weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 gluurders ;
en 2 gast gluurders .
uitslag test
Een tijdje terug melde ik dat het met Ilse niet zo lekker verloopt qua leerprestaties.
Ze vindt al een hoop moeilijk en ondanks dat ze al eens een klas heeft gedoubleerd blijft ze moeite houden met sommige vakken.
Een poos terug is er een orthopedagoog op school gekomen en die heeft haar aan een flink aantal testen onderworpen.
De uitslag is al een poosje binnen, maar door omstandigheden is het een aantal keer verschoven. Maar gisteren was het dan toch eindelijk zover en moesten Rob en ik om half 4 op school zijn en zouden we de uitslag horen.

De orthopedagoog viel maar meteen met de deur in huis en kon ons melden dat Ilse een zeer-moeilijk-lerend kind is. Ze scoorde ver onder het gemiddelde. Mij werd het op dat moment te kwaad, eindelijk, eindelijk vielen alle stukjes op zijn plaats. En werd mijn vermoeden wat ik al steeds gehad heb bevestigd. Ilse haar korte termijn geheugen slaat de informatie die ze krijgt niet snel genoeg op zoals een gemiddeld kind.
Bij een ?normaal? kind leg je iets uit misschien 2 keer en het blijft hangen. Bij Ilse niet, die kan je het wel 10 uitleggen en dan nog zal er maar een klein stukje van blijven hangen.
Uiteindelijk blijft het wel hangen, maar heeft dat gewoon veel en veel meer tijd nodig als bij een doorsnee leerling.
De orthopedagoog melde nog wel even dat hij ongelofelijk trots op haar was, want alle testen die ze deed, deed ze wel, sterker nog ze deed ze nog goed ook, alleen veel en veel langzamer. Heeft ze steeds bevestiging nodig om te zien of ze wel op de goede weg is met werkjes. Haar doorzettingsvermogen is enorm!
Wat eigenlijk wel heel grappig is, Ilse moest tijdens een gesprekje ook aangeven wat haar zelfbeeld was. Hij heeft dat omgezet in een grafiek.
Over haar schoolprestaties was Ilse over zichzelf heel duidelijk dat was slecht, ruim onder het gemiddelde gaf ze zich zelf.
Op sociaal vlak vond ze dat ze zelf een topper was, dus steeg ze hoog in de grafiek.
Net zoals haar creativiteit en haar uiterlijk. Ja daar was ze allemaal ruimschoots tevreden mee.
En die punten die ze zichzelf zo hoog toebedeelde doen mij wel zo ongelofelijk goed, want zo is het maar net. Ze kan zich zelf onwijs goed inschatten, want inderdaad zeg nou zelf, Ilse is een prachtmeid, sociaal doet ze het heel goed, ligt lekker in de klas en aan creativiteit geen gebrek.
Zij komt er wel, daar ben ik van overtuigd, ze zal er langer over doen dan een doorsnee leerling maar uiteindelijk zal ze wel hetzelfde kunnen.
Ik hoop dat ze haar creatieve kant beter kan ontwikkelen, sociaal zit het meer dan goed, dus kortom ik heb gewoon een dochter waar wij onwijs trots op zijn.

En nu verder? Ik bedoel dat er wat moet veranderen mag duidelijk zijn.
Op school gaan ze nu voor Ilse een leerlingenplan opstellen, kijken wat er voor haar aan het einde van de rit van de basisschool haalbaar moet zijn. Ze moet uiteraard wel gewoon gestimuleerd en geprikkeld worden. Alle stof die een leerling in groep 8 heeft gehad zal ze dus gewoon niet aankunnen, misschien blijft ze wel in de stof van groep 7 hangen. Daar zal dan uiteindelijk ook de middelbare school op moeten aansluiten. Maar hť dat zien we dan wel weer, er zal toch per termijn gekeken worden hoe het haar afgaat.
Naar speciaal onderwijs hoeft ze dan ook niet, gelukkig maar. Wil hier geen mensen mee voor het hoofd stoten die zelf kinderen op het speciaal onderwijs hebben, maar ik gebruik het woord gelukkig omdat Ilse dat zelf niet wil, en het in haar geval niet nodig is.
De school is prima in staat om haar het onderwijs te bieden wat nodig is, en sociaal zit ze zo lekker in haar vel dat ik en ook de school van mening is dat je dan juist een kind niet uit die omgeving moet halen.

Zelf accepteert ze het prima, tuurlijk ze schrok wel even, maar voor haar is er nu ook duidelijkheid, het ligt niet aan haar, ze kan er gewoon helemaal niks aan doen.
De puzzel valt voor haar nu helemaal op de plaats en dat is goed zo!!
Ik zeg het nogmaals, wij zijn trots, mega trots op ons meisje, ons meisje die niet goed kan leren, maar het hart op de juiste plaats heeft zitten.

En ik vind, daar draait het tenslotte om in het leven!!!



538XXL
Zo hier dan spuit 11 die ook nog even met een log van Dommelsch 538XL komt aanzetten.
Er is natuurlijk al genoeg over geschreven dus tja of jullie nu nog op mijn verhaal zitten te wachten?
Maar wel leuk voor mijn eigen archief dus ik doe het toch maar.

Mijn moeder kwam donderdag al onze kant op (het waarom in een ander logje meer) en nadat ik vrijdagochtend nog geholpen had op school met het uitdelen van de medailles voor de avondvierdaagse, vertrok ik zo rond kwart over 12 richting Utrecht.
Rob die zou er dan al lang en breed zijn als ik zou aankomen, hij was die avond ervoor al in Amsterdam voor zijn werk?.. Tuurlijk werk? op vrijdagochtend een vergadering en de avond ervoor zouden ze dan met een aantal collega?s gezellig wat gaan eten en vooral drinken.

Maar goed ik was niet de enige die op vrijdagmiddag de snelweg op moest, ongelooflijk wat was het druk. De nodige files gehad te hebben reed ik tegen half 3 het parkeerterrein bij de jaarbeurs. Rob stond inderdaad al keurig te wachten, en nadat we een aantal mensen gedag gezegd hadden gingen we even wat drinken aan de overkant bij de jaarbeurs.
Uiteindelijk besloten we bij de jaarbeurs nog maar even te gaan wachten, Linda was onderweg (ze had moeite de parkeerplaats te vinden) en Marijke zou ook al gauw komen.
Toen we daar zo stonden te wachten, kwam Pascal ook aangereden en mochten we nog heel vriendelijk met hem op de foto.


Algauw kwamen Linda en Marijke ook en gingen we samen met, Ine, Nath, Isabel, Wilma & Frenk, Sonja, Gwenny en Marja lekker eten bij de Italiaan.
Sommige van ons kregen een dezajavu want we werden weer in de kelder gedropt waar we een jaar ervoor ook zaten. Lijkt wel een beetje ons stekkie te worden.
Ondanks dat we lang op het eten moesten wachten, het was dan ook ongelooflijk druk, was het erg lekker.

En zo was het dan ook weer tijd om richting de jaarbeurs te lopen, de deuren waren inmiddels open en we konden rustig doorlopen naar binnen. Totaal geen drukte en gedrang.
Eenmaal binnen kwamen we Diana, Julian en Richard tegen en samen vonden we een mooi plekje. Linda en Diana gingen even de kaarten voor Herthme bij Alina ophalen en kwamen terug met de mededeling dat daar waar Alina stond de plek wel heel erg gezellig was en ook ruimte was er nog voldoende. Dus in de polonaise liepen we naar voren.
En inderdaad een leuke plek met gezellige mensen, het feest kon beginnen.

En dat het een feest was hoef ik niet meer te vertellen, het was leuk, het was gezellig en het smaakt naar meer!

Na afloop zijn we nog even naar de artiesten ingang gelopen en hebben we daar nog een aantal mensen gesproken, het hoort er gewoon een beetje bij nu.
Helaas hebben we Marco niet meer gezien, ik was moe en wilde nog maar 1 ding en dat was naar huis. We hadden er nog een aardig ritje opzitten en het was gewoon goed zo!

Iedereen heel erg bedankt die deze avond/dag voor mij tot een succes heeft weten te maken!

(en mocht er nog iemand foto?s van mij hebben, mijn mailbox staat open )

dan weten jullie het maar weer.
Wat vliegt de tijd toch. Ik had al bijna een Moederdaglog klaar, maar ben er gewoon niet aan toe gekomen.

Dus maar even een up-to-deetje want aankomende week kom ik ivm. Avondvierdaagse helemaal nergens aan toe ben ik bang voor.

1. Met Moederdag waren we bij mijn moeder in Enschede.
2. Daar heb ik ook weer heerlijk kunnen knuffelen met Romy.
3. Wat groeit ze toch hard, ging dat bij mijn eigen kinderen ook zo hard?
4. Mijn moederdagcadeau had ik al binnen in de vorm van een hele grote gevulde bloemenbak voor in de tuin.
5. Maar ik de zondag nog verwend werd met een zelfgemaakte portemonnee en een zelfgemaakte spaarpot. (ze weten dat ik gek op geld ben)
6. We hier voor de rest nog lekker aan het aanrommelen zijn.
7. De korte werk weken bevallen me prima, ik zou er aan kunnen wennen.
8. Afgelopen vrijdag ik weer een groot gedeelte van Nederland heb gezien.
9. Eerst ging de reis naar Martine waar ik even mijn naam op het gips wilde zetten, je moet er dan wat voor over hebben.
10. Marijke als verassing ook nog langs kwam
11. De moeder van Martine ons verwende met een lekkere lunch.
12. Het voor mij daarna toch echt tijd werd om door te rijden naar Bianca.
13. Ik mij daar gewoon thuis voelde, en ook welkom.
14. Ik had al veel respect voor hen, maar dat is alleen maar meer geworden.
15. Bianca en fam. Jullie zijn kanjers van mensen.
16. Toen bleek dat het al 19.30 uur was, schrok ik.
17. Voelde me bezwaard dat ik zo lang was gebleven.
18. We ook nog ideeŽn hebben op gedaan voor de tuin.
19. Deze zondag heerlijk echt alleen op ons gezin gericht was.
20. We lekker gegourmet hebben.
21. DE MUIS NU ECHT GEVANGEN EN DUS OOK WEG IS!!!
22. Ik onwijs nieuwsgierig ben naar de singel schouder en schouder
23. Wij ook uitkijken naar aankomende vrijdag, zin in!!!
24. Deze week alle hectiek van de avondvierdaagse weer gaat beginnen.


Zo nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte van wat er hier zoal afgespeeld heeft, wat in ieder geval geschikt is voor het www.


waarheid???

In een eerder logje†schreef ik hoe ik onder de indruk was van het boek: Echte mannen eten geen kaas.

Nu is daar de afgelopen week een hoop over te doen geweest. Peter R. de Vries heeft er een uitzending over gemaakt, ook is er een boek over verschenen "echte mannen eten wel kaas" en gister was er ook weer een uitzending op TV waar de "Loverboy" Manou in verscheen en zijn verhaal verteld werd.

Peter zei in zijn uitzending dat elk weldenkend mens na een aantal pagina's te hebben gelezen vragen bij de waarheid kon zetten bij het boek van Maria Mosterd.
En bedankt, ik ben dan geen weldenkend mens, want echt ik geloofde elke letter van a tot z in het boek. Ik heb er nooit mijn twijfels over gehad, want waarom zou ik??
Ik was niet op de hoogte van de politierapporten, wist niet dat er nooit geen aangifte is gedaan tegen Manou. Ik kocht een boek, er stond in dat het waargebeurd was.
Wie ben ik dan om daar aan te twijfelen???
Ik ga ervan uit dat voordat zo'n boek gepubliceerd wordt het een en ander al uitgezocht is.
(Die uitgever zijn naam staat erop, die publiceerd toch niet iets wat niet waar is, wat wel als waar wordt aangeprezen???)
Nu blijkt dus dat dat helemaal niet is gebeurd.

En eerlijk ik voel me genaaid, en niet op de manier zoals Maria in haar boek omschrijft, maar wel door haar!
Het boek van haar moeder heb ik ook hier liggen, en weet dus nu dat hij ongelezen terug gaat naar de eigenaar van dat boek! Heb het helemaal gehad met die familie....

Weet nu niet meer wat ik moet geloven, en ben gewoon echt geschrokken van die uitzendingen. Want...... als het toch eens echt waar is dat dat boek van Maria gelogen is.... wat bezielt zo'n meisje om dit te verzinnen?? Dan heeft ze hulp nodig want dan is ze in mijn ogen echt geestelijk compleet in de war.

Na afloop van de uitzending van gister, begreep ik dat Manou dus aangifte heeft gedaan tegen Maria en haar moeder Lucie.

Ik ben echt heel erg benieuwd hoe dit allemaal afloopt en of de echte waarheid nog eens boven tafel komt.
Volgens Lucie waren de mensen die het verhaal van Manou geloven nu ook slachtoffer van hem.......... is dat zo?? Ik weet niet meer wat ik wel en niet moet geloven maar ik neig nu toch echt eerder naar het verhaal van Manou.

Hebben jullie het ook gezien, en wat vinden jullie ervan??

XDL
Vorige week vroeg Marijke mij op MSN of ik misschien zin had om met haar mee te gaan naar de opnames van X-deLeeuw.
Ik twijfelde even want er stond voor die dag een afspraak gepland die ik eigenlijk ook wel door wilde laten gaan, maar Rob zei dat dat flauwekul was en dat die best wel verschoven kon worden. Duidelijk ik was overgehaald en stemde toe.

Marijke belde voor kaarten en reserveerde er 2.
Zo ging ik dus afgelopen woensdag op pad richting Almere. Ik pikte Marijke op bij het station en we gingen bij het kleine eettentje Friends een broodje eten, want binnen in de studio zou niks te halen zijn.
Zo tegen half 2 liepen we richting de studio en kon het wachten beginnen. We vulden onze wensen in en langzaam konden we naar binnen. Met kleine groepjes werden we de zaal in gelaten zodat iedereen zonder dringen een plekje kon vinden.

Marijke en ik stonden nu vooraan in het volgende groepje te wachten, toen er een jongen langsliep en vroeg of wij met zijn tweeŽn waren. Dit bevestigden wij en hij zei dat we maar met hem mee moesten lopen, want hij had wel een fantastische plak voor ons. We kregen wel een beetje de kriebels want wat zou dat fantastische plekje nou inhouden?? Speciale plekjes bij Paul de Leeuw, ik weet niet of dat nou zo leuk is.
Maar goed we moesten naar boven en daar moesten we maar op de bank onder de geluidstechnici plaats gaan nemen. Er lagen blaadjes van gereserveerd?.
En daar moesten wij gaan zitten?? Het plekje was inderdaad fantastisch want we zagen echt alles, konden alles goed en mooi overzien. De mevrouw die naast Marijke zat keek wel even verbaasd, want ze dacht dat haar zoon daar zou gaan zitten. Want hij moest bij Paul de Leeuw gewoon in de opname komen. Misschien kende we hem wel, Epke Zonderland, zei ze heel trots, hij was haar jongste zoon. Gelukkig knikte Marijke van jaaa die ken ik wel, zodat ik niks meer hoefde te zeggen. Want eerlijk?? ik had nog nooit van hem gehoord.
Marijke vroeg aan mij of ik al wel niet gezien had wie er naast mij zat, uhh nee nog niet gezien. En op het moment dat ik wil kijken loopt de jongen naast me even weg.
Even later kwam hij weer terug en bleek het dus Jim Bakkum te zijn. De hele zaterdag opname zat ik naast hem, want hij zit in de uitzending van zondag. Was gewoon grappig om dat zo even mee te maken. Helemaal omdat ik het gewoon echt niet in de gaten had.

Ik weet niet of jullie het gezien hebben vandaag? Zal wel niet want het Warchild concert was ook bezig en tja dat heb ik dus ook gewoon zitten kijken.
Ondanks dat ik de onderwerpen wel minder vond dan ik had gehoopt, vond ik het wel heel erg leuk om het eens mee te mogen maken hoe het nu zo gaat zo?n opname van Paul.

Ik hoorde al dat het maanden kon duren voordat je eens in aanmerking zou komen voor zo?n opname, dus ik dacht ik waag het erop en meldt me ook aan voor de wachtlijst. Heel verbaasd was ik dan ook dat ik afgelopen donderdag al een mail had, waarin stond dat ik kaarten kon gaan bestellen voor volgend weekend.

Of ik het zo snel alweer doe, ben ik nog niet over uit.
"Zonder jou kan ik niet
Eten, slapen, lopen, dansen, leven"