My life
life is like a box of chocolate, you never know what you`re gonna get ........
Welkomsttekst
Welkom op mijn weblog,
kijk gezellig rond en laat gerust weten wat je er van vindt ........
                  
Zussen moment.....(-;
Mijn Gastenboek....


 

Profiel
Naam: Chantal(lie)
Leeftijd: 49 jaar
Uitgebreid profiel
Archief
Foto album
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Borsatie ;
en 1 gast Borsatie .
Mijn laatste reacties
Helemaal top .....
Deze zomer gingen we niet weg.......
Dat was de planning althans, we zijn immers nog aan het verbouwen .....
Maar ik kon het niet laten en begon mijn man te peilen : Schat, wat dacht je van 1 week vakantie, 1 weekje maar.....
Toen ook hij wel een week weg wilde begon ik over 10 dagen, net niet te kort en niet te lang.
Ook dat werd "goedgekeurd", al was het niet vol overtuiging.
Nu nog navragen op het werk of de vakantie`s al rond zijn en ook daar kreeg ik deze week groen licht.
Dus vanmorgen zat ik klaar om alles te regelen, pen, papier, telefoonnummer, gegevens, nu de tijd nog ....
Klokslag 9 uur heb ik gebeld, er werd gelijk opgenomen en ja, er was nog plaats.
Ik kon alleen maar per week boeken en overwoog nog even om er twee weken van te maken, maar gelukkig won mijn verstand het dit keer van mijn gevoel en heb ik me beperkt tot 1 week.
Tja, 20 jaar huwelijk kun je niet op het spel zetten voor 1 week vakantie meer of
minder
Dit jaar blijven we in Nederland, heerlijk aan zee, op de Brouwersdam, vlakbij "ons"plekje van Concert At Sea.
Goed weer is al besteld, dus laat die vakantie maar komen ....Wat zullen we genieten !!!
-22.4 kg
22,4 KG weeg ik nu minder ....
Dat is 224 ons......
Oftewel 22.400 gram ........

Even groot als deze vis dus....




Moet je je voorstellen dat ik er nog zo eentje wil kwijtraken ......

onze onbeschofte medemensen....

Voor het werk ging ik met een van mijn collega`s naar de jaarlijkse dag voor de visueel gehandicapten.
Ik ben haar `s morgens gaan ophalen om  vervolgens samen naar het station te gaan , want voor de gezelligheid gingen we met de trein .
En dat hebben we geweten.........
Mijn collega heeft een blindegeleidehond, een prachtig beest , dat super werk doet en haar haar zelfstandigheid geeft. Harley is zijn naam, een Golden Doodle. Machtig mooi om te zien hoe graag zo`n hond voor zijn baas werkt en hoe ze op elkaar vertrouwen.

In Maastricht namen we plaats in de trein, het bleek een stilte-coupé te zijn. Eenmaal onderweg kwam een mevrouw ons op zeer geirriteerde manier vertellen dat het verboden is te praten in een stilte-coupé, mevrouw had last van ons en verbood ons verder te praten, want mevrouw moest gewoon werken en met ons met die hond ??? erbij kon zij niet werken !!! Waarop ik haar te kennen gaf dat ze niet op de hoogte was van de regels en zij natuurlijk zei dat ze dat wel eens even zou vragen aan de conducteur en ik het niet kon nalaten te zeggen dat ze dat zeker
moest doen.
De conducteur kwam als eerste bij ons en ik MOEST natuurlijk
aan hem vragen wat de regels zijn , waarna ik hem vroeg deze
aan de (geirriteerde) mevrouw uit te leggen, wat vervolgens niet
meer nodig bleek te zijn.......

In Utrecht moesten we overstappen en daar kwamen we een collega van een andere regio tegen, ook zij had haar hond bij zich en samen ging de reis verder.
De volgende trein die we instapten was een oud barrel en er was niet meer veel plaats.
Ik wees mijn collega`s waar plaats was, waar ze samen met de hond konden zitten, uiteraard.
Er was een jongeman van een jaar of 18, compleet met I-pod, gebruikmakend van 3 zitplaatsen. De jongeman was verbaasd dat iemand het lef had naast hem te komen zitten, waarop hij vervolgens zei : Kom jij hier zitten met je kuthond, dan ben ik weg. Waarop ik antwoordde : Jongeman, een fijne dag nog.
Hij had gewoon zijn dag niet ....
In Amersfoort hadden we al snel gevonden waar we moesten zijn en vol verbazing keek ik weer naar mijn collega`s en hun honden , die hun feilloos naar de trap brachten, zonder problemen de zebra vonden op commando en hun zo naar de eindbestemming bracht, ge-wel-dig .
Na een zeer intensieve, maar hele leuke dag gingen we op weg naar huis.
We hadden besloten om eerst naar Maastricht te reizen en daarna gezellig samen iets te eten. Het ging goed tot in Eindhoven. Daar had iemand zich van het leven beroofd door zich voor de trein te gooien en het treinverkeer lag stil.
We stapten uit en kregen te horen dat de treinen zeker niet eerder dan 21.00 uur gingen rijden en het was 17.30 uur, nou dan maar wachten dus.

Na enige tijd werd er omgeroepen dat er bussen gingen en vol goede moed gingen we op weg. Voordat we op juiste plek waren hadden we al drie maal het busstation gezien en ik zal je vertellen, dat is geen pretje als je hond bent en dan je baasje moet leiden in zo`n mensenmeute.
Eenmaal wachtend op de bus dacht ik nog dat het wel goed ging komen, maar helaas, alle mensen vinden dat zij als eerste in de bus moeten zitten en het werd een grote hysterische zooi op het station.
Meerdere malen heb ik moeten schreeuwen dat ze de hond niet moesten platlopen, ongelooflijk, we stonden helemaal achteraan, omdat ik voelde dat mijn collega zich niet prettig voelde en nog werden we omgelopen.
Geduldig hebben we staan wachten, liever later thuis dan niet. En na een uur wachten op de bus, werd er omgeroepen dat de treinen weer gingen rijden. We hebben de mensenmeute laten wegtrekken , om vervolgens eerst aan een NS-medewerker te vragen of het zeker was dat de treinen weer reden, waarop de man zich eerst nog verontschuldigde dat hij ons niet had gezien en ons geen hulp had aangeboden.
Mijn god, in zo`n hysterische boel ben je blij dat je het zelf overleeft als NS-medewerker....
Eindelijk stapten we de trein weer in, waar een paar mensen zo aardig waren om op te staan, zodat mijn collega samen met haar hond kon plaatsnemen en nou kan mijn collega niet zien, maar geloof me, we hebben elkaar vol verbazing aangekeken.
Nadat we de mensen bedankt hebben hebben we plaatsgenomen en samen met die aardige mensen zitten vertellen totdat we onze eindbestemming hadden bereikt.
Wat een dag .............
ik wil schreeuwen ....






ik wil gewoon  even schreeuwen..........
Vandaag heb ik een gesprek gehad wat ik eigenlijk voldoende vond voor 1 dag.
En net een telefoontje, dat maakte deze dag helemaal kompleet.
Wat ik er mee moet weet ik nog niet ......
Maar ik heb ineens zo`n zin om te schreeuwen .
AAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHH
Nachtdienst......


Hier zit ik dan, zondagmorgen 5.56 uur.
Mijn nachtdienst zit er bijna op en ik hoor mijn bedje al roepen......
Nog even geduld hebben, dan eerst nog de kou in , op zoek naar mijn auto, om vervolgens de weg naar huis te verslinden en daarna mijn bedje in te duiken.
Om na niet al te veel uurtjes op te staan en dan nog evne te genieten van de rest van de vrije zondag
Oh, wat verheug ik me op mijn bed ........
ZUMBA.....
Ik ben net de eerste keer naar Zumba geweest ...........en wat heb ik genoten.
Ik vond het heerlijk om op de muziek te  bewegen en vind bovendien dat ik het er heel goed vanaf heb gebracht na zo`n , laten we zeggen, gemiddeld ,ongeveer, plus minus, 3 jaar niet meer sporten
Volgende week ben ik weer van de partij, al zal ik er morgenvroeg wellicht anders over denken .....
Ik kon het niet laten om nog even op de weegschaal te gaan staan, en ja hoor, het zijn precies 21 kilotjes die eraf zijn !!!!
- 20.7 kg
-20.7 KG is de score.
En ik was er niet tevreden mee.
Jeetje, ik was er niet tevreden mee .........
Ik heb mezelf eens goed toegesproken en heb toen besloten dat ik er wel tevreden mee moet zijn.
Het liefst heb ik natuurlijk elke week meer dan 1 kilo, maar ja ......
We zijn 19 weken verder, -20.7 KG, niet slecht dus.

Het is toch maar mooi een krat appels die ik elke dag minder meesleep

                             wat worteltjes ,
                          
 

een klein visje

       een tonnetje boter
         
      
of een paar saunastenen
              

En zo meteen ga ik ook nog eens voor het eerst in jaren sporten.
Zumba gaat het worden, ben benieuwd of het bevalt .........
Klein Wondertje
 

 


Voor Doortje en Paskal (Blof) is een wens in vervulling gegaan, gisteren is hun zoon Sem gezond ter wereld gekomen.
Wat een mooi kereltje.
Wat zullen ze trots zijn ....
Bevroren echtpaar...

Toen we gisteren aan het wandelen waren kwamen we plots een echtpaar tegen dat helemaal bevroren was.
Nadat we van de schrik bekomen waren zijn we lekker verder gewandeld en hebben we hun gewoon laten liggen ......
Woordzoeker .....
Zo af en toe ga ik eens snuffelen op de website van de school van mijn zoon Max, ook zo vanavond.
Er stonden tekeningen van kerst online, maar onze zoon had geen tekening gemaakt, wat het wel is kun je zien als je op de link klikt 

http://www.bskerensheide-stein.nl/webalbums/Doki%20Voki%201%202009-2010/album/groep%207a/slides/groep%207a%20compleet_Pagina_10.html

Ik vond het zo leuk en ook echt iets voor hem om zoiets als dit te maken.
Tekenen is niet zijn grootste hobby, maar op deze manier voldeed hij toch aan de vraag van zijn juf.
Supertrots ben ik !!!!
"Maar hier kan ik niet bij met mijn verstand
Dit is een bewijs van hogerhand"