weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment zijn er 3 gluurders ;
en 3 gast gluurders .
familie
Hoe begin je nu een log waarmee je wilt zeggen dat het een heerlijk weekend was?
Een gevuld weekend met ontzettend mooi weer! Een weekend waar ik meer uren buiten dan binnen ben geweest. Temperaturen die voor mij wel vaker zo mogen zijn.

Na een week die gewoon weer vol stond met werken, school en ook nog een ziekenhuisbezoek (ik moest een stress-foto van mijn voeten laten maken, waar ik dan 13 juli de uitslag van krijg) zaten we vrijdagavond heerlijk in de tuin met een bak koffie toen Ilse ineens in paniek riep EEN KIKKER.
Nu kijk ik daar niet zo heel raar van op, want we hebben wel eens vaker een kikker in de tuin en eerlijk het doet me ook niks. Maar dit was wel een heel speciale. Want ik zag alleen de achterpoten en de helft van het lijf. Het was wel zo?n dik ding dat dit in mijn ogen een pad moest zijn. Maar goed daar heb ik dan ook weinig verstand van. Het is glibberig en hoort te springen.

 

Al sprong deze dan niet en zwaaide alleen met zijn achterpoten.
We hebben houten vlonders in de tuin liggen en daar wilde hij wel even onder kruipen. Niet in de gaten dat hij totaal niet door dat kleine spleetje paste en hij dus met zijn kop en voorpoten onder de vlonder zag en de rest er niet door kon??
Eruit ging ook niet meer, nadat Rob geprobeerd had hem eruit te trekken, ja als het aan mij had gelegen had ik andere methodes toegepast, maar oww nee Ilse was woest, we moesten en zouden dat arme beest redden.
Doordrukken werkte ook al niet? Tja, wat moet je dan, Rob probeerde hem iets in te knijpen waardoor het misschien makkelijker zou gaan, (wisten jullie dat als je kikkers iets samenknijpt ze gaan plassen?) maar nee dat ging ook niet.
Met gevolg, de planken moesten los worden geschroefd, en zo konden ze de kikker/pad bevrijden. Afijn, Ilse vindt nu wel Kevin en Rob een held, dat kunnen ze dan maar mooi in de zak steken.

Heel raar maar zaterdagavond zagen we hem weer en toen lukte het hem wel om onder de vlonders te komen, overbodig om te zeggen dat we de volgende keer de planken niet meer los schroeven en hem mooi laten zitten. Tja, wie niet horen wil?.

Zaterdag stond er een familie dag van de marine gepland bij een hele grote openlucht speeltuin met water en weet ik wat allemaal niet meer. Een gedeelte van het park was afgezet en daar waren er voor ons speciale opplaasspellen neergezet. Het was natuurlijk prachtig weer en ik kwam dan ook roodverbrand terug. Combinatie van zon, schaduw en wind ben ik vergeten mij in te smeren. 

 

Het was een hele leuke dag en toen we dan ook tegen 17.00 uur thuiskwamen waren mijn schoonzus en mijn zwager ook net gearriveerd. Zij kwamen voor een nachtje over en zo konden ze zondag heerlijk mee naar het strand.
Dat is dan ook wat we vandaag hebben gedaan, 2 kleine nichtjes die al vroeg wakker zijn, maakte het gewoon dat ik al om 8 uur buiten aan mijn eerste kop koffie zat. Op zondag???. 8 uur in de ochtend!!
Hoe verzin je het?? Kan me niet heugen dat ik zomaar op een zondag waarop ik eigenlijk niks hoef om 8 uur al mijn bed uit was. Maar goed voordeel dan weer dat je vroeg naar het strand gaat en dan nog alle kuilen die er nog zijn van de dag ervoor kan uitzoeken.
Heel keurig hield ik mijn T-shirt aan, want mijn schouders en mijn rug deden toch best wel pijn. Maar ik weet niet of het kan, maar ik heb toch het idee dat de zon ook dwars door mijn shirtje is gegaan, want het heeft alleen maar meer rood opgeleverd.
Wel gingen wel al voor ons doen vroeg terug naar huis, want de familie moest nog helemaal naar zuid-Limburg afreizen.

 

Het was een heerlijk vol weekend maar als de zon schijnt, hé wat kan ons het dan schelen?
En volgend weekend wordt het al niet anders, weer een hoop leuke dingen staan, een vriendin die langs komt, wij die uitgenodigd zijn bij lieve mensen. Ik houd er gewoon van!

Hoe was jullie weekend?
best wel leuk..


 



toch???

Ergens in het oosten van het land.
Ergens in het oosten van het land, in de dorpje waar ik eerder nog nooit van gehoord had, daar zou ik zaterdagavond te vinden zijn, en ik niet alleen, welnee er zouden ik weet echt niet hoeveel andere mensen komen.

Voordat het zover was hadden we eerst nog een wedstrijd op het programma staan.
Zo rond half 1 werd er bij Linda verzameld, en gingen we met de bus naar het centrum van Enschede. De drukte viel ons ontzettend mee en algauw hadden we dan een pracht plek op een terras gevonden en niet geheel onbelangrijk gister ook onder een parasol. Annet, Diana en Julian voegden zich ook bij ons en de aftrap kon beginnen.
Na een zeer matige wedstrijd, was er dan toch de winst, en tja die telt uiteraard!

 

Na afloop vertrokken Annet, Diana en Julian al richting dat mooie kleine plaatsje Hertme en wij stapten in de bus terug naar Linda. Martine parkeerden we mindervalide, een meisje was gewoon jaloers op mijn haarband, en ik? ik mocht op stop drukken!

 

Gauw even opfrissen en vervolgens bij een Nederlandse snackbar die beheert wordt door chinezen een Duitse curryworst besteld, en daarna richting Hertme.
Via Benjamin kon ons nichtje Anita een kaart overnemen en bij aankomst in Hertme wist ze niet wat ze meemaakte. Zo dicht vooraan dat had ze nog niet eerder meegemaakt, ze genoot volop en ja ik vermoed dat er een nieuw lid bij komt. De Mc-Chicks beten het spits af, en wisten jullie eigenlijk al dat je daar ook de cd van hun kon kopen, voor maar 15 euro en dan nog wel gesigneerd ook?

 

De pauze die daar op volgde vond ik dan wel heel erg lang duren, maar goed, toen Marco dan ook eenmaal zijn eerste tonen inzette, ging het dak eraf, die er niet op zat.
En tja, ik weet gewoon niet hoe ik mijn avond onder woorden kan brengen, ik vond het grandioos, heel bijzonder. Dit was zeer zeker een avond die ik niet snel zal vergeten. 

 

Marco die heerlijk op dreef was, het contact wat hij maakt met het publiek. Dit was gewoon Groots niet met een zachte of een harde G nee die was gewoon een vette hoofdletter G!

 

er zal vast nog een vervolg logje komen want ik heb nog niet alle foto's binnen , mijn mailbox is gewillig.

 

emotionele dag
Afscheid nemen bestaat niet, zingt Marco, maar toch afscheid nemen doet verdomd veel pijn.

Vandaag was de dag dat Ilse afscheid moest nemen van haar aller aller beste hartsvriendin Femke.
Femke gaat namelijk voor 3 jaar verhuizen naar Curaçao.

Afgelopen week stond eigenlijk alles aan in het teken van het naderend afscheid.
Afgelopen maandag zijn ze vertrokken uit hun eigen huis en gingen ze voor een week in het vakantiepark hier in de buurt zitten. Zodat de verhuizers konden komen en alles ingepakt kon worden.
Ilse ging dan ook op woensdag naar het park en zo konden ze nog lekker samen zwemmen en Ilse zou dan ook daar blijven slapen. Het was dan wel doordeweeks en ook gewoon school, maar hé wat kon ons dat nu schelen??
Donderdag was Femke de hele dag hier, en sliep dan ook hier en gister de vrijdag was ze ook de hele middag na schooltijd hier.
De verhuizers hadden er 3 dagen voor nodig om hun hele huis in te pakken, ongelooflijk hoe ze dat allemaal inpakken, maar ja het moet tenslotte ook allemaal verscheept worden.
En dan zo?n verhuiswagen in de straat zien staan is dan toch wel heel confronterend. Vrijdag vloeiden dan ook al de nodige tranen.

Ilse wilde natuurlijk nog een afscheidscadeautje kopen voor Femke maar omdat ik weet dat ze haar mondje niet kan houden tegen Femke had ik nog niks gezegd over het fotoalbum wat ik al gemaakt en klaar in de kast had liggen.
Ik nam haar dan ook mee naar boven en liet haar het toch wel heel speciale en vooral persoonlijke cadeau aan Ilse zien. Met een brok in haar keel bladerde ze het door en las ze de stukjes die ik er bij had gezet. Mama, zei ze, ik vind dit wel een heel heel erg mooi cadeau voor Femmie.
Ik moest haar beloven om haar ook zo?n album te maken. Uiteraard dat ga ik doen.

Vandaag was dan de dag dat we uitgenodigd waren in Heemskerk bij de opa en oma van Femke. Die hadden een afscheidsfeest georganiseerd met een bbq erbij. Ilse was de hele dag een beetje stil en bedrukt en nadat de kapster vanmorgen geweest was, stapten wij in de auto richting Alkmaar, daar zijn we eerst nog even wat wezen shoppen, en Ilse wilde nog een persoonlijke kaart kopen voor Femke, zo eentje waar je zelf je tekst kon inspreken. Dat was gelukkig heel vlot gelukt.

Om kwart over 4 kwamen we dan in Heemskerk aan, en gelukkig was het gewoon heel gezellig en niet beladen. De cadeautjes die we voor iedereen hadden gekocht werden uitgepakt, Femke vond het album prachtig en was er heel stil van geworden. De kaarten werden met een lach en een traan gelezen.
Maar toen, zo tegen half 8, toen was het dan toch echt tijd voor ons om richting huis te gaan. Het moest er van komen en Rob hakte de knoop door en besloot dat we er vandoor moesten gaan??.

Femke en Ilse vlogen elkaar om de nek en huilden tranen met tuiten, Ingrid (moeder van Femke) zag ik ook al volschieten en ik vluchtte de gang in. Het was even aan Rob om het op te lossen ik trok het niet, zo in een volle kamer met toch allemaal vreemde mensen erbij.
In de gang hebben we dan nog even uitgebreid afscheid genomen, en mijn hemel wat doet het ongelooflijk veel pijn om je kleine meisje zoveel verdriet te zien hebben. Dit is niet even op te lossen met een kus op de knie en over. Nee, dit zit veel en veel dieper.
Ze zal het nog moeilijk krijgen want met alles wat ze gaat en moet doen moet ze nu alleen en zonder haar hartsvriendin doen.

Op de terugweg naar huis besloot ik bij Ilse achterin te gaan zitten en toen we dan ook eenmaal onderweg waren kwam daar het nummer van Marco voorbij op de radio: Zij.
En daar zat Ilse naast me, heel zachtjes mee te zingen met de tranen lopend over haar wangen, mijn favoriete nummer en dan heeft de tekst van het liedje ineens weer een andere betekenis.

Uiteraard hopen we met zijn allen dat Femke en haar familie het onwijs naar hun zin krijgen daar aan de andere kant van de wereld, maar o wat zullen we ze gaan missen. Femke was kind aan huis en nu zal er toch een soort van leegte ontstaan. 3 jaar is te overzien, maar het is ook verdomd lang!

 

Als blijkt dat die meiden contact blijven houden, gaan we eens even bekijken of het mogelijk is dat we volgend jaar ofzo die kant eens op gaan.
De tijd zal het leren.

Feest @Marine
Normaal hebben we een aantal dagen voordat de welbekende vlootdagen van start gaan, een groots personeelsfeest. Maar omdat er dit jaar geen vlootdagen zijn, was dit jaar het personeelsfeest al in juni. Of te wel 10 juni, gisteren dus!

Zoals elk jaar zouden er dit jaar ook weer een aantal leuke artiesten komen, waaronder Peter Beens, Wolter Kroes en jawel het lekkerste van de avond, Nick en Simon.
Peter Beens heeft op het allerlaatste moment afgezegd wegens stemproblemen en daarom kwam dan nog het grootst bewaarde geheim van Den Helder en omstreken optreden. Of te wel hij was om 17.00 uur nog beschikbaar voor de avond. Geen idee meer hoe die heet, of wat hij zong. Duidelijk hij heeft op mij veel indruk gemaakt.

We hadden een leuke groep mensen om ons heen verzameld en ik vermaakte mij prima.
De organisatie van dit hele gebeuren ligt bij mij op de afdeling en ik had dan ook al weken geleden tegen mijn baas gezegd, dat ik toch wel even een fotootje wilde hebben met Nick en Simon. Ik bedoel maar, het ligt binnen handbereik en dan moet je daar ook gebruik van gaan maken. En buiten dat ze nog eens heel leuk zingen, zien ze er ook nog eens lekker uit?. Toch?

 


Nick en Simon zouden na Wolter Kroes zo helemaal op het einde van de avond hun opwachting maken, en tja de drank vloeide rijkelijk (niet alleen bij mijn baas) dus ik dacht dat gaat het niet meer worden. Totdat mijn baas me kwam halen en zei, loop je even mee? Tegen een vrouwtje die toevallig bij me stond, vroeg hij ook of ze mee wilde. Die zei daar uiteraard geen Nee tegen.
Zie hieronder het resultaat!



Wolter Kroes kwamen we later daar ook nog tegen dus hup die ook meteen maar even genomen.



Nick en Simon zeiden het al op twitter????. Het was inderdaad weer een feestje!!

 

Belangrijke informatie

 

Guus in Heerenveen
Vorig jaar juni, we hadden net het concert van Guus erop zitten en we konden eigenlijk al meteen weer kaarten kopen voor het jaar erop.
Wat ons betreft was het toen voor herhaling vatbaar en kochten we dus weer kaarten voor dit jaar.

Afgelopen zaterdag 5 juni, was het dan weer zo ver. En hoe leuk was het dan toch weer om te horen dat ook dit jaar Marco wederom schouder aan schouder zou gaan staan bij Guus!
Dat zijn dingen waar ik zeer zeker aan kan wennen.

Guus heeft bij de verkoop van zijn kaarten wel een heel goed systeem vind ik. Wie het eerst kaarten besteld komt dan uit op een veldkaartje met ingang E. Vorig jaar was dat zo en dit jaar niet anders, en ingang E staat dan gewoon voor Gold. Op de kaart niet zichtbaar maar toch sta je vooraan.
En tja zeker wisten we het natuurlijk niet dit jaar, maar toch ga je ervan uit dat het weer zo is. En gelukkig was dat ook zo!

Rob en ik wilden vroeg richting Heerenveen gaan, we wilden daar nog even lekker in het centrum rondlopen, lekker eten en een terrasje pakken. De vrienden waarmee we zouden gaan wilden in eerste instantie toch later heen, maar besloten toch anders en zo gingen we met zijn vieren toch redelijk op tijd richting Heerenveen.
Om half 3 konden we een pracht plek voor de auto vinden bij het stadion (super trouwens, daar hoef je geen parkeergeld te betalen bij dat stadion) en nadat we al munten hadden gekocht voor de avond liepen we richting het centrum.
Daar was het al ongelooflijk druk en was het vinden van een plekje op een terras dan ook heel moeilijk. Uiteindelijk vonden we er een, later begrepen we ook waarom dat tafeltje nog vrij was, het stond namelijk naast een put, waar dan ook de welbekende put-lucht uitkwam. Dat was niet fijn?.. dus toen het drankje op was gingen we maar op zoek naar een ander plekje.
We belanden bij een shoarma tent, en daar hebben we heerlijk gegeten. Ine en Ramon kwamen ons ook nog even gedag zeggen.

Toen we even later weg wilden gaan kwam er een stel aan lopen en die wilde de stoelen al onder onze konten vandaan trekken, waarop de man in kwestie voor mij ging staan en mij even doodleuk vertelden dat we dan wel voor Guus in Heerenveen konden zijn, maar het nog steeds zijn stad was en of ik wel geen koters in huis had om voor te zorgen, ik moest gewoon oprotten zei hij?.
Dat deed ik dan uiteraard maar, alleen nam ik de stoel mee, en die gaf ik aan de jongens aan de overkant die ook heel graag de stoelen wilde hebben. Totaal niet onder de indruk van de hele grote te dikke man, die nooit in die stoel had gepast.

Om 18.30 uur waren we dan weer bij het stadion en vleiden we ons nog even heerlijk op het gras neer. Rond half 8 vonden we het dan ook tijd om het stadion in te lopen. Via ingang E kwamen we dus wederom binnen en wederom hadden we dus Gold plekken en stonden we dus zomaar helemaal vooraan! Wat een topplaatsen hadden we.
Al gauw begon het voorprogramma, de naam van de band ben ik even kwijt, maar ze maakte leuke muziek en ze brachten de sfeer er prima in.
En met leuke goede muziek dan gaat de tijd snel en voordat we het in de gaten hadden was het ook al tijd voor Guus.
Op een gegeven moment kijk ik naast me en zie ik dat Nathalie en Monique naast me staan, heel toevallig. Die hadden wel heel veel mazzel zeg! Maar het was erg gezellig met ze naast ons!

 

Maar terug naar Guus, Guus is leuk, Guus maakt er een geweldig feest van, kortom ik ben fan van Guus. Tussendoor kwam Rowwen Hèze ook nog hun ding doen, tot groot vermaak van Rob die als echte Limburger gewoon echt eens hoopt dat heel Nederlands Limburgs lult.
Maar toen Marco dan ook werd aangekondigd ging compleet het dak eraf. Heerlijk gewoon, daar was ie weer. Hij zag er onwijs goed uit, en tja eerlijk is eerlijk ik was er voor het concert van Guus maar als ik dan tussendoor Marco hoor zingen, weet ik toch ook wel heel duidelijk van wie ik nou echt fan ben. Ik leef niet meer voor jou, galmde al gauw door het stadion, gevolgd door Margherita (heerlijk gewoon voor onze neus) en daarna schouder aan schouder.


Daarna maakte Guus het feest verder af.
Zo even voor het einde zijn wij al richting uitgang gegaan, iets wat ik normaal nooit zou doen, maar manlief moest heel nodig naar de wc, drank in de man, en zeiken kunnen ze als de beste.
Zodoende waren we dan ook al heel snel na afloop van het concert buiten en zaten we ook al heel rap in de auto op de snelweg.
Het was een onwijs gezellige middag en een fantastische avond!!

 

Nog even en dan is het 19 juni??.. ik zie mezelf al zitten, mooi weer ergens op een terras in het oranje naar een fantastische voetbalwedstrijd kijken waarin Nederland glansrijk wint en daarna door naar een openluchttheater voor een geweldig concert???.
Zin in!!!
Fotoshoot
Zoals ik al eerder vertelde gaat het beste vriendinnetje van Ilse verhuizen naar Curaçao.
Dikke vriendinnen vanaf de kleuterschool. Nu heb ik voor Femke een fotoboekje gemaakt vanaf dat ze kleuter waren tot heden. Erg leuk is die geworden, maar dat is haar afscheidscadeau!

Wij (moeder van Femke en ik) vonden dat je hun vriendschap eigenlijk moest vastleggen met een heuse fotoshoot.
En dat is wat ze vorige week hebben gedaan, we hadden super mooie lijsten gekocht waar een aantal foto?s in konden, helemaal leuk voor op de slaapkamer.

En afgelopen maandag konden we alle (117) foto?s en de lijsten afhalen.

Hieronder een kleine greep van de prachtige foto?s!

 



En om het af te leren, nog 1 van Ilse alleen.



Mooi he?


"Als je mij zou missen
Dan was ik nu niet alleen"