weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment is er 1 gluurder ;
en 1 gast gluurder .
En weg is hij ;(
Afscheid nemen bestaat niet, je gaat wel weg maar verlaat me niet.
Een zin uit een prachtig liedje.

Vanmorgen is mijn maatje, mijn mannetje vertrokken voor een uitzending van 6,5 maanden.
En nu een aantal uren later is het vliegtuig waarmee hij vliegt is ook al hoog in de lucht, en als hij over een aantal uur de plaats van bestemming heeft gehaald, hij mij heeft ge-sms?t dat hij er veilig is. Dan, dan pas is het goed.

De laatste dagen zijn altijd het ergste, je weet dat hij over een paar dagen vertrekt, nog even alle laatste dingen kopen. Online inchecken, bagage pakken. Alles nog een keer controleren en dan is het wachten op het moment dat hij weg gaat.
Het laatste weekend zijn we met ons vieren nog wezen shoppen in Amsterdam, en uiteraard wilde Kevin graag over de wallen. Hij wilde dat allemaal wel eens meemaken, logisch.
Ilse vond het allemaal maar niks en ranzig, en hield stevig onze handen vast. Kevin niet, die keek zijn ogen uit. Haha en ik ook.

Gisteren zijn we nog wezen bowlen en daarna heerlijk wezen uiteten.

En toen brak dan toch echt de laatste avond aan, de kids mochten langer opblijven, vandaag hadden ze vrij van school. En tja dan wordt het toch tijd om naar bed te gaan.
Ik hield Kevin heel erg goed in de gaten die ging me er nu te makkelijk steeds mee om, Ilse niet die is er al weken mee bezig en had al de ene tekening naar de ander gemaakt. Een kaart geschreven een cadeau gekocht. Kevin niet, hij bleef zoals hij altijd is.
Dat kon niet goed gaan, het was afwachten op het moment waarop hij zou breken.
Dat moment kwam gisteravond??.

Vanmorgen zo rond 10.00 uur zou Rob opgehaald worden door een vriend van ons en hem
naar Schiphol brengen. Ik kon het niet opbrengen om hem met de kids daar naar toe te brengen en dan achter te blijven met onze emoties. Nee, dat wilde ik gewoon thuis doen. En dat bleek ook een hele goede keuze geweest te zijn.
Het afscheid was zwaar maar goed, ik was blij dat ik de deur achter hem dicht deed. Zo dat hadden we maar gehad. Volledig gaf ik mijn aandacht aan de kids, maar al vrij snel hadden ook zij zich weer hervonden en gingen hun ding doen. Prima, we zullen vast nog wel moeilijke momenten krijgen, maar we weten dat kunnen we aan. Het is niet de eerste en zal ook niet de laatste keer zijn dat we dit meemaken.

Het aftellen is begonnen, over 16 weken (1 augustus) halen we hem als het goed is op vanaf schiphol. Dan komt hij naar huis voor 2 weken vakantie. Als hij dan halverwege augustus weer terug gaat, hebben we de langste periode erop zitten. Zijn definitieve thuiskomst zal halverwege oktober zijn.
Wij gaan ook deze maanden alleen zonder man, zonder vader weer redden. We hebben een goed vangnet om ons heen, en dat is toch altijd erg fijn om te weten. De vrienden die wij hier om ons heen hebben weten allemaal stuk voor stuk wat het is, en 1 belletje en ze staan dan voor je klaar.

Via twitter, sms en telefoontjes kregen we heel veel knuffels binnen, dat deed heel goed!
Iedereen heel erg bedankt daarvoor het is fijn om te weten dat er mee geleefd wordt.



Nog 16 weken te gaan

En net om 17.00 uur stond de bloemist voor de deur
een *slik* moment voor mij.

Ze is gewoon al 1!!

†Vandaag 1 jaar geleden, zat ik in de auto richting Enschede.
Mijn zus, zou gaan bevallen.

En nu, 1 jaar verder, is ze gewoon alweer 1.
Dit jaar zit ik niet in de auto richting Enschede, hoe jammer ik dat ook vind, maar soms kan het gewoon niet anders, en baal ik dat de afstand zo ver is.



Lieve, lieve Romy, Van Harte Gefeliciteerd met je 1ste verjaardag!

Dikke kus van ons allemaal.


vanalleswat
Al weer veel te lang geleden dat ik gelogd heb, nu heb ik ook weer niet veel nieuws te vertellen, maar waarschijnlijk als ik dan toch deze log af heb zal het wel meer zijn dan ik gedacht had.

Eerst maar even een flinke update over het voetballen van Ilse, want dat heeft mij toch de laatste week flink bezig gehouden. Ik ben er nu ook echt achtergekomen dat mannen met dit soort dingen heel anders omgaan dan vrouwen. Nou ja tenminste de man hier in huis. Of kan natuurlijk ook heel goed zijn, dat ik dan weer een afwijkende vrouw ben. Al houd ik het liever op de man die afwijkend is.

De frustratie had ik goed van mij af kunnen schrijven in mijn vorige log, maar goed het liet me niet los. Ik had dan ook die zondag erna meteen contact opgenomen met de ledenadministratie en verteld dat ik per direct Ilse zou opzeggen en dat ik vond dat ze me niet konden houden aan de opzeggingstermijn. Globaal lichtte ik het toe en hij begreep me. Wel moest het even zwart op wit. Geen probleem, ik ben de moeilijkste niet. Nadat ik de mail had verstuurd en een leesbevestiging had gekregen ging er een half uur overheen en toen kwam er een mail van het bestuur binnen. Ze wilden komen praten?..
Rob was nog steeds pissig en wilde meteen al een mail terug sturen, dat hij daar niet op zat te wachten. Ik zei dat hij daar beter nog even mee kon wachten en het beste was om het even te laten bezinken. Want misschien was de club zelf helemaal niet op de hoogte van de gang van zaken.
Ik had inmiddels ook een brief geschreven naar de club, en daar was ik niet mild in, en verweet ze dat ze zo niet met vrijwilligers om moesten springen. Afijn, Rob mailde dat hij het prima vond een gesprek en mij brief in bijlage verzenden we de mail.
Dinsdagavond kwamen ze, 3 man sterk, van het bestuur. Een hoop gepraat, ze trokken het boete kleed aan, maar ook werd er voor hen het een en ander duidelijk wat voor spelletje die coach gespeeld heeft. Ze vroegen toch of Ilse het niet gewoon wilde proberen bij dat andere team, en ze vertelden dat ze de opzegging hadden tegen gehouden. Dit moesten wij uiteraard eerst met Ilse zelf bespreken want het ging ons om haar.
Nadat het bestuur weg was, heeft Rob ook een mail verstuurd naar de coach en hem verteld dat hij zich in de kont genaaid voelde en dat hij hem kon verzekeren dat dit toch zeer zeker niet lekker was.
De dag erna hebben we met Ilse overlegd wat ze nu eigenlijk wilde. Ja het voetbal vond ze wel heel leuk, en ja dat team ook wel. Dilemma??. We zeiden dat ze het gewoon kon proberen bij dat andere team, was het niks kon ze altijd nog stoppen zo was afgesproken.
Om een lang verhaal kort te maken, ze heeft het geprobeerd was onwijs enthousiast heeft inmiddels ook alweer 2 wedstrijden gespeeld en de meiden in dat team vind ze veel leuker. Niks geen prestige, de lol staat voorop. En dat heeft ze weer met dat team.
En net ging de telefoon, het eerste meidenelftal heeft geen genoeg spelers meer voor de wedstrijd, of Ilse wilde komen invallen??.. wat denk je zelf??

Nadat Ilse dus afgelopen zaterdag een wedstrijd had gespeeld, waar ze dan ook nog eens scoorde was ze in een opperste beste stemming.
Eenmaal thuis dook ze achter haar laptop, want ze moest haar vriendin op Curacao toch via skype op de hoogte houden van dit alles. En daarbij had ze ook nog afgesproken om met een vriendje een spelletje te spelen op Ekkie (iets op hyves). Die dag ervoor had ze al via Ekkie verkering met dat vriendje gekregen, en nu had ze het plan opgevat om het ook maar in het echie te gaan doen. Al maanden is ze stapelverliefd op hem??.. en zo bleek ook wel, wederzijds. Het was zo?n ontzettende leuke dag vond ze!!
Vind ik niet echt raar, want hee wie zou er niet voor de charmes van Ilse vallen??
De zondag zouden ze samen spelen, en ze wilden wel heel graag met zijn tweeŽn naar de bioscoop. De moeders werden gecharterd en ik zou ze brengen en mijn vriendin (moeder van) zou ze weer halen.
Nu bijna een week later, is het dik aan en op school natuurlijk het gesprek van de week.
Maar oww zo leuk om je dochter verliefd te zien, ze straalt van oor tot oor. Ja, ik kan wel zeggen het gaat goed met haar.

Verder is Kevin deze week ook weer begonnen met school, nou ja de introductieweek zit er op, dus langzaam begint het normale leven hier weer vorm te krijgen.
De vergaderingen op school zijn weer begonnen, net als het sporten dus.

De tuin is helemaal klaar, maar er echt van kunnen genieten hebben we nog niet. Mijn hemel wat een pokkenweer is het toch geweest de afgelopen weken. Een voordeel ervan is dat we zo wel kunnen zien dat de afwatering van de tuin prima is. Net zoals de schuttingen heel goed windvast staat.

En omdat we nu toch niet konden genieten in de tuin, besloten we maar om de kamer van Kevin op te knappen stond allang in de planning zijn jongenskamer kon echt niet meer.
Vandaag hadden Rob en ik allebei vrij genomen en konden we gaan behangen. Afgelopen dagen hadden we alles al geverfd en nu kon het behang tegen de muur. De ultieme huwelijkstest,dit keer geen Ikea meubelen in elkaar zetten, nee, het werd behangen op patroon. En wat zag ik er tegenop, dat hadden we nog nooit gedaan. Maar zonder een verkeerd woord zit het ertegen, en vinden we het supermooi geworden. Nu nog het laminaat op de vloer en de kamer kan weer ingericht worden.

Zaterdag ga ik sinds lange tijd een dag met een vriendin op pad, gewoon lekker de hele dag shoppen en kletsen, dat schiet er soms bij in, en moeten we het ook echt inplannen. Maar ik heb er zin in, even weg, zonder kinderen gewoon weer even op mijzelf. Dat kan een mens gewoon echt eens nodig hebben, tenminste ik wel.

Fijn weekend alvast voor iedereen!

Zo dat was het dan wel weer even voor zover. Een flinke log zonder foto?s, maar beter 1 lange dan tig kleintjes denk ik dan maar zo




Ik voel me bedonderd
De meesten van jullie ken het misschien wel. Een vader, een vader die jij als klein kind bewondert. Waar je ontzag voor hebt. Alles wat je vader zegt geloof je gewoon. Je vader die als er problemen zijn die wel even voor je oplost. Je vader waarbij je op de nek zat vroeger. Je vader die in jouw ogen sterk is. Eigenlijk, eigenlijk is je vader gewoon jouw held.
Tenminste bij mij wel, tot? tot vanochtend!!

Rob was al heel vroeg opgestaan en was al druk met het verven van het tuinhuisje toen ik even bij hem kwam kijken. Mijn ouders die er dit weekend waren zaten in de woonkamer.
Nadat ik mijn goedkeuring aan Rob had gegeven en bewonderd had hoe mooi het gewoon wordt keek ik ook even naar de konijnen. En toen??. Zag ik daar toch gewoon in het hok bij de konijnen 2 hele kleine veldmuisjes zitten driftig te eten aan het stro. Het was eigenlijk gewoon heel aandoenlijk, 2 kleine kopjes die boven het stro uitstaken.
Maar??. Ik wil geen muizen, dat had ik ze wel zelf in een kooitje genomen, ik wil ze niet in huis maar ook niet in mijn tuin. Ze moesten dus gewoon weg!!
Maar ja Rob zat tot aan zijn oren in het verf, die kon ik hier niet mee gaan lastig vallen, nee dat was geen optie.
Maar mijn held, mijn vader, die zat in de woonkamer. Ik deed de schuifdeur open en vroeg mijn vader even te komen. Hij kwam naar buiten ik sloot de deur, (wilde niet dat de muisjes mijn huis in zouden lopen) en wilde het eigenlijk ook heel stiekem doen. Want mijn moeder weer op de tafel te zien zitten uit angst voor de muisjes, nee dat zag ik ook niet zitten. En daarbij was ik ook bang dat ze niet meer naar buiten zou gaan.

Ik zeg dus heel zachtjes tegen mijn vader of hij me even wil helpen met het wegjagen van die 2 kleine veldmuisjes die in het hok zaten. En wat denk je wat mijn held zei??
Ben je even besodemieterd je denkt toch zeker niet dat ik die muisjes ga verjagen?? Ik denk er niet aan, ik vind die beesten helemaal niks!!
Ik ben gechoqueerd, 37 jaar ben ik, en ik voel me besodemieterd, nu na zoveel jaar kom ik er dan gewoon achter dat mijn vader, mijn held, gewoon doodsbenauwd is voor hele ieniemienie muisjes, met die hele kleine zwarte kraaloogjes.

Ik ben weer een illusie armer, wat rest is nu een vraag????.. Ken ik mijn vader eigenlijk wel??

familie
Hoe begin je nu een log waarmee je wilt zeggen dat het een heerlijk weekend was?
Een gevuld weekend met ontzettend mooi weer! Een weekend waar ik meer uren buiten dan binnen ben geweest. Temperaturen die voor mij wel vaker zo mogen zijn.

Na een week die gewoon weer vol stond met werken, school en ook nog een ziekenhuisbezoek (ik moest een stress-foto van mijn voeten laten maken, waar ik dan 13 juli de uitslag van krijg) zaten we vrijdagavond heerlijk in de tuin met een bak koffie toen Ilse ineens in paniek riep EEN KIKKER.
Nu kijk ik daar niet zo heel raar van op, want we hebben wel eens vaker een kikker in de tuin en eerlijk het doet me ook niks. Maar dit was wel een heel speciale. Want ik zag alleen de achterpoten en de helft van het lijf. Het was wel zo?n dik ding dat dit in mijn ogen een pad moest zijn. Maar goed daar heb ik dan ook weinig verstand van. Het is glibberig en hoort te springen.

Al sprong deze dan niet en zwaaide alleen met zijn achterpoten.
We hebben houten vlonders in de tuin liggen en daar wilde hij wel even onder kruipen. Niet in de gaten dat hij totaal niet door dat kleine spleetje paste en hij dus met zijn kop en voorpoten onder de vlonder zag en de rest er niet door kon??
Eruit ging ook niet meer, nadat Rob geprobeerd had hem eruit te trekken, ja als het aan mij had gelegen had ik andere methodes toegepast, maar oww nee Ilse was woest, we moesten en zouden dat arme beest redden.
Doordrukken werkte ook al niet? Tja, wat moet je dan, Rob probeerde hem iets in te knijpen waardoor het misschien makkelijker zou gaan, (wisten jullie dat als je kikkers iets samenknijpt ze gaan plassen?) maar nee dat ging ook niet.
Met gevolg, de planken moesten los worden geschroefd, en zo konden ze de kikker/pad bevrijden. Afijn, Ilse vindt nu wel Kevin en Rob een held, dat kunnen ze dan maar mooi in de zak steken.

Heel raar maar zaterdagavond zagen we hem weer en toen lukte het hem wel om onder de vlonders te komen, overbodig om te zeggen dat we de volgende keer de planken niet meer los schroeven en hem mooi laten zitten. Tja, wie niet horen wil?.

Zaterdag stond er een familie dag van de marine gepland bij een hele grote openlucht speeltuin met water en weet ik wat allemaal niet meer. Een gedeelte van het park was afgezet en daar waren er voor ons speciale opplaasspellen neergezet. Het was natuurlijk prachtig weer en ik kwam dan ook roodverbrand terug. Combinatie van zon, schaduw en wind ben ik vergeten mij in te smeren.†

Het was een hele leuke dag en toen we dan ook tegen 17.00 uur thuiskwamen waren mijn schoonzus en mijn zwager ook net gearriveerd. Zij kwamen voor een nachtje over en zo konden ze zondag heerlijk mee naar het strand.
Dat is dan ook wat we vandaag hebben gedaan, 2 kleine nichtjes die al vroeg wakker zijn, maakte het gewoon dat ik al om 8 uur buiten aan mijn eerste kop koffie zat. Op zondag???. 8 uur in de ochtend!!
Hoe verzin je het?? Kan me niet heugen dat ik zomaar op een zondag waarop ik eigenlijk niks hoef om 8 uur al mijn bed uit was. Maar goed voordeel dan weer dat je vroeg naar het strand gaat en dan nog alle kuilen die er nog zijn van de dag ervoor kan uitzoeken.
Heel keurig hield ik mijn T-shirt aan, want mijn schouders en mijn rug deden toch best wel pijn. Maar ik weet niet of het kan, maar ik heb toch het idee dat de zon ook dwars door mijn shirtje is gegaan, want het heeft alleen maar meer rood opgeleverd.
Wel gingen wel al voor ons doen vroeg terug naar huis, want de familie moest nog helemaal naar zuid-Limburg afreizen.

Het was een heerlijk vol weekend maar als de zon schijnt, hť wat kan ons het dan schelen?
En volgend weekend wordt het al niet anders, weer een hoop leuke dingen staan, een vriendin die langs komt, wij die uitgenodigd zijn bij lieve mensen. Ik houd er gewoon van!

Hoe was jullie weekend?
zomaar

†Even een foto die ik met jullie wil delen.


Ilse, Romy en Kevin

2 in 1
Goh ik zou toch denken dat ik nu tijd te over heb. De hele dag hoef ik nu tenslotte niks te doen, sterker nog ik kan niks doen en ik mag niks doen.
Maar toch is de dag vandaag omgevlogen, en waarmee?? Ik heb geen idee ik verveel me anders gelukkig nog niet.

Ik zal gewoon even een uptodeetje houden van afgelopen week.

Afgelopen weekend kwamen mijn ouders langs alvast voor mijn verjaardag. En ze hadden Romy met zich mee. Rik en Linda waren in Duitsland voor hun werk, en mijn ouders hadden de oppas. Helemaal leuk dus. In het begin zat Romy mij een beetje raar aan te kijken, hť het lijkt bekend, maar ze is het niet. Maar uiteindelijk kwam daar dan toch die gulle lach.
Rob is wel helemaal gek van zijn nichtje, Romy deed niks anders dan naar Rob lachen. Wat hij ook maar deed daar was ie weer de lach. Overbodig om te zeggen, dat Romy Rob zijn hart heeft gestolen.
Gewoon weer even het weekend lekker aantutten met haar, leuk dan hoor zo?n kleintje.

Zondag toen Rob de held van zijn voetbalteam werd, want hij heeft het eerste doelpunt van dit seizoen gescoord maakt hem nu topscoorder van het team zijn ze weer vertrokken.
Ik ben met Ilse de keuken ingedoken om een appeltaart en een monchou-taart te gaan maken voor de dag erna.

Maandag was ik dan echt jarig, ik had er dit keer niet zoveel zin om er wat aan te doen, dus had ook besloten om het gewoon op die maandag te vieren. De taarten nam ik mee naar mijn werk, en aangezien we maar met een klein clubje op het werk zouden zijn, zou ik genoeg over houden voor de avond. Op mijn werk werd ik verwend met een douglasbon, kijk dat is altijd goed.
?s Avonds kwamen er nog een aantal vrienden langs en werd het evengoed nog heel gezellig. Heb nog een boek gekregen, ik hoop dat ik de tijd vind om er aan te beginnen, hahaha.

Hoe de rest van de week eruit zag is hier al verteld.

Maar ook moesten we maandag nog naar school voor een gesprek over Ilse.
Ilse vindt het allemaal maar erg moeilijk op school en er zijn afgelopen 1,5 jaar al aardig wat testen op haar los gelaten om te kijken of ze eventueel dyslexie zou hebben. Nu was ze pas geleden weer getest en hier zouden we het nu dan even over gaan hebben.
En nog steeds is het niet helemaal duidelijk, de leraar krijgt niet een heel goed beeld van haar. Ilse is heel onzeker en legt de lat voor zichzelf heel erg hoog. Ze wil maar presteren, en schiet in de stress als ze in de gaten krijgt dat een ander kind het werk al af heeft. Want denkt ze dan, dat ga ik nooit meer redden. Ze heeft al eens groep 4 overgedaan, en ze is de oudste van haar klas, dus ze kan het maar niet begrijpen dat ze het gewoon nog steeds zo moeilijk vind. Ze wordt er heel onzeker van. Het lezen gaat nog steeds niet goed, ze leest nu nog op het niveau van midden groep 4, terwijl ze dus in 5 zit, tja dat is niet bevorderlijk voor je zelfvertrouwen.

Nu is er afgesproken met ons dat de school een orthopedagoog naar haar laat kijken. Die man zou heel goed in staat moeten zijn om te kijken waar het aan schort aan Ilse. Is het wel dyslexie, kan ze bepaalde dingen gewoon echt niet, en moet het schoolwerk aan haar aangepast worden. In plaats van dat er tegen haar gezegd wordt, jawel dat kan je best. Maar wat als ze het gewoon echt niet kan?? Dan is het werk wat ze nu krijgt aangeboden gewoon te moeilijk voor haar. Ilse is heel sociaal heeft haar bekkie op de juiste plaats zitten, en is geliefd in de klas, sociaal gaat het heel goed met haar, en dat is een pluspunt maar ook een minpunt want daardoor zet ze de mensen weleens op het verkeerde been en denken ze dat wijffie dat kan er wel wat van.

Mocht het zo blijken dat ze het werk gewoon niet aankan, dan is de school gelukkig in staat om haar werk te geven op het niveau wat wel bij haar past. De orthopedagoog die verbonden is aan school schijnt al een aantal kinderen heel goed geholpen te hebben, dus onze verwachting is heel hoog. Ons kan het niet schelen wat eruit komt, maar toch hopen we dat er wel wat uitkomt. Zo kan Ilse geholpen worden, en hoop ik dat haar onzekerheid ook langzaam verdwijnt.

Evengoed wordt ze wel groot en komt ze er wel, wij hebben daar het volste vertrouwen in, alleen is het wel heel lastig om dat in Ilse haar koppie te krijgen.

Kerst enzo
Ja ik weet ik loop achter met loggen, ik loop ook dramatisch achter met reageren op andere logjes. Een hoop heb ik al wel kunnen lezen via mijn mobiel, maar reageren zat er niet in.
Na de kerst zijn we zondags al vroeg richting het zuiden van het land vertrokken richting mijn schoonzus. Om de dag daarna weer 1,5 uur naar het noorden te rijden voor een weekje centerparcs.
Maar daar in een later logje meer over, ik ben bang veel meer.

Maar voor nu weer even terug naar vorig jaar, de kerst.
Nadat we de kerst op school al uitvoerig gevierd hadden kon ik me storten op de kerstdagen thuis. Nou eigenlijk de eerste kerstdag want de tweede zouden we dit jaar niet veel aan doen.
Ik had ook die hele week vakantie en eigenlijk zou ik samen met Ilse nog naar de Ikea Amsterdam om daar de balletjes te gaan eten en niet geheel onbelangrijk, Marijke zou daar ook komen met Lotte en zou ik Ilse bij Marijke achterlaten voor een logeerpartijtje. Maar er was een weeralarm afgegeven en het was gewoon onverantwoord om haar op de zondag weg te brengen. Het bleek ook een verstandig besluit, niet leuk maar wel verstandig.
Later heb ik het geloof ik wel een beetje goed kunnen maken met die meiden.

Woensdag kwam mijn moeder, mijn vader moest werken met de kerstdagen dus die kon niet komen. Tja je moet je prioriteiten wel weten te stellen, en blijkbaar vond hij dat belangrijker. Ach ik zal het hem vast wel eens vergeven. Denk ik??.
Alle boodschappen waren eigenlijk al in huis en zo kon ik donderdag met mijn moeder gewoon nog de stad in, shoppen en gewoon even overal lekker kijken. En ondanks dat het kerstavond zou zijn was het toch heel rustig in de stad.

Eerste kerstdag hebben we dan ook niet veel gedaan. Eerst even lekker ontbijten en dat alles weer was opgeruimd en iedereen klaar was met aankleden was het ook tijd voor de cadeaus. Ilse kon het niet afwachten, ondanks dat de Sint hier ook al was geweest krijgen ze onder de kerstboom toch ook nog altijd een paar kleine cadeaus. Gewoon omdat het de dagen voor kerst zo gezellig staat.

Kevin kreeg Skipbo, zo leuk hij had er niet eens om gevraagd. Maar o wat hebben we veel potjes skipbo gespeeld die dag. Nee Kevin niet die was druk met andere dingen. Maar Ilse, wauw die is goed!!!
Ook hier stond gourmet op het menu, altijd leuk en eigenlijk ook altijd lekker.

De eerste kerstdag is dus eigenlijk heel rustig maar wel heel gezellig verlopen.
2e kerstdag zette Rob mijn moeder al weer op tijd op de trein, ze had nog een lange rit voor de boeg en ze zou die dag bij Linda gaan doorbrengen. Ik zou de boel gaan opruimen en de spullen pakken voor centerparcs. Dus de 2e dag liep een beetje anders dan andere jaren.

Zondag stonden we al op tijd op, want we moesten nog helemaal naar het zuiderlijke puntje van Nederland afreizen. Naar mijn schoonzus en haar familie. Veel te lang waren we daar al niet meer geweest, en met het oog op onze vakantie was dit goed te combineren en hoefden we de dag erna nog maar 1,5 uur naar onze vakantiebestemming.

De reis die normaal altijd heel lang duurt ging voor mij dit keer wel heel snel, ik had even mijn internetblox op mijn mobiel aangezet en ik was het aan het uitproberen. Door hulp van buitenaf kwam ik er aardig uit en zo vloog de tijd!
We hebben een hele gezellige dag gehad in Limburg de kinderen waren blij dat ze hun nichtjes ook weer zagen, de afstand is gewoon zo groot dat is wel jammer, zo zien we elkaar niet vaak.
Grappig om te zien hoe eigen het dan eigenlijk is, Isa en Floortje zijn stukken jonger en toch zijn ze dan niet verlegen. Zo leuk om te zien.†

De dag erna maandag 28 december stonden we dan ook al heel vroeg op, Isa was jarig en is 7 geworden. Tja zo?n meisje is dan wakker en wil uiteraard haar cadeau. Na het ontbijt en later nog wat koffie gedronken vertrokken wij dan ook richting Heijen.
Op naar centerparcs, een welverdiende hele week vakantie. Wat hadden wij daar naar uitgekeken.


Wordt vervolgt?.

Let it snow
De vakantie is begonnen, de scholen zijn dicht, en er licht hier gewoon sneeuw.

Echte sneeuw, sneeuw wat wit is, koud en wat kan smelten. Maar ook sneeuw wat heerlijk is om in te spelen, in te lopen en gewoon om alles onder een witte deken te zien. Ik vind het prachtig.

De laatste jaren hebben wij heer geen sneeuw gehad, als heel Nederland bedekt lag onder een wit pak, hadden wij dus niks. Altijd werd dit punt, het uiteinde van Noord Holland vergeten. En nu dus niet.

Ik had voor donderdag nog niet echt het idee dat we eigenlijk al zo voor de kerst stonden, het was gewoon te warm buiten en nee het kerstgevoel was nog ver te zoeken. Ondanks dat ik heel druk was op school met het voorbereiden voor het kerstdiner van donderdagavond.

Ilse was donderdagmiddag vrij van school en Kevin deed mee met een sponsorloop op school, hij kon kiezen tussen skeeleren, mountainbiken of rolstoelrijden. Hij koos voor het laatste, in een rolstoel moesten ze een parcours in de gymzaal afleggen. Hij vond het geweldig leuk om te doen, en had er echt plezier in. Nu maar afwachten of er voldoende geld is ingezameld voor een sportrolstoel.†

Toen we weer thuis waren, konden Ilse en ik ons klaar maken voor het kerstdiner die avond. En zo ineens kwam daar wat sneeuw uit de lucht en het bleef zowaar liggen. Toen we dan ook op het punt stonden om te vertrekken lag er al flink wat. Een kerstdiner op school met buiten sneeuw, het kerstgevoel was aanwezig!!

En nu ligt er nog steeds sneeuw, en er beloofd nog meer en meer bij te komen. De eerste vlokken dwarrelen alweer naar beneden en Kevin en Ilse vervelen zich geen moment.

Leuk toch sneeuw??
Sinterklaas, en nog meer Sinterklaas
Sinterklaas, Sinterklaas en Sinterklaas.
Deze week stond voor mij in het teken van Sinterklaas.

Omdat ik ook in de ouderraadcommissie zit van Sinterklaas, betekend dat een hoop geregel en ook heel veel helpen. Maar zo super leuk om te doen.
Zo gaat er al weken terug een brief mee vanuit school naar de ouders. Er zit een lootje aan, en dat lootje komt dan overeen met een lootje aan een cadeautje die de kinderen dan op school krijgen voor Sinterklaas. Al die cadeaus worden dan ingekocht door de Sinterklaascommissie.
De ouders hoeven zo niet voor een cadeau t te zorgen, want in het verleden is gebleken dat de ouders dan geen genoegen namen met de 5 euro cadeaus die er vanuit school gegeven werd, en deden ze zelf maar wat in de surprise. Dat kan natuurlijk niet, want dat is niet uit te leggen aan de kinderen. Waarom krijgt die wel een groot (lees duur) cadeau?
De bedoeling is dan ook dat de ouders om het lootje heen een surprise gaan maken, die moet vervolgens een week voor dat Sinterklaas op school komt ingeleverd worden, en de surprises worden dan door de hele school als 1 grote surprise neergezet.
In de aula komt een reuze toren helemaal voorzien van allemaal surprises voor de leerlingen. Altijd een supermooi gezicht om te zien. Er zitten werkelijk waar super mooie creaties tussen.

Ilse kreeg dit jaar een boek, mooi gefotoshopt en helemaal Ilse.
Het feest was dit jaar op school dan ook weer goed geslaagd.

Mijn ouders waren vrijdag ook al bij ons gekomen om zaterdag het feest te gaan vieren. Zoals traditie getrouw had mijn moeder alle ingrediŽnten bij voor een grote pan erwtensoep. ?s Avonds hebben we wederom een potje boerenbridge gespeeld, altijd leuk om te doen. Beetje vervelend wordt het dan weer wel dat mijn moeder eigenlijk altijd wint.
En dan zaterdag dan zou ik eindelijk Romy weer gaan zien, Rik en Linda kwamen zo rond half 3 aan. Tjee wat was Romy gegroeid zeg, echt een dikkerdje geworden heerlijk wijfie!!
Ik had het dan ook zo geregeld dat het campingbedje naast mijn kant van het bed stond, zo kon ik mooi ?s ochtends de voeding doen, en had ik haar even helemaal voor mij alleen. Beetje lekker egoÔstisch, heerlijk toch??

Maar goed om een uur of half 5 besloten we dan ook maar te beginnen met het na beneden halen van de cadeaus, mijn hemel wat ongelofelijk veel weer. Het was overduidelijk dat er een persoontje bij was gekomen, zelf had ze er totaal geen benul van, maar aan het uitpakken kwam maar geen eind. Tussendoor hebben we ook maar even een pauze gehouden, en genoten van de erwtensoep van mijn moeder met broodjes. Nou je de rest eet dan erwtensoep en ik houd het alleen maar bij broodjes, ik houd er helemaal niet van. Maar uiteindelijk was alles dan toch uitgepakt, en waren we allemaal weer dik tevreden.

Prachtige mooie cadeaus hadden we allemaal weer, al geloof ik wel dat Kevin super blij was met zijn chocolade aftel kalender met mooie vrouwen aan de voorkant. Enne?.. ome Rik, weet wat je weg geeft de volgende keer, want??? als het hokje open is, en het chocolaatje is eruit, dan zie je wederom een prachtige mooie schaars aangeklede vrouw. Jammer voor je!!



En vanochtend moest ik dus wakker worden van de wekker, nee niet van Romy die naast me lag, ze moest om 7 uur de fles hebben, en ik moest haar daarvoor dus gewoon wakker maken, ideaal!! Ik kon haar daarna ook gewoon weer terug leggen en om 10 uur werd ik gewoon wakker van haar gepraat. Ik ging eruit, ik boog me over het ledikantje heen en ik kreeg een prachtige stralende lach.
Ha, helemaal voor mij alleen, even lekker nog met haar getut in bed, zomaar even een momentje van Tante en nichtje alleen.

Het was een heerlijk weekend, ik heb genoten!!

Bedankt!!!
"En dan verlang je toch weer
Dan verlang je toch weer naar ons"