weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment is er 1 gluurder ;
en 1 gast gluurder .
Samen!

 Samen zijn ze weer, voor 3 weken (met uizondering van de verplichte familiebezoekjes van Femke) zal het weer zijn, waar Ilse is is Femke en waar Femke is is Ilse.

Afgelopen zondagochtend en nee niet kwart over 7 maar om 5 uur stond ik naast mijn bed om richting schiphol te gaan.

Ik deed het met liefde!

Echte BBF zoals ze het zelf zeggen.





(watergevecht)

onverwachts weerzien

Geluk bij een ongeluk!
Maar stiekem was het toch heel heel leuk!
Ze mocht weer een ochtend mee naar school, de gymles werd erop aangepast.
Ze mocht weer in het groepje bij Ilse zitten.
Ze mocht weer hier logeren.

Wij hadden weer een blije Ilse,
Samen met haar Femke naar de bioscoop,
Samen met haar Femke weer naar het zwembad.
Samen met haar Femke weer gek doen.
Schminken, verkleden, roddelen, stoeien.

1 ding hebben ze niet gedaan de afgelopen week, en dat is ruzie maken!!

Gisteren was daar dan weer het afscheid, morgen vliegt ze terug naar Curaçao, maar wat ging het afscheid goed. Niks geen tranen, gewoon doei Fem!! Tot op skype!!
Ze weten dit is vriendschap, dit zit goed, hier kunnen een hoop mensen wat van leren.
Want hier geldt echt,
Uit het oog, maar zeer zeker niet uit het hart!!

Doei Lieve Fem, ook ik zal je missen tot over??? We weten het nog niet.
Maar dat we jou gaan bezoeken, dat staat zeker vast.
Jullie hebben een heel speciaal plekje in ons hart.

 

ZONnige ZONdag met een zwart randje
Afgelopen vrijdag kwam Ilse helemaal in shock beneden.
Mam er is iets ergs gebeurd, de opa van Femke is overleden, en ze komt nu weer even terug naar Nederland. Zo had Femke haar op skype verteld.
Ik schok me natuurlijk een ongeluk, dat zou toch niet waar zijn?. Ze zijn net 4 maanden geleden vertrokken naar Curaçao, de ergste nachtmerrie, nee dat kan niet.
Helaas het was de waarheid, hoe verdrietig, hoe onverwachts, die man was nog zo jong en levenslustig. Maar helaas daar wordt niet naar gevraagd.

4 maanden geleden hebben we nog een afscheidsfeest bij de ouders van mijn vriendin gehad voordat ze vertrokken naar Curaçao. Die man was nog zo supertrots dat ze die stap durfden te nemen. Vol liefde voor zijn dochter en kleinkinderen had hij een pracht feest voor ze georganiseerd.

En zo ineens 4 maanden later stonden ze noodgedwongen weer op schiphol.
Ilse was verdrietig, want ze wist haar beste vriendin had verdriet, wat wilde ze Femke graag troosten. Ze was dichtbij maar toch ook ver weg. Zou ze Femke nog wel zien van de week?
Tja, vragen waar wij ook geen bevestiging op konden geven, want zij hadden nu wel wat anders aan hun hoofd. Wij durfden het niet te beloven, want wat is wijsheid??.. er komt uiteindelijk ook weer een afscheid aan.

We zouden wel zien?. Lang hoefden we daar niet op te wachten, want Ilse heeft een vriendin die natuurlijk ook heel graag Ilse wilde zien. Gisteravond ging dan ook al de telefoon, koud weer in Nederland en reken maar dat het voor hen hier nu koud is, de vader van Femke??..
Of Ilse zondag al plannen had, en of Femke dan mocht komen spelen.
Geen twijfel, en al hadden we plannen, uiteraard mocht dat.

Geluk en verdriet, en zoals Femke haar vader al zei, geluk bij een ongeluk. Het ligt dicht bij elkaar. Hoe dubbel, maar wat een geluk.
Femke stapt uit de auto, Ilse doet de voordeur open, ze rennen naar elkaar toe?? en vliegen elkaar huilend in de armen. Wat de fuck afscheid weer over een week, dit is vriendschap, dit is goed.

 

Ilse heeft een hoop vriendinnen, ligt goed in de groep, over aandacht niet te klagen, maar zoals ik vandaag mijn Ilse weer zag met haar Femke?? zo heb ik Ilse al lang niet meer gezien. Schaterlachen, dansen met een vriendin, met geen andere is het zoals het met Femke is.
Potverdorie 4 maanden?.. en zelfs ik heb dat wijfie gemist!!

Het was een ZONnige ZONdag met een klein zwart randje.
Van de week zal er vast nog gelogeerd worden, er zullen deze week trieste gebeurtenissen zijn, maar zeer zeker ook mooie gebeurtenissen.

Een weekend met emotie en zeer zeker geen ?normaal? weekend!
vogelvlucht
Nog even in vogelvlucht door afgelopen dagen.

Vrijdag heeft Kevin vakantie gekregen, buiten dat hij alleen afgelopen maandag zijn boeken moest inleveren en aankomende vrijdag zijn rapport moet ophalen is hij klaar.
Zijn cijfers weten we al, en hij sluit zijn eerste jaar Mavo af met prachtige cijfers. Geen onvoldoende te bekennen, en het eerste jaar Mavo afsluiten met alleen maar 7 en 8?en op je rapport is toch prachtig?
Ik hoop dat hij die motivatie voor volgend jaar vast kan houden, wij zijn in ieder geval super trots op hem. Maar nu eerst vakantie voor hem.

Ilse heeft afgelopen maandag haar rapport gekregen en ik ben onder de indruk, buiten de spelling om waar ze gewoon moeite mee heeft, en wat in haar situatie ook helemaal niet raar is, heeft ook zij een pracht rapport.
Ons meisje heeft lekker veel zelfvertrouwen, is vriendelijk aardig en lief. Heerlijk toch gewoon als je kids het goed doen?

Maar nog even terug naar afgelopen vrijdag, Annet zou een aantal dagen komen logeren en mooi op tijd voor het voetbal was ze dan ook bij ons.
Zaterdag stond er eigenlijk een dagje Texel in de planning, maar ineens werd mij verteld dat er in Den Helder zelf ook een feest spektakel zou zijn ivm. het 100 jarig bestaan van de woningstichting. Prima, Texel loopt niet weg en daar kunnen we altijd nog gaan fietsen op een tandem en gaan picknicken uit de prachtige mand die ik heb gekregen van Annet.
In de middag gingen we dan even met de Kids naar het feest, waar Kus zou optreden, maar dat vonden ze toch wat te kinderachtig. Dan nog maar even de Kermis over.
Nadat we Kevin en Ilse weer thuis hadden afgeleverd gingen wij weer terug. Van Velzen stond nog op het programma en als afsluiter van de avond zou de Edwin Evers band komen. Kijk daar zijn wij wel voor in.

 

Annet en ik vonden het publiek die om ons heen stond wel wat uhhh rustig en saai. Maar hee wat kon ons het schelen wij stonden vooraan en maakte ons eigen feestje wel. Uiteindelijk kwam het publiek toch los en ik vond het een onverwachts geslaagd uitje! Ik hou er wel van.

Zondag moest Annet al vroeg vertrekken en met vroeg bedoel ik ook vroeg, 8 uur!! Nadat ze de deur uit was, en ik geloof dat ze de straat nog niet uit was, lag ik toch ook weer bed. Maar niet voor lang, want we zouden die dag ook nog afreizen naar Schoonhoven. Marijke had ons uitgenodigd voor een bbq.

Tegen 1 uur waren we daar dan ook, Linda, Rik en Romy waren er al. Het lijkt erop dat Romy nu wel wat vrede met me heeft want ze was heel gul met lachen naar me. De vorige keer zat ze me nog aan te kijken van, ik weet het niet met jouw, je lijkt op mijn moeder, de stem lijkt op die van mijn moeder maar je bent mijn moeder niet.
Ries stelde op een gegeven moment voor om met de kinderen naar de Lek te gaan, dan zouden ze daar even lekker kunnen gaan zwemmen. Dat leek mij een strak plan, en ik besloot met hem mee te gaan.
De kinderen vermaakten zich kostelijk totdat Ilse huilend op de rug van Kevin het water uitkwam, ze had op een scherpe steen gestaan en het was verschrikkelijk aan het bloeden. Ja dat wil wel zo met dat water en die temperatuur.
Marijke had vreselijk haar best gedaan op het eten, het was onwijs lekker allemaal, vooral die ene salade die vond ik helemaal geweldig. Die moet ik ook maar eens gaan maken, zo simpel maar zo lekker!
Uiteraard had ze veel te veel en hebben ze vast de hele week nog kunnen bbq?en.
De kinderen hadden ook geen rust om te eten, want ze deden niks anders dan bootje varen, ik had Luuk en Lotte een boot gegeven en dat was volgens mij wel een schot in de roos.
Linda en co. vertokken op tijd die moesten uiteraard rekening houden met Romy, en ze had de middag al niet geslapen en last van de warmte.
Wij bleven nog even hangen en Helga zat er ook nog lekker en voordat je het weet is het al gauw 21.00 uur en moesten we toch echt weg. Ilse moest tenslotte de volgende dag gewoon nog naar school en het is dan ook gauw nog bijna 2 uur rijden.

Het was me weer een druk vol weekendje, maar o ik kan er ook zo van genieten.
Leuke mensen, leuke uitstapjes, ja ik houd er wel van.

Annet en Marijke heel erg bedankt voor het leuke weekend, ik heb er in ieder geval van genoten!!
Jullie zijn lieverds!!


dolfijne dagen
Het is toch al wel bijna 1,5 week geleden dat ik met een vriendin naar de musical Hairspray ging.

De film kende ik niet, en had me ook totaal niet ingelezen dus ik zou het wel gaan zien. Het zou de laatste voorstelling gaan worden van dit seizoen voor de schouwburg. En we waren er eigenlijk wel van overtuigd dat het een matig seizoen was. We hebben een keer een voorstelling gehad waarbij we in de pauze wel weg wilden lopen, we hebben een voorstelling gezien waar de mensen om ons heen wel weg wilden gaan lopen.
Dus we zouden het wel gaan zien.

En ik kan met de volle 100% dan ook zeggen dat dit een afsluiter van een seizoen was met een gouden randje. Wat een geweldige musical was dit, ik heb vreselijk gelachen, zo erg dat mijn kaken ervan pijn deden. En ik durf zelfs te zeggen dat ik hem veel leuker vond als Joseph. Echt een super musical, ik zal niet in details treden, anders had ik er een apart logje over moeten maken.
Maar het is echt een aanrader, krijg je nog de kans om erheen te gaan, dan zou ik het zeer zeker doen!

Afgelopen donderdag was het dan tijd voor Ilse haar schoolreisje, ik zou ook meegaan als OWG-lid, uiteraard nadat ik toestemming had gevraagd aan Ilse. Want als zij niet wilde dat ik meeging dan zou ik dat ook niet gedaan hebben. Maar gelukkig vond ze het juist helemaal leuk.
Woensdag avond ging Ilse onder de zenuwen naar bed en de volgende morgen was ze dan ook al heel vroeg wakker. Helemaal hyper en haar mondje geen 5 sec. dicht houden. Ik hield me hart al vast voor de busreis, ik kreeg thuis niet eens de kans om fatsoenlijk wakker te worden.
Om kwart voor 8 moesten we ons al op school melden, en om stipt half 8 moesten we dan ook al in de auto zitten van haar. Want stel je zou te laat komen. Bij school aangekomen stond de dubbeldekker al klaar en zo tegen 8 uur stapten we dan ook allemaal vol goede zin in de bus.

Op naar het Dolfinarium!!!

En tjee hoe druk Ilse die ochtend was, zo rustig waren ze allemaal in de bus. De chauffeur had al duidelijk meer schoolreisjes gereden want hij zette al heel snel een tekenfilm Madagascar op. Een top idee, iedereen zat in de film, en ondanks dat we file hadden onderweg ging de reis best vlot zo.

De kinderen mochten op eigen gelegenheid over het park lopen en wij zouden op een bepaalde punt gaan zitten, en als er iets aan de hand was konden ze komen. De groepjes waren in de klas al gevormd en ze mochten dus ook niet alleen rondlopen.
Bij aankomst hebben we wel tegen iedereen gezegd dat de droomwens (de nieuwe show in het dolfinarium) om 12.00 uur zou beginnen en dat dat ook de enige kans was dat ze dan die show konden zien. Want de volgende was om 16.00 uur en dan zouden we al weer op de terugweg zijn.
De droomshow was erg leuk geworden en zelfs op sommige momenten heel spannend, de kinderen genoten er volop van.
Een klasgenootje van Ilse kwam op een gegeven moment bij ons en ze was haar souvenirs kwijt. Ze had het in een plastic tasje in de speeltuin laten staan, en tja weg was het?.
Zo ontzettend sneu en is ook niet meer terug gevonden.
Dat is dan ook het enige wat teleurstellend was, voor de rest is de dag naar volle tevredenheid verlopen, geen ruzie, geen rare dingen. Alleen maar blije kinderen. Heerlijk gewoon.
Op de terugweg koos de chauffeur niet zo?n beste film uit, en werd er dus ook niet gekeken. Maar de illusie die ik had dat ze op de terugweg wel helemaal doodop zouden zijn, ging niet op.
Uitgelaten waren ze, druk ongelofelijk. En wij, wij waren bekaf!!
Het was een topdag en gewoon genieten al die blije koppies van de kinderen te zien.
Ilse kwam met haar vriendin nog bij mij, ze had uiteraard al haar geld al op, en nu had ze een vriendinnen ketting gezien. En wilde ze geld van me lenen, en dan zouden Femke en Ilse dat dan thuis wel aan mij terug geven. Ik liep met de meiden mee om te kijken welke ze hebben wilden en het was een prachtige ketting. Uiteraard kocht ik het voor ze en Femke heeft me moeten beloven dat ze mij dat geld niet hoeft terug te geven, als ze me over 3 jaar die ketting nog kan laten zien.

 

Femke en Ilse, Ilse en Femke, dat is al sinds jaren een begrip. Op school in de buurt, waar de een is is de ander, zonder twijfel. Zo hebben ze ruzie en willen ze nooit maar dan ook nooit meer bij elkaar spelen. En hup nog geen 5 min. later zijn ze weer samen. Vriendinnen door dik en dun, maatjes. Nee, Fem is niet zomaar een vriendinnetje Fem is gewoon echt haar echte beste vriendin. Al jaren!!!
Ilse hoort daar bij de inboedel en Femke hier.

En nu???. Nu vertrekt Femke in juni voor 3 jaar naar Curaçao, een afscheid gaat komen. En ik kan daar nu al zo ontzettend tegen op zien. Want ik weet nu al, o wat zal mijn meisje een verdriet hebben, verdriet dat ik niet voor haar kan weg nemen. Op deze leeftijd is het maar afwachten of het stand blijft houden, vriendschap op zo?n ontzettende grote afstand voor toch een hele lange tijd.
Of ze elkaar nog gaan opzoeken weten we nog niet, de tijd zal het leren. Tot aan juni zullen er nog vele logeerpartijtjes plaatsvinden denk ik. Tot nu toe is het elk weekend nog raak geweest, en tja onze insteek is, nu kan het nog??

 

Ik merk wel dat het een beetje een vreemde log zo is geworden, en de een heeft totaal niks met de ander te maken, de overeenkomst is alleen dat alles in deze log met vrienden te maken heeft. Zowel voor mij als voor Ilse.

Weekend vol met vrienden.
Soms verbaas ik me er over hoe snel een agenda toch weer vol kan raken.
Zo had ik een aantal weken geleden nog niks in de agenda staan, het jaar begon rustig een hoop lege bladzijdes en zo ineens staat hij ook weer vol.

Vorige week donderdag moesten we naar school voor het 10-min gesprek van Ilse, wij gingen er dan ook met niet al te hoge verwachtingen naar toe en weten zo ongeveer wel hoe ze er voor staat. Ze gaat niet voor niets getest worden door een orthopedagoog. Als ze sociaal lekker in de groep ligt en gewoon haar ding kan doen en lekker in haar velletje zit, dan kon ons haar schoolresultaten niet zoveel schelen op het moment. Eerst willen we weten wat er uit de onderzoeken komen alvorens we ons druk gaan maken over haar leerprestaties op school. Verbaasd waren we dan eigenlijk wel dat ze voor rekening de hoogste score heeft, en ook in begrijpend lezen scoort ze heel goed. Alleen de spelling, nee dat lukt haar niet, woordjes ze kan het gewoon niet. En tja dat wisten we natuurlijk al lang, maar dat ze op die andere vlakken dan weer goed scoort, begrijpen we gewoon echt helemaal niks van. En kijken nu dan ook echt uit naar de testresultaten straks van de orthopedagoog, die haar 1 april gaat testen.
Maar goed voor de rest doet ze haar stinkende best, is haar inzet geweldig, ligt ze lekker in de groep en heeft ze er plezier in. En dat is wat ook het belangrijkste is.

Een hoop leuke dingen vullen mijn agenda de laatste tijd.

Zo zouden we ook een keer gaan uit eten met mijn vriendin en haar vriend, maar door omstandigheden werd het nogal lastig in te plannen. Maar afgelopen vrijdag kon het dan toch een keer door gaan.
We hadden een restaurant in Schagen uitgezocht ?Linke Loetje? het is toch wel een van mijn favoriete restaurants. Leuke bediening de menukaart die goed is, en de gehele entourage is leuk. Neem daarbij leuk gezelschap en je hebt al gauw een leuke avond.

De menukaart hebben ze in een speciaal jasje gestoken in de vorm van een krant, en denk daarbij aan aparte namen van gerechten die vaak gekoppeld zijn aan bekende Nederlanders.
Zo had ik bv. Bon Bonnie kom je buiten spelen een bonbon van zalm met Hollandse garnalen.
Of een stuk Edwin Everszwijn.
Een dessert: Witlicht met de bruidstranen van Mary.

 

Het was een hele lekkere gezellige avond.

Zaterdagochtend moest Ilse weer voetballen en dit keer wonnen ze met 2-0. Kijk het verliezen hebben ze bij het vorige seizoen ook afgesloten.
Al een poos geleden had ik met Benjamin afgesproken dat hij een keer een kop koffie bij me zou komen drinken. Maar ja het is niet naast de deur, dus ik bood hem onze logeerkamer aan, en daar nam hij dan ook maar meteen gebruik van. Onder K3 zou hij mogen slapen, een droom van elke man toch? Martine wilde ook wel eens komen, dus in goed overleg werd besloten dat ook zij dan maar gelijk met Benjamin zou komen. Ilse stond haar kamer af aan Martine, dus helemaal goed geregeld.

Zaterdagavond hebben we het onvoorspelbaarspel van Paul de Leeuw gespeeld, en ondanks dat Martine niet wist of Tom Cruise getrouwd was en kinderen heeft, kende ze potverdorie wel bijna alle candelight.
Een getekende vijver en een stopdas kon ze ook zo herkennen, overbodig om te zeggen wie er steeds won??
Het eerste potje speelden we samen met de kinderen, Benjamin heeft echt een kunst om vrij rustige kinderen gek te maken. Dus moeders, mochten jullie Benjamin willen uitnodigen, bedenk je goed wat het met de kinderen kan doen!

 

Toen Rob zondag van het voetbal terug kwam was het tijd voor sight seeing Den Helder.
Eerst reden we even naar de marine haven zodat ze konden bekijken waar een gedeelte van hun belastingcenten heen gingen. Daarna reden we naar de dijk, waar we goed zicht hadden op Texel, het was prachtig mooi helder weer, dus je kon echt ver kijken en Texel was dan ook heel duidelijk te zien. We konden zelfs de veerboot in de Texelse haven met het blote oog zien liggen. 

 

Daarna zijn we nog een stuk verder door gereden en nabij het Fort besloten we bij Nogal Wiedus wat te gaan drinken. Daar heb je ook een mooi uitzicht, en namen de mannen koffie en wij vrouwen namen een lekkere chocomelk met slagroom. Nog even richting strand gelopen en nog even bij Fort Kijkduin wezen kijken, stapten we weer in de auto en besloten we naar Callantsoog te gaan, om daar een lekker ijsje te halen. Maar hoe stom, de ijssalon was nog dicht, dat was wel heel erg balen, want daar hebben ze toch altijd lekker ijs.

 

Dan toch maar op naar huis, het was inmiddels ook al ver in de middag en allebei moesten ze nog een stuk reizen om thuis te zijn. Na nog wat gedronken en wat gegeten te hebben stapte Martine in de auto en even later bracht ik Benjamin weer richting trein.

Benjamin en Martine ik vond het erg gezellig met jullie
de volgende keer spelen we een spel waar IK goed in ben

De hele dag had ik al last van een lichte hoofdpijn en voelde ik me alsof ik die avond ervoor flink gedronken had, (maar ik had echt alleen maar frisdrank op) kwam er begin van de avond toch een hoofdpijn aanzetten. En nadat ik alle foto?s op de laptop had gezet en ze had verstuurd, hield ik het dan toch echt voor gezien. De pijn in mijn hoofd nam flink toe en kon niet meer uit mijn ogen kijken, en met een aspirine dook ik dan om 19.00 uur al mijn bed in.

Gelukkig had ik vanmorgen nergens last meer van.
Om kwart over 8 moest ik me weer melden in het ziekenhuis voor de verversing van mijn tape. Wat een K klus is dat toch om die tape te verwijderen. Daar meteen maar even navraag gedaan over de Orthopeed, ik had de afspraak met hem verkeerd ingepland en vroeg me af of het wel wijs was om er dan al heen te kunnen gaan. Hij kan toch nog niks doen als het nog niet genezen is, en om dan al aan mijn voet te gaan zitten terwijl het nog pijn doet heeft geen zin, zo had ik me laten vertellen. Dan de tijd er maar gewoon voor nemen en een nieuwe (latere) afspraak gemaakt.
Over 2 weken mag ik me weer melden om dan vervolgens weer het tape te laten verversen. Nog 4 weken tape nu dus, ik hoop maar dat het dan toch echt klaar is.

Om 18.00 uur moesten we weer op school zijn, Kevin moest een PowerPoint presentatie geven over zijn cijferlijst, en zijn bevindingen op school. Zijn PowerPoint was kort maar krachtig en hij was gewoon tevreden over zijn school. Het enthousiasme sprong eraf en zijn cijfers waren weer ontzettend goed. Het is overduidelijk dat hij daar lekker op zijn plek zit en het dus ook prima naar zijn zin heeft.

Wij zijn trots op onze beide kinderen, ze doen het goed, zijn vriendelijk, sociaal en zitten lekker in hun velletje. Ja, het gaat goed met ons.


mission impossible
Tjee, ik loop wel een beetje achter met loggen. En dat terwijl ik eigenlijk best nog het een en ander heb meegemaakt.

Afgelopen vrijdag had ik een date op de agenda staan, en het was nog een beetje twijfelachtig of die wel door kon gaan ivm. met mijn voetje, maar gelukkig kon het allemaal wel doorgaan.
Heel erg mobiel ben ik nog niet en Rob bracht me vrijdag dan ook naar het station. In Alkmaar zou Annet mij van het station halen. Samen met Julian, Diana en Martine stonden ze al op mij te wachten. En vandaar uit kon de korte reis verder gaan.

Toen we later dan ook klaar waren met onze missie, een missie wat nog helemaal niet zo makkelijk was, vertrokken we dan richting Ede. Ik zou bij Annet blijven slapen en Rob zou mij zaterdag samen met de kids weer ophalen.
De reis terug ging lang niet zo vlot als de heenreis als ik mijn mede reisgenoten moest geloven. Op de een of andere manier hebben we ook 3 keer de Ikea Amersfoort voorbij zien komen, maar nee dat lag niet aan de bestuurster maar aan de tomtom. Die wilde ons heel graag naar het dichtstbijzijnde tankstation brengen, maar dat was niet de weg richting Ede. Heel vreemd.

 

Julian smeekte om te mogen tanken, want dat doet hij graag, hij baalde dan ook als een stekker dat Annet het onnodig vond om hem vol te gooien. Niet nodig gewoon genoeg om thuis te komen.

Diana werd eruit gezet, mijn dinnetje die ik bij Witlicht had leren kennen, en dat is nu een feit tot in den treuren. Niks meer aan te doen, er is bewijs.

Thuis bij Annet de boel uit de auto gehaald, koffie gedronken, wraps gegeten op een manier zodat ik ze nog niet eerder had gegeten maar wat erg lekker was. Martine weer op de trein naar huis gezet en daarna wilde ik uiteraard ook eens skip-bo spelen met Julian en Annet. Ik bedoel je hoort ze er zo vaak over, en ik wilde wel eens weten wie nou eigenlijk de beste was. Tja, ze spelen het op een hele rare manier en hanteren eigen spelregels, dus niet raar dat ik gewoon verloor. Neem dan een Julian tegenover je die gewoon vals speelt en tussen door stiekem aan het sjoelen is.
Maar goed, hij voelde zich niet helemaal goed, geen idee hoe dat komt, maar besloot toch ook maar om snel te vertrekken, toen ik voorstelde om het eens op de echte manier te spelen. Zo raar.

Tegen half 12 waren we allemaal gewoon doodop en we besloten maar naar bed te gaan. Ooit had ik eens tegen Annet geroepen dat als ik eens bij haar zou blijven slapen ik dan wel in het waterbed wilde. Want daar had ik nou nog nooit in geslapen. En verdomd dat had ze onthouden en ik belande dus naast haar in bed. Richard moest zijn plek gewoon inleveren aan mij. Dat is toch wel heel erg lief. Dat ik me lullig voelde omdat hij de nacht op de bank had doorgebracht wilde ze niks van weten. Dat waterbed ik vond het wel een ervaring zeg, dat was gewoon lekker warm, het klotste niet, en ja het was best heel aangenaam.

Zaterdag ochtend werden we wakker van een sms van Rob, die wilde even vertellen hoe het ervoor stond met de voetbalwedstrijd van Ilse. Erg prettig, had het ook niet heel erg gevonden omdat een paar uur later te horen. Maar goed kwam uit een goed hart.
We besloten even snel de stad in te gaan, dat was op nog geen steenworp afstand van hun huis, dus dat zou ik wel vol kunnen houden.
Toen we later weer thuis waren stond Rob ook al heel gauw met de kids voor de deur. Na een poosje stelde Annet voor om naar de camping te gaan. Ze krijgen een nieuwe plek en wij waren wel heel nieuwsgierig naar hun caravan. Dat ik zo?n stuk nog door het bos moest lopen had ik niet verwacht. Maar wonder boven wonder ging het allemaal prima. Mooi stukje bos, prachtige caravan, camping zag er ook erg schoon uit, helemaal niks meer aan doen. Straks als het mooie weer er is, gaan we zeer zeker terug om alles in vol ornaat te gaan aanschouwen.

 

De dag vloog voorbij en nadat Ilse haar talent van het skipbo-en ook even had laten zien, en ja zij is gewoon onze echt skipbo kampioen, niemand kan het beter als haar, toch Annet? Nee Julian jij bent er niks bij, en zij speelt niet eens vals. Zo tegen 20.00 uur vertrokken we weer naar huis. Nog maar net op de snelweg en Ilse besloot de korte route te nemen. Ben zo jaloers hoe makkelijk zij kan slapen in de auto.

Lieve Annet en co. Wij vonden het heel erg gezellig bij jullie, we hebben genoten en vonden het zeer zeker voor herhaling vatbaar. Maar ik geloof vast dat het een vervolg krijgt.
Rob vond het leuk, Ilse vond het leuk, en zelfs Kevin heeft zich vermaakt.

 

onbegrip

Soms begrijp je mensen niet,
En dat is niet erg, want niet iedereen heeft dezelfde gedachtes of gevoelens.

Ook maar goed hoor, iedereen is uniek.

Maar soms denk je iemand te kennen, heb je het best heel leuk samen
Kun je samen lachen, samen huilen.

Het lijkt heel goed te gaan, maar ineens heeft ze commentaar,
Niets deugd en alles is stom.

Vooral op de mensen die jij leuk vind.
Horen: o ga je daar heen? Die is zo stom.

Dat doet dan best pijn, en is niet leuk om te horen.
Langzaam komen de barstjes, je begrijpt haar niet meer.

Is ze jaloers? Of is het onzekerheid van haar kant?
Je probeert het nog maar, je verliest jezelf.

Dan ineens barst de bom, en laat ze haar ware aard zien.
Je bent teleurgesteld, maar ook boos.

Vooral boos op jezelf, want je dacht toch wel enig mensenkennis te hebben.
Hoe heb je je zo kunnen vergissen?

Dan ineens hoor je dat ze toenadering zoekt naar de in haar ogen
stomme vrienden van je.

Nu begrijp je haar helemaal niet meer,
het enige verschil is nu, dat jij het niet meer probeert.

Jij hebt jezelf weer gevonden!


 


Feestdag!!
Woensdag 20 mei 2009, dat was de dag dat Jonathan en Manja zijn getrouwd.
Ook ik was uitgenodigd en samen met Linda had ik een hotelletje geboekt in Amersfoort, leuke bijkomstigheid was nu eens dat ik niet hoefde te rijden. Normaal gesproken ben ik altijd de BOB, normaal gesproken drink ik ook eigenlijk zelden of nooit, maar nu was het woensdag 20 mei 2009 en eens niet normaal!!

Ik had voor een aantal weken geleden alle borsatofans die waren uitgenodigd gemaild met de vraag of ze het zagen zitten om iets gezamelijks te geven, en daar werd heerlijk positief op gereageerd, ik had een mega groot vliegtuig gekocht, en daar een vrachtvliegtuig van gemaakt!! Dat gevaarte was alleen zo ontzettend groot dat de achterbank van de auto geklapt moest worden anders paste het ding er niet in!!

Linda en ik waren al op tijd in Amersfoort en we hadden bijna de hele middag nog voor te shoppen, heerlijk zo, leuke stad trouwens, ik was er nog nooit eerder in het centrum geweest. Zo rond 18.00 uur waren we weer op onze hotelkamer en gingen we ons "mooi" maken voor het feest, waar we om 20.00 uur werden verwacht.

Ik had met Martine afgesproken dat ik zou bellen als we er zouden zijn, zodat we "ons" vliegtuig ergens kwijtkonden, niet wetende dat ze op dat moment met een kerkdienst bezig waren, raar dat ze dan toch niet opneemt toch?? Algauw belde ze toch terug en vonden we een pracht van een magazijn, groot genoeg en onopgemerkt kregen we dat ding dan toch binnen.
Langszaam kwamen alle borsatofans ook binnen, en zaten we al gauw met een grote gezellige groep bij elkaar.
Jonathan en Manja kwamen even later ook binnen, en o wat zagen ze er stralend uit.
Toegezongen door de mensen die hun lief waren op de muziek van dromen zijn bedrog.
Dit was verre van dromen zijn bedrog, die was echt, dit  was pure liefde wat die twee uitstraalden, heerlijk om te zien!!!

Later op de avond zong "Marco" zijn dochter toe, en dat was echt een prachtig moment, hoe toepasselijk, bij het laatste reffein werd Manja in de armen van Jonathan gebracht. *slik*
Daarna was het onze beurt, ik vond in Benjamin een gewillig slachtoffer om het bruidspaar namens ons te feliciteren en het cadeau te overhandigen, tja dat kan niemand beter dan hij, en hij deed het geweldig!!!
Als klap op de vuurpijl had Martine nog een filmpje weten te regelen voor Manja, hoe lief, hoe bijzonder................. vriendinnen voor het leven, ik vind dat altijd zo prachtig om te zien!!

Wat kan ik voor de rest nog zeggen, het was een fantastische avond, ik genoot van het stralende bruidspaar, leuke muziek en met allemaal gezellige mensen om me heen.
We hebben gezongen, we hebben gedanst, we hebben gekke bekken getrokken voor de foto en ik geloof dat we vooral allemaal heel erg hebben genoten!!!



Lieve Jonathan en Manja..........
jullie liggen nu lekker met jullie bipsjes op het warme strand, jullie genieten nu van jullie huwellijksreis, en ik geniet hier nog even heerlijk na!!

Bedankt voor de bijzondere mooie avond!!



"Wat is mijn hart
Als het leeg, als het oud, als het koud en bevroren is"