weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment is er 1 gluurder ;
en 1 gast gluurder .
hij is af!!

Na weken zwoegen is hij dan eindelijk klaar. Onze nieuwe tuin!
Rob is er weken mee bezig geweest, het uithalen van de stenen, het uitscheppen van ik weet niet hoeveel zand, het schilderen van het tuinhuis, het aanleggen van electra.

Hij zou zorgen dat de tuin leeg was dat alles klaar waar voordat ze konden beginnen met bestraten. Maar dat dat het meeste werk zou zijn hadden we dan weer niet gedacht.
Werk wat je er niet aan af ziet, want de werklui komen en leggen er binnen een poep en een scheet wat tegels in en het is meteen al een ander gezicht.

Zie hier hoe het was (ongeveer dan) het tuinhuis was eerst trouwens gewoon in hout kleur.

 

Supertrots op Rob dat hij dat helemaal in zijn uppie heeft weten te doen!

En zo ziet het er nu uit.






Mooi he??!!
We zijn er superblij mee.

boos, teleurgesteld en eigenlijk ook verdrietig.
Eigenlijk had ik nu een log online moeten gooien over onze tuin, onze tuin die nu gewoon klaar is.
Maar er kwam gister een telefoontje waar ik nu nog gewoon zo ontzettend boos om ben, en ik kan met mijn boosheid geen kant op. Het moet eruit, dus dan nu maar gewoon even hier.
Daarna begin ik helemaal rustig aan mijn log over de tuin.
Een aantal jaren geleden is Ilse begonnen met voetbal, eerst een half jaartje gemengd maar toen zich meerdere meiden gingen aanmelden kon er een meidenteam opgezet worden.
Erg leuk, en ze hadden een hele leuk team samen. De trainster/coach van Ilse vroeg of Rob ook 1 dag in de week de training op zich wilde nemen, en dat wilde Rob wel.
Na een jaar ging de trainster weg (ze verhuisde naar Zeeland) en werd besloten dat Rob 2 dagen in de week de training op zich zou nemen en een andere vader zou op de zaterdag gaan coachen. Hij was meer van het presteren en Rob zijn insteek was, dat ze er vooral veel lol aanmoesten hebben.
Zo werd er al 2 jaar lang een evenwicht in het team gebracht.

Nu zou Ilse 2e jaars E-tjes gaan spelen, en zouden er ook meiden van de F nu over gaan naar de E. Er zou 2 meidenteams komen. Rob had al wel aangegeven dat hij het niet zag zitten om in zijn eentje 2 keer in de week een groep van 15 meiden te gaan trainen maar dat hij daar wel hulp bij zou willen hebben, en dat hij anders alleen het team waar Ilse in zat zou trainen. En of dat nou het 1e selectieteam zou zijn of het andere meiden team, dat kon hem niet schelen.
Ilse hoort dan ook niet tot de top maar ze heeft er plezier in en dat is het belangrijkste, tenminste voor ons.

Vorige week belde de coach nog naar Rob om het een en ander door te spreken en wilde ook weten wanneer Rob weer wilde beginnen met trainen, en dat zou aanstaande maandag worden. Nou helemaal prima!
Gister kregen we telefoon van de hoofdleider van de E-tjes, of Rob de E-8 wilde gaan trainen, Rob helemaal verbaasd, de E-8??? Ja want dat was het team waar Ilse in zou komen en dat zou een gemengd team zijn. Rob zijn verbazing groeide met de minuut, hij begreep er niks van. Gemengd team?? Ja de hoofdleider wilde Rob het beleid uitleggen enzo, waarop Rob zegt, ik weet niet hoor ik train al jaren die meiden dus over het beleid hoef je mij nu niks te vertellen.
Er waren nu ineens toch te weinig meiden voor 2 meiden teams, en in overleg met de coach was besloten dat er 4 meiden dan naar een gemengd team zou moeten.
In overleg met de coach??? De coach deed altijd alles in overleg met de trainer en nu ineens niet meer?
Zo na 3 jaar wordt zowel Ilse als Rob zo aan de kant geschoven, zonder overleg, 2 dagen voordat ze weer zouden beginnen met trainen. Wordt er tussen neus en lippen door een nieuwe Hoofdleider van E, even medegedeeld dat Ilse naar de E8 moet, daar hadden ze ook nog geen trainer en omdat Rob heeft laten blijken dat hij alleen het team van zijn dochter wil trainer, leek het hun nu wel zo makkelijk dat het dan zou zo gaan.
Ik ben daar zo ontzettend boos en vooral ook teleurgesteld over. En niet voor mij hoor, en voor Ilse eerlijk gezegd ook nog niet zo. Want Ilse hoort niet tot de beste en dat kan ons niks schelen, want was dit in goed overleg gebeurd was er waarschijnlijk niks aan de hand geweest. Of Ilse dan evengoed gemengd wilde spelen weet ik niet. Maar een feit blijft dat ze dat nu dus niet wil.
Maar Rob wordt in mijn ogen nu gewoon als stront behandeld, 3 jaar lang 2 dagen in de week door weer en wind heeft hij die meiden staan trainen. Op de zaterdag stond hij ook altijd aan de kant om die meiden aan te moedigen in positieve zin. En nu wordt hij op een hele achterbakse, in mijn ogen gemene manier even aan de kant geschoven, door een eigengereide achterbakse coach, waar presteren hoger staat dan plezier hebben.

Overbodig om te melden misschien dat de club nu een speler maar ook een trainer gaat missen.
Trainers zijn schaars, ze zitten verlegen om ouders die vrijwillig trainer willen zijn.
Zo ga je toch potverdorie niet met mensen om? En dat maakt me gewoon echt boos!

JVC een top club voor de jeugd, alleen als je bij de beste hoort, of je vader toevallig een coach, of hoofdleider is, ja dan komt het goed.

Zo dit ben ik ook weer kwijt, even de frustratie van mij af schrijven. En zo ineens hebben we dus ook weer alle weekenden gewoon weekend. Geen zaterdagochtend vroeg opstaan om in de regen in een of ander gat te gaan staan kijken naar een voetbal wedstrijd. We kunnen ons nu gewoon ook op de zaterdag om draaien.
nieuwe layout

Vakantie is weer voorbij, ikzelf ben al weer een volle week aan het werk geweest en aankomende maandag mag Ilse weer naar school.
In de vakantie zijn er uiteraard weer een hoop foto's gemaakt en ik wilde van één foto eigenlijk wel een hele mooie header hebben.

Ik heb haar even lief aangekeken, op de manier waarop je dat het beste kan doen op MSN, en ze had toch nog niks te doen, ik bedoel nu zal ik het niet zo snel meer durven te vragen nu ze zelf ook druk aan het werk moet.



Ik vind dat ze er wat moois van gemaakt heeft, en jullie??

Bedankt Marijke

Slagharen
Begin maart gooide Nancy een log online dat ze 2 bonnen voor attractiepark Slagharen hadden gewonnen via de postcodeloterij.
Zelf zouden ze niet gaan, en hoe lief, ze gingen ze verloten.
Ik melde dat ik daar wel heel graag aan mee wilde doen, want een echte zomervakantie zou er dit jaar voor ons niet inzitten omdat we hier in en om het huis bezig zouden gaan.
Maar zo af en toe een dagje weg zou wel heel aangenaam zijn, vooral voor de kinderen.

Nu liep het dit jaar toch anders dan in maart in de planning was, want de verbouwing in het huis hebben we even moeten uitstellen doordat het kunstof wat we nemen pas eind september komt. Het opnieuw bestraten van de tuin liep voorspoedig en daar konden we niet verder mee gaan ivm. de bouwvak vakantie. Eind deze week hoop ik dat ik kan gaan genieten van onze nieuwe mooie achtertuin.
De verbouwingen lopen dan qua planning niet zoals we voor ogen hadden, maar daardoor konden we dan toch nog een weekje op vakantie.

Maar afijn ik wijk af van mijn log.
Nancy ging grabbelen uit een shakebeker en jawel ze trok mijn naam. Kijk dat was nog eens mazzel hebben.

Gisteren leek het ons dan ook een uitstekende dag om die kant op te gaan. Ilse wilde nog een weekje voordat de school weer begint bij opa en oma logeren en die wonen op een steenworp afstand. Dus dat was dan ideaal om te combineren. Eerst naar Slagharen en dan door naar Enschede.
De voorspellingen waren in eerste instantie helemaal niet gunstig, maar we besloten toch de gok maar te wagen. En hoe goed is die gok geweest. We hadden de hele dag prachtig mooi weer. Soms waren we zelfs blij dat we binnen een show konden gaan bekijken zo warm was het.

 

Bij binnenkomst werd als eerste de achtbaan genomen door de kids, en daarna was het maar door naar de boomstammen. De zon scheen volop en mochten we nat worden, wat daarin natuurlijk heel goed mogelijk is, hadden we mooi tijd om op te drogen.
Ook wilde Ilse eigenlijk wel heel graag in de vrije val, de vorige keer mocht ze daar nog niet in, want was ze te klein. En tja nu mag ze gewoon overal in, en dan wil ze dat ook. Zij is wel van de snelle attracties. Net als mij kan het haar niet snel genoeg gaan.
Ook de achtbaan die over de kop gaat moest er aan geloven en heerlijk is dat om iemand bij je te hebben die net als jou daar ook wel van houd. Kevin en Rob vermaakten zich prima met mensen kijken.
De shows die daar zijn, hebben we ook bekeken en dat was ook erg leuk om mee te maken.

 

Om half 4 besloten we weer richting de andere kant van het park te lopen, er waren nog een paar, dat Kevin en Ilse wilde doen. Maar daarna waren we het ook wel zat.
De onderwaterwereld werd nog aangedaan, wat ze erg tegen vonden vallen. Daarna besloten Ilse en ik voor de laatste keer toch nog de vrij val te nemen. We hadden hem tenslotte al gedaan, maar ik vond de tweede keer toch enger, je weet nu wat er gaat gebeuren, het gevoel wat je hebt als je naar beneden dondert?. Oef!!

 

Zo tegen half 6 kwamen aan in Enschede bij mijn ouders. Rik, Linda en Romy waren daar ook, zij waren die ochtend terug gekomen van vakantie, dus dat was uiteraard wel erg leuk.
Vanmorgen op tijd weer richting huis, Ilse achter latend, ben benieuwd of ze het volhoud. Ze is de laatste tijd nogal erg aanhankelijk naar mij toe, en zonder Kevin heeft ze nog nooit zolang alleen ergens gelogeerd.
Morgen moet ik weer beginnen met werken, en weet je, ik heb er totaal nog geen zin in. Mijn 3 weken vakantie zijn voorbij gevlogen.

Marc en Nancy, dan hier ook nogmaals, heel heel erg bedankt voor de kaarten, wij hebben ervan genoten.



het was maar een weekje...
maar in dat weekje hebben we genoeg gezien, genoeg gedaan, veel gewandeld, veel genoten, lekkere ijsjes gegeten, gerodeld, berg beklommen, ook nog gezwommen, lekker gegeten, shoppen geweest, Ilse haar roeping heeft gevonden: schapenhoedster.
Ook hebben we nog een geboorte mee gemaakt van een lammetje, erg leuk, vooral Ilse was onder de indruk.

Maar vooral genoten met zijn vieren.

Geen zin dit keer in een uitgebreid verslag, foto's zeggen meer dan woorden.
Kijk maar mee.

 






Woorden overbodig dan toch??

"Ik zoek een zin die kan vertalen
Wat jij in mij hebt losgemaakt"