weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment is er 1 gluurder ;
en 1 gast gluurder .
Wie heeft een idee?
Vanmiddag liep ik uit nieuwsgierigheid even de Vodafone winkel binnen, mijn profider, en eigenlijk werd ik zomaar aangesproken, verbazingwekkend want normaal moet je onwijs lang wachten als je wat wilt.
Maar eigenlijk wilde ik niks, ik liep zomaar even te kijken wat er zoal op de markt is.
Binnenkort zou mijn abbonement aflopen en ik kon me alvast even erin verdiepen.

Maar wat blijkt, ik kan nu zelfs al verlengen.

Lastig hoor, want hee tuurlijk wil ik dat, maar wat wil ik??

Ik weet het niet, dus doe eigenlijk een oproep aan jullie, wat hebben jullie en zijn jullie tevreden.
Op zich lijkt het me ook wel helemaal hot als ik er ook mee zou kunnen internetten, want hee normaal bel en sms ik alleen dus echt missen doe ik het niet.
Maar ach als het er dan toch op zit en kan....

Maar graag heb ik tips, waar moet ik op letten, wat is goed en wat is absoluut niet goed??
De dag erna.....
In juli is Marijke met haar kids bij ons geweest, en die dag liep heel anders dan eigenlijk de planning was. We belanden toen al heel vlot bij mij in huis zodat de kids aan elkaar toegewezen waren. Of ze nu wilden of het niet, ze moesten.
En zowaar het klikte, het klikte zo goed tussen de meiden dat het al weer veel te lang geleden was dat ze elkaar gezien hadden.

We besloten dan om donderdags na het concert af te spreken.
Om half 10 had ik mijn wekker gezet, ik wilde om 11 uur in de auto zitten want de rit zou zo ongeveer 2 uur gaan duren.
Dat viel dan tegen want ik begrijp niet wat al die mensen op de weg moesten, tjee wat was het druk. Even na enen kwam ik dan ook in Schoonhoven aan.

Meteen had ik aan Ilse geen kind meer en was het meteen weer dikke mik met Lotte.
De vriendenbandjes werden om gedaan en hup weg waren die meiden.

Ik had mezelf uitgenodigd om te eten, tja als je zo?n eind moet rijden, en in goed overleg (Lotte had niks te zeggen, de volgende keer mag jij hier beslissen Lotte) werd er besloten dat we bami zouden gaan eten.
Marijke en ik gingen op pad voor de bami en de meiden waren buiten, Luuk zou wel oppassen. Druk heeft hij het niet gehad want de meiden hebben zich niet meer binnen laten zien. Wel heb ik Luuk de geheimen van zijn moeder proberen te ontfutselen, maar helaas er kwam niks schokkends uit.

 

Tijdens het eten stelde Ries voor om een paar foto?s van de meiden te gaan nemen, en daar hadden ze wel oren naar. Nadat Ilse haar 2 borden bami op had (ze vond het heerlijk, veel lekkerder dan thuis, en bedankt he!) gingen de meiden naar boven om zich klaar te maken voor de shoot. Dezelfde sokken hadden ze al aan, net als de zwarte legging, en gelukkig had Lotte 2 dezelfde topjes!
Wat een lol hadden die meiden helemaal leuk, af en toe stak ik even mijn hoofd om het hoekje om te kijken hoe het ging. Geweldig om te zien!

Zo tegen de klok van 20.00 uur vertrok ik weer richting het hoge noorden. We waren nog geen half uur onderweg en Ilse besloot de korte route te nemen. Toen ik om 22.00 uur de auto voor de deur zette moest ik haar dan ook wakker maken.

 

Marijke en Ries het was onwijs gezellig, ik heb genoten van het gezelschap en van de heerlijke bami!

De volgende keer maar even kijken of we er een logeerpartijtje van kunnen maken met die meiden!!

Bedankt!!!
vakantie met Friends
De herfstvakantie, oww wat had ik daar naar uitgekeken. In de zomer had ik mij al voorgenomen die vakantie nam ik ook vrij, gewoon alle dagen vrij en ik zou helemaal niks plannen. Gewoon een weekje voor mij in huis, lekker aanrommelen een beetje internetten, en eindelijks eens dat boek uitlezen wat ik al een poos heb liggen.

Hoe anders verliep hij!!

Ok het weekje was echt wel mijn weekje, maar niks aanrommelen ofzo. Nee er kwam onverwacht een concert tussen door. Goh daar had ik uiteraard wel oren naar.
Ik polste Linda, tenslotte was ze net moeder geworden, en tja of je dan al weg wilt gaan?
In eerste instantie was Linda wat twijfelachtig want tja net een keizersnee, dat lange staan en wachten zag ze dan toch niet zitten. Helemaal logisch, dus wij gingen voor zitplaatsen.

Dinsdag vertrok ik dan ook richting Enschede, Ilse ging mee en kon lekker bij opa en oma blijven. Ik wilde uiteraard ook nog naar het ziekenhuis naar Romy.
Romy is nu gelukkig weer uit het ziekenhuis en gaat het best heel goed mee, en vermoeden ze dat het dus door de voeding komt.

Maar woensdag dus op naar Arnhem, daar kwam we zo tegen 15.00 uur aan, ik parkeerde de auto heel keurig TUSSEN DE LIJNEN, op het Transferium. De verbazing was groot dat ik daar dus helemaal niks, noppes nada hoefde te betalen, en nog geen 50 meter verder koste het dus een tientje. Nou die hadden we mooi verdiend.

Nadat we bij ingang E even wat Friends gedag hadden gezegd, gingen wij nog even het Kronenburg in, wij hadden tenslotte tijd genoeg. Uiteindelijk belandde wij ook in het Gelredome, en wat was het fantastisch. Vanaf de tribune waar we zaten hadden we een prachtplek, heel indrukwekkend om al die mensen te zien. Het zwaaien van links naar rechts, prachtig om te zien. Van voor naar achter stond het echt helemaal vol, wat een mensen massa.

Alain Clark vond ik echt onwijs goed, die had ik nog niet eerder live gehoord, maar hoe mooi en dan helemaal dat duet met zijn vader. Marco was weer bijzonder goed, wat heb ik genoten, en ook omdat Linda naast me zat. Heerlijk dat ze weer eens mee kon naar een uitje van Marco, dit kon ze zo ontzettend goed gebruiken.
Het was een top-avond elke Friend die zijn eigen ding deed op zijn eigen bijzondere manier. Een waar feestje, echte vrienden. Heel indrukwekkend.

Na afloop hebben we nog kostelijk vermaakt bij de VIP-uitgang, en ik heb geen Vippers gespot. Ja ok, John heb ik even van een afstandje gezien, die werd meteen omringd. En Marco heb ik zien weg rijden, maar dat was het dan ook. Maar o wat heb ik een lol gehad met de mede loggers. 

 

Ik geloof dat ik zo rond de klok van 2 uur weer bij mijn ouders thuis kwam, waar mijn moeder net als vroeger nog even naar beneden kwam om te horen hoe het was geweest.


De dag erna zou ik al weer heel vroeg vertrekken richting Marijke. Maar daar later meer over.


Paars is de kleur van het gips
Vanmorgen om half 10 moest ik met Ilse weer in het ziekenhuis zijn.

Het gips zou er af mogen, ondanks dat ze er nog wel pijn aan had.

Vooral zo tegen de avond deed het haar nog wel veel pijn, maar ja niet zo verwonderlijk als je het niet de hele dag hoog houd en je doet er toch van alles mee.
Van de week tijdens het overblijf op school was er een meisje zo leuk om er met een stok op te slaan, niet echt bevorderlijk natuurlijk. Maar ja gebeurd is gebeurd.

Ok, het gips werd er afgehaald, dokter kwam er bij, en Ilse moest een aantal bewegingen doen met haar hand. Dit gaf toch nog wel heel veel pijn, ach ja het is natuurlijk nog stijf van de hele week gips.

 

Niet dus!! De dokter besloot dat er dus gewoon nog een week gips omheen ging.
We hebben die man aangekeken of hij niet goed geworden was, ik bedoel het was niet eens gebroken, in eerste instantie werd ze weer naar huis gestuurd met een verbandje en een paracetamolletje, en nu moest het er gewoon nog een week om??

Grapjas!!

Maar nee, niks geen grapjes, hij zag een heel klein splintertje op de foto, hoefde niks te beteken zo klein was het, maar kon wel de aanleiding zijn dat ze dus nog zoveel pijn had.
We hebben al 2 keer eerder in het ziekenhuis met haar gezeten, toen dachten ze in eerste instantie aan een breuk, en was ze de kleur van het gips al aan het uitzoeken, maar toen was het loos alarm. Nu we dus dachten dat het loos alarm was, mocht ze nu ineens een kleur uitzoeken!

Het is paars geworden??. (op de foto lijkt het blauw, maar is toch echt paars)

Maandag mogen we weer terug komen!!

UPDATE 2: Wie heeft de gouden tip?
Ik schrijf dit niet voor mijzelf maar voor mijn zus Linda en eigenlijk het meest wel voor Romy.
Wie heeft er een gouden tip, een tip waar ze echt wat aan hebben??

Romy is nu inmiddels al een maand oud en het gaat nog steeds niet zoals ze zouden willen dat het gaat.
Niks geen roze wolk, maar keihard onweer!
Romy heeft pijn heel veel pijn. Als ze wakker is, wat ze dus heel veel is, huilt ze niet maar ze krijst. Ze krijst zoveel en zo hard dat ze er nu gewoon een schorre stem van heeft.

Ook is ze heel onrustig, ligt nooit stil, slaat met haar armpjes en schopt met de voetjes. Ze is verre van een tevreden baby!
Ze is heel veel wakker, het in slaap komen lukt ook niet, uit zich zelf valt ze niet in slaap, dus lopen ze met haar rond, maar op het moment dat ze dan eindelijks slaapt en ze willen haar weg leggen, is het alweer klaar en hups weer klaarwakker.

Ze heeft denken ze onwijs veel buikkrampen. Geen diarree maar echte pijnlijke krampen.
papier.......

 

1. een hele stapel losse vellen naast een dicht pak printpapier.

2. de binnenkant van de in 1. genoemde losse papieren.

3. de achterkant van dit alles.


het was een werkje wel, maar o zo mooi!!

geil.....
Deze kreeg ik van de week op mijn werk:


Zitten 2 mannen aan de bar, en zegt de een tegen de ander, ik snap er echt geen reet van. Iedere keer als ik na een avondje weg naar huis ga, zet ik de motor van de auto al 3 huizen verder af, ik laat vervolgens mijn auto rustig uitrollen en zo de oprit op.
Heel zachtjes doe ik de deur van de auto dicht, en zo ook de voordeur.
Plassen durf ik niet eens en kleed me in de badkamer al uit.
Vervolgens loop ik op mijn tenen de slaapkamer in en kruip in bed, en toch........... wordt ze wakker.

Oww zegt zijn vriend, dat doe je helemaal fout.
Ik kom altijd met gierende banden aanrijden, klap de deur van de auto dicht, druk even op de bel voordat ik de voordeur open doe. Stampvoet vervolgens naar boven om daarna de deur van de slaapkamer open te gooien het licht aan te drukken, en dan heel hard te roepen:

Ik ben geil!!!

en weet je............ ze slaapt gewoon door.
en zo ineens snappen we het wel weer
Kijk een nieuwe header, helemaal geweldig helemaal mooi vind ik hem geworden.
En ja ook helemaal zelf gedaan!!

Maar hij pakt de achtergrond niet, de kleuren in de balken in de teksten niks van dat pakt hij. Alles blijft op mijn log bij het oude staan, behalve mijn mooie header dan.

En ja ik heb hem ook gekozen als thema, en in dat thema staan de kleuren en de achtergrond dus wel gewoon zoals ik hem hebben wil. Alleen op de log zelf komt het niet naar voren.

Ik heb zelfs al ik weet niet hoe vaak het opgeslagen als nieuw thema, nieuwe naam, en hij blijft staan zoals ik het dus niet in mijn beheer heb staan.

zo even een update, het is gelukt, gewoon even een nachtje over geslapen en zie daar daar stond hij ineens wel goed.
Al moest ik de kleuren nog wel aan mijn wensen aanpassen, was nog niet naar mijn zin, maar als ik dan het advies van mimi volgde en ctrl f5 deed was het meteen in orde!!

maarre............ hij is mooi he???
in het gips.
Nadat Rob zich afgelopen donderdag had omgekleed en tot de ontdekking is gekomen dat hij een jaar of 16 geleden een mazzeltje gehad heeft, ben ik me gaan omkleden en konden we vertrekken richting de Schouwburg.

Jochem Meijer zou die avond een poging gaan doen om ons te vermaken.
Het is hem gelukt!! Wat heb ik gelachen, de tranen liepen me over de wangen, en iedere keer als hij weer een opmerking maakte, dacht ik: die moet ik onthouden.
Maar zoals hij al zei, vrouwen kunnen zo slecht grappen onthouden en beginnen voordat ze de grap willen vertellen al te lachen. Dus ik probeer het maar niet.
Ontzettend knap hoe hij dat allemaal doet, en zelf de kak-buurt uit het dorp weet en gewoon bepaalde dingen uit de regio naar voren haalt. Je zult het maar moeten onthouden van elke stad waar je optreedt! Geweldig!!


Zoals elke zaterdag stond er ook gister weer voetbal op het programma, Kevin wilde dat Rob een keer mee ging met hem naar Jiujitsu en ik was de gelukkige die met Ilse mee mocht.
Om kwart over 8 al verzamelen om naar de uitwedstrijd te rijden.

De eerste helft ging supergoed en stonden ze voor met 2-1. In de pauze sprak ik een assistent coach van de tegenpartij (we stonden te wachten op het drinken voor die meiden) en ze zei dat ze er nog wat bekertjes drinken extra bij moest hebben, want ze hadden nog 2 meiden extra meespelen uit het D-team. Die meiden hadden een vrije zaterdag en vonden het wel leuk om met hun oude team mee te spelen. Dit is totaal niet gebruikelijk, het kan eens voorkomen dat je iemand uit een ander team laat mee spelen als je niet genoeg spelers hebt, maar dan moet dat wel een gelijkwaardig team zijn. Ik bedoel Ilse voetbalt dus in de eerste jaar E?tjes. Dan kunnen daar geen D-spelers aan mee doen uiteraard.

Die wedstrijd hadden wij geen wissels en stonden de meiden met zijn 7?en de hele wedstrijd te voetballen en de tegenpartij had dus 3 wissel, en die D-meiden werden niet gewisseld.

Vreemde gang van zaken, ik melde dit bij de coach en hij wist hier op dat moment niks aan te doen. (daar was ik het wel eens waar niet mee eens, maar tja ik ben geen coach)
Met het gevolg dat onze meiden moesten buffelen, ongelofelijk hard moesten buffelen, ze werden wat moe en de een na de ander werd onderuit geschoffeld. Wat hebben ze laten zien wat ze waard waren, met een 3-4 verloren ze dan de wedstrijd.
Toen de wedstrijd was afgelopen en ze penalty?s zouden gaan schieten kwam Ilse huilend naar me toe, ze had een zere hand. Iemand had haar hand op een hele vervelende manier omgedraaid.

Toen ik dan ook weer thuis kwam vertrouwde ik het helemaal niet, ze hield hem maar vast, was bleek en deed heel zeer!
Toch maar even langs de dokter waar we 15.00 uur terecht konden. Die dacht vervolgens niet dat het gebroken was, maar voor onze gerustheid mochten we wel even langs het ziekenhuis gaan voor foto?s. Dat deden we dan toch maar, want tja je kon nooit weten. Gelukkig was het niet gebroken ?alleen? maar zwaar gekneusd.

Ze deden er heel professioneel een verband om en konden weer naar huis, met de mededeling mocht de pijn erger worden niet aarzelen en terug komen. Dat hebben we een aantal uur later ook gedaan, want de pijn was niet te harden. Toen besloten ze om er maar een gipsen-spalk omheen te doen, dat gaf meer steun en minder pijn.
Gelukkig hoeft het er maar een weekje om, maar met alles moeten we haar nu helpen, het is haar schrijfhand dus dubbel zo lastig!!

Voetbal ik ben er gek op!!!

gevalletje bek vol tanden...

Heel snel, moet ik dit logje even maken.
In opdracht van haar vond ze dat best even kunnen.
 
Het moet ook heel snel want we gaan zo naar Jochem Meijer, die is ook heel snel had ik al begrepen dus ik log nu even heel snel.

Rob komt net onder de douche vandaan, schiet in zijn keurige kleren en vraagt vervolgens aan Kevin: kan ik er zo mee door, zal je moeder me zo een lekker ding vinden.
Waarop Kevin antwoord: duhhh je denkt toch zeker niet dat mama je om je uiterlijk heeft gekozen, jij had gewoon echt een mazzeltje.............

"Elke dag vertel je mij
Hoeveel je van me houdt"