weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 gluurders ;
en 2 gast gluurders .
3 x #Dichtbij
Na afloop van het concert in het Gelredome zag ik een grote advertentie verschijnen, Marco on Tour.
Huh?? Zou het echt?? En waar zou hij dan allemaal langs gaan. Dit leek toch wel heel erg leuk.† Toen dan ook bekend werd welke steden hij zou gaan aandoen, was het al duidelijk voor mij, dit ging niet bij 1 keer blijven.

Heerhugowaard, dat is toch wel heel dicht bij, daar wilde ik samen met Rob naar toe. Door zijn uitzending vorig jaar kon hij niet mee naar het Gelredome. Ook zouden we gewoon niks voor de kinderen hoeven te regelen, want we zouden gewoon lekker op tijd weer thuis zijn.
En dan Enschede, mijn geboorteplaats, de plaats waar mijn ouders en zus wonen. De plaats waar ik me thuis voel. Uiteraard zou ik daar ook naar toe gaan. Het muziekcentrum op 10-min loopafstand van mijn ouderlijke huis, nee die zou ik niet kunnen laten schieten. (niet dat ik lopend ben gegaan hoor).
En wauw die kaartverkoop ging wel razendsnel toen er dan besloten werd dat er in januari nog een keer Enschede aangedaan zou worden, moest ik daar ook bij zijn. Is een nieuw jaar, dus ook weer nieuwe vrije dagen.

7 november was het dan zover, mijn eerste #Dichtbij in Enschede, samen met Linda.
Eerst gingen we een hapje eten en kwamen we zo rond 17.30 uur aan bij de deur, waar een handje vol mensen nog maar stonden.
En wat was het relaxed daarzo zeg, helemaal geen gedrang elelange wachtrijen, en toen de deur openging mocht je 1 voor 1 naar binnen. Met andere woorden je kon gewoon op je gemakje naar het hek toelopen.
Een geweldige avond, een fantastische sfeer en ik wist gewoon dat ik nog 2 keer mocht gaan genieten. Wat een vooruitzichten waren dat.

Sterker nog 5 dagen later 12 november was het gewoon alweer zo ver, dit keer in Heerhugowaard. Samen met een stel vrienden, Rob, Martine en Diana zou ik daar naar toe gaan. Er was bij Diana en Martine die dag wel wat lichtelijke paniek, ze zouden met de trein komen en het leek er namelijk op dat ze zouden stranden in Utrecht. Zo stom en toen sneeuwde het nog niet eens, laat staan vriezen. Maar inmiddels weten we dat de NS de smoezen voor het oprapen heeft.
Ze twitterden hun frustratie en angst, want jee wie wilde nou #Dichtbij in Heerhugowaard missen? En daar was Hellen, hun held Hellen (ook de mijne hoor, want Diana had de kaartjes)die ze op een station oppikte en naar Julianadorp bracht. Zo ontzettend lief en dat nog wel gewoon op haar verjaardag. Dan ben je eigenlijk gewoon heel heel lief!!
Omdat we vonden dat het wel heel erg koud was (ok, januari was nog niet geweest) besloten we op ons gemakje die kant op te gaan. Eerst een hapje eten in Schagen bij de Mac. Toch wisten we nog de 2e rij te pakken te krijgen. Maar jee daar was het wel meer dringen en drukken dan in Enschede, ze gunden je weinig de ruimte. Waardoor ik samen met Rob en vrienden uiteindelijk op rij 5 belanden. Maar helemaal niet erg, ik had het naar mijn zin, Rob stond achter me en gelukkig stonden Martine en Diana wel redelijk vooraan.
Na afloop heb ik het dan toch eindelijk voor elkaar gekregen om samen met Rob en Marco op de foto te gaan. Rob is niet van de foto?s en voor hem hoeft dit zo allemaal niet.

En de tijd gaat snel, ik zal niet de eerste en zeker ook niet de laatste zijn die dat vermeld, maar soms klinkt het gewoon zo lekker in een zin. Ik weet het is afgezaagd, en ook opvulling van de log, maar toch. De tijd gaat snel heel snel en daar was het alweer januari.
Enschede, januari, Marco??? ik was er klaar voor. Zaterdag 14 januari, Ilse was voetballen en ik zat klaar te wachten totdat ze terug kwamen en Rob me naar het station kon brengen. Nog een bakkie koffie, koffer stond klaar in de woonkamer, ik had nog 20 min. Voordat de trein zou vertrekken?????
Ineens op twitter??.. afgelast, gaat niet door, ziekte???.. uhhhh????

Koffer uitpakken, pantoffeltjes weer aan, en helaas. Maar ziek is ziek en ik heb liever een fitte Marco dan een zieke Marco. Maar stiekem toch blij dat ik nog net niet in de trein zat.

En daar was het dan 30 januari, het inhaalconcert. Man wat had ik daar een zin in. Ik had Enschede al gehad en ook Heerhugowaard, maar Enschede was toch wel top, veel rustiger en vooral veel gemoedelijker. Maar dit keer ook veel en veel kouder.
Maar jee, wat had Marco een energie, het leek wel of hij alles dubbel gaf. Echt onvoorstelbaar, wat was het weer goed. Op en top genieten, kippenvel! En dat we dan ook nog gewoon The Voice of Holland kregen, onze Harpmeisje, onze Iris??.. met haar harp. Potver, wat een stem heeft ze zeg. Ik was diep onder de indruk van haar!
Ja dit was toch wel de mooiste van de 3 keer dat ik geweest ben.


En stiekem hoop ik dat hij nog een toetje gaat geven??.
3x is scheepsrecht
Ook ik ben uiteraard naar 3 x D geweest, maar schandalig genoeg nog geen tijd gehad om een fatsoenlijke log in elkaar te zetten. Ik was al een paar keer begonnen maar het was het toch net niet. Ook had ik niet meer het juiste fotoprogramma op mijn laptop staan om leuke collages te maken, die moest ook nog even gedownload worden. Dus al met al, ik was er wel, ik was er zelfs 3 keer en ik heb ook 3 keer op en top genoten.

De eerste D was ik erbij, heel onverwachts. Om 14.00 uur kreeg ik een telefoontje en om 14.30 uur zo ongeveer zat ik in de auto richting Arnhem, samen met een vriendin en Ilse. Die moest verplicht mee want die kon ik onmogelijk alleen thuis laten. Niet dat het een straf voor haar was helemaal niet.
Samen met Ilse en mijn vriendin genoten van het eerste concert, Martine en co. voegden zich later ook bij ons, en oww wat heb ik genoten van mijn meisje. Zo dicht bij had ze nog nooit gestaan zei ze (logisch ze is ooit 1 keer eerder mee geweest naar Witlicht, en toen hadden we zitplaatsen) en geregeld klom ze boven op het hek om alles goed te kunnen volgen. Krystl vond ze helemaal geweldig, zij heeft er sinds die avond een fan bijgekregen.

Toen op naar de dinsdag, ik zou die dag samen met de vrouw van een collega gaan, ook een Marco fan, maar nog lang niet zo ?gestoord? zoals ik wel eens genoemd word, als het om Marco en concerten gaat. Samen met een aantal lieve en leuke meiden hadden we afgesproken, dus mooi op tijd zaten we in het zonnetje te wachten tot we naar binnen konden. Dit was tevens ook een dag van de DVD-opname, en wij hadden toevallig wel op die dag Spongebob in ons midden.
En het doet echt niet af aan de andere 2 avonden dat ik er ook was, maar dit was toch wel de mooiste en het beste. Dit was mijn avond, ik genoot op en top. Had een heel moeilijk moment bij ?zij? en daar stond ik dan tranen met tuiten, wat miste ik op dat moment Rob. Linda sloeg haar armen om mij heen en samen stonden we daar dan een potje te janken. Die emoties op de avond wat muziek en Marco dan met je kan doen. Prachtig!!
Ook nog zo bijzonder dat na afloop Marco ineens zomaar naar buiten komt, dit had ik gewoon niet verwacht. En wat vond ik het zo leuk voor de vrouw van mijn collega dat ze zo dan haar allereerste foto kom scoren met Marco. Ze is er helemaal blij mee en hij staat te pronken op hun kast in huis. Hahaha hoezo ?gestoord???

En dan de vrijdag, de laatste D in Arnhem, die ging ik dan weer heel anders meemaken. Namelijk vanaf de tribune samen met Marijke, Lotte en Ilse. We hadden prachtplaatsen en konden zo alles ook even van een andere kant beleven. Die koppies van die meiden dat is gewoon al geweldig om te zien.
De indrukken die ze dan op doen, wel jammer dat ze ook heel erg onder de indruk waren van een flinke uithaal van een man in het veld. Dat kwam heel bedreigend over en wij zagen het gewoon gebeuren. Dat was wel even een minder puntje. Heel agressief liep hij in het rond, en niemand die er wat van durfde te zeggen, waarschijnlijk ook bang voor een uithaal. Uiteindelijk liep hij samen met zijn vrouw richting uitgang, en konden wij ons weer concentreren op het concert.
Na afloop nog even blijven wachten, er waren een paar meiden jarig en daar moest nog op getoeterd worden. Vooral leuk voor die meiden die ook toeters kregen, ik was die toeters in ieder geval al heel snel goed zat. Hahaha
Ineens ziet Ilse Krystl naar buiten komen en ze zegt, mam, eigenlijk wil ik wel heel graag met Krystl op de foto?. Ow ok, Ilse is eigenlijk helemaal niet zo dat ze perse met iemand op de foto wil en vind het al gauw eng. Dus dat betekende dat ze dit wel heel graag wilde. Uiteraard wilde Krystl ook wel met Ilse op de foto, wat een leuke lieve meid vind ik het.†

Helaas moet ik nu dus zeggen dat dit mijn belevenissen zo rondom DDD waren, Antwerpen heb ik dit jaar overgeslagen, hoe jammer ik het ook vond. Nee Antwerpen is voor mij speciaal, dat ik het ook wel weer heel goed kon accepteren dat ik die keuze heb gemaakt.

Buiten het feit om dat het nu momenteel een heel geregel zou zijn geworden om daar naar toe te gaan, mijn ouders waren door de week al wezen oppassen en ik wilde ook niet aan ze vragen of ze dan 1,5 week later nog eens hier zouden komen om wederom op te passen. Ze wonen tenslotte ook niet naast de deur. Maar ook zou Antwerpen dan niet worden zoals het voor mij hoort te zijn. Marco in Antwerpen betekend voor mij dan een weekend weg, een weekend weg met Rob. Dat is iets wat we al die keren dat Marco in Antwerpen stond deden, dat er dan ook anderen bij zijn, is gezellig helemaal prima. Maar Antwerpen zonder Rob zou ik niet willen.
Geen moment spijt heb ik van die beslissing gehad, het was goed zo! Ik mocht 1 keer onverwachts naar Arnhem en daarna nog gewoon 2 keer. Het was genieten, het was een feestje!

Op naar de tour waar ik ook voor 3 avonden kaarten heb, en dan, dan, dan is Rob er sowieso 1 keer bij!
Van Texel naar HMH
Hoe anders kan het toch lopen op een dag. Nadat ik vorige week een advertentie had geplaatst op marktplaats dat ik eigenlijk ook wel kaarten zocht voor 11 september hmh, en ik wel geteld 1 reactie daarop kreeg, en wel eens waar van iemand die heel graag geld wilde maar zelf niet eens kaarten had. Had ik me er al bij neergelegd dat het gewoon niks ging worden.

We besloten ons eigen plan te trekken, en werd er besloten dat we zaterdag mijn oom en tante die voor 2 weken op vakantie zijn op Texel te gaan bezoeken.
Nadat Ilse een wedstrijd had gevoetbald, liepen we om half 1 de boot op.
Mijn oom stond al aan de andere kant van het water te wachten en toen we aanmeerden stapten we bij hem in de auto en gingen we even later aan de koffie in hun vakantiehuisje.

Zo rond half 3 ging mijn telefoon?? Marijke, ze had 4 kaarten weten te scoren voor het besloten concert afgelopen zaterdag in de hmh. En of ik wel zin had om ook heen te gaan.
Uhhh??. Stil was ik, daar zat ik met mijn goede gedrag op Texel, in mijn hoofd de uren tellen die ik dan nog had. Maar ja kon ik dat wel maken, we waren op visite. Dilemma.
Ik gooide het in de groep en mijn tante en oom waren het over eens, ik moest gewoon maar terug gaan en ze waren hier toch nog wel even en ze zouden volgende week wel eens bij ons komen. Rob zei ook meteen dat ik moest gaan, want zo zei hij, nu kon het nog. Volgend jaar zou ik niet meer zo makkelijk die spontane uitjes kunnen pakken, want in maart vertrekt hij voor 7 maanden op uitzending, naar de andere kant van de wereld. En tja dat is ook zo.
Afijn de keuze werd eigenlijk voor mij gemaakt, niet dat ik het heel erg vond hoor, dus om 4 uur zaten we alweer op de boot terug naar huis.
Thuis snel even wat brood smeren en de tas om gooien, wat spullen pakken en gaan!!

Eenmaal bij de hmh aangekomen wilde ik mijn auto in P6 parkeren, want Marijke had daar haar auto ook neergezet, en ik vind het altijd wel fijn dat als ik alleen ben ik mijn auto bij iemand anders in de buurt heb staan. Maar helaas P6 zat vol, niet raar, want Ajax moest ook thuis spelen. Druk dat het daar overal was. Maar ok, ik zag ook borden staan van Euro-products dus ik dacht, (en ja dat dacht ik echt) ze hebben een speciale parkeerplaats gecrŽerd voor dit gebeuren. Ik rijd er dus heen en zeg dat ik voor euro-products kom. Ow zegt die parkeerwacht heeft u een kaart, ja zeg ik die heeft een vriendin van mij, maar die is er al, moet ik haar even bellen dat ze de kaart komt brengen?
Nee dat was niet nodig en nadat ik hem verzekerde dat ik echt niet voor Ajax kwam mocht ik doorrijden. Vond de parkeerplaats wel wat aan de kleine kant voor al die gasten, maar ja dat is ook wel logisch als je je later bedenkt en hoort dat het dus eigenlijk alleen maar is voor de artiesten en crew. Ok, dat had ik dan prima voor elkaar.†

Om half 7 voegde ik me dan bij Marijke en Martine en kon het lange wachten beginnen. Ow nee, hahaha ik was er pas laat en toch stond ik gewoon bij de deur. Dat had ik even goed bekeken, dat beviel me wel. het was dan ook helemaal niet druk, daar lag het aan hoor!
Eenmaal binnen hadden we een mooi plekje aan het hek, nou ja ik was later dan de rest, dus ik stond 2e rang. Maar ook prima zicht hoor

De Edwin Evers band begon te spelen, en ik vind het een heerlijke band. Lekkere meezingers, ik houd ervan. Daarna was de beurt aan Waylon al keek hij of hij net een beurt had gehad, leuke muziek.
Caro Emerald was daarna aan de beurt, het hele gebeuren werd bij elkaar gepraat door Lieke, erg leuk. Heb me geen moment verveeld.

En daarna was het dan toch tijd voor de man waar ik in ieder geval mijn dagje Texel voor had afgebroken. En daar heb ik dus ook geen seconde spijt van gehad, zelfs niet toen ik vanmorgen brak met hoofdpijn, en nog meer verkouden dan ik al was opstond.
Veel te snel was het dan alweer afgelopen, en liepen we zo als altijd toch maar even naar de artiesten uitgang, even bij praten met een hoop bekenden, en ineens zie ik dat Marco al tussen de mensen staat. Heel rustig en relaxed nam hij voor iedereen even de tijd, en vroeg op een gegeven moment ook wie nou nog geen foto had gehad?.
Heel bijzonder vond ik het vooral dat hij speciale aandacht gaf aan mensen die het zo hard nodig hebben, om dat te zien, vind ik al super mooi!

Ik begreep dat een aantal in de middag ook al met hem op de foto waren geweest en hee die kans had ik toch gemist. Nou ja niet helemaal, want op Texel had ik dan wel een Marco gespot maar tja dat was toch anders. Dus eigenlijk wilde ik ook nog eentje alleen met hem?. Esther vroeg nog wel, welke standje dan, maar och dat maakte mij niet uit. Ben de moeilijkste niet, je kan met mij alle kanten op. Maar ik vind hem super geworden, ben er erg blij mee!!


Het was een super avond ik heb genoten van begin tot het eind.
Marijke heel erg bedankt voor het halen van de kaarten en dat je aan mij dacht.
Je bent lief!!

Live @ Westerpark
Vrijdag 9 juli, de laatste schooldag van Ilse. Kevin had die week al vrij, maar moest alleen nog maar de vrijdag zijn rapport ophalen.
Nadat Ilse haar laatste ochtend in gegaan was op school, waar ze die ochtend een high-tea zou hebben, stapte Kevin op de fiets om zijn rapport op te halen. Glansrijk is hij met alleen maar 7 en 8en over naar MAVO 2.
Super hoor als het goed gaat met je kids.

Ik kon dan ook zo rond 1 uur met een blij gezicht in de auto stappen richting Amsterdam.
Linda zou ik in Amsterdam dan zien. Nadat ik 1,5 uur gewacht heb voor de slagboom van de P&R in Amsterdam Sloterdijk kon ik dan ook eindelijk mijn auto neer zetten en met de bus richting het Westerpark vertrekken. Ik vertikte het om hem in de parkeergarage te zetten voor 30 euro per dag.

Vanaf dat moment liep alles lekker vlotjes en eenmaal aangekomen in het Westerpark plofte ik bij Diana en een hoop anderen in de schaduw op een muurtje. Wat was het heet zeg die dag.
Ik begreep uit de verschillende verhalen al dat het de dag ervoor wederom weer een ellende was met binnenkomen, en nu was het gewoon nog wel iets warmer dan die dag ervoor. Wij besloten dan ook pas richting ingang te lopen nadat de poortjes open waren en je gewoon naar binnen kon lopen.
We hadden dan wel geen plek vooraan bij de catwalk maar aan de zijkant van het podium, hier gingen we ons ook goed vermaken. We hadden een leuk groepje mensen om ons heen en ik genoot van top tot teen.

De meesten van jullie waren er die avond ook en ik geloof dat iedereen wel van deze avond heeft genoten, inhoudelijk hoef ik daar dan ook niet meer op in te gaan.

Na afloop moet er natuurlijk altijd nog even nagepraat worden, en de mensen gedag zeggen die je nog niet eerder gezien hebt. Dat vind ik eigenlijk toch altijd wel erg leuk!

Linda zou met mij mee naar huis rijden, want Rik en Romy waren ook al bij ons in huis en zij zouden het weekend blijven.
Zaterdag zijn we nog heel even met Romy naar het strand geweest, het zou haar eerste keer worden en ze vond het in het begin helemaal niet leuk. Dat zand, dat is toch wel heel vies spul en bah als dat toch aan de handjes komt.
Maar uiteindelijk zat ze heel tevreden op een deken in de schaduw en vond ze het wel weer prima.

Wederom dus een druk maar zo heerlijk weekend.
Een weekend waarin ik heb genoten van allemaal leuke, lieve mensen om me heen. Mijn nichtje die mij op een afstandje best aardig vind, en dan kan ik ook stralende lachen van haar krijgen. Och op schoot wil ze ook best bij mij, alleen als er maar een ouder in het zicht is. En dat vind ik zo geweldig, er zit al een kop op hoor, heerlijk gewoon. Want ik weet dat ze over een tijdje mij gewoon de liefste leukste tante van de wereld gaat vinden. Ze moet er nog achter komen, maar dat komt wel goed.

Bedankt iedereen voor het heerlijke weekend!

Ergens in het oosten van het land.
Ergens in het oosten van het land, in de dorpje waar ik eerder nog nooit van gehoord had, daar zou ik zaterdagavond te vinden zijn, en ik niet alleen, welnee er zouden ik weet echt niet hoeveel andere mensen komen.

Voordat het zover was hadden we eerst nog een wedstrijd op het programma staan.
Zo rond half 1 werd er bij Linda verzameld, en gingen we met de bus naar het centrum van Enschede. De drukte viel ons ontzettend mee en algauw hadden we dan een pracht plek op een terras gevonden en niet geheel onbelangrijk gister ook onder een parasol. Annet, Diana en Julian voegden zich ook bij ons en de aftrap kon beginnen.
Na een zeer matige wedstrijd, was er dan toch de winst, en tja die telt uiteraard!

Na afloop vertrokken Annet, Diana en Julian al richting dat mooie kleine plaatsje Hertme en wij stapten in de bus terug naar Linda. Martine parkeerden we mindervalide, een meisje was gewoon jaloers op mijn haarband, en ik? ik mocht op stop drukken!

Gauw even opfrissen en vervolgens bij een Nederlandse snackbar die beheert wordt door chinezen een Duitse curryworst besteld, en daarna richting Hertme.
Via Benjamin kon ons nichtje Anita een kaart overnemen en bij aankomst in Hertme wist ze niet wat ze meemaakte. Zo dicht vooraan dat had ze nog niet eerder meegemaakt, ze genoot volop en ja ik vermoed dat er een nieuw lid bij komt. De Mc-Chicks beten het spits af, en wisten jullie eigenlijk al dat je daar ook de cd van hun kon kopen, voor maar 15 euro en dan nog wel gesigneerd ook?

De pauze die daar op volgde vond ik dan wel heel erg lang duren, maar goed, toen Marco dan ook eenmaal zijn eerste tonen inzette, ging het dak eraf, die er niet op zat.
En tja, ik weet gewoon niet hoe ik mijn avond onder woorden kan brengen, ik vond het grandioos, heel bijzonder. Dit was zeer zeker een avond die ik niet snel zal vergeten.†

Marco die heerlijk op dreef was, het contact wat hij maakt met het publiek. Dit was gewoon Groots niet met een zachte of een harde G nee die was gewoon een vette hoofdletter G!



er zal vast nog een vervolg logje komen want ik heb nog niet alle foto's binnen , mijn mailbox is gewillig.

Guus in Heerenveen
Vorig jaar juni, we hadden net het concert van Guus erop zitten en we konden eigenlijk al meteen weer kaarten kopen voor het jaar erop.
Wat ons betreft was het toen voor herhaling vatbaar en kochten we dus weer kaarten voor dit jaar.

Afgelopen zaterdag 5 juni, was het dan weer zo ver. En hoe leuk was het dan toch weer om te horen dat ook dit jaar Marco wederom schouder aan schouder zou gaan staan bij Guus!
Dat zijn dingen waar ik zeer zeker aan kan wennen.

Guus heeft bij de verkoop van zijn kaarten wel een heel goed systeem vind ik. Wie het eerst kaarten besteld komt dan uit op een veldkaartje met ingang E. Vorig jaar was dat zo en dit jaar niet anders, en ingang E staat dan gewoon voor Gold. Op de kaart niet zichtbaar maar toch sta je vooraan.
En tja zeker wisten we het natuurlijk niet dit jaar, maar toch ga je ervan uit dat het weer zo is. En gelukkig was dat ook zo!

Rob en ik wilden vroeg richting Heerenveen gaan, we wilden daar nog even lekker in het centrum rondlopen, lekker eten en een terrasje pakken. De vrienden waarmee we zouden gaan wilden in eerste instantie toch later heen, maar besloten toch anders en zo gingen we met zijn vieren toch redelijk op tijd richting Heerenveen.
Om half 3 konden we een pracht plek voor de auto vinden bij het stadion (super trouwens, daar hoef je geen parkeergeld te betalen bij dat stadion) en nadat we al munten hadden gekocht voor de avond liepen we richting het centrum.
Daar was het al ongelooflijk druk en was het vinden van een plekje op een terras dan ook heel moeilijk. Uiteindelijk vonden we er een, later begrepen we ook waarom dat tafeltje nog vrij was, het stond namelijk naast een put, waar dan ook de welbekende put-lucht uitkwam. Dat was niet fijn?.. dus toen het drankje op was gingen we maar op zoek naar een ander plekje.
We belanden bij een shoarma tent, en daar hebben we heerlijk gegeten. Ine en Ramon kwamen ons ook nog even gedag zeggen.

Toen we even later weg wilden gaan kwam er een stel aan lopen en die wilde de stoelen al onder onze konten vandaan trekken, waarop de man in kwestie voor mij ging staan en mij even doodleuk vertelden dat we dan wel voor Guus in Heerenveen konden zijn, maar het nog steeds zijn stad was en of ik wel geen koters in huis had om voor te zorgen, ik moest gewoon oprotten zei hij?.
Dat deed ik dan uiteraard maar, alleen nam ik de stoel mee, en die gaf ik aan de jongens aan de overkant die ook heel graag de stoelen wilde hebben. Totaal niet onder de indruk van de hele grote te dikke man, die nooit in die stoel had gepast.

Om 18.30 uur waren we dan weer bij het stadion en vleiden we ons nog even heerlijk op het gras neer. Rond half 8 vonden we het dan ook tijd om het stadion in te lopen. Via ingang E kwamen we dus wederom binnen en wederom hadden we dus Gold plekken en stonden we dus zomaar helemaal vooraan! Wat een topplaatsen hadden we.
Al gauw begon het voorprogramma, de naam van de band ben ik even kwijt, maar ze maakte leuke muziek en ze brachten de sfeer er prima in.
En met leuke goede muziek dan gaat de tijd snel en voordat we het in de gaten hadden was het ook al tijd voor Guus.
Op een gegeven moment kijk ik naast me en zie ik dat Nathalie en Monique naast me staan, heel toevallig. Die hadden wel heel veel mazzel zeg! Maar het was erg gezellig met ze naast ons!

Maar terug naar Guus, Guus is leuk, Guus maakt er een geweldig feest van, kortom ik ben fan van Guus. Tussendoor kwam Rowwen HŤze ook nog hun ding doen, tot groot vermaak van Rob die als echte Limburger gewoon echt eens hoopt dat heel Nederlands Limburgs lult.
Maar toen Marco dan ook werd aangekondigd ging compleet het dak eraf. Heerlijk gewoon, daar was ie weer. Hij zag er onwijs goed uit, en tja eerlijk is eerlijk ik was er voor het concert van Guus maar als ik dan tussendoor Marco hoor zingen, weet ik toch ook wel heel duidelijk van wie ik nou echt fan ben. Ik leef niet meer voor jou, galmde al gauw door het stadion, gevolgd door Margherita (heerlijk gewoon voor onze neus) en daarna schouder aan schouder.


Daarna maakte Guus het feest verder af.
Zo even voor het einde zijn wij al richting uitgang gegaan, iets wat ik normaal nooit zou doen, maar manlief moest heel nodig naar de wc, drank in de man, en zeiken kunnen ze als de beste.
Zodoende waren we dan ook al heel snel na afloop van het concert buiten en zaten we ook al heel rap in de auto op de snelweg.
Het was een onwijs gezellige middag en een fantastische avond!!


Nog even en dan is het 19 juni??.. ik zie mezelf al zitten, mooi weer ergens op een terras in het oranje naar een fantastische voetbalwedstrijd kijken waarin Nederland glansrijk wint en daarna door naar een openluchttheater voor een geweldig concert???.
Zin in!!!
538XXL
Zo hier dan spuit 11 die ook nog even met een log van Dommelsch 538XL komt aanzetten.
Er is natuurlijk al genoeg over geschreven dus tja of jullie nu nog op mijn verhaal zitten te wachten?
Maar wel leuk voor mijn eigen archief dus ik doe het toch maar.

Mijn moeder kwam donderdag al onze kant op (het waarom in een ander logje meer) en nadat ik vrijdagochtend nog geholpen had op school met het uitdelen van de medailles voor de avondvierdaagse, vertrok ik zo rond kwart over 12 richting Utrecht.
Rob die zou er dan al lang en breed zijn als ik zou aankomen, hij was die avond ervoor al in Amsterdam voor zijn werk?.. Tuurlijk werk? op vrijdagochtend een vergadering en de avond ervoor zouden ze dan met een aantal collega?s gezellig wat gaan eten en vooral drinken.

Maar goed ik was niet de enige die op vrijdagmiddag de snelweg op moest, ongelooflijk wat was het druk. De nodige files gehad te hebben reed ik tegen half 3 het parkeerterrein bij de jaarbeurs. Rob stond inderdaad al keurig te wachten, en nadat we een aantal mensen gedag gezegd hadden gingen we even wat drinken aan de overkant bij de jaarbeurs.
Uiteindelijk besloten we bij de jaarbeurs nog maar even te gaan wachten, Linda was onderweg (ze had moeite de parkeerplaats te vinden) en Marijke zou ook al gauw komen.
Toen we daar zo stonden te wachten, kwam Pascal ook aangereden en mochten we nog heel vriendelijk met hem op de foto.


Algauw kwamen Linda en Marijke ook en gingen we samen met, Ine, Nath, Isabel, Wilma & Frenk, Sonja, Gwenny en Marja lekker eten bij de Italiaan.
Sommige van ons kregen een dezajavu want we werden weer in de kelder gedropt waar we een jaar ervoor ook zaten. Lijkt wel een beetje ons stekkie te worden.
Ondanks dat we lang op het eten moesten wachten, het was dan ook ongelooflijk druk, was het erg lekker.

En zo was het dan ook weer tijd om richting de jaarbeurs te lopen, de deuren waren inmiddels open en we konden rustig doorlopen naar binnen. Totaal geen drukte en gedrang.
Eenmaal binnen kwamen we Diana, Julian en Richard tegen en samen vonden we een mooi plekje. Linda en Diana gingen even de kaarten voor Herthme bij Alina ophalen en kwamen terug met de mededeling dat daar waar Alina stond de plek wel heel erg gezellig was en ook ruimte was er nog voldoende. Dus in de polonaise liepen we naar voren.
En inderdaad een leuke plek met gezellige mensen, het feest kon beginnen.

En dat het een feest was hoef ik niet meer te vertellen, het was leuk, het was gezellig en het smaakt naar meer!

Na afloop zijn we nog even naar de artiesten ingang gelopen en hebben we daar nog een aantal mensen gesproken, het hoort er gewoon een beetje bij nu.
Helaas hebben we Marco niet meer gezien, ik was moe en wilde nog maar 1 ding en dat was naar huis. We hadden er nog een aardig ritje opzitten en het was gewoon goed zo!

Iedereen heel erg bedankt die deze avond/dag voor mij tot een succes heeft weten te maken!

(en mocht er nog iemand foto?s van mij hebben, mijn mailbox staat open )

Hertme
Zoals we allemaal inmiddels al weten geeft Marco een besloten concert in Hertme.
Alina was zo lief om massaal kaarten voor ons te gaan bestellen.
Ik vind het echt onwijs super dat ze dat gedaan heeft.†Nogmaals heel erg bedankt!

Voordat Alina met een datum en alle informatie aankwam zetten had ik ook al een mail richting desbetreffende openlucht theater gestuurd, want hee daar wilde ik meer van weten. Ik hoorde er niks meer van, en heb er ook niet meer bij stilgestaan want de informatie wat ik wilde hebben had ik al van Alina gekregen.

Maar vandaag kwam er dan toch een antwoord op mijn mail binnen.
Ze verwezen mij naar hun site en ik besloot eens een kijkje te gaan nemen.

Nu zag ik dat er ook nog steeds kaarten te bestellen zijn, en dat iedereen†gewoon kaarten kan bestellen,†met een minimale afname van 6 kaarten tegelijk.

Dus was je te laat met bestellen bij Alina, en je kunt er minimaal 6 gebruiken, ga dan naar deze site:

vriendenvanhertme

Voor de rest wens ik jullie een heel fijn paasweekend toe!

in de mode
Wat een geweldige week is het toch, die grijns is na het filmpje van Marco van vandaag, en het nagenieten van afgelopen zondag, niet van mijn gezicht af te krijgen!! Weg vermoeidheid.


Zondag 15 november
16.00 uur ? in de auto richting Amsterdam HMH.
16.30 uur ? sta ik in de file.
17.00 uur ? een paniekerige Julian aan de lijn, waar ik blijf. Hij heeft honger!!
17.05 uur ? Linda met vriendin arriveert ook in de P6
Samen lopen we naar boven, waar we ons groepje (ja Martine je leest het goed) al zien staan.

Vanaf dat moment wordt alle tijd vergeten en doen waar we goed in zijn, en dat is plezier maken. Martine had een tafel gereserveerd en daar schoven we dan ook al ruim voor de afgesproken tijd aan. Maar we hadden plezier en waren tenslotte de tijd al vergeten.
Er werd besloten om aan het buffet te gaan, onbeperkt veel eten. Helemaal prima.
Al heb je toch altijd met welke groep (jaaaa daar is hij weer Martine) je ook gaat uitzonderingen. Maar ach dat maakt het toch ook altijd wel weer leuk, toch Annet??
Geen idee hoe laat het was, want de tijd waren we al lang vergeten, maar niet zo erg vergeten dat we wel wisten dat het toch tijd werd om ons aan de overkant in de HMH te laten zien.

Eenmaal binnen konden we onze jassen in de garderobe kwijt al vonden Angelique en Martine het veel beter om het boven neer te hangen, daar was het wat rustiger?? hahaha ja toen nog wel, maar na afloop?.. Onze jassen hingen dan ook gewoon beneden, logisch toch??
We liepen de zaal binnen en vonden rechts voor het podium nog een mooi plek aan het hek, met rechts bedoel ik dan ook wel heel rechts, want we hadden heel goed zicht op de DJ en VJ.
Marijke en Helga waren ergens tussen de mensenmassa, en vonden het niet zo nodig om te komen nadat ik ze een sms had gestuurd, nou dan lekker niet. Uiteindelijk miste ze ons toch enorm en kwamen ze er toch ook bij (nee Angelique dat lag echt niet alleen aan jouw overdreven lieve sms). Helga en ik besloten koffie te halen, want tjee dat had ik nog niet gehad. Nadat we koffie hadden gehaald bij Martin, besloten we meteen al dat het niet bij 1 koffie zou blijven. Martin vroeg zich af, van welke organisatie hij eigenlijk dat prachtige mooie T-shirt aan had waar indemode opstond. Maar helaas konden we hem dat antwoord ook niet geven. Het stond hem in ieder geval heel goed, maar ik denk dat het niet uitmaakte wat er opstond, het zou hem sowieso gestaan hebben.

Sabrina kon mij niet zo warm maken, maar de muziek van de VJ en DJ daar in tegen was dan wel weer helemaal leuk. Waylon vond ik verassend goed, en was ook heel aangenaam om naar te kijken, en weten jullie, zaterdag komt hij hier in het dorp??
Uiteindelijk kwam dan de man der mannen waar we tenslotte voor blijven baanhoppen. (eerst tandartsassistent, nu werkzaam in de mode), kilometers rijden, file staan, en weinig slaap overhebben, Marco Borsato!!
Wat hadden we een plezier, wat was hij op dreef, gewoon wat is het genieten. Van zulke feestjes kan ik echt gewoon nooit genoeg krijgen. Goede muziek en leuke mensen om je heen.

Na afloop was het voor mij eigenlijk wijzer om maar meteen naar huis te gaan, ik had nog een klein uurtje voor de boeg (langzaam kwam de tijd weer terug), maar ik deed het niet. Ik liep met ons groepje (en ja hoor Martine) naar de achterkant, daar zouden vast nog wel wat bekenden staan. Wel wat, is een kleine uitdrukking, wat een mensen stonden er zeg!!
Even aantal begroet te hebben, Marianne die nog trots naar haar zoon wees, ging ineens de deur open. En stapte Marco de menigte in. Wat een lef (Marijke wist me ook meteen te melden wie kwestievanlef nou wel niet op twitter was, die ik al 2 keer had geweigerd) Maar ook weer zo leuk, om te zien hoe blij sommigen zijn als ze hun eerste foto scoren. Leuk leuk leuk.

En ineens was de tijd weer daar, die dan toch echt tegen me vertelde dat het nu dan toch echt tijd werd om richting huis te gaan.
Om half 2 stapte ik het huis binnen, hoe moe ik soms kan zijn, zo zat ik nu nog vol adrenaline.
Uiteraard ging ik meteen naar boven, want de week was weer begonnen, de week waar dan alles weer om de tijd draait en soms een race tegen de klok wordt.
Mijn wekker zou dan ook om 6 uur weer aflopen.

Meiden en Julian, ik vond het heel heel gezellig en we gaan mekaar al heel gauw weer zien!!

Bedankt, jullie zijn lief!
Pas op in de HMH!!!

Rob kwam donderdag thuis van zijn werk, en vertelde mij dat een vrouw van een collega ook een kaart had gewonnen voor het "in de mode" concert. En omdat zij wel in de mode werkt hadden een aantal van haar collega's/vriendinnen ook kaarten.
Maar........... ze hebben besloten om niet te gaan, met wel een hele goeie reden.

Want en tja daar heeft ze nou wel een punt,

DE KANS OP BESMETTING MET HET MEXICAANSE GRIEP VIRUS NEEMT DAN WEL TOE!!

Dus† ik stel voor, dat er een stuk of 4000 man thuis blijven, dan neemt de kans wel wat meer af, en zal ik gewoon beloven om dubbel en dwars voor de thuisblijvers te gaan genieten.

Wat vinden jullie ervan??

"Doe nou maar gewoon
Doe nou maar normaal"