weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 gluurders ;
en 2 gast gluurders .
Een gewone dinsdag???
Het leek een gewone dinsdag op mijn werk te worden.

Ik had al wel gehoord dat de Koningin een werkbezoek zou afleggen op een marineschip, maar dat gebeurt wel vaker dat er iemand van het Koninklijk huis de marine bezoekt.
Je hoort het en weet dat dan vooral de hogere legerleiding daar erg van onder de indruk is.

Tijdens de lunchpauze liep ik richting de eetzaal en zag de mooie oranje vlag van de Koningin in top hangen op het desbetreffende schip. Toen ik terug naar mijn kantoor liep zag ik dat de vlag er niet meer hing en dat betekend dan dat ze het schip verlaten had.
Ik zat weer achter mijn bureau, toen mijn chef binnen liep en me vertelde dat de helikopter geland was en dat de Koningin zo weer zou vertrekken.
Ik keek hem verbaasd aan en vroeg waar in hemelsnaam dat ding dan zou staan. Dat bleek dus achter ons gebouw te zijn.

En He ik zou geen vrouw zijn als ik daar niet even een kijkje zou gaan nemen. En zo dachten al mijn andere collega?s er ook over, dus met zijn allen liepen we naar buiten om te kijken of we een glimp van Hare Majesteit zouden kunnen opvangen.
Het mocht even duren, maar de zon scheen, het was windstil we vermaakten ons daar buiten nog wel even. De mobieltjes kwamen te voorschijn, want wie weet kon je nog wel een fotootje maken van haar als dat mocht en we niet weg gestuurd zouden worden. Haar aanspreken dat mag niet zomaar.

Zowaar werden we niet weg gestuurd, werd er niks gezegd over de mobieltjes die massaal in de aanslag waren genomen, en daar kwam de AA auto aanrijden.
De Koningin stapte uit, bleef even stil staan, zwaaide even naar ons, en liep vervolgens naar de helikopter. Ze stapte in, en weg vloog ze.

 

Ik vond het gewoon heel bijzonder en erg leuk, dat maak je niet zo gauw mee. Zomaar op een doordeweekse normale dag de Koningin onverwachts tegenkomen al was het maar iets van 3 minuten, leuk toch?
UPDATE: Bekeuring
Ik schreef al eerder over de bekeuring die ik mocht ontvangen van ?onze vrienden?.

En zoals ik ook al schreef melde ik dat ik het er niet bij zou laten zitten.

Algauw kreeg ik mijn bekeuring dan ook binnen, groot was mijn verbazing dat het dit keer geen beschikking betrof maar een voorstel tot betaling. Een voorstel tot betaling?? Die had ik nog niet eerder gehad. Ik bekeek hem uiteraard meteen, want ik wilde weten waar ik in beklag kon gaan. Wat bleek, bij een beschikking schrijf je een beklag brief en dan gaat het treintje lopen.

Bij een voorstel tot betaling dus niet, ben je het er niet mee eens, moet je niet betalen. Nou dat lijkt toch even makkelijk. Niet dus??. Want het betekend dat als je niet betaald je gewoon voor de rechter je bezwaar persoonlijk mag komen vertellen. Ook staat er dan bij vermeld dat de bekeuring zelfs hoger kan uitvallen.

Maar ik zou Bianca niet zijn als ik de regels de wetboeken en dat van alles er niet zou op naslaan. Het is ?maar? 60 euro maar als ik gewoon vind dat ik in mijn gelijk sta ga ik dat dus gewoon niet betalen.
Via internet ben ik dan ook een hoop te weten gekomen en ook dat ik er maar in eerste instantie van uit moet gaan dat het de rechter het OM in het gelijk stelt, ik moet mijn onschuld bewijzen.

Dat schrikt waarschijnlijk een hoop mensen af en betalen ze gewoon, ik niet ik werd alleen maar bozer!! Mijn boete zou dan op zijn hoogst 225 euro worden, volgens een bepaalde categorie, ok als ik verloor en ik zou dat moeten betalen zonde geld, heel zonde maar ik nam de gok.

Alles ging ik uitzoeken, want ook wilde ik weten volgens welk artikel ik bekeurd was, ik was tenslotte burger op een militair terrein en dan kunnen ze me niet bekeuren via een artikel dat ze bij militairen wel kunnen. Mijn artikel betrof nr. 461, wat inhield dat ik bij op een plek begaf waar ik niet toe bevoegd ben te komen. Heel vreemd als je er werkt, waar moet ik dan mijn werkzaamheden uitvoeren??

Ik belde naar een hogere legerleiding van de KMAR en deed mijn verhaal. Ik voelde me door hun in de zeik genomen en wilde wel langs gaan om foto?s te overleggen en baalde er gewoon heel erg van. Tuurlijk ik wilde de stap naar de rechter ook voorkomen, gewoon al die rompslomp verschrikkelijk. Ik wilde gewoon dat hij die bekeuring seponeerde.
Hij hoorde me aan, was best vriendelijk en begreep me ook wel, en gaf aan dat ik maar even naar de wijkagent moest gaan op de kazerne. Die zou dan ?de plaats delict? kunnen bekijken. En vervolgens met hem in overleg gaan.

Prima ik ging wel naar de wijkagent ik nam alles mee en deed daar wederom mijn verhaal. En vertelde er ook bij dat ik de weg naar de rechter wilde voorkomen, maar als ze niks voor me konden betekenen ik dat toch echt ging doen.
Tja zei hij zonder foto?s kon hij weinig voor me doen???.. geen probleem die kon ik hem meteen doormailen. Ik liet hem al vast een foto op mijn mobiel zien waarop hij zei?? Ik zie helemaal geen lijnen?? joh!!!
Ik liet alles daarachter en hij ging er mee aan het werk en zou alles bekijken en overleggen en ik zou nog een terugkoppeling krijgen.

 


Gister had ik dan ook een mail van hem.
De bekeuring zou geseponeerd worden, maar niet omdat de lijnen niet zichtbaar zijn, want ze konden aan de hand van de foto's niet zien waar mijn auto had gestaan.
Nee de bekeuring werd geseponeerd omdat de vabillisant (schrijf je dat zo goed? Spellingscontrole pakt hem niet) de bon verkeerd had ingevuld, dus voordeel schutter zei hij!!
Ik moest er vreselijk om lachen, tuurlijk, want als ze me wel gelijk gaven van die lijnen dat zou betekenen dat alle bekeuringen die er die dag daar waren uitgeschreven geseponeerd moesten worden.

Daarom waren ze van de week ook druk doende de parkeerplaats aan het bekijken en foto?s maken voor de lijnen, en daarom zetten ze er binnenkort ook nieuwe lijnen neer.

Nee mij echt gelijk geven dat doen ze niet, maar weet je het kan me niet schelen, wie het laatst lacht!! Of is het de aanhouder wint???


hoe boos kan iemand zijn?
Woedend was ik vandaag en nee niet zomaar woedend maar eigenlijk gewoon witheet. Of hoe boos kan iemand eigenlijk worden??

Nou ik heb vandaag gemerkt dat ik gewoon echt heel boos kon worden, zo zo zo ontzettend boos.
Boos omdat ik vind dat mij, jawel MIJ onrecht is aangedaan, onrecht door mensen die zich eigenlijk collega?s horen te noemen, nou dat is dus vanaf nu gewoon echt over. De Koninklijke Marechaussee oftewel KMAR!!

WAARDELOOS!!

En hoe dat zo komt????. Dat komt omdat ze me bekeurd hebben, ja ik zie nu heus wel een glimlach verschijnen bij jullie, want tja dan zal ik het wel verdiend hebben.

Het antwoord is dan ook NEE, dat heb ik niet verdiend, en daar is helemaal niemand mij vanaf te brengen. Als ik een bekeuring krijg voor te hard rijden, tja eigen schuld, als ik niet betaal bij parkeren, tja eigen schuld. Maar als je een bekeuring krijgt voor het niet parkeren in de parkeervakken en er zijn geen parkeervakken zichtbaar??

Ik vond een mooi geel papiertje achter mijn ruitenwisser en het bedrag stond niet vermeld. Wel dat ik dus fout geparkeerd stond, en er was met pen een notitie op geschreven of ik een bepaald nummer wilde bellen. Ik was mij nog steeds van geen kwaad bewust bel dus het nummer, en daar kreeg ik dus te horen wat de daadwerkelijke ?overtreding? was. Ik antwoorde erop dat ik dat heel vreemd vond omdat er geen vakken te zien waren, wel de vakken bij de bosjes maar niet in het midden. Ja daar gaf hij mij wel gelijk in, want ja die waren echt moeilijk te zien. Ik verwachte dan ook een berisping te horen en nooit meer doen en dat soort onzin. Maar nee niks van dat alles, ze wilden dat ik hen belde zodat ze mijn gegevens konden noteren. Pardon???
En als ik die nou niet geef?? Ow maar dan zoeken we dat wel op. Nou dan weten jullie wat jullie kunnen doen!!! Zoekse!!!

Even ter duidelijkheid alleen de eerste 4 auto?s zijn bekeurd de rest stond in de vakken, welke vakken?? Zien jullie ze??
Dat rode/bruine autootje (en die daar naast) stonden volgens hen wel in de vakken want die hadden geen bekeuring??..

Ik noem het matennaaierei????..

waarschijnlijk overbodig om te noemen dat ik in beklag ga!! 
Nieuwe Baan
Het is hollen of stilstaan vaak, nu heb ik dan ook echt het gevoel dat ik gewoon een marathon aan het rennen ben waar geen einde aan komt.
Het gaat maar door en ben onwijs druk momenteel waardoor het loggen er domweg gewoon even bij inschiet. Maar dat is niet erg, want ik heb het leuk, ik heb het naar mijn zin en weet gewoon dat ik goed bezig ben.
Een druk sociaal leven en met dit mooie weer ben ik veel onderweg.

Maar volgende week, dan dan dan heb ik gewoon vakantie, heerlijk ruim een week niks hoeven doen niks hoeven plannen en kijken wat het allemaal gaat worden.

Maar toch is er momenteel iets wat me de afgelopen tijd toch bezig heeft gehouden en wat ik nu gewoon dan eindelijks van de daken kan schreeuwen.

 
Ik heb een nieuwe Baan!!!

Een aantal weken geleden kreeg ik van een oud collega een mail waarin hij mij schreef dat op de afdeling waar hij nu werkte een vacature zou onstaan. Hij dacht meteen aan mij en vond dat het wel eens iets voor mij zou kunnen zijn.

Het betrof een interne vacature binnen de Marine alleen totaal iets anders dan wat ik nu doe. Tuurlijk administratief zou het wel blijven dat is nu gewoon eenmaal mijn ding, maar het is gewoon een hele andere kant weer van de Marine.

Ik bestuurde de vacature aandachtig en toch ook twijfelachtig, want tja ik zat nog maar een jaar wederom op deze functie en had het eigenlijk onwijs naar mijn zin.
Stuk voor stuk leuke collega's en voelde me er goed op die plek. Tuurlijk er waren wel wat dingen waar ik me aan ergerde maar affijn dat zal je overal wel houden dacht ik zo. Maar hoe leuk ik het ook met mijn collega's heb, ze verlaten allemaal zo rond de zomer ook het kantoor voor een andere baan. (zo is dat nu eenmaal bij de Marine tenminste de militairen dan, ze gaan een functie aan voor 3 jaar en dan is het weer tijd voor een andere functie) Het zou dan dus betekenen dat ik nieuwe collega's zou krijgen.

Ik besloot dan toch maar om te gaan solliciteren, een hele brede functie die nog helemaal nieuw opgezet moet gaan worden en veel meer verantwoording en ook niet geheel onbelangrijk, het is een bevordering. Dus meer centjes voor de leuke dingen in het leven.

Afgelopen dinsdag was het zover ik moest mij om 13.00 uur melden voor de sollicitatie. Toch behoorlijk nerveus stapte ik die kamer binnen, want nu ik eenmaal A had gezegd wilde ik B dus ook duidelijk hebben.
Het was een leuk gesprek met ook wel wat pittige vragen over mijn persoontje zelf, altijd lastig om je zelf neer te zetten. Maar ik ging er met een goed gevoel weer weg.

Vandaag kreeg ik dus het verlossende woord, van de 17 kandidaten ben ik samen met nog iemand voor die functie gekozen.
Ik blijf gewoon mijn 24 uur maken op de dagen dat ik ze nu ook heb, mooier kan het gewoon niet.

Ik ben blij, ik ben gewoon super blij!!!!

jubileum
4 november 1991 ging ik in dienst bij de Koninklijke Marine.

Toen ik dan ook zwanger raakte van Kevin besloot ik de Marine vaarwel en een behouden vaart te wensen en ik stortte mij volledig op het moederschap.

Affijn het zal niemand ontgaan zijn dat ik na Kevin ook nog een dochter heb gekregen.
En toen ilse 2 jaar oud was, was ik het thuis zitten eigenlijk spuugzat.
Ik wilde wel weer wat gaan doen, maar ja wat?? Ik had jarenlang met veel plezier bij de Marine gewerkt en ik waagde de gok om te kijken of de Marine ook zoveel plezier beleefd had aan mij als ik aan hun.

Ik heb er een telefoontje tegenaan gegooid en kreeg al gauw te horen dat ze mij weer konden gebruiken.
En voor dat ik het in de gaten was ik dus ineens een werkende moeder.

Tot op de dag van vandaag heb ik er geen seconde spijt van gehad en voer ik mijn werk dan ook met veel plezier en tevredenheid uit. Het heeft me nu inmiddels een vast contract opgeleverd dus ik denk dat ik het wel goed doe

Afgelopen vrijdag was ik dan ook 12,5 jaar werkzaam bij "het bedrijf".

Vandaag kreeg ik een oorkonde uitgereikt, (waar een leuke geldige beloning aan vast zit)voor mijn 12,5 jarig Ambtsjubileum bij Department van Defensie Commando Zeestrijdkrachten.
Ach wij noemen het nog steeds gewoon de Marine.....

Deze prachtige bos bloemen en flessen wijn kreeg ik uit handen van mijn collega's.
Ik was aangenaam verrast
Op naar de volgende 12,5 jaar!!
"Juist al die dingen doen
Die bijna niemand anders mag"