weblog v/d week
Klokje
Brabbelboek

Zoenen!!
Liefde....
Omarm ons..
Binnen!!!
Foto album
E-mail


Hier kun je mij een mailtje
sturen!!

Mijn laatste reacties
E-mail alert
Archief
Bezoekers
Op dit moment zijn er 3 gluurders ;
en 3 gast gluurders .
rommelig
Hoe begin je een log waar je eigenlijk nog niet precies weet wat er allemaal in komt te staan?

Nou gewoon rommelig, net zoals we hier gewoon ook lekker aanrommelen en niks bijzonders beleven.

Ilse die het op die poeders heel goed doet, alleen toen we het vorige week een keer hebben overgeslagen 1 dag, ze dezelfde avond wel weer last kreeg.
2 februari moeten we ons weer melden bij de kinderarts, ben benieuwd wat ze wil gaan doen, ze kan neem ik aan die poeders niet door blijven nemen.

Ilse vertelde dat ze wel eens naar de musical Joseph zou willen gaan, en ik met een leuke aanbieding 2 kaarten heb besteld, ben benieuwd naar haar reactie als ze het krijgt voor haar verjaardag. We gaan er in de voorjaarsvakantie samen een leuke dag van maken.
Binnenkort wordt ze alweer 10, jee de dubbele getallen zijn hier dan een feit.
Ook kon ze zich weer heel druk maken over haar topo-toets die ze moest doen, volgens mij heeft ze iets van faalangst, want ze kende het onwijs goed. Bleek ook wel want ze had een goed.

Mijn collega?s dachten dat ik gek geworden was, want ik maakte foto?s van de urine en drolletjes van de wilde konijnen die bij het werk altijd vrolijk rondhuppelden. Dat is in de sneeuw heel goed te zien, klein detail, de urine is oranje! Hahaha, alles voor de spreekbeurt van Ilse wat gaat over wilde konijnen.

Kevin zit momenteel in de ja maar en ik heb geen zin fase, is momenteel liever lui als moe. En vind het gewoon ronduit belachelijk dat zijn rooster van school ook weer is gewijzigd.

Net was hij buiten, sneeuwballen tegen het raam van verschillende buren te gooien, tja niet slim kun je opmerkingen verwachten. De politie zou gebeld zijn wist hij te melden toen hij snel naar binnen kwam. Toen ik even later melde dat ze er inderdaad aankwamen en zelfs met een busje dook hij snel de trapkast in. Held!!! Hij kon er wel om lachen toen hij in de gaten kreeg dat ik een grapje maakte.

Deze week had ik nog een begrafenis van mijn oude chef, 52 is die man geworden veel te vroeg. Hij was 2 dagen voor zijn overlijden net voor de eerste keer opa geworden. Het was een hele emotionele dienst, maar wel een hele mooie. Het was duidelijk dat het een gewaardeerd man was.

Mijn kalender nu al weer aardig volgeschreven wordt. De uitjes, de dates het komt op gang. Ik zelfs al weer een dubbele afspraak had gemaakt omdat mijn agenda met mijn kalender nog niet overeen kwam.

Toen ik Ilse vroeg of ze dit jaar ook weer zin had om met Linda en mij mee te gaan naar de huishoudbeurs was ze enthousiast en zei ze meteen, ja vorig jaar had ik ook geen zere voeten.
Dat uitje is inmiddels ook gepland en de kaarten zijn ook al binnen.

Ook hebben wij besloten om dit jaar niet op vakantie te gaan, al kriebelt het wel als ik de logjes omhoog zie komen van de vakantie bestemmingen. Maar de woonkamer is echt aan een opknapbeurt toe, en de tijd en zin om het tussendoor te doen ontbreekt. Misschien zit er dan nog een last-minut vakantie in, en hopen we maar gewoon op een pracht zomer dan is het hier op het strand ook goed vertoeven.

Ik had nieuwe eetkamerstoelen besteld, ik was die ouwe dingen al zo lang zat, vind ze oubollig, maar goed. Ik zag een mooie aanbieding ging erheen, ze hadden geen showmodel staan, maar ik kon gewoon bestellen, vond ik het niks was ik niet verplicht tot afname. Nou lijkt helemaal goed.
Totdat ik een telefoontje kreeg dat ze niet meer leverbaar zijn. Waarom zetten ze het dan in hemelsnaam in de folder als aanbieding, en nee geen op=op actie. Ik baal, moet nu maar weer op zoek.

Ach, een troost ik heb toch maar mooi een nieuwe droogloopmat gekocht.

ramp
Ok even een frustratie van mij af schrijven.
Ik keek net naar het half 8 journaal op rtl 4.

Uiteraard werd er veel aandacht besteed aan de ramp in Haīti, het is dan ook heel erg verschrikkelijk wat daar is gebeurd. Die mensen hadden al niks en nu hebben ze helemaal niks meer.

Verschrikkelijk, mensen die hun kinderen kwijt zijn, kinderen die hun ouders kwijt zijn, allemaal te erg voor woorden. Maar wat ik dan niet snap, en iemand die het me kan uitleggen, graag.

Maar dan zie ik Erik Mouthaan, knap in de kleren, verslag doen van het hele gebeuren. De meest verschrikkelijke beelden zie ik te voorschijn komen, een kist die van een begraafplaats zo de straat op is gevlogen, de deksel er half af, je ziet een hand naar buiten steken. En dan zit mijn dochter van 9 naast me op de bank. Films die niet op waarheid berust zijn krijgen een code, +16, met sex erin, geweld noem maar op. Maar dit zo zonder waarschuwing mag dan wel om half 8 ?s avonds.

Ook werd er verteld dat de hulpverlening maar traag op gang komt, de luchthaven daar puilt uit met goederen, hulpverleners zijn ter plekke, maar ze komen niet op de plaats waar hulp nodig is. Want zo wordt er gezegd, het is gevaarlijk en de wegen zijn niet te berijden.
Hoe kan het dan dat hij daar wel is, de meest verschrikkelijk beelden kan filmen, maar na wat ik zo zie, geen poot uitsteekt om ?echt? te helpen? Ik zou meer bewondering voor hem hebben als ik hem zou zien helpen, mensen zou voorzien van drinken (ja ik weet dat hij niet iedereen kan helpen, maar hij is niet de enige journalist die daar rondloopt en er dus wel komt), gereedschap heen brengen, noem maar op. Zijn ze dat niet gewoon moreel verplicht?

Maar nee hij staat daar verslag te doen, wat uiteraard ook heel belangrijk is en ook nodig, en loopt dan op een gegeven moment ook weg uit beeld en doet snel zijn mondkapje op voor de stank en waarschijnlijk ook voor de besmetting. Ik walg van dit soort beelden en opnames, doe dan ook wat.

En misschien doet hij ook wel wat hoor,en ben ik te voorbarig met mijn conclusie maar dan zie ik liever een Erik Mouthaan die zijn schone handen in het puin steekt dan een hand wat er uit een grafkist steekt.

Ik begrijp ook wel dat je niet zomaar wat puin even weg haalt en komt het heel naīef over, en het zal ook allemaal wel zijn redenen hebben, maar dan nog blijft het feit dat ik vind dat bepaalde beelden om half 8 ?s avonds niet uitgezonden hoeven te worden, en de vraag waarom al die journalisten dan wel daar kunnen komen via de weg en de hulpverleners niet?
Marco een opschepper of eng?
Onderstaande foto's zijn niet van de beste kwaliteit, nu kan ik schrijven dat ik een nieuw fototoestel had klinklare onzin, of dat het licht gewoon slecht was dan klets ik ook maar wat, of ik werd gewoon aangestoten weet ik niks meer van, maar ik denk dat het al met al te maken had, dat ik bij de eerste foto gewoon bloednerveus was.
Stel voor je gaat voor het eerst naar de fcd, je kent er niemand (nou ja niet van levende lijve, toen alleen nog van de chat) en je zoon die mag het podium op om Marco te intervieuwen. Sterker nog hij had zijn eerste Marco moment eerder dan ik.
Ik glom van trots!

Ik zat gewoon eens door mijn foto-album heen te bladeren en kwam 2 foto's tegen, (nog wel veel meer hoor) die ik gewoon even met jullie wil delen.

onbegrip

Soms begrijp je mensen niet,
En dat is niet erg, want niet iedereen heeft dezelfde gedachtes of gevoelens.

Ook maar goed hoor, iedereen is uniek.

Maar soms denk je iemand te kennen, heb je het best heel leuk samen
Kun je samen lachen, samen huilen.

Het lijkt heel goed te gaan, maar ineens heeft ze commentaar,
Niets deugd en alles is stom.

Vooral op de mensen die jij leuk vind.
Horen: o ga je daar heen? Die is zo stom.

Dat doet dan best pijn, en is niet leuk om te horen.
Langzaam komen de barstjes, je begrijpt haar niet meer.

Is ze jaloers? Of is het onzekerheid van haar kant?
Je probeert het nog maar, je verliest jezelf.

Dan ineens barst de bom, en laat ze haar ware aard zien.
Je bent teleurgesteld, maar ook boos.

Vooral boos op jezelf, want je dacht toch wel enig mensenkennis te hebben.
Hoe heb je je zo kunnen vergissen?

Dan ineens hoor je dat ze toenadering zoekt naar de in haar ogen
stomme vrienden van je.

Nu begrijp je haar helemaal niet meer,
het enige verschil is nu, dat jij het niet meer probeert.

Jij hebt jezelf weer gevonden!


 


centerparcs
Zo nu dan maar eens beginnen met mijn centerparcs logje. Het heeft even geduurd en ik hoop het ook zo kort mogelijk te maken. Waarschijnlijk met een hoop foto?s maar we zullen zien.

 

Maandag 28 december kwamen we mooi op tijd op het park aan, dat we pas om 15.00 uur het huisje in konden maakte niks uit. Wij zouden ons evengoed wel op het park vermaken. Wel kregen we alvast de sleutels van de huisjes. Vrienden van ons kwamen namelijk ook en die hadden het huisje naast ons. Nadat we wat gedronken hadden op in de Marketdome liepen we richting de huisjes en zagen we dat er 1 al schoon was. We kwamen een schoonmaakster tegen en ze zou net het huisje gaan afschouwen. Als dat gedaan was konden we er wat haar betreft in. We hadden een VIP bungalow geboekt, de bedden waren al opgemaakt en het zag er allemaal heel mooi uit. Er zat ook een sauna in, wauw (dat je je kont er niet in kon keren doet niet ter zake). Het bad had ook een bubbelfunctie, Kevin was helemaal in zijn nopjes dat leek hem allemaal wel wat. Ha, afwassen hoefde ik ook niet want we hadden natuurlijk ook een vaatwasser. Ik had vakantie!!

Helemaal goed, zo kwam het dat we om 15.00 uur al op de bank konden ploffen want wij waren al klaar met alles uitpakken. Heerlijk de vakantie kon beginnen.
Tegen half 5 waren de vrienden van ons er ook en besloten we gezamenlijk te eten, hij had al macaroni voorbereid dus we waren tot vreugde van Kevin en Ilse mooi op tijd klaar. En hup zo konden wij meteen naar het zwembad. Daar was het natuurlijk allemaal om te doen. Die vrienden van ons zitten nog met 2 hele kleine kinderen van 1 en 3 dus die konden niet meer mee.

De eerste avond hebben we dus in het zwembad doorgebracht, en wow ik was danig onder de indruk van de wildwaterbaan die we daar hadden. Die ging hard, ongelofelijk. Ik sms?te dan ook meteen Linda dat die baan daar wel heel hard ging in vergelijking met de Eemhof en nodigde haar dan ook meteen uit voor een Nieuwjaarsborrel. Uiteindelijk werd het een oudejaarsborrel, maar daar kom ik nog op terug.

Dinsdag zijn de mannen richting dorpje vertrokken om de hoognodige boodschappen voor die week in te slaan en ben ik samen met Dina richting speelgebeuren vertrokken. Erg leuk daarzo en we genoten volop. Toen het voor haar tijd werd om richting huisje te vertrekken want tja die hummels van haar moesten hun middagslaapje nog doen, Rob was inmiddels ook weer terug en we vertrokken met zijn vieren richting het zwembad. Heerlijk gewoon niks moeten en alles mag.
?s Avonds zijn we naar het grilrestaurant geweest en ik kon me de kaart in de Eemhof nog heugen en wist dus wat me te wachten stond. Ik wist dan ook dat de bananenroyal niet zo Royal was als het moet doen geloven. Maar lekker was het wel. Na dat we het eten op hadden en de buren druk waren om hun kinderen op bed te leggen hebben wij ons wederom gewaagd aan een potje skipbo. Heerlijk toch als je kids wat ouder zijn en zichzelf dan prima kunnen redden en we dus gewoon tijd aan onszelf hebben. Later hebben we met de buren nog het onvoorSPELbaarspel van Paul de Leeuw gespeeld. Wat een leuk spel is dat zeg, echt een aanrader, vreselijk gelachen.

 

Woensdag kwamen Rik en Linda en uiteraard Romy, zonder waren ze niet welkom, een oudejaarsborrel halen. Romy zou haar eerste zwem ervaring beleven, en ik mocht daar deel van uit gaan maken. Nadat we eerst een bak koffie hadden genomen gingen we met zijn allen naar het zwembad. Kevin was als eerste helemaal klaar en die vond een mooi plekje voor ons, met box!
Het grote bad was wat aan de koude kant voor Romy dus meteen maar naar het peuterbadje. En wat genoot Romy, brabbelen op haar manier en de slag had ze al goed te pakken. Ik heb er een filmpje van gemaakt, dat kun je op het logje van Linda goed bekijken.

 

Uiteindelijk was ze zo moe van dit alles dat ze even heerlijk in de box ging slapen en wij dan van de wildwaterbaan konden afgaan. Rik lanceerde mij op een gegeven moment zo hard dat ik gewoon echt een aantal dagen lang niet op een normale manier op mijn billen kon zitten. Ook had hij een mooie kleur blauw aangenomen. Bedankt hoor!!
Toen het weer tijd werd voor Romy haar flesje gingen Rik en Rob richting het huisje, zij konden zich dan alvast het eten bemoeien. En wij gingen nog even glijden. Linda en ik zijn echte waterratten en vinden het allemaal heerlijk. Maar ook wij krijgen er op een gegeven moment genoeg van en was het ook wel tijd om broodje Kip ā la Marijke te gaan eten.
Na het eten nog een bak koffie en toen was het voor Rik en Linda ook wel weer tijd om richting huis te vertrekken. Ik vond het leuk onwijs leuk. Romy haar eerste zwemervaring heel bijzonder om dat mee te mogen maken. Bedankt Lin!

Donderdag, oudejaarsdag zou ik wat goed moeten maken met een meisje die een week ervoor verdrietig was geweest omdat er een logeerpartijtje niet door kon gaan. Marijke en Lotte zouden die dag komen. Mooi op tijd waren ze er, en nadat er wat gedronken was gingen de kids samen met Rob naar het Jungledome. Daar konden ze mooi even klauteren en klimmen. Wij zouden even naar het winkeltje gaan waar ze esprit enzo verkochten, om vervolgens ook door te gaan naar de Jungledome.
Algauw wilden de kinderen toch naar het zwembad. Rob ging samen met Jan-Willem nog even het dorp in om vuurwerk te kopen en voor Ilse en Lotte een kids pakket. Verder wil ik het niet over het vuurwerk hebben. Zonde geld en zoefff zo de lucht in en weg geld. Maar goed hij was blij, dan ben ik het ook, ahum!
In het zwembad vermaakten de kids zich prima en wij ook. We babbelden wat, we keken wat mensen wat op centerparcs geen vervelend tijdverdrijf is. Maar uiteindelijk moest Marijke er ook aan geloven en de wildwaterbaan wachtte op haar. Ik was verbaasd, ze wilde zo waar nog een keer. Al maakte ze de baan niet helemaal af, want het laatste stuk ging ze er steeds via een andere weg uit. Geen idee waarom dat stuk was helemaal niet eng!

 

Het was een hele leuke dag en die vliegt dan ook weer voorbij en om half 6 werd het voor hen ook tijd om te vertrekken. Wij zouden die avond gaan uit eten en er stond een heerlijk buffet op het menu. Een chocoladefontein, de heerlijke taarten als dessert. Kijk dat lust ik allemaal wel.
Nadat Jan-Willem en Dina hun kinderen op bed hadden gelegd kon oudejaarsavond beginnen. Met een potje skipbo, praten en tv kijken kwamen we de avond rustig door. Heerlijk hoor. Uiteraard wilden we (nou ja ik) Marco niet missen op tv, veel heb ik hem niet gezien. Hahaha hartstikke live was het, uhhu!!

 

Toen de klok dan ook de tijd aangaf dat het nieuwe jaar begonnen was en we elkaar de aller beste wensen voor het nieuwe jaar hadden gewenst, liepen we dan naar het meer. Daar zou het grote vuurwerk afgestoken worden en moesten de mannen hun pakket ook de lucht in brengen. Het vuurwerk van centerparcs was prachtig, zo mooi zelfs dat Kevin helemaal vergat zijn eigen vuurwerk af te steken.

Een paar uur later belanden we moe maar heel tevreden het bed in. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar, oud en nieuw op centerparcs ik vind het wel wat.

Tja nieuwjaarsdag hebben we eerst heerlijk uit geslapen, eerder de week werd ik elke dag gewekt door het rammelen van de borden die Ilse op tafel zette om de tafel voor het ontbijt te dekken maar deze ochtend bleef het heel lang stil. En zat ik een poos helemaal alleen in de woonkamer te genieten van gewoon helemaal niks. Uiteraard kon een Nieuwjaarsduik in het golfbad bij een betere temparatuur dan de zee niet achterblijven, dus wederom waren we in het zwembad te vinden.
We namen patat mee naar het huisje en daarna zouden we met onze vrienden wat gaan drinken in het centrum. Kevin en Ilse zouden oppassen met de babyfoon. Toen we het Marketdome in liepen waren ze bezig met een bingo. Een Bingo??!! Dat is wel wat, ik bedoel de bingo in de eemhof was gewoon doorgestoken kaart, makkelijk zat ik had daar tenslotte niks gewonnen. En hier zou ik zo maar een herkansing kunnen krijgen. Alleen??.. ze waren al begonnen. Er waren 6 rondes en 2 ervan waren al geweest. Nou ja maakt niet uit, evengoed nog wel kans op een prijs toch? Sterker nog ronde 3 en 4 mochten we dubbel mee spelen. Kijk dat biedt perspectieven. En zoals ik al gedacht had, dit was geen doorgestoken kaart, ik moest nog 1 nummer (nummer 25) voor de volle kaart. Haha, Bingo!! Ik mocht kiezen uit 4 mooie horloges, manlief blij ik zocht een mooi exemplaar voor hem uit. Het nieuwe jaar was goed begonnen, dit wordt gewoon mijn winnend jaar kan niet missen!!

 

Het wordt een beetje eentonig maar ook zaterdag waren we in het zwembad te vinden. Veel zin had ik niet, maar met een goed boek en mensen kijken vermaak ik me ook uitstekend. ?s Avonds gingen we wederom genieten van een buffet. 

 

Zondag zouden we weer naar huis gaan, in principe mochten we tot maandag blijven maar de kids moesten maandag gewoon weer naar school, dus het plan was om dan in de avond na het eten te vertrekken. Maar toen we zondag opstonden lag er sneeuw. En best wel wat. Wauw wat een mooi gezicht zo in de bossen. Onze vrienden besloten in de ochtend al te vertrekken die wilde eigenlijk heel graag voor het middagslaapje van hun kinderen weer thuis zijn. Nadat zij vertrokken waren besloten wij een fikse wandeling over het park te maken in de sneeuw. Heerlijk, het was niet koud en gewoon genieten.
Rob en ik overlegden nog wat, wat doen we? Het weer in Noord-Holland zag er niet zo best uit en daar moesten we toch wel naar toe. Wij besloten om ook maar te vertrekken, de boel was zo gepakt en zo rond half 2 reden we ook weg van het park. Met een dubbel gevoel wel eens waar, want we konden nog blijven en het was zo leuk!! Maar het was ook verstandig om al zo vroeg te gaan.

 

Zo rond Nijmegen lag er veel sneeuw en toen we Utrecht naderden lag daar gewoon weer helemaal niks. Bij Amsterdam lag een klein laagje maar toen we dan ook bij de ring in Alkmaar kwamen lag daar toch maar weer een heleboel en besloten we daar de Macdonald aan te doen, dan hadden we maar vast gegeten. Vanaf dat punt was het dan ook een verschrikking om terug thuis te komen. De wegen waren niet schoon, het was spiegelglad en er hing een hele lage mist. Van een afstand zag je de mistbanken en dat was een prachtgezicht vond ik, maar er komt ook een punt waarop je zo?n bank in rijd, en dat is dan niet leuk meer! De hele weg konden we niet harder dan 40 Km rijden.
We waren dan ook heel blij dat we de auto om 17.30 uur voor de deur parkeerde.

Ons centerparcs weekje wat hebben we het leuk gehad, de batterijen waren weer opgeladen. Niks hoeven, alles mag. Helemaal relaxen. De sauna waar ik wel 3 min. in ben geweest, de kinderen nog langer die vonden het heerlijk. Kevin die maar geen genoeg kreeg van het bubbelbad.

Ja, wat mij betreft volgend jaar weer!!

 

Update hevige buikpijn.
Die hevige buikpijn van Ilse heeft toch nog een staartje gekregen.

Woensdag toen we weer thuis waren leek het aardig op te knappen de nacht heeft ze dan ook heel goed doorstaan zonder pijn, dus dat was wel heel fijn. Maar de donderdag ochtend kwam ze al wel heel vroeg bij ons aan het bed en ze klaagde wederom over buikpijn.
Toen Rob en Kevin de deur uit waren had ik haar lekker op de bank geīnstalleerd, kopje thee erbij en toen begon de ellende. Schreeuwen, gillen van de pijn. Schoppen met haar benen en dubbel klappen van de pijn. Meteen maar even een pijnstiller gegeven in de hoop dat het gauw zou opknappen. Niks was minder waar en zo om het half uur/kwartier kwam er weer een pijnscheut.

En niet zomaar een kleintje, mijn hemel zo veel pijn had ik nog nooit bij haar gezien.
Na het een paar uur ?aangekeken? te hebben besloot ik toch maar weer de huisarts te bellen, misschien dat zij mij wat kon vertellen wat ik het beste kon door voor die pijn. Ze zou me terug bellen zei de assistente. En dat duurde en dat duurde, dat ik uiteindelijk de telefoon maar weer nam en de EHBO belde waar ze die dag ervoor ook geweest was. Daar vertelden ze me dat ik haar een halve ibroprufen mocht geven en dan moest het na een half uur toch wel wat beter gaan. Zo niet dan moest ik maar weer met haar langskomen.
Na een uur was het nog niet beter en ik besloot dan ook maar om Rob naar huis te laten komen zodat hij met ons mee kon wederom richting het ziekenhuis. Daar werd weer haar urine en bloed afgenomen en kon het lange wachten weer beginnen. Het was er ongelofelijk druk, de gipskamer zat vol. Wat ook niet zo verwonderlijk is met al die gladheid hierzo. Maar uiteindelijk kwam er dan toch een uitslag, de assistent arts die daar rond liep merkte op dat haar urine vergeleken met de dag ervoor niet goed was. Ze hadden wat waardes gevonden die niet goed waren en ook wat bloed.

Ze dacht aan een aantal dingen, ze zei dat als ze de blindedarm niet konden zien op de echo konden ze er ook niet vanuit gaan dat het niet was ontstoken. Klonk aannemelijk.
Het kon ook een beginnende blaasontsteking zijn, dat zou dan het bloed weer kunnen verklaren.
Ook waren de symptomen die ze had vergelijkbaar met nierstenen, maar daar was ze toch wel jong voor. Ook werd er gevraagd of ze misschien al ongesteld kon zijn, maar daar heb ik nog geen sporen van kunnen vinden en dat vind ik toch ook nog wel heel erg jong. Maar zekerheid kon ze ons ook niet geven en de kinderarts zou nog even langs komen.

Toen even later de kinderarts dan ook binnen kwam was het eerste wat ze zei, obstipatie. Daar keek ik wel heel raar van op, want hoezo?? Ze had een paar uur geleden nog gepoept, sterker nog Ilse is gewoon een goede poeperd en niks mis mee. Nou ze was overtuigd obstipatie. Voor de zekerheid ging ze nog even voelen of er nog wat ontlasting zat maar nee dat was schoon. Ik vroeg dan ook hoe ze aan dat idee kwam, nou ze had de foto?s van de dag ervoor bekeken. Ja de dag ervoor!!!
Ze zei er kan wel wat inzitten wat er gewoon niet uit wil en de ?verse? ontlasting kan er wel gewoon langs kunnen. Tja klonk ook wel weer logisch.

We werden dus weg gestuurd met wat poedertjes die ze elke ochtend moet vermengen met water en dan moet opdrinken zodat ze wat makkelijker kan poepen. Daar begrijp ik dus gewoon geen drol van hoe makkelijker moet dat kind dan nog kunnen poepen??

In de auto terug naar huis zat het me niet lekker, ik voelde me gewoon aan de kant geschoven en geen bevredigend antwoord gekregen. Gooi het maar op obstipatie geef haar maar wat poeders mee en dan moet het maar klaar zijn.
Maar die urine dan wat niet goed was?? En die geīrriteerde lymfe in haar buik dan?? Als het wel een beginnende blaasontsteking is moet ze dan geen antibiotica en moet dat dan niet onderzocht worden over een poosje?? Vragen die toen ineens de kop begonnen op te steken en ik me gewoon de mond heb laten snoeren. Dat is zo niet mij!!

Maar nu weer een dag later, heeft ze wel heel braaf die poeders ingenomen, nou ja braaf dan weer niet want het was een ellende om het naar binnen te krijgen, want het is wel o zo smerig, lijkt ze ineens nergens meer last van te hebben. Ik heb haar vandaag nog wel gewoon thuis gelaten en heeft ze gewoon lekker haar gang kunnen gaan.
Zou het dan toch???
Over 3 weken moeten we terug komen bij de kinderarts en ik denk er toch over om volgende week maar even haar urine extra te laten testen. Maar goed snappen doe ik het nog steeds niet, het belangrijkste is dat ze nu pijn vrij lijkt te zijn.

Zo waren het mijn dagen wel zeg, en dat in die sneeuw, gladheid naar het ziekenhuis. Nu kan het rustige weekend beginnen, waarin we gewoon helemaal niks hebben staan. En ik hoop eindelijk verder te komen met mijn centerparcs log en mijn alert!
hevige buikpijn
Wat een rare dag vandaag. Ik was vrij en de bedoeling was om vandaag al mijn strijk van de vakantie weg te werken en mijn gordijnen te wassen.
Maar hoe anders kan het lopen.

Gisteravond we lagen net op bed kwam Ilse de slaapkamer binnen lopen. Huilen van de buikpijn.
We hebben haar tussen ons in genomen in de hoop dat ze weer zou gaan slapen, maar helaas dat was ijdele hoop en de pijn bleef aanhouden. Zelfs na een paracetamol ging de pijn niet weg.
Vanochtend had ze nog steeds heel veel pijn, dus ik besloot de huisarts maar te bellen. Om half 9 kon ze ook al terecht. De huisarts keek en vertrouwde het niet en sloot een blindedarm ontsteking niet uit. We werden dan ook meteen doorgestuurd naar het ziekenhuis.

Onderweg was het al flink begonnen te sneeuwen en zo aan de lucht te zien zou het ook niet zo snel ophouden.
In het ziekenhuis aangekomen werden we meteen geholpen en werd er bloed afgenomen en moest ze urine inleveren. De arts zou dan even later komen. De uitslag zou een uur op zich laten wachten en Ilse had zich gemakkelijk gemaakt op het bed wat er stond, en dommelde zelfs af en toe weg.
Bloed en urine bleken prima in orde te zijn, geen tekenen van een ontsteking maar de chirurg die even later kwam kijken zei dat dat geen diagnose hoefde te zijn en wilde haar nog bij de röntgen hebben voor een buikfoto en hij wilde een echo zien.

En daar ging ze liggend op een bed door de gangen, bijster interessant vond ze dat. Op de echo konden ze de blindedarm niet vinden, wat dus eigenlijk goed is, want dan is hij ook niet ontstoken schijnt. Wel zagen ze dat haar lymfe in haar buik flink ontstoken waren. (wist niet eens dat je ook lymfe in de buik had).
Ze heeft dan ook een flink buikvirus te pakken, het rare eraan was dat ze geen koorts heeft, geen diarree maar ook niet hoeft te spugen. De pijn komt met vlagen zo valt het reuze mee en zo is het ineens heel heftig. De pijn die dit virus veroorzaakt lijkt op een blindendarm ontsteking, alleen moet deze ontsteking vanzelf weg gaan. Gelukkig hoefde er geen operatie plaats te vinden en konden we om half 1 weer richting huis. Ze is dus ook niet echt ziek en voelt ze de pijn opkomen mag er een paracetamol in.

Toen we buiten kwamen wisten we niet wat we zagen, de sneeuw was in al die uren dat wij binnen in het ziekenhuis waren met bakken uit de hemel gevallen en er was in die korte tijd wel een cm of 20 gevallen. Rob maakte de auto sneeuwvrij en we konden richting huis. Op de radio hoorden we dat er in en omstreken Den Helder overal ontzettend veel files stonden. We moesten er eigenlijk wel om lachen, file in Den Helder. We besloten dan ook maar die niet gangbare weg richting huis te nemen en dat bleek een goede zet. Onderweg belde Kevin ook al op dat hij thuis was. Ruim 2 uur eerder dan dat hij eigenlijk zou zijn. Ze hadden sneeuwvrij gekregen.

Ilse had vreselijke honger want ze had de hele dag nog niks gegeten en nadat ze 2 boterhammen had gegeten knapte ze ook weer wat op. Ik besloot met de slee richting supermarkt te lopen en Ilse wilde wel even mee. Nou helemaal prima, als het niet zou gaan waren we zo weer thuis.
Eenmaal weer thuis heeft ze zich toch nog buiten even vermaakt met een sneeuwballen gevecht, maar toen ineens was de pijn weer daar en kwam ze al gauw naar binnen. Maakt niet uit, ze geeft het zelf aan en nu ligt ze weer heerlijk op de bank.

Maar vroeg naar bed en morgen gewoon maar een dagje thuishouden.

Kerst enzo
Ja ik weet ik loop achter met loggen, ik loop ook dramatisch achter met reageren op andere logjes. Een hoop heb ik al wel kunnen lezen via mijn mobiel, maar reageren zat er niet in.
Na de kerst zijn we zondags al vroeg richting het zuiden van het land vertrokken richting mijn schoonzus. Om de dag daarna weer 1,5 uur naar het noorden te rijden voor een weekje centerparcs.
Maar daar in een later logje meer over, ik ben bang veel meer.

Maar voor nu weer even terug naar vorig jaar, de kerst.
Nadat we de kerst op school al uitvoerig gevierd hadden kon ik me storten op de kerstdagen thuis. Nou eigenlijk de eerste kerstdag want de tweede zouden we dit jaar niet veel aan doen.
Ik had ook die hele week vakantie en eigenlijk zou ik samen met Ilse nog naar de Ikea Amsterdam om daar de balletjes te gaan eten en niet geheel onbelangrijk, Marijke zou daar ook komen met Lotte en zou ik Ilse bij Marijke achterlaten voor een logeerpartijtje. Maar er was een weeralarm afgegeven en het was gewoon onverantwoord om haar op de zondag weg te brengen. Het bleek ook een verstandig besluit, niet leuk maar wel verstandig.
Later heb ik het geloof ik wel een beetje goed kunnen maken met die meiden.

Woensdag kwam mijn moeder, mijn vader moest werken met de kerstdagen dus die kon niet komen. Tja je moet je prioriteiten wel weten te stellen, en blijkbaar vond hij dat belangrijker. Ach ik zal het hem vast wel eens vergeven. Denk ik??.
Alle boodschappen waren eigenlijk al in huis en zo kon ik donderdag met mijn moeder gewoon nog de stad in, shoppen en gewoon even overal lekker kijken. En ondanks dat het kerstavond zou zijn was het toch heel rustig in de stad.

Eerste kerstdag hebben we dan ook niet veel gedaan. Eerst even lekker ontbijten en dat alles weer was opgeruimd en iedereen klaar was met aankleden was het ook tijd voor de cadeaus. Ilse kon het niet afwachten, ondanks dat de Sint hier ook al was geweest krijgen ze onder de kerstboom toch ook nog altijd een paar kleine cadeaus. Gewoon omdat het de dagen voor kerst zo gezellig staat.

 

Kevin kreeg Skipbo, zo leuk hij had er niet eens om gevraagd. Maar o wat hebben we veel potjes skipbo gespeeld die dag. Nee Kevin niet die was druk met andere dingen. Maar Ilse, wauw die is goed!!!
Ook hier stond gourmet op het menu, altijd leuk en eigenlijk ook altijd lekker.

 

De eerste kerstdag is dus eigenlijk heel rustig maar wel heel gezellig verlopen.
2e kerstdag zette Rob mijn moeder al weer op tijd op de trein, ze had nog een lange rit voor de boeg en ze zou die dag bij Linda gaan doorbrengen. Ik zou de boel gaan opruimen en de spullen pakken voor centerparcs. Dus de 2e dag liep een beetje anders dan andere jaren.

Zondag stonden we al op tijd op, want we moesten nog helemaal naar het zuiderlijke puntje van Nederland afreizen. Naar mijn schoonzus en haar familie. Veel te lang waren we daar al niet meer geweest, en met het oog op onze vakantie was dit goed te combineren en hoefden we de dag erna nog maar 1,5 uur naar onze vakantiebestemming.

De reis die normaal altijd heel lang duurt ging voor mij dit keer wel heel snel, ik had even mijn internetblox op mijn mobiel aangezet en ik was het aan het uitproberen. Door hulp van buitenaf kwam ik er aardig uit en zo vloog de tijd!
We hebben een hele gezellige dag gehad in Limburg de kinderen waren blij dat ze hun nichtjes ook weer zagen, de afstand is gewoon zo groot dat is wel jammer, zo zien we elkaar niet vaak.
Grappig om te zien hoe eigen het dan eigenlijk is, Isa en Floortje zijn stukken jonger en toch zijn ze dan niet verlegen. Zo leuk om te zien. 

 

De dag erna maandag 28 december stonden we dan ook al heel vroeg op, Isa was jarig en is 7 geworden. Tja zo?n meisje is dan wakker en wil uiteraard haar cadeau. Na het ontbijt en later nog wat koffie gedronken vertrokken wij dan ook richting Heijen.
Op naar centerparcs, een welverdiende hele week vakantie. Wat hadden wij daar naar uitgekeken.


Wordt vervolgt?.

aan allen!!
Momenteel kan ik niet op de logjes reageren, wij zitten namelijk heerlijk op centerparcs, maar toch wil ik vanuit hier iedereen,

 
toewensen!

"En nu sta je hier zo voor me
De rode avondzon streelt jouw gezicht"