weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment is er 1 gluurder ;
en 1 gast gluurder .
Slagharen
Begin maart gooide Nancy een log online dat ze 2 bonnen voor attractiepark Slagharen hadden gewonnen via de postcodeloterij.
Zelf zouden ze niet gaan, en hoe lief, ze gingen ze verloten.
Ik melde dat ik daar wel heel graag aan mee wilde doen, want een echte zomervakantie zou er dit jaar voor ons niet inzitten omdat we hier in en om het huis bezig zouden gaan.
Maar zo af en toe een dagje weg zou wel heel aangenaam zijn, vooral voor de kinderen.

Nu liep het dit jaar toch anders dan in maart in de planning was, want de verbouwing in het huis hebben we even moeten uitstellen doordat het kunstof wat we nemen pas eind september komt. Het opnieuw bestraten van de tuin liep voorspoedig en daar konden we niet verder mee gaan ivm. de bouwvak vakantie. Eind deze week hoop ik dat ik kan gaan genieten van onze nieuwe mooie achtertuin.
De verbouwingen lopen dan qua planning niet zoals we voor ogen hadden, maar daardoor konden we dan toch nog een weekje op vakantie.

Maar afijn ik wijk af van mijn log.
Nancy ging grabbelen uit een shakebeker en jawel ze trok mijn naam. Kijk dat was nog eens mazzel hebben.

Gisteren leek het ons dan ook een uitstekende dag om die kant op te gaan. Ilse wilde nog een weekje voordat de school weer begint bij opa en oma logeren en die wonen op een steenworp afstand. Dus dat was dan ideaal om te combineren. Eerst naar Slagharen en dan door naar Enschede.
De voorspellingen waren in eerste instantie helemaal niet gunstig, maar we besloten toch de gok maar te wagen. En hoe goed is die gok geweest. We hadden de hele dag prachtig mooi weer. Soms waren we zelfs blij dat we binnen een show konden gaan bekijken zo warm was het.

 

Bij binnenkomst werd als eerste de achtbaan genomen door de kids, en daarna was het maar door naar de boomstammen. De zon scheen volop en mochten we nat worden, wat daarin natuurlijk heel goed mogelijk is, hadden we mooi tijd om op te drogen.
Ook wilde Ilse eigenlijk wel heel graag in de vrije val, de vorige keer mocht ze daar nog niet in, want was ze te klein. En tja nu mag ze gewoon overal in, en dan wil ze dat ook. Zij is wel van de snelle attracties. Net als mij kan het haar niet snel genoeg gaan.
Ook de achtbaan die over de kop gaat moest er aan geloven en heerlijk is dat om iemand bij je te hebben die net als jou daar ook wel van houd. Kevin en Rob vermaakten zich prima met mensen kijken.
De shows die daar zijn, hebben we ook bekeken en dat was ook erg leuk om mee te maken.

 

Om half 4 besloten we weer richting de andere kant van het park te lopen, er waren nog een paar, dat Kevin en Ilse wilde doen. Maar daarna waren we het ook wel zat.
De onderwaterwereld werd nog aangedaan, wat ze erg tegen vonden vallen. Daarna besloten Ilse en ik voor de laatste keer toch nog de vrij val te nemen. We hadden hem tenslotte al gedaan, maar ik vond de tweede keer toch enger, je weet nu wat er gaat gebeuren, het gevoel wat je hebt als je naar beneden dondert?. Oef!!

 

Zo tegen half 6 kwamen aan in Enschede bij mijn ouders. Rik, Linda en Romy waren daar ook, zij waren die ochtend terug gekomen van vakantie, dus dat was uiteraard wel erg leuk.
Vanmorgen op tijd weer richting huis, Ilse achter latend, ben benieuwd of ze het volhoud. Ze is de laatste tijd nogal erg aanhankelijk naar mij toe, en zonder Kevin heeft ze nog nooit zolang alleen ergens gelogeerd.
Morgen moet ik weer beginnen met werken, en weet je, ik heb er totaal nog geen zin in. Mijn 3 weken vakantie zijn voorbij gevlogen.

Marc en Nancy, dan hier ook nogmaals, heel heel erg bedankt voor de kaarten, wij hebben ervan genoten.



Joseph
En zo was het dan woensdag.
Ondanks dat het het einde van het logeerpartijtje zou zijn, had Ilse ook heel erg naar deze dag uitgekeken. Want ook zouden we vandaag naar de Musical Joseph gaan. Ze had van ons voor haar verjaardag ook een kaart hiervoor gekregen, en hier had ze uiteraard ook heel veel zin in.

Ik zou zo rond 12 uur stapten we in de auto en vertrokken we richting Utrecht. Toen ik bijna het dorp uit was heb ik de auto aan de kant gezet, want de tomtom deed niet wat ik wilde dat hij deed, en dat was namelijk de route aangeven. Hij kon maar geen GPS-signaal vinden. Dit was toch echt een moment waarop ik dus Rob moest bellen, want ik kom zonder dat ding best ver maar tja welke afslag?? En daarbij hebben we zo?n ding en dan moet hij het gewoon doen.

Toen dat ook allemaal weer geregeld was, konden we dan ook echt vertrekken en kwamen we zo tegen 14.00 uur aan in Utrecht. Marijke stond al reikhalzend uit te kijken naar haar dochter en het weerzien zien was hartverwarmend. Ze zagen elkaar en renden naar elkaar toe en storten zich in elkaars armen. Ik moest er bijna een traantje van wegpinken. Zo zou het dan toch eigenlijk moeten gaan, in films gebeurd dat namelijk wel.  Hahaha
Onderweg hoorde ik Ilse nog tegen Lotte zeggen, eigenlijk wel goed hè dat onze moeders fan zijn van Marco! Anders waren wij ook geen vriendinnen geweest. Hihi en zo is het maar net.

We besloten om eerst maar even V&D in te gaan, we moesten naar de WC en we wilden ook wel wat eten en drinken. Ze verkopen daar trouwens ook hele gave jassen, oww wat vond ik ze mooi, en oww wat waren ze duur. Ben bijna jarig???


Toen we dat eenmaal hadden gedaan was het tijd om onze missie te volbrengen. Ik had al met Ilse afgesproken dat als wij naar Utrecht zouden gaan we voor haar zouden shoppen. En aangezien Ilse het nu zowaar leuk begint te vinden vond ze dat een strak plan en had ze ook al bedacht wat ze wilde hebben. Ze moest en zou naar Coolcat want daar hebben ze toch wel hele coole kleding vind ze. En ze wilde gympen hebben.
Wonder boven wonder waren we vrij snel voor dit alles geslaagd. Missie volbracht, maar ik had helemaal niks??.

Nadat we nog wat gedronken hadden met zijn allen, en Luuk mij de toppunt moppen had verteld, liepen we richting auto om het mooie roze koffertje er weer uit te halen. En zo mocht Marijke het HHB gevoel ook nog even krijgen. Nadat ze veilig weer in de bus richting huis zaten, zijn Ilse en ik een restaurant ingedoken en ben ik voor het eerst met mijn dochter alleen uit eten geweest. Leuk!!!!

 

Mooi op tijd liepen we het Beatrix-theater binnen en kon ik daar dan nog rustig koffie drinken. Ilse keek haar ogen uit en was toch wel een beetje zenuwachtig. Ze had er heel veel zin in. En ik niet minder. We zaten rij 1 en we keken zo de orkestbak in.
De musical was erg leuk, al moet ik wel zeggen dat ik wel eens mooiere heb gezien, maar hé smaken verschillen. Daarentegen was het super genieten van het meisje wat naast me zat. Helemaal onder de indruk van dit alles zat ze te kijken. Elk detail in zich opnemend. Bij deze musical komt ook geen gesproken tekst in voor, en wordt alles van het begin tot het einde gezongen. In de pauze vroeg ik haar dan ook of ze het verhaal dan ook wel kon volgen. En zowaar een aantal dingen begreep ze niet, maar in grote lijnen kon ze het wel heel goed vertellen. 

 

Veel te snel was het einde al daar, en konden we alweer richting uitgang. Ik denk dat we nog niet op de snelweg waren of Ilse lag al te slapen. Vanochtend kon ze zich niet eens meer herinneren dat Rob haar uit de auto heeft gehaald en in bed heeft gelegd.

Ik heb een heerlijke avond samen met mijn dochter gehad. Heel bijzonder vond ik het om dit zo samen met haar te kunnen doen. En ik hoop dat er nog heel veel meer van dit soort moeder/dochter uitjes mogen komen.



De dag erna.....
In juli is Marijke met haar kids bij ons geweest, en die dag liep heel anders dan eigenlijk de planning was. We belanden toen al heel vlot bij mij in huis zodat de kids aan elkaar toegewezen waren. Of ze nu wilden of het niet, ze moesten.
En zowaar het klikte, het klikte zo goed tussen de meiden dat het al weer veel te lang geleden was dat ze elkaar gezien hadden.

We besloten dan om donderdags na het concert af te spreken.
Om half 10 had ik mijn wekker gezet, ik wilde om 11 uur in de auto zitten want de rit zou zo ongeveer 2 uur gaan duren.
Dat viel dan tegen want ik begrijp niet wat al die mensen op de weg moesten, tjee wat was het druk. Even na enen kwam ik dan ook in Schoonhoven aan.

Meteen had ik aan Ilse geen kind meer en was het meteen weer dikke mik met Lotte.
De vriendenbandjes werden om gedaan en hup weg waren die meiden.

Ik had mezelf uitgenodigd om te eten, tja als je zo?n eind moet rijden, en in goed overleg (Lotte had niks te zeggen, de volgende keer mag jij hier beslissen Lotte) werd er besloten dat we bami zouden gaan eten.
Marijke en ik gingen op pad voor de bami en de meiden waren buiten, Luuk zou wel oppassen. Druk heeft hij het niet gehad want de meiden hebben zich niet meer binnen laten zien. Wel heb ik Luuk de geheimen van zijn moeder proberen te ontfutselen, maar helaas er kwam niks schokkends uit.

 

Tijdens het eten stelde Ries voor om een paar foto?s van de meiden te gaan nemen, en daar hadden ze wel oren naar. Nadat Ilse haar 2 borden bami op had (ze vond het heerlijk, veel lekkerder dan thuis, en bedankt he!) gingen de meiden naar boven om zich klaar te maken voor de shoot. Dezelfde sokken hadden ze al aan, net als de zwarte legging, en gelukkig had Lotte 2 dezelfde topjes!
Wat een lol hadden die meiden helemaal leuk, af en toe stak ik even mijn hoofd om het hoekje om te kijken hoe het ging. Geweldig om te zien!

Zo tegen de klok van 20.00 uur vertrok ik weer richting het hoge noorden. We waren nog geen half uur onderweg en Ilse besloot de korte route te nemen. Toen ik om 22.00 uur de auto voor de deur zette moest ik haar dan ook wakker maken.

 

Marijke en Ries het was onwijs gezellig, ik heb genoten van het gezelschap en van de heerlijke bami!

De volgende keer maar even kijken of we er een logeerpartijtje van kunnen maken met die meiden!!

Bedankt!!!
Yellow Bike tour.

Het is alweer een aantal weken geleden dat ik een uitje had van school.
Nou ja de school van de kinderen dan, ik zit daar in de OWG dit jaar voor het eerst en elk jaar gaan de OWG leden met de leerkrachten erop uit!
Helemaal leuk dus.
Het was voor mij wel een dubbel gevoel want ik was die dag ook uitgenodigd voor het vrijgezellenfeest van Manja.
Dit uitje was al zo lang bekend, geregeld en betaald dat ik het gewoon niet kon weigeren.
Jammer was het wel.

Met toch een beetje tegenzin liep ik zo tegen 11 uur op zaterdag richting school waar een bus voor ons zou staan die ons naar Amsterdam zou brengen. Joh het leek wel een schoolreisje, alleen stond er niemand om ons uit te zwaaien beetje jammer wel.
Het was onwijs gezellig in de bus en voordat we het dan ook al in de gaten hadden waren we al in Amsterdam en werden we los gelaten.

We verdeelden ons in groepen en groepsgewijs kregen we een prachtige mooie gele fiets toegewezen. Ik hoorde bij de laatste groep die zou vertrekken, maar de eennalaatste groep schoot ook niet op zodat we met 20 man tegelijk vertrokken.
Wat een gekkenwerk fietsen in Amsterdam. Als je levensmoe bent dan moet je dat eens gaan proberen.
Al snel kwamen we erachter dat zo'n grote groep totaal niet werkte en we besloten ons op te spiltsen, een groep die alles snel snel wilde doen en daarna gauw op het terras wilde zitten en een groep die de culturele route wilde doen en alles wilde zien.
En daar hadden we weer een twijfel, wat zou ik gaan doen, kijk ik ben gek op het terras zitten en mensen kijken, heerlijk!! Maar er was ook nog zoveel van Amsterdam wat ik nog niet gezien had. Ik besloot voor de culturele route te gaan, teras  zitten zou er sowieso nog wel in zitten en ik wilde nu wel eens wat van Amsterdam zien, buiten de winkelstraat en het Leidseplein.

We reden door kleine mooie straatjes waar we bepaalde dingen moesten zoeken wat wel erg leuk was maar ach spectaculair vond ik het niet echt.
Uiteindelijk vlijden we ons even op een teras voor wat te eten en te drinken.
Leuk zo aan de gracht waar genoeg te zien was.
Nadat we een heerlijke broodje ophadden stapten we weer op die mooie gele fietsen en volgende we de route weer.

Zo kwam ik door het Vondelpark waar ik dus nog nooit geweest was, en wat een pracht van een park, ik vond het heel apart dat je zo door de drukte van Amsterdam zo ineens in een mooi groot park staat waar het buiten de mensen gewoon rustig is.
Via een andere kant gingen we er weer uit en daar waren we in de PC hoofdstraat, en ook daar was ik nog nooit geweest, ik keek mijn ogen uit, die auto's die mensen die er liepen.
Ooit ga ik me daar eens op het teras neer zetten en alleen maar mensen kijken, hoe leuk lijkt me dat!!

Het museumplein, het Rembrandtplein, de Dam, dat waren plekken waar ik ooit wel eens geweest was, maar toch leek het alsof ik het nu ineens heel anders zag.
De Jordaan hebben we gehad, cafe Bolle Jan gezien, nou gewoon eigenlijk de dingen waar Amsterdam toch wel om bekend staat.

De wallen, en ja ooit ben ik daar wel eens overheen gelopen, maar kon het me zo totaal niet meer herinneren. Ik voelde me een dorpstrutje in de grote stad.
De wallen, ik was wel onder de indruk, die meiden soms nog zo jong en het leek wel alsof ze van top tot teen onder de make-up zaten, eerst had ik het nog niet eens zo snel in de gaten toen ik vanuit mijn ooghoeken iets zag bewegen, in eerste instantie leek het wel een pop, hahaha maar uhhh nee het was geen pop.
We moesten door die straatjes dan ook gewoon lopen omdat het zo ontiegelijk druk was daar, gewone mensen, mensen met kinderwagens alles liep er gewoon. Vandaar dus dat ik het ook nog niet zo snel door had dat ik door de rosse buurt liep!
Die hokjes wat lijken ze klein, tuurlijk nu hebben ze waarschijnlijk ook niet meer nodig als een bed, maar toch!!
Wat me wel opviel was hoe meer je de rosse buurt weer uitging hoe ouder en verlepte de vrouwen werden.
Op een gegeven moment twijfelden we of we nu via de route links of rechts moesten, ik keek rustig om me heen en ach ik volgde wel.
Daar ineens werd dan ook het raam opengegooid waar 3 antiliaanse forse vrouwen achter stonden en ze begonnen te schreeuwen en te schelden, Hoeri, Hoeri!!!
Ja duhhhh dat was me wel opgevallen hoor!!!

We moesten daar ook nog een vraag invullen waar de afkorting PIC voor staat. Ha en die weet ik nu wel mooi, cultrurele dag hoor!! Staat namelijk voor Prostitutie Informatie Centrum. Wisten jullie niet he??!!!

Affijn onderweg zijn we ook nog uitgescholden voor Kut toeristen op een gele fiets, keurig gezien want het was een gele fiets!!!

Nadat we uiteraard ook nog even een condomerie hadden bezocht, tja ik was op zoek naar een blauw/wit geruite met after-eight smaak (ik had ooit eens een weddenschap met een oude vriend van me afgesproken die nu overigens in Australie woont, maar he het schoot me ineens weer te binnen), was het toch ook al wel weer tijd om richting de gelefietsenopbergplaats te gaan.

Aan de overkant van de gelefietsenopbergplaats zouden we ons verzamelen in een restaurant waar we een diner kregen aangeboden.
De zaak was op de hoogte van onze komst, ach we waren met een klein clubje van 55 man, en er werd ons al heel snel door de eigenaar medegedeeld dat we toch echt om 19.00 uur de zaak weer moesten verlaten omdat dan de volgende groep zou komen.
Beetje vreemd maar goed.
We konden kiezen uit entrecote of gegrilde zalm, ik koos voor gegrilde zalm, heerlijk goed doorbakken en zo droog als sinterklaas zijn kont!! Of tewel het was gewoon echt niet te eten. De entrecote hoorde ik van de anderen was ook niet lekker, en aan onze tafel bleef het vees/vis dus liggen.
Tja, was de reactie van het personeel, jullie zijn ook met zo'n grote groep dan is het zo lastig om alles goed te bereiden................
Vreemd van een restaurant mag je toch wel wat meer verwachten.
Nadat we 2 bolletjes vanilleijs met slagroom uit een spuitbus en chocolade uit een pakje hadden weg gewerkt stonden we dus inderdaad om 19.00 uur op straat.

We liepen wel weer naar de overkant van de straat waar we wel vriendelijk behandeld werden en daar op ons gemakje een kop koffie konden drinken voordat we weer in de bus richting huis vertrokken!!

Ik ging met tegenzin heen en wat heb ik genoten, wat heb ik gelachen, wat is het yellow biken leuk!!!
Ik wil dat nog wel eens doen, ik heb heel veel van Amsterdam gezien, en echt ik ben enthouissiast!!!

Wie gaat er mee???
 

A'foort dierenpark
Echte plannen hadden we niet deze dagen, maar toch wilden we wel wat ondernemen.
Leuk voor de kids en toch ook voor ons.
Nu hadden we nog een pluim liggen en na overleg te hebben gepleegd wat we er mee zouden doen de een wilde naar het dolfinarium en de ander de dierentuin besloten we dat het toch een dagje dierentuin zou worden.

Welke was nog even de vraag, want tja Artis is het dichtste bij maar die hadden we al zo vaak gezien. Dat we voor Amersfoort kozen, we waren daar jaren terug eens geweest en we vonden het een mooi park alleen werkte die dag het weer niet mee, zeiknat zijn we die dag geworden, dus hup we gingen voor Amersfoort met mooi weer.

Omdat ik weet dat Manja er werkt hadden we wel besloten dat het een dag zou worden waarop zij moest werken, zo zouden we haar ook nog even zien en zo werd ook besloten later met zijn 5en bij het pannenkoekenhuis te gaan eten.

Gister was het dan zo ver, we besloten niet om al te vroeg die kant op te gaan, we moesten er ruim 1,5 uur over rijden en om half 10 stapten we dan de auto in.
Zo zouden we toch nog een aantal uren over het park kunnen dwalen en konden we aansluitend eten.
Toen we bij de dierentuin kwamen was het onwijs druk, er stond een giga rij, Rob knikkerde mij de auto uit zodat ik vast kon aansluiten en hij de auto kon gaan parkeren.
Een man stond de boel te regelen en Rob werd aangestuurd om de auto voor de deur van het park te parkeren, niks geen parkeermunt betalen, gewoon helemaal voor de deur!!
Nou beter kon niet, dat hadden we toch even goed voor elkaar.

Nadat we de pluim hadden ingeleverd voor de entreekaarten schoven we aan in de rij voor controle, uiteraard scande Manja onze kaarten en we mochten naar binnen.
"Hoog in de lucht
Zul je de wereld heel anders gaan zien"