weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment is er 1 gluurder ;
en 1 gast gluurder .
Hiep Hiep Hoera!
21 december 1966, vandaag 51 jaar geleden, viel op de 3e woensdag van de maand. De zon kwam op deze dag op om 08.45 uur en ging om 16.30 uur al weer ten onder. De maan was deze dag ook maar voor 61% zichtbaar. Ondanks dat de zon om 08.45 uur opkwam was hij deze dag maar 1 uur te zien, en met een max. van 5,2°C kun je wel spreken van een koude donkere dag voor kerst.
 
Herman’s Hermits stond met het nummer ‘No Milk Today’ op nummer 1 in de top 40. Wie kent het niet?



Kiefer Sutherland werd op deze dag geboren! Geen idee wie dat eigenlijk is en nadat ik hem even heb opgezocht komt hij me wel bekend voor. Maar eerlijk is eerlijk, als ik hem op straat was tegengekomen zou ik er zo langs gelopen zijn.
 
De Nederlandse bevolking bestond uit ongeveer 12.530.238 personen waarvan 50,05% vrouw was. Gemiddeld groeide de populatie rond deze dag met 433.
 
Allemaal best leuke weetjes om te weten, maar het allerbelangrijkste is toch eigenlijk dat op 21 december 1966 in Alkmaar een jongetje geboren werd die later uit zou groeien tot Nederlands beste zanger! Een jongetje waarvan de eerste schreeuw waarschijnlijk al als muziek in de oren klonk.
 
Kortom, vandaag 51 jaar geleden zag Marco Borsato het levenslicht. Marco, de beste zanger van Nederland, Marco die keer op keer weer volle zalen trekt, Marco die op zijn 51ste nog steeds aan de top staat. Maar ook Marco, die ontzettend aardige man, altijd met een heerlijk luchtje op, een hart van goud heeft en altijd interesse toont in zijn medemens. De Marco die ik fantastisch vind!
 
Lieve Marco, gefeliciteerd met je verjaardag! Geniet van je dag, samen met iedereen om je heen die je lief hebt!
 
Dikke kus,
 
Bianca
 
Gefeliciteerd Marco!
20 december 2006 in de avond. Mijn kinderen toen 9 en 6 jaar oud lagen al in bed. Mijn man was niet thuis en ik had het rijk alleen. Net zoals zovaak zat ik achter mijn computer en was in ingelogd op de Chat van Marco te kletsen met wat mede-fans. Op de achtergrond had ik het radioprogramma 538 aanstaan, want je kon die week wel heel wat bijzonders winnen. Als je Marco op de radio hoorde kon je bellen en wie weet mocht jij dan wel op 21 december bij een mini-concert van Marco aanwezig zijn in de kerk 'De Duif' in Amsterdam om samen met een aantal mede-fans te genieten van een heerlijk kerstdiner maar vooral ook om te proosten op de 40ste verjaardag van Marco! Marco zou ons dan trakteren op een concert! Hoe gaaf was deze prijs?!

En dan ineens hoor je Marco op de radio en ach het al na 23.00 uur en je probeert een gokje te wagen. Hoe groot is dan verbazing dat je er zowaar doorheenkomt, dat je dan even moet wachten omdat jij wel eens de zoveelste beller zou kunnen zijn, maakt dat je spontaan op plekken begint te zweten waarvan je niet wist dat het kon. Voordat ik het goed en wel in de gaten had, was ik stotterend en al te horen in de uitzending. Dat Barry Paf begon over slipjes op het podium te gooien vergat ik voor het gemak. Ja hoor ik gaf hem in alles gelijk, als hij maar zou zeggen dat ik, JA IK, maar naar Amsterdam mocht op 21 december samen met 3 anderen.

Dat ik even later hyperend een vriendin belde, mijn zus belde dat ze als de sodemieter wat moesten regelen voor de dag erna want dan zouden we naar het verjaardagsfeestje van Marco mogen, en dat ik echt niet kon slapen, betekende dat ik dus gewonnen had!!! 
De dag erna moest ik gewoon werken, nou ja gewoon... ik melde dat ik er was maar ook weer weg ging, want ik moest de stad in. Er moest geshopt worden, geen twijfel over mogelijk! Ik zou Marco voor het eerst in mijn leven van heel dicht bij gaan zien... Had ik al gezegd dat ik erg hyper was!

Affijn om het kort te houden, want tenslotte gaat het eigenlijk om een felicitatie gericht aan Marco, maar heb ik het nu vooral over mijzelf...
Nu zijn we 10 jaar verder, gewoon echt al 10 jaar, en zeg nu zelf, zowel Marco als ik zijn niks veranderd, toch?
In deze 10 jaar is er heel veel gebeurd en werk ik inmiddels al weer iets meer dan 3 jaar voor de fanclub, heb ik al heel veel leuke uitjtes met Marco mogen meemaken, zijn we talloze foto's verder, maar zijn we er vooral niet ouder op geworden! 

Lieve Marco, dank je wel voor wie je bent. Dank je wel voor je vertrouwen. Dank je wel voor je prachtige liedjes. Maar vooral, Dank je wel omdat ik je ken!

Gefeliciteerd met je 50ste verjaardag, geniet van alles en iedereen om je heen. En ik hoop nog heel veel jaren van jou te mogen genieten!



Mijn Jubileumjaar
In de zomer van 1994 kwam ‘Dromen zijn Bedrog’ uit! Vanaf dat moment was ik Fan!
Wat een heerlijk vrolijk liedje vond ik dat. Het nummer draaide ik zo ontzettend vaak dat zelfs onze parkiet die we op dat moment hadden op zijn stokje begon te bewegen als dat nummer door de woonkamer galmde!
Nu is het gewoon al 2015, het jaar waarin Marco 25 jaar in het vak zit! Een heus Jubileum!
In al die jaren heb ik hem gevolgd, elk concert heb ik wel gezien, de grote zalen maar ook de kleine zalen. De tour vorig jaar was dan ook geweldig, de kleine zalen zo intiem en dan de Ziggo Dome, wat een spektakel was dat.
En ik maar denken dat ik al het moois toch al wel had mee gemaakt. Maar jee wat heb ik me vergist. Vorig jaar op 3 mei 2014 zou Marco ook Curaçao aan doen, wauw dat zou toch gaaf zijn als je daarbij aanwezig mocht zijn. Helaas moest ik wijs zijn, ik kon het voor mijn gevoel niet maken, Rob vond dat ik moest gaan en dan zouden we in de zomer gewoon thuis blijven. Nee, dat voelde zo niet goed, een zomervakantie met het gezin opofferen voor mij. Ik besloot dan toch ook heel wijs dat ik niet naar Curaçao zou gaan!

Hoe gaaf vond ik het dan ook dat Marco besloot ook zijn jubileum op Curaçao te vieren. Ik wist het zeker nu zou ik het wel doen. Rob die niet hoefde te varen en ik die nu gewoon wel mee zou gaan.
We zaten met zijn allen in een prachtig resort, een geweldig appartement met uitzicht over de mooie blauwe zee! Daar zaten we dan met ongeveer 100 fans, te genieten van de barbecue met een cocktailtje in de hand op het strand! Bij de ondergaande zon, kregen we een privé concert van Marco. Het eerste liedje wat hij begon te zingen was………… ‘de meeste dromen zijn bedrog’!
vrijwillig op FCD 2012
Eindelijk was het dan 13 oktober het begin van een geweldig weekend. De Fanclubweekend.
Maanden geleden had ik al samen met Marijke een kamer geboekt in het Papendal, de bingo daar wilden we uiteraard ook bij aanwezig zijn.

Ik wilde nog voordat ik naar Arnhem zou doorrijden langs de Ikea in Utrecht, dat zou tenslotte toch op de route zijn. Marijke had daar ook wel oren naar en we spraken daar af. Zij besloot haar auto daar te laten staan om bij mij in de auto te stappen en samen naar Arnhem door te rijden. Wel zo gezellig, zondag zou ze wel even op mij wachten en dan zou ik haar daar weer afzetten. Maar toen we daar zondagavond aan kwamen bleek de Ikea gewoon dicht. Nee niet alleen de winkel maar ook de parkeerplaats? oeps?..

Eenmaal in het hotel kwamen we al snel een aantal bekenden tegen en nadat we de spullen op de kamer hadden gelegd stonden we in de hal te overleggen waar we wat zouden gaan eten. Toen we Marco in het vizier kregen was ik eigenlijk verbaasd dat hij er al was. Hij zag ons staan en kwam ons even begroeten, en hij vond het leuk dat we er ook al waren. Hij vond het leuk dat wij er ook al waren??? Uhh nou ik vond het hartstikke leuk dat hij er al was, en ik vond het nog veel leuker dat hij ons kwam begroeten.

Nadat we een heerlijk broodje hadden gegeten, wat ook wel heerlijk moest zijn want tjee wat duurde het lang voordat je het kreeg, en nog erger het was heel weinig, gingen we de zaal in waar de Bingo zou zijn.
We hadden een hele gezellige tafel in het midden en het was echt gezellig, want zelfs Marco die nog even bij ons kwam zitten, zei dat het wel een hele gezellig tafel was. Nou dan was het dus gewoon heel gezellig. Cindy won een pretpakket, dat het een en al pret was, was ook wel te merken aan haar. Ze was totaal niet meer voor rede vatbaar, en zat alleen nog maar schaapachtig te grinniken. Hellen won de prachtige camera, wie wilde die nou niet winnen? En daar kwam vervolgens ook geen fatsoenlijk woord meer uit. Gezelligheid alom dus, met 2 aan tafel die niks meer zeiden en een beetje wezenloos zaten te zijn.

Ik kreeg van Judith op de kop dat het mijn schuld was dat ze nog honger had, want ik had haar aangeraden om dat broodje Carpaccio te nemen. Voelde me hartstikke schuldig, dus na de bingo doken we de bar in om wat bittergarnituur te eten.
Eenmaal in bed kletsten Marijke en ik nog wat, maar al snel sliep ik als een roosje om voor mijn gevoel al weer heel snel wakker te worden van de wekker. Ik had wel goed geslapen maar voor mijn gevoel te kort. Maar wat kon het schelen, vandaag was het de fanclubdag. En deze dag mocht ik vrijwilligen. Vond het wel heel sneu voor Marijke dat ze dit jaar niet mocht en plaats moest maken voor een ander, en toch kon ze dat ook wel begrijpen, maar logisch ze vond het wel heel jammer. Ze besloot gewoon gezellig met mij mee op te staan en mee te gaan ontbijten.

Na het ontbijt gingen we hard aan de slag met het opbouwen van alle stands. Mijn taak was bij het rolstoelvak en dat vak konden we nog niet opbouwen want daar waren ze nog bezig met het opbouwen van het podium. Ik maakte me alvast op andere plaatsen nuttig. De tijd begon te dringen en toen konden Marja en ik ons in het zweet werken om ons vak zo snel als mogelijk klaar te krijgen. De eerste rolstoelers stonden al buiten te wachten om naar binnen te mogen.
Hoe ik deze dag weer beleefd heb is onbeschrijfelijk. Het is keihard werken bij dat vak, maar zo ontzettend dankbaar werk. 2 jaar geleden heb ik dit voor het eerst mogen doen en toen maakte het al indruk op mij, nu 2 jaar later misschien nog wel meer. Een aantal herkende ik nog van de vorige keer en herkennen je dan ook. Zo leuk!

Een paar hebben een speciaal plekje in mijn hart kan ik wel zeggen, zoveel bewondering voor die mensen die zo positief in het leven staan en zo beperkt zijn.
Zo was daar weer Nancy, ze komt met bed en al, maar wat is ze lief en aardig. Ze kwam pas laat op de dag want zo een hele dag kan ze niet volhouden. Maar wat genoot zij van het optreden van Marco. Hoe zij in het leven staat kunnen een hoop mensen een voorbeeld aan nemen. Ik heb veel respect voor haar.

En dan heb je Cas, Cas is 9 jaar en zijn grote vriend is Marco. Cas had een eigen plekje, speciaal voor hem gereserveerd, zijn vader moest het niet wagen om op dat plekje te gaan zitten. Wat een vrolijk en lief knulletje, en ontzettend nieuwsgierig. En wat een genot om te zien hoe hij genoot van alles wat er voor hem op het podium afspeelde. Zijn moeder vertelde nog een heerlijk verhaal over Cas en Marco. Cas verkiest gewoon Marco, zijn vriend, boven een knuffel van dolfijnen. En geef hem eens ongelijk! Een jongen die weet wat hij wil.

Ook was er een jonge vrouw en ze was samen met een vrienden. Beiden een beperking. Die jonge vrouw is zwaar spastisch en moest haar rolstoel met haar kin besturen. Haar vriendin had een verlamde arm en kon ook niet veel, maar ik hoorde ze niet klagen. Nee ze genoten met volle teugen. Op een gegeven moment vroeg haar vriendin of ik heel misschien een broodje voor ze kon halen, ze hadden niks te eten bij en zij kon het niet goed tillen met haar verlamde arm. Ik vond het geen probleem dat wilde ik wel even voor ze doen. Hoe zij vervolgens haar vriendin hielp met eten, was zo aandoenlijk om te zien. En wat had ze het warm, het zweet liep haar over het gezicht. Toen ik aan haar vroeg of ze wilde dat ik het even zou weg vegen, keek ze me dankbaar aan en wilde het heel graag.

Deze kleine dingen die voor mij zo simpel zijn maar zo dankbaar voor hun. Wat zal ik nu klagen over een zere nek of rug van het tillen en sjouwen gister?! Hoogst verbaasd was ik dan gister ook op een man die tegen me zei dat het eigenlijk wel heel oneerlijk was, de rolstoelers die en vooraan mogen staan en dan na afloop ook nog een meet en greet hebben. Ik heb die man subtiel medegedeeld dat rolstoelers tijdens een groot concert altijd aan de zijkant staan, en nooit de kans hebben om dan vooraan te gaan staan. En dat ik niet graag met ze zou willen ruilen. Ach je zult het wel nooit altijd goed kunnen doen bij† sommigen. Ik heb gister weer stinkend mijn best gedaan om vooral deze groep mensen te laten genieten van Marco, en dat is volgens mij goed gelukt. Dat is wat voor mij telt.

Maar het meeste indruk heeft toch wel W. op mij gemaakt. W. is doodziek en dan ook echt doodziek. Er was een kans dat ze niet op de fanclubdag zou zijn, maar toch was ze er. Nog nooit had ze een live optreden van Marco meegemaakt, en nu kon ze dit toch samen met haar 2 vriendinnen nog meemaken. Iets wat ze niet meer hadden verwacht. Tijdens het concert zat ik op de grond in het rolstoelvak, ik genoot op en top van de gezichten van de mensen om me heen. Menig keren moest ik slikken. Wat was deze groep mensen blij. Maar toen Marco met het nummer ?Als er nooit meer een morgen? naar W. toe liep en dit speciaal voor haar zong, had ik het echt even te kwaad. Die paar zinnen, die dan zo keihard binnen komen, het kan namelijk voor W. de waarheid zijn.

Ik zou dan ook graag tegen alle mensen willen zeggen, kijk in hemelsnaam wat je wel hebt en niet naar wat je niet hebt. Hoe kun je het oneerlijk vinden dat deze groep mensen een meet en greet krijgen? En dat ze vooraan mogen? En inderdaad ik stond de hele dag met mijn snuffertje vooraan, maar ik lieg niet als ik zeg dat ik misschien maar 1/3 van wat er op het podium gebeurde heb onthouden. Ik had zelfs lootjes gekocht en ik heb ze niet eens kunnen controleren. Maar het maakt me niks uit, mijn hoofdprijs had ik al. Een fantastisch weekend en hele blije mensen om me heen. Dat is echt waar ik het voor deed.

En als je dan ook ziet wat het voor die mensen betekend als ze naar afloop een meet en greet hebben. Ze een knuffel krijgen van Marco, met hem op de foto mogen, dan moet je of een keiharde zijn of geen gevoel hebben als dit je niks doet. De energie die Marco dan nog heeft na zo een lange dag, en dan ook nog uitgebreid de tijd voor ze neemt, ik vind het bewonderingswaardig.

Gisteravond was ik om 22.30 uur pas thuis, ik was op helemaal kapot. Maar zo voldaan!

Nathalie bedankt voor het vertrouwen dat je in me hebt om mij weer als vrijwilliger daar neer te zetten, ik vond het weer een cadeautje.
Uiteraard ook Marco bedankt voor dit top weekend, zonder jouw was er denk ik echt niks aan geweest
Maar ook wil ik de lieve mensen om mij heen bedanken, ik heb zo genoten van dit weekend!

mijn dag met marco
Mijn dag met Marco

De opdracht, wat zou je gaan doen als je een paar uur met Marco zou winnen.
Jee er schieten me genoeg ideeŽn door het hoofd, een pretpark bezoeken en in de achtbaan met hem gaan, nee geen optie, veel te druk!
Ik zou hem mee kunnen nemen naar het dorpje SchŲppingen waar ik een groot deel van mijn jeugd heb doorgebracht en daar een overheerlijk Italiaans ijsje gaan eten. Nee ook geen optie, te ver weg en te saai.

Maar waarom zou ik het ver zoeken terwijl ik het dichtbij ook erg leuk kan hebben. Marco gaat graag naar Vlieland, maar laat Nederland nou nog meer mooie eilanden hebben.

Mooi op tijd komt Marco aan in Den Helder en pakken we om 11 uur de boot naar Texel. Op de boot drinken we een kop koffie en praten we wat over de 5 jaar†Borsatoweblogjes. De afstand naar Texel is niet lang en 20 min. later arriveren we dan ook op Texel. Daar staat de Tandem al voor ons klaar, ja wat dacht je, dat we met de bus zouden gaan? Ha, nee jij mag voor op (ik met mijn hoofd tegen je rug gedrukt)† en ik trap achterop heel hard mee.
We volgen een mooie fietsroute en onderweg dichtbij de vuurtoren stoppen we voor een heerlijke lunch. Wat een mazzel hebben we, er staat geen harde wind en de zon schijnt volop. Op en top genieten gewoon.

Na de lunch vervolgen we onze weg en bezoeken we ook nog Ecomare, de zeehonden opvang van Texel en omstreken. Als je op Texel bent moet je dit toch echt bezocht hebben. Hier doen ze zo goed werk, niet alleen vangen ze hier huilers (jonge zeehondjes zonder moeder) op, maar hebben ze ook een vogelopvang. Nadat we alles gezien hebben, drinken we nog wat op een heerlijke plek op het terras, voordat we onze weg weer vervolgen terug naar de boot.

Jammer de uren zijn voorbij gevlogen en het zit er al bijna weer op, maar gelukkig hebben we nog een bootreis van 20 minuten terug.
Bij aankomst in Den Helder nemen we afscheid en kan ik op een aantal heerlijke uren met Marco terug kijken. Een ontspannen, leerzame en mooie dag.

Dit was mijn dag met Marco??.


Laat mij maar dromen.

Borsatoweblog 5 jaar!
De tijd vliegt als je het naar je zin hebt en ook als je het domweg ontzettend druk hebt.
Geen excuus ik weet, maar misschien een goed excuus dat ik een i-pad heb en eigenlijk zelden of nooit meer mijn laptop tevoorschijn haal. Ja als er foto?s opgezet moeten worden en zo af en toe mijn mailbox legen.

Het loggen schiet er dan wel eens bij in, helaas moet ik zeggen, want ik vind het toch nog steeds erg leuk. Helemaal als ik mijn archief weer eens doorspit.
Het is net zoiets als het zoeken naar een bepaalde foto tussen al je andere oude foto?s. Je komt er niet los van en zo ben je uren verder en heb je alleen maar foto?s gekeken. Dat is nu dus ook zo. De Borsatoweblog is voor mij eigenlijk een soort dagboek. En kwamen er ook een aantal O Ja!! Momenten toen ik mijn archief aan het doorspitten was. Erg leuk weer.

Maar zo schoot mijn log over 5 jaar bestaan van de Borsatoweblog niet op.
Ik log hier vanaf het begin, jaren die voorbij zijn gevlogen. Een hoop dingen gedaan en beleefd. Zowel privť als op Borsatovlak. Zo had ik mijn eerste Meet en Greet, kreeg ik een nieuwe uitdagende baan. Is Kevin naar de middelbare school gegaan. Heeft Ilse tijdens een officiŽle persconferentie Marco een vraag mogen stellen.

Door de Borsatoweblog hebben de mede-fans een gezicht gekregen, kreeg je een kijkje in hun leven en kom je erachter dat je met een aantal een klik hebt.
Een aantal van de mede-fans mag ik nu toch wel een vriendin noemen. Delen we lief en leed en zien we elkaar toch geregeld in het jaar. Soms zomaar voor een high-tea of winkelen. Soms omdat er iets leuks als concert of tv-opnames aan vast zitten. Het is altijd ongedwongen en gewoon gezellig.

Marco & Tifosi di Marco Borsato, ik wil jullie dan ook heel erg bedanken voor al het moois wat jullie mij de afgelopen 5 jaar hebben gegeven.
Ik hoop over 5 jaar mijn archief weer door te kunnen spitten en dan weer te denken, jee dat was ook zo leuk! En goh met haar ben ik nog steeds vriendin.

Borsatoweblog gefeliciteerd met jullie 5 jarig bestaan!


MB stokje 2010
Ook ik mocht dit jaar weer een stokje krijgen en dit keer kreeg ik hem dan van Marjo!
Dank je wel Marjo.

Hoe lang ben je fan van Marco en wat maakt dat je dat nu nog steeds bent?

De eerste keer dat ik de meeste dromen zijn bedrog op de radio hoorde was ik om, en toen hij in de plaatselijke kroeg dat live kwam zingen, was het duidelijk, van deze man was ik fan.

En waarom ik dat nu nog steeds ben? Tja, hoe moet je dat verwoorden, waarom eigenlijk?
Misschien omdat hij domweg gewoon de beste zanger van Nederland is, dat hij een geweldige stem heeft, hoe hij de nummers zingt, hoe ze dan binnen komen. Misschien ook omdat hij een symphatiek mens is?
Ach jullie begrijpen me vast wel.


Wat is je favoriete lied van Marco en is dat veranderd sinds Dromen Durven Delen?

Eerlijk moet ik zeggen dat het ook aan mijn stemming ligt, maar Zij blijft toch wel een top nummer, maar ook Dochters is geweldig. Maar sinds DDD is dat toch ook wel veranderd, op dat album staat gewoon zoveel mooie nummers dat daar toch ook een aantal op staan die ik tot mijn favoriet kan noemen.

Wat is je favoriete nummer van Dromen Durven Delen en waarom?

Dat is toch wel Niemand weet, Marco draaide op het vrijwilligers etentje een aantal nummers van dit Album, waaronder ook dit nummer. En daar stond ik, tussen allemaal leuke en lieve mensen, Marco die vol trots een aantal nummers draaiden en dit nummer kwam meteen binnen. Ik heb het niet gauw dat ik een traan bij een nummer moet laten als ik hem nog nooit eerder heb gehoord, of waar ik geen herinneringen aan heb. Maar bij Niemand weet, kwamen gewoon spontaan de tranen.†


Als je een videoclip mag maken bij een nieuwe single van Dromen Durven Delen, welk nummer zou dat zijn en hoe zou die clip eruit gaan zien?

Dat zou het nummer ?Vrij? zijn samen met Lange Frans.
Ik zie ze dan samen in een wilde westen dorpje staan, verkleed als cowboys en met een paar paarden die aan een hek vast staan en zij die een gevecht aan het uit vechten zijn.


Ga je naar de DDD concerten, zo ja welke en zo nee, waarom niet?

Jazeker ga ik naar de DDD concerten, op de dinsdag en de vrijdag in het Gelredome.
Dinsdag ga ik samen met een hoop leuke en lieve mensen staan, en vrijdag ga ik samen met Ilse, Lotte en Marijke lekker zitten.
Doordat Rob in die periode niet thuis is, moest ik een keuze maken en moet ik Antwerpen helaas overslaan.

Wat is je meest bijzondere foto met Marco en waarom?

Eigenlijk vind ik alle foto?s wel mooi en bijzonder, helemaal omdat de wetenschap er is, dat er een heleboel mensen helemaal geen foto hebben, of hooguit 1 van de afgelopen fanclubdag.
Mijn eerste foto was heel bijzonder die was tijdens de 53N8-mis in Amsterdam op Marco zijn 40ste verjaardag. Maar ook de foto?s die daarna volgden waren bijzonder, de laatste die genomen is, is tijdens het vrijwilligers etentje en eerlijk gezegd vind ik die wel het mooist.


Van welk (niet Marco ) nummer zou jij Marco zijn versie wel eens willen horen?

Zo dan, dit is een hele lastige vraag, hier moet ik het antwoord echt schuldig op blijven.


Welke wens heb jij voor Marco, of als hij dit zou lezen wat zou je dan tegen hem zeggen?

Ik zou Marco wensen wat ik eigenlijk iedereen wens, geluk, liefde en vooral gezondheid. Klinkt heel clichť maar zonder geluk, liefde en gezondheid kan niemand goed functioneren. En ik hoop nog lang van Marco?s nummers te mogen genieten, zijn oude maar zeer zeker ook zijn nieuwe!


Aan welke twee mensen geef je dit stokje door?
Aan Diana (familieverschoor) en Nathalie (zeeuwsebabelaar)
Nieuw nieuw nieuw
Wat een week was het toch weer he?
Wat een leuke dingen toch allemaal.
Het nieuwe album, wow wat vind ik hem gaaf. Normaal heb ik er wel een nummer tussen zitten die ik gewoon niet mooi vind en die ik dan oversla (sorry). Maar met dit album stuk voor stuk vind ik ze geweldig.
Marco heeft zichzelf echt overtroffen met dit album, kan toch haast niet beter meer?
Lange autoritten worden weer leuk!

Door het vrijwilligersetentje heb ik er weer een aantal prachtige foto's bij gekregen, foto's waar ik heel erg blij mee ben, ik vind ze namelijk supermooi.
En ik vind dat ze een plek in mijn header verdienen.

Ga als volgt te werk.
Voeg deze 2 foto's samen:

Hier wordt de mooie foto van Ilse gesigneerd en de tas van haar vriendje.


Doe er dan nog even een naam in en knutsel er nog wat mee, en dit is dan het resultaat:



Makkelijk toch?

Tenminste als je er goed in bent zoals Martine.

Marco 20 jaar in het vak!

Gefeliciteerd

20 jaar Marco




20 jaar beste zanger

Dat is een feestje waard.

Jubileum

Op†naar de volgende 20 jaar!

Bedankt voor al die mooie nummers, voor al je concerten en optredens. Bedankt voor je prachtige film. Bedankt voor al die bijzondere momenten. Bedankt voor wie je bent!


Marco een opschepper of eng?
Onderstaande foto's zijn niet van de beste kwaliteit, nu kan ik schrijven dat ik een nieuw fototoestel had klinklare onzin, of dat het licht gewoon slecht was dan klets ik ook maar wat, of ik werd gewoon aangestoten weet ik†niks meer van, maar ik denk dat het al met al te maken had, dat ik bij de eerste foto gewoon bloednerveus was.
Stel voor je gaat voor het eerst naar de fcd, je kent er niemand (nou ja niet van levende lijve, toen alleen nog van de chat) en je zoon die mag het podium op om Marco te intervieuwen. Sterker nog hij had zijn eerste Marco moment eerder dan ik.
Ik glom van trots!

Ik zat gewoon eens door mijn foto-album heen te bladeren en kwam 2 foto's tegen, (nog wel veel meer hoor) die ik gewoon even met jullie wil delen.

"Ik kan het niet geloven
Je gaf jezelf aan mij"