De foto`s spreken voor zich ......

FunForestTegelen







Toen ik deze week een dagje vrij had, ben ik samen met mijn zus en de kinderen iets leuks gaan doen.
We trokken naar Tegelen, waar de kinderen konden klimmen in de bomen.
Per twee kinderen moest er 1 volwassene mee gaan, dus klom ik mee.
Bij de oefenbaan kreeg ik het al spaans benauwd, moest ik me nu echt naar beneden laten vallen , om dan vervolgens tegen een boom tot stilstand te komen ?
Die angst eenmaal overwonnen kon ik niet wachten op de volgende afdaling, ik vond het super ....





"Het leven gaat al veel te snel voorbij
Dus blijf bij mij"