My life
life is like a box of chocolate, you never know what you`re gonna get ........
Welkomsttekst
Welkom op mijn weblog,
kijk gezellig rond en laat gerust weten wat je er van vindt ........
                  
Zussen moment.....(-;
Mijn Gastenboek....


 

Profiel
Naam: Chantal(lie)
Leeftijd: 49 jaar
Uitgebreid profiel
Archief
Foto album
Bezoekers
Op dit moment zijn er 3 Borsaties ;
en 3 gast Borsaties .
Mijn laatste reacties
Nieuwe header....
De titel spreekt voor zich lijkt me.....
Ik vind hem zelf erg leuk geworden !!!
Geduld is .......
De foto`s zijn  duidelijk geen voorbeeld van geduldig zijn.....
Maar lol hadden ze wel.....





Het zwembad was nog niet tot aan hun tenen gevuld, maar ze moesten en zouden er al in.
Al moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat je ook wel heel veel geduld moet hebben als je moet wachten totdat dit zwembad gevuld is, maar eenmaal gevuld heb je er de hele zomer plezier van.
Nu nog wachten op de zon ......
Zo`n lief beest ....
Onze hond Mack is een grote, onhandige, onstuimige hond, die het altijd lukt om een van de aanwezigen een enorme kopstoot te bezorgen.
Tevens is het ook een hele grote lieve hond , die dol is op kinderen en het fantastsch vind als deze hier rondrennen en hij gewoon mee kan doen.
De trampoline vindt ie geweldig en nadat hij dan met de kinderen heeft gesprongen is onderstaande foto meestal het resultaat.
Voor vijf minuten in ieder geval .....



Hoe het gebeurde.......

Donderdagavond, zo rond de klok van zeven.....
Uren hadden we staan wachten, ja we wilden immers een plek vooraan, maar om 17.00 uur stonden er niet meer dan 50 mensen.
Toen de deuren open gingen was het lekker druk en konden we dus niets anders doen dan rennen en zorgen dat we ECHT vooraan kwamen.
En daar ging het mis, ik zag iemand in een rood truitje naar rechts lopen en dacht nog wat doet die nou, vervolgens zag ik iemand vallen en iemand anders zich daarover ontfermen. Oh, mijn twee zussen dus .
Sas was gevallen en haar gezicht stond op pijnlijk. Geen denken aan dat we bij de EHBO langs zouden gaan, echt niet, Marco kwam immers voor ons zingen.
We hadden een topdag, het concert was geweldig en nadien gingen we met Marco en alle aanwezige Borsaties op de foto. Het was één groot feest die avond.
Alleen Sas haar gezicht bleef op pijnlijk staan, af en toe dan. We namen een taxi naar Miranda haar huis en nadat we de geweldige avond nog eens grondig besproken hadden zijn we gaan slapen.
Sas kon vervolgens niet slapen en `s morgens werd gekozen om bij de huisarts langs te gaan, om daar op zoek te gaan naar een prins op het witte paard .....Als ze dan toch bij de dokter langs moest.....Die prins was een aardige man, met een voorkeur voor mannen, dat hoefden we geeneens aan hem te vragen om dat te kunnen beoordelen.
De man constateerde dat haar achillespees helemaal over was en Sas vroeg de man om voor de zekerheid nog eens ernaar te kijken.
Waarop de man hoogst verontwaardigd antwoordde : Mevrouw, ik ben een gediplomeerd eerte-hulp-arts !!!!
Het werd ons, lees Saskia, duidelijk gemaakt dat we naar Maastricht mochten maar daar gelijk naar de EHBO moesten. Ik moest nog eerst ruzie met haar maken, voordat het tot haar doordrong dat ik echt wél met haar naar huis ging en dat geen haar op mijn hoofd er aan dacht haar op het station in Utrecht op de trein te zetten.
Wat ik wel niet dacht, haar man kon haar wel ophalen in Maastricht ......
Onderweg hebben we alleen maar lol gehad met ons tweën, gelachen om de dingen die gezegd waren, het gezicht van de gediplomeerde eerte-hulp-arts en onszelf gelukkig geprezen dat we donderdag toch maar lekker het concert hadden kunnen bijwonen.......
Nu is ze in het ziekenhuis, ik heb al met haar gebeld, ze zal nog even moeten wachten, ze wordt vandaag geopereerd, maar laat wachten nou niet een van haar sterkste punten zijn....
Na de operatie komt ze in het gips en dan zal ze nog meer moeten wachten.
We zullen haar verwennen, snel wat boeken brengen, zodat ze de tijd een beetje kan doden, want lezen is toch haar grootste hobby, ja , na Marco dan ......
 

Driedubbel pech ....
Vanavond zouden mijn zus Saskia (Wildertje) en ik nog eens gaan genieten.
Helaas mocht dit niet zo zijn....
Sas is gisteren gevallen en vanmorgen had ze er toch zoveel last van dat we naar de huisarts van mijn andere zus zijn gegaan die in Nieuwegein woont.
Nog even een logje gemaakt dat we iets later zouden komen als Sas gegipst zou zijn, met een knipoog........
En dat bleek akelig dicht bij de waarheid te komen.
Haar achillespees is helemaal over en we mochten van de arts nog eerst naar huis rijden en ons daar melden bij de EHBO, zodat ze haar daar kunnen  opereren om er daarna gips omheen te doen.
Sas dacht hij een grapje maakte, kon het niet geloven, maar niets is minder waar.
Nu heb ik Sas naar huis gereden, om daar het stuur aan haar man over te dragen, zodat deze met haar naar het ziekenhuis kan gaan.
Ben blij als ik straks iets meer weet en geniet nu van onze foto die we gisteren nog hebben gemaakt , samen met "onze"Marco
Ik houd jullie op de hoogte !!!
Driedubbel genieten...
Het was in één woord geweldig.
Het leukste gedeelte .....
Tja, moeilijk.......
Marco weer zien, Paskal horen zingen, swingen met Guus ,samen genieten met mijn zussen......
Eén ding is zeker, we hebben er een hele mooie foto bij
Straks zullen we wat later zijn, ik zal eerst even met mijn zus bij een huisarts aangaan.
Als ze dan ingegipst is zullen we alsnog komen om van alles nog een keer niet te genieten !!!

Zo zie ik er uit (-;
Ik ben helemaal klaar voor vandaag......
Eindelijk eens niet ziek als ik naar Marco ga ....
Ik voel me super en zo zal ik er vandaag uitzien .....
Tot straks allemaal !!!

Straatpret of ellende...



Overdag is de straat het toonbeeld van gravers , hoogwerkers en "echte"mannen die in weer en wind werken. Van die stoere mannen , die dan weer een voor een de kinderen bij hun in de cabine laten plaatsnemen om die supercoole hoogwerker even te besturen. Geweldig voor de kinderen natuurlijk, want wanneer maak je dat nog mee......




Maar `s avonds zijn de straten van de kinderen, die nu veilig op straat kunnen spelen.
Nou ja, veilig, min of meer dan.




De grote rioolbuizen zijn hun domein, erin kruipen, er weer uit, erop springen om een spelletje boter-melk-kaas met een gevonden steen erop te kriebelen.







Of met de zand spelen natuurlijk, je helemaal ingraven en je vriendje dan een foto laten nemen voor je ouders....











Al menige schep is deze week mee naar buiten gegaan, hele loopgraven zijn er gemaakt, met comfortabele zitjes om uit te rusten, een plekje voor het flesje ice-tea dat je hebt gekregen
Thuiskomen en aan de deur moeten blijven staan, om vervolgens met je vriendjes onder de douche te gaan, tja, zo kun je ze gewoon niet naar huis sturen. En in schone kleding van je zoon gaan ze moe maar voldaan op huis aan......









En ondanks alle rotzooi die we er van hebben geniet ik van alle kinderen die zich zo goed amuseren, gewoon met "ouderwets" op straat spelen.......

    
Mijn badmeubel.....
We gaan binnenkort beginnen aan de badkamer, maar ik wil jullie nu alvast laten kennismaken met mijn badmeubel.
Het is niet helemaal hetzelfde als op de foto, we hebben gekozen voor donker wengé-hout als blad , dat past nl beter bij de tegel die we al gekocht hadden.



Ja , ik weet het, koop geen tegel als je de rest van de badkamer mog niet hebt, maar ....
deze was zo mooi dat ik hem gewoon MOEST kopen.
En het heeft supergoed uitgepakt, het wordt vast een geweldige badkamer .......ooit.......(-;
Oordeel zelf maar.


Zo`n mooi begin .....
Vanmorgen werd ik wakker gemaakt , mijn man had ontbijt op bed gemaakt.
Het mooiste hieraan vond ik de bloemetjes in een vaasje die hij in de tuin had geplukt......
Max kwam omlopen en had ook zijn kado bij zich.



Recht uit het hart. En in het hart zat een mooi opgevouwen briefje.



En de tekst die daar op stond .......ik kreeg er tranen van in mijn ogen.



Mijn zoon en zijn vader zijn bijna identiek qua karakter en zullen niet snel zo iets sentimenteels zeggen, maar al zeker niet op papier zetten.
Dus jullie snappen dat ik dit zeker ga koesteren, de rest van mijn  leven.......

"Het maakt niet uit waar of je bent
Je niemand om je heen herkent"