weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment zijn er 4 gluurders ;
en 4 gast gluurders .
Krijg de Kl.....
Vanmiddag belde Rob mij op het werk en melde even dat hij eigenlijk wel heel veel zin had om uit eten te gaan. Hij had gewoon geen zin in te koken.

Heel lief en ik had er ook wel oren naar en we besloten dan ook weer eens een keer naar de pizzaria te gaan.
Dat was lang geleden dat we daar geweest waren.
Kevin en Ilse hadden er ook zin in en zo reden we dan ook even later nou ja een paar uur later de straat uit.

Even een klein detail wat ik jullie toch niet wil onthouden is dat we eigenlijk 300 meter onderweg waren en terwijl ik een fietster aan het inhalen was kwam mij daar met een noodgang een motorrijder de bocht door.
Meneer reed op het midden van de weg bijna liggend in de bocht en ineens........ kreeg ik daar zomaar een middelvinger opgestoken de lul voor helemaal niks.
Echt waar ik deed helemaal niks, zat alweer keurig netjes op mijn eigen weg helft.
Zelfs Rob was er pissig over die kerel had zeker geen beurt gehad die avond ervoor.

Eenmaal bij de pizzeria kregen we vlak naast de doorgang een fijn tafeltje aangeboden.
De boosheid om die meneer wat een lul was alweer wat afgezakt en we gingen aan de bestelling.
En ja hoor een uur later kwam dan toch het voorgerechtje aanzetten van Rob.
Ging best snel hoor

Na weer 3 kwartier heerlijk met onze placemates stomme papieren dingen te hebben gespeeld, Ilse haar dictee woorden er al had opgekalkt kwam daar dan ons hoofdgerecht.
Wij konden beginnen.

Een paar happen had ik al naar binnen zitten werken en tja toen was het toch echt nodig om een dienblad met bier over mij heen te laten gooien.
Zeiknat en stinkend kon ik dan uiteindelijk mijn eten opeten.
Met mijn voeten in een plas bier en een tas met een nieuw geurtje, had mijn avond toch een andere wending gekregen dan dat ik gedacht had.
Eigenlijk was ik er een beetje klaar mee, en wilde maar 1 ding.............naar huis!!

Ik geloof dat dat voor iedereen wel een beetje duidelijk was dat ik het niet echt ammusant meer vond. O ja de geweldige service van de bazin moet ik nog wel even vermelden.
Ze rukte bij het willen (nou ja willen.......) afrekenen mijn tas uit de handen om te kijken hoveel schade die geleden had onder het bierfontein.
Tja hij was nog wel erg nat was haar conclussie, Ja MUTS is ook niet zo verwonderlijk als die in een plas met bier stond............

Ik moest haar beloven om morgen even contact met haar op te nemen om te melden of mijn tas (mijn dure tas en dat was hij) schade had geleden.

Nou ik kan jullie vertellen dat ik dat zeer zeker zal doen, dan zal ik haar ook meteen bedanken voor het feit dat we de drankjes aangeboden kregen door de zaak en dat we ook nog eens een dessert kregen aangeboden (en dat lieg ik)
jubileum
4 november 1991 ging ik in dienst bij de Koninklijke Marine.

Toen ik dan ook zwanger raakte van Kevin besloot ik de Marine vaarwel en een behouden vaart te wensen en ik stortte mij volledig op het moederschap.

Affijn het zal niemand ontgaan zijn dat ik na Kevin ook nog een dochter heb gekregen.
En toen ilse 2 jaar oud was, was ik het thuis zitten eigenlijk spuugzat.
Ik wilde wel weer wat gaan doen, maar ja wat?? Ik had jarenlang met veel plezier bij de Marine gewerkt en ik waagde de gok om te kijken of de Marine ook zoveel plezier beleefd had aan mij als ik aan hun.

Ik heb er een telefoontje tegenaan gegooid en kreeg al gauw te horen dat ze mij weer konden gebruiken.
En voor dat ik het in de gaten was ik dus ineens een werkende moeder.

Tot op de dag van vandaag heb ik er geen seconde spijt van gehad en voer ik mijn werk dan ook met veel plezier en tevredenheid uit. Het heeft me nu inmiddels een vast contract opgeleverd dus ik denk dat ik het wel goed doe

Afgelopen vrijdag was ik dan ook 12,5 jaar werkzaam bij "het bedrijf".

Vandaag kreeg ik een oorkonde uitgereikt, (waar een leuke geldige beloning aan vast zit)voor mijn 12,5 jarig Ambtsjubileum bij Department van Defensie Commando Zeestrijdkrachten.
Ach wij noemen het nog steeds gewoon de Marine.....

Deze prachtige bos bloemen en flessen wijn kreeg ik uit handen van mijn collega's.
Ik was aangenaam verrast
Op naar de volgende 12,5 jaar!!
nu met foto's
De dag nadat ik de film heb gezien, ben ik nog steeds onder de indruk.
Ik kijk dan ook erg uit naar December en ben benieuwd hoe hij uiteindelijk geworden is.


Gister was een dag die zomaar uit de lucht kwam vallen.
Zo had ik donderdag nog niks in de agenda staan voor zaterdag en zo ineens zag mijn zaterdag er heel anders uit.
Het was een hele leuke bijzondere dag.

Nadat de film was afgelopen liepen we met een "klein" groepje richting de V&D waar Isabel en Co. mooie plekjes voor ons gereserveerd hadden.
Het zonnetje scheen heerlijk, het was gewoon warm.
Het was daar op het terras genieten.
Lekker even bij komen van een indrukwekkende film.
De Film
Ok, ik zal ook even wat vertellen over de film.
Er werd me bij thuiskomst ook meteen gevraagd, en was het een leuke film?
Nee, het was geen leuke film.
De film was.......indrukwekkend, mooi, pakkend, emotioneel!

Ik zag laatst Giel Beelen bij de wereld draait door, daar was Marco ook aanwezig.
Giel maakte daar de opmerking, zit je een voorstukje van de film te kijken, en ineens rijdt daar Marco Borsato door de film.
FOUT!!! Daar reed geen Marco, daar reed Eduard Zuiderwijk, de papa van Thomas!

Vanaf het begin tot het einde zat ik in de film.
Ik heb me vreslijk ingehouden om geen geluid te maken tijdens de tranen die over mijn wangen liepen.
De acteurs vond ik stuk voor stuk fantastisch spelen, maar die het meeste indruk op mij heeft gemaakt is de kleine Abu.

Ik snap ook helemaal dat Marco deze personage wilde spelen, hij wil een boodschap over brengen.

En Marco, hij is overgekomen, keihard overgekomen.
Ik ben er nu nog stil van...................


Zakdoeken mee.....

Wat was ik vandaag blij met mijn e-mail allert.
Tja moet toegeven dat ik niet van iedereen een allert heb, maar daar is dan ook geen beginnen aan.
Maar de allert van Gerdje zie ik eigenlijk nooit over het hoofd.
En vandaag al helemaal niet.
Wat zag ik, ze was er zaterdag ook bij..............
Waar bij?? heb ik wat gemist?? En ja hoor ik had dus wat gemist.
Een link, een link op een logje. Hmmm jammer dan maar helaas.

Heb die link nog wel even geprobeerd maar er rolde niks mijn mailbox binnen.

Gelukkig waren er nog lieve anderen die niet heen kunnen en de kaartjes weg geven.
 

afspraken zonder einde
Het is al weer een poos geleden dat ik gelogd heb.
Eigenlijk is deze maand schandalig gesteld met mij, buiten dat ik even snel tussen neus en lippen door verteld heb dat ook ik kaarten heb gescoord voor de fcd. Is er bar weinig uit mijn vingers gekomen.

Mijn laatste "echte" log dateerd dan ook alweer van 24 augustus.
Tuurlijk heb ik in die tussentijd een hoop gedaan.
Maar wat eigenlijk???
Echt heel veel bijzonders heb ik eigenlijk niet gedaan, de gangbare zaken zijn hier gebeurd. Het voetbal is weer begonnen en we zitten overduidelijk alweer in het gewone ritme, van school, clubjes, vriendjes, huiswerk en sporten.

We hebben de puntjes op de i gezet voor ons kleine "feestje" wat wij 17 januari 2009 gaan vieren. Namelijk dat we op 12 januari 2009 12,5 jaar getrouwd zijn.

Kevin heeft besloten om een typcursus te gaan doen, ben bang dat we daar de eerstvolgende maanden nog wel heibel over zullen krijgen hier in huis. Want het schijnt toch best heel pittig te zijn.

Ook hebben we nog vrienden in Almere bezocht die daar een huis hadden laten bouwen dat moesten we hoognodig nog bewonderen.
2 dagen later had ik daar nog lol van, want ik heb daar dan voor het eerst op de (of is het met de) Wii gespeeld. Geen idee dat je daar ook nog spierpijn van kon krijgen.

En tja voor de rest heb ik in die tussentijd ook gewoon nog gewerkt.

De nodige doktersbezoeken afgelegd, ik moest 3 moedervlekken (wat dus eigenlijk "speciale wratten" waren laten verwijderen.
Nou en ik kan je vertellen dat was niet geheel zonder pijn.
Ik had ze er al ik weet niet hoe lang zitten, sterker nog ik kan me niet eens herinneren dat ze er niet zaten, en vond ze lelijk, wat zeg ik oerlelijk.
Daar moest het mes in had ik besloten.
Tja nu kan ik wel wat besloten hebben de dokter dacht er heel anders over, die wilde ze niet snijden, welnee hij ging ze heel fijn met stikstof verdoven. Tenslotte waren het speciale mooie bruine wratten. Daarna lepelde hij ze er zo uit.
En bloeden.............heel verschrikkelijk gewoon.
Maar goed die slachting heb ik overleefd, en kon ik me gaan omdraaien op mijn buik want op mijn rug zat wel degelijk een echte moedervlek die hij wel ging weg snijden.
Ik blij natuurlijk, want ja hee ik had besloten dat er gesneden moest worden....
Met 2 mooie hechtingen erin stond ik al gauw weer op straat.
ja ook ik
ga dit jaar wederom naar de fanclubdag.
Het heeft de nodige onrust met zich mee gebracht, want ook ik had problemen met de link.
Ik bleek dus met 2 namen onder hetzelfde mail adres te staan, en dat pakte hij niet.
Meteen Anneke maar even een mail gestuurd.
Gerda had ook al problemen met erin komen en daar melde ik dat ook ik problemen had.
Waarop Ireen en Bianca daar op insprongen en ik maar eens bij Marja moest gaan kijken.
Zij had hetzelfde probleem als ik.
E-mail adres keurig aangepast zoals zij aanraden, en nog steeds kon ik er niet in.
Maar daar was het mailtje van Anneke, en ik had mijn mail adres op de verkeerde plaats veranderd. Nadat ik het op de goede plaats had gedaan, was het dan ook zo gepiept.

Ireen, en Bianca bedankt voor de reactie zodat ik ongeveer wist waar ik moest zoeken.
Anneke heel erg bedankt voor je goede info mail.
"Als je voor me staat
Vlucht ik steeds weer in je armen"