My life
life is like a box of chocolate, you never know what you`re gonna get ........
Welkomsttekst
Welkom op mijn weblog,
kijk gezellig rond en laat gerust weten wat je er van vindt ........
                  
Zussen moment.....(-;
Mijn Gastenboek....


 

Profiel
Naam: Chantal(lie)
Leeftijd: 49 jaar
Uitgebreid profiel
Archief
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Borsatie ;
en 1 gast Borsatie .
Mijn laatste reacties
Ti-Ta-Tovertaartjes...


Al enkele maanden heb ik een afspraak met mijn zoon opstaan, waar ik me ook al die tijd op verheug en vandaag was het eindelijk zo ver.
We gingen een taart maken bij  Ti-Ta-Tovertaartjes ergens in Maastricht en dit wilde ik al heel erg lang, maar vond het altijd te duur, maar toen ik zag staan ouder/kind taart maken was ik uiteraard verkocht.
We wisten niet wat we konden verwachten en zagen bij aankomst dat het een huiskamer was die omgebouwd was als werkruimte en toen we op de bel hadden gedrukt werd de voordeur geopend door een hele aardige mevrouw met de naam Dolores.
Nadat we uitleg hadden gekregen konden we aan de slag en vol enthousiasme begonnen we.
Max wilde een Pokemon taart maken en samen hebben we er op gezwoegd en er  heel erg veel plezier aan beleefd, achteraf een beetje te hoog gegrepen voor een 1ste taart.
We hebben een hele leuke middag gehad en met een leuke taart zijn we na een heerlijke dag weer naar huis gegaan.
En Max, die wil heel graag terug, met zijn verjaardag heeft hij al besloten...

overBLØFt....



Vorige week zondag was ik 1 van de gelukkigen die van 100%NL naar het concert van BLØF mocht gaan in de stad waar het allemaal begon, nu bijna 20 jaar geleden.
Het optreden vond `s middags plaats in buurthuis de Spot in Middelburg en mijn man en ik besloten dat we dan ook met de trein konden reizen en zo zaten we `s morgens in alle vroegte in de trein op weg naar Vlissingen, want wanneer ik zo dichtbij de zee ben moet ik hem horen, zien én ruiken.

`s Middags hadden we een heerlijke lunch aan zee en nadat we even door Vlissingen geslenterd hebben zijn we met de trein weer naar Middelburg gegaan, te bang om laat te komen. Stel je voor dat de treinen plots niet meer zouden rijden....
Het weer was super en eenmaal in Middelburg hebben we daar nog heerlijk op een terrasje gezeten en genoten van de zon, de Spot was maar 2 straten verder.

Voor de Spot ontmoette ik eindelijk Els (Elsie) met haar man en het wachten vloog om met zulk leuk gezelschap.
Om 16.00 uur mochten we naar binnen,het bleek een kleine zaal te zijn en gelijk was er een hele intieme sfeer.

We liepen op het gemak naar binnen en stonden helemaal vooraan, om niet lang daarna  "de mannen" op te zien komen , om daarna te genieten van een grandioos concert.
Wat hebben we genoten en wat was het speciaal om daar bij te mogen zijn .
Een hele mooie herinnering hebben we er weer bij en telkens als ik de foto`s zie beleef ik deze dag weer opnieuw en ben ik telkens weer overBLØFt door de mannen die live nog mooier zingen en beter spelen als op hun CD`s.....






BLØF en Middelburg JIPPIE!!!
Ooit begon BLØF als een heel klein bandje te spelen in Middelburg en inmiddels zijn ze niet meer weg te denken in de wereld van de muziek.
Afgelopen week kon je kaarten winnen bij 100procentNL en ik sms-te totdat mijn vingers er pijn van deden, maar helaas, niets gewonnen en ik baalde enorm.
Totdat vanavond de telefoon ging,het eten was net klaar en ik dacht heel even : Oh nee hè, toch niet weer iemand die iets wil verkopen.....


Tot mijn verbazing was het 100p.nl , met de vraag of ik had meegedaan en ik bevestigde dit, ze vroeg of ik komende zondag iets te doen had en al had ik moeten werken, dan nog had ik nee gezegd. Ze zei : Nou dat komt dan mooi uit dan kun je naar BLØF.
Ik kan het nu nog steeds niet geloven en sta/zit nog steeds te stuiteren.......ik ga gewoon naar een exclusief optreden van BLØF
Een mooie man ,Jan en Tal
Toen ik Nathalie vertelde via Twitter over Marco en Jan aan het strand en ik opschepte hoe ik daar van genoten had vroeg ze me om een foto en met het schaamrood op de lippen moest ik bekennen dat ik die niet genomen heb.
Maar met deze fotosessie heb ik het weer goed gemaakt....
Aangezien ik geen idee heb hoe ik een foto moet oploaden op Twitter heb ik er maar een logje van gemaakt

Dagje Scheveningen en Jan

Al de hele week had ik de gedachte om  naar het strand te gaan en ook toen Max zijn neefje Michael kwam logeren bleef dit idee door mijn hoofd spoken.
Dus gistermorgen trokken we al vroeg naar het station, om te genieten van een dagje strand. Onderweg zorgde ik er voor dat ik een Jan kon scoren,dat  werd genieten daar aan het strand......






De reis was van korte duur en al snel renden de kinderen met de hond het strand op, waar de zon heerlijk scheen. Nadat we wat gegeten hadden en wat scheppen gekocht trokken de kinderen weer richting strand en installeerde ik met met Marco bij een strandpaviljoen.
En laat ik je zeggen dat dat genieten was, perfecter kon bijna niet, mijn geliefde strand ,de zee, de zon en Marco die door mijn handen gleed.....





        

Na een uur genieten ben ik de kinderen weer gaan opzoeken, niet dat ik genoeg had van de Jan, maar de hond werd een beetje ongedurig.
De kinderen hadden een prima tijd en de hond vond het heerlijk om los te lopen en elke hond die langskwam vriendelijk te begroeten.
Later zijn we nog even de pier opgelopen en nadat de kinderen in de gamehal waren geweest sprak iedereen van een perfecte dag en zijn we richting tram gelopen om aan de thuisreis te beginnen





 En Michael, die kwam pas weer naar Scheveningen als hij mocht doen wat hiernaast op de foto staat.......
Een super-hond
                      


Vanmiddag was ik even bezig in de tuin en zoals gewoonlijk is onze hond dan altijd bij me. Sinds een tijdje heeft hij een nieuw spelletje, al zijn balletjes verzamelen op de trampoline en dan ermee gaan spelen. Zo ook vanmiddag weer en ik krijg er steeds weer de slappe lach van als ik hem zie staan. Ik stond met mijn rug naar hem toe,maar voelde zijn ogen gewoon prikken.
 





Ik draaide me om en kon hem niet weerstaan, een hele tijd heb ik  met hem gesprongen op de trampoline, maar toen ik er genoeg van had was de hond nog niet klaar, dus ben ik maar naar binnen gelopen en heb de kinderen gestuurd. Snel nog even het fotoapparaat gepakt en een paar leuke foto`s gemaakt .....
Hij is af en toe een beetje onhandig, kan alles van de  tafel vegen door 1 keer met zijn staart te zwiepen, kan niet eens stil gaan liggen en daar van genieten, maar toch is het mijn super-hond.





       



     
Een flinke jaap.....
Vanmorgen was ik al vroeg in de weer en schoot lekker op toen plots mijn mobiele telefoon ging. 1 van de juffen belde me om mede te delen dat Max gevallen was en dat hij een behoorlijke hoofdwond had en ze gelijk met hem naar de EHBO gingen. Ik zei dat ik er zo zou zijn en zelf met hem zou gaan ,als ik er naar gekeken had. Ik dacht nog naar de huisarts te kunnen....
Daar aangekomen werd me al gelijk verteld waar ik hem kon vinden en toen ik hem zag was hij heel rustig. Laat me eens kijken zei ik kalm, hij tilde de handdoek op en ik zag zo zijn schedel......
EHBO dus, niets huisarts zei ik hardop en alle lerearen die erbij waren waren het met me eens.
Hij had een wond van zo`n 15 cm. die ook nog eens zo`n 4 cm open stond. 1 van de leraressen ging mee en aangekomen bij de EHBO mochten we  bij  de eerste blik op Max zijn wond zo doorlopen.
Max zat inmiddels in een rolstoel, want hij voelde zich steeds slechter.
De verpleegster riep een arts, de arts een chirurg en in de tussentijd kwamen er steeds studenten binnenlopen die kwamen kijken.
Hij mocht kiezen, gelijk naar de OK en een algehele verdoving of proberen of hij sterk genoeg was om de vervelende spuiten het hoofd te bieden ,zodat ze het erna konden hechten, niet te vergeten dat ze het nog even moesten schoonmaken en de haren eruit halen.
Ik vertelde hem de voor en tegens en mijn zoon koos voor de spuiten. Voordat ze alles hadden verdooft waren we zeven X spuiten verder,maar hij hield vol, hij wilde gewoon mee naar huis.....
Het hechten begon, maar halverwege was het niet goed verdoofd en deden ze bijspuiten, weer pijnlijk.
11 hechtingen  en het laatste stuk geplakt,  zijn hoofd ingepakt, om zwelling tegen te gaan en een recept voor antibiotica . De kinderarts er  nog bijgehaald om zeker te zijn dat hij verder niets had en daarna mochten we met adviezen op zak gaan.
Nu zijn we  thuis en heb ik hem de hele midddag al verwend en hem verteld dat ik trots ben op hem, mijn bikkel.
Geen kik, alleen nu af en toe een paracetamolletje........

                         
"Hoe zou het zijn
Wanneer ik blindelings jouw lippen weer zou vinden"