Welkomsttekst
Hallo, jij daar!

Welkom op mijn weblogje!
Hier een belgje aan de overkant van jullie scherm :)
Zo ver weg, maar toch dichtbij!

Laat gerust iets achter :)

Groetjes
Bianca
Dikke zoen!
xxx
Weblog van de maand!
Foto album
Nieuws van Marco
Zie ik jou bij de Clubtour bianca-vk? Groetjes, Marco
Bezoekers
Op dit moment is er 1 Borsatie ;
en 1 gast Borsatie .
E-mail alert
Archief
Gastenboek
#WeesLief! 
Een iets ander Fanclubweekend
Wat velen misschien niet weten…vorig jaar was ik ook aanwezig in Egmond aan Zee.
 
2016 was niet zo’n goed jaar en eigenlijk had ik nog een opdracht voor mezelf te doen. Voor men 30ste wou ik absoluut in Amsterdam geraken…(ik ben jarig op 5 november, dus ik zag de mijn kans en greep ze ook).
Na lang overleg met het thuisfront krijg ik de toestemming om, achteraf gebleken, de reis van mijn leven te maken. Waarom werd het thuisfront ingelicht? Ik ging deze reis volledig alleen doen…en ik ga zelden op reis dus dat was al iets bijzonders…
Zo gezegd zo gedaan. Ik werkte een heel plan uit met uitstappen, tijdschema’s, bezoekjes aan musea, etc…Ik heb best veel van Amsterdam gezien!
Dus op donderdagmorgen 26 oktober 2016 zat ik op de trein richting Amsterdam, om zo tot en met zaterdagmiddag de stad te verkennen…en om dan zo richting Egmond aan Zee te reizen…naar het Fanclubweekend. Op maandagavond omstreeks 18uur was ik weer veilig en wel Thuis in België.
 
Ik huppelde alleen door Amsterdam en door het hotel in Egmond aan Zee.
Bij de bingo had ik het geluk om bij te schuiven aan een tafel met 6 lieve dames, toen ze hoorden waarom ik er alleen was…kreeg ik enkel respect van hen. Ik ben die dames nog heel dankbaar dat ik erbij mocht zitten, want zeg nu zelf, zo alleen in een zaal een stoeltje veroveren…ik verlegde hier al duidelijk mijn grenzen…en het deed me goed!
Ik spotte zelf wat mensen en sprak ze ook aan omdat ze eigenlijk een grote indruk op me hebben achter gelaten…ik noem hier geen namen, mochten ze het lezen, dan weten ze wel dat het over hen gaat.
Maar het bijzondere aan dat weekend is dat ik zelf ook gespot werd op maandagmorgen bij het ontbijt in het hotel…en die dame heeft toch wel de grootste indruk op me achter gelaten…
Best grappig om te weten dat ik op het vorige FCD-weekend met 1 iemand op de foto ging en dat was met Marco na de bingo…eens benieuwd wie er nu allemaal naast mijn zijde gaat terecht komen…

Sinds die reis is er eigenlijk heel veel veranderd, mijn ingesteldheid, mijn manier van leven, en al zeg ik zelf: het is best ok om eens alleen op stap te gaan, ik doe het vaker. Dit wil niet zeggen dat ik geen vrienden heb, maar ik heb het zelf ondervonden, je leert wel wat mensen kennen…En het is ook niet zielig om alleen op stap te gaan. Ik geniet er altijd met volle teugen van, en ben er op dat vlak best wel trots op! Ik keer altijd met een goed gevoel terug naar huis.
 
In 2017 is er dan ook heel wat veranderd…ik leerde best wel veel “borsaties” kennen via deze log, via facebook, en dat door gewoon mezelf te zijn. Pure eenvoud.
 
Dus, voor volgend weekend ben ik er ook, zelfde hotel, zelfde evenement, nu wel geen mini-citytrip naar Amsterdam… maar in vergelijking met vorig jaar …heb ik gelijk het gevoel dat het toch heel iets anders zal zijn!
 
Ik heb er zin in!
 
Grijp je kansen, en begrijp ze… Ik grijp elk kans die ik zie…
 
Liefs,
Bianca
 
Bijgeloof of niet?
Deze week kwam ik een artikeltje tegen in de krant over bijgeloof…



Heel bijzonder om dit te lezen want iedereen heeft wel een dingetje die hij doet en of denkt vooraleer hij of zij iets belangrijks moet doen…
Hier ging het over het feit dat het hij steeds het ritueel had om “Dromen zijn bedrog” van Marco te laten spelen…toen hij het vergat en dan toch een goede aflevering had…tja toen blijkt het ineens zever te zijn…Achja, de afleveringen voordien gingen ook goed met zijn ritueel…
 
Ik moest bij het lezen van dit artikel spontaan denken aan mijn studententijd (Lang geleden dus )
Ik reed met de auto naar men examen, en telkens opnieuw net voor het uitstappen draaide ik “Rood”, zo’n powerplaat waarvan je denkt! Yes I Can! Moet nu wel toegeven dat het niet altijd lukte met die examens…maar bij de herexamens lukte het dan wel weer wel…
Bijgeloof of niet…Aan “Rood” blijf ik altijd diezelfde herinnering houden. Ook al was het soms eens met een “Rood” cijfer…

Trouwens, er wordt niet uit de auto gestapt tijdens een Borsato-plaat! Dit ritueel hou ik in ere
 
Hebben jullie ook zo’n rituelen? 
 
'Vakantie 2017'
Heel raar maar ik ga zelden echt op vakantie…Geen idee hoe dat komt, maar ter compensatie ga ik tijdens de zomervakantie of doorheen het jaar naar festivals of concerten, dat is voor mij ook een klein beetje vakantie, en ik geniet er dan ook ten volle van. Mocht ik de prijs van de tickets optellen, is die waarschijnlijk best vergelijkbaar met een weekje all-in vakantie.
 
Ik had verlof in augustus, dus naar jaarlijkse gewoonte probeer ik toch één of meerdere dagen naar de Lokerse Feesten te gaan in Lokeren. Afhankelijk van welke artiesten er komen natuurlijk.
                               
Dit is een redelijk klein festivalletje, zeer intiem, op 40 minuutjes rijden van bij mij thuis, ooit was dit mijn het eerste festival dat ik deed, dat was toen in 2012, en toen kwam ook Marco voor de eerste keer optreden op dat festival. Vorig jaar heb ik er met mijn 3 beste vriendinnen men 30-ste verjaardag gevierd (wel een paar maanden te vroeg), en ik kan zeggen: Het was een feestje om nooit meer te vergeten (ohja, Marco kwam toen ook, wie kan nu zeggen dat Marco op zijn verjaardagsfeest is komen zingen…  .
Altijd leuk om naar de Lokerse Feesten te gaan!
 
Nu, terug naar de essentie van deze log: 8 augustus 2017.
De dag waarop ik TOM ODELL voor de eerste keer zou zien optreden. Ik had hem al een paar keer gemist, was te laat op de hoogte dat hij in België zou komen optreden, tickets uitverkocht, enz…Dus van zodra ik wist dat hij ging komen werd het ticket geboekt, zodat we zeker waren van een plaatsje.
Tot mijn grote verbazing zijn er echt heel veel mensen die Tom Odell niet kennen. De dag zelf was namelijk niet uitverkocht.
Tom is een Britse singer-songwriter, zijn eerste album kwam uit in 2013 (Long Way Down) en het tweede in 2016 (Wrong Crowd) en stiekem wacht ik eigenlijk al op het derde, want ik vind hem echt super goed. Hij is zo de jonge blonde god achter zijn piano, met een klok van een stem, en hele mooie liedjes, die me best wel kunnen ontroeren, maar ook ideaal om mee te brullen in de auto. Zijn bekendste nummer zal voor de meeste mensen wel “Another Love” zijn.
Maar ooooh wat had ik er zin in!
 
Ik was op de dag zelf vrij laat vertrokken, want ik had er namelijk al een heus kermisweekend opzitten met weinig slaap, en toen ik vertrok zei men mama nog: Biancatje, wees voorzichtig, laat iets weten als je er bent, en geniet! Ze nam me nog eens goed vast en wuifde me uit!
Dit zijn zowat de woorden die ze altijd zegt als ik ergens naartoe ga, maar nu hoorde je wel in haar stem dat er toch wat bezorgdheid was omdat ik wel heel weinig geslapen had…
 
Tegen 21u kwam ik toe op het plein, eerst nog een smsje sturen natuurlijk naar het thuisfront. En naar mijn mening stond dat plein behoorlijk leeg, maar zo kon ik toch een plekje op de eerste rij veroveren. Ik had het geluk dat er toen nog een andere artiest bezig was, toen dat die gehad had gingen die fans dan weg, zodat ik stiekem naar voor kon schuiven. Zonder geduw of getrek.
 
En toen was hij daar: Voor het eerst live voor mijn neus! Hij is het meest vertrouwd met zijn piano, had een bijzondere krachtige stem, en straalde heel wat energie uit! De tijd vloog echt voorbij, en ik zou er nog uren naar kunnen luisteren ondanks dat het zo nu en dan wat regende... Maar ik ging, ik zag, en ik werd overdonderd...Deze blonde god wist me behoorlijk te bekoren…Heel wat persoonlijke favoriete nummers passeerden de revue..dus voor mij een zeer bijzondere geslaagde avond! Eigenlijk was het best een rustige avond, een zeer aangenaam publiek, nooit lang moeten aanschuiven voor een drankje of een sanitaire stop. Ik zou direct terug een ticket kopen voor zo’n avond!
   

   
 
Achteraf kwam ik mezelf tegen tussen de sfeerbeelden tijdens het optreden van Tom op de website van de Lokerse Feesten. Een fotograaf was blijkbaar fan van mij…(Stiekem worden dus foto’s van me genomen…. Misschien moet ik dit als een "eer" bekijken aangezien de foto wel gepubliceerd wordt...Ik kon er veel slechter op gestaan hebben. Best wel grappig als je jezelf tegenkomt in “volle actie” om het perfecte plaatje te nemen! Duidelijk in volle concentratie, want de mijn tong komt zelfs een klein beetje uit men mond…Wist ik niet van mezelf!

 Volledig in regenoutfit! En super concentreerd...
 
Na het optreden van Tom was ik eigenlijk niet van plan om te blijven, maar nu ik daar toch was en me best nog goed voelde was ik toch nieuwsgierig geworden naar het optreden van BEN HARPER.
En daar werd ik terug aangenaam verrast. Deze man heeft een iets ouder publiek, dus heel rustig, ook heel mooie muziek, hij speelt vooral gitaar, af en toe wat piano ertussen. Maar hij heeft wel een zeer bijzonder stemgeluid, mocht je hem eens opzoeken op het internet, je zal ondervinden wat ik bedoel.

  


 
Dus eigenlijk hebben 2 mannen me kunnen bekoren op één avond, op muzikaal vlak uiteraard! Toen ik huiswaarts ging, kon ik eigenlijk enkel trots op mezelf zijn:
* Eindelijk Tom Odell live gezien,
* Ben Harper daarbovenop,
*een schitterende avond gehad,
*en met een goed en voldaan gevoel terug naar huis gekeerd…
Wel, dit is voor mij echt een vakantiegevoel!

Groetjes,
Bianca

 
Lisanne Spaander komt naar België
Lisanne Spaander komt volgende week zaterdag naar Belgie! Juij!
 
Op de meeting in Antwerpen kwam ik Maria tegen, wij kwamen Lisanne en haar mama tegen…En… volgende week komen ze naar België voor een huiskamerconcertje bij Maria thuis.
Zo snel kunnen sommige dingen geregeld worden. Waar een wil is, is een weg!
Maria vroeg me om dit samen te doen, leek haar een zeer leuk idee...
Ik mocht de originaliteit ervan uitwerken en teksten schrijven…
(geen idee hoe ze daarbij komt…)
Maria stelde haar woning ter beschikking…Leek mij dan een leuk idee!
Met 2 sta je soms gewoon sterker! En we kunnen alvast zeggen dat we er klaar voor zijn om Lisanne te ontvangen op Belgische wijze! 


 
En toen ik hoorde dat ik lekker origineel mocht zijn…tja, dat hoef je nu geen 2 keer tegen me te zeggen!
Maar ja, er komt wel een buitenlandse “ster” naar België...dus de druk lag en ligt nog steeds hoog!
Want eerlijk gezegd, ik ken Lisanne niet persoonlijk...enkel haar liedjes... lijkt mij wel een zeer jonge spontane dame...
Dus ik hoop dat het best wat zal meevallen.
Ook is er een groepje mensen aanwezig dat ik niet zal kennen, dus ik MOET gewoon vriendelijk zijn...nog meer druk op die schouders! Wat een opgave! Hahaha...
 
Nu, qua originaliteit en als geschenkje aan Lisanne, mag iedereen een persoonlijke boodschap op een kaartje schrijven, in een enveloppe steken, een knijpertje nemen en aan een bord hangen…
Lijkt mij leuk om te krijgen… Of Lisanne dit leuk zal vinden, dat zullen we wel zien volgende week…Mocht het echt tegenvallen…ze kan de touwtjes eraf knippen en gebruiken als krijtbord!


Een klein stappenplan voor de aanwezigen:


één van de leuke kaartjes met leuke knijper! 


Dit zou het resultaat moeten worden, met nog meer envelopjes aan natuurlijk

2de bordje:


Nu enkel de zon nog volgende week, en het wordt een heerlijke tuinconcertje…Best wel benieuwd hoe die middag en al die ontmoetingen zullen lopen!

P.S.Mochten er nog belgen en/of Nederlanders zijn die eventueel willen komen (Het is in HAMME te doen), geef maar een seintje...er is nog plaats!

Lieve groetjes,
Bianca
 
De laatste rode log?
Lieve loggers en lezers,

Vandaag 29 juli, bijna het einde van mijn rode maand…Dit is de 10de log dat ik neerpen, ik heb men best gedaan denk ik dan…
 
Hoe was die maand nu?
* In al die jaren dat ik log, er eens uitgekozen worden, op zich vond ik dat al geweldig!
* Ook kwamen negatieve reacties, geen idee waarom…het is toch maar een weblog? Als je weet dat ik, zoals reeds vermeldt, 8 à 9 jaar log, mocht je wel blij voor me zijn, niet?
* Medeloggers hebben me ontdekt hier, en lieten me dat ook weten: jammer dat ik je niet eerder gevonden had…
* Volgens mij had ik de “pech” om in de vakantie uitverkoren te zijn, ik zag heel veel lezers, en een gemiddeld aantal reacties… het werd gelezen, kan ik enkel blij om zijn!
* Ik had wel het geluk om in het rood te kunnen loggen over de laatste festivals die Marco gaf hier in België! Had ik iets om over te schrijven.
* Ik kan over veel schrijven, maar hebben jullie daar ook een boodschap aan? Zoals deze log? Geen idee...
* Vroeger ik hier dingen neerpennen in alle anonimiteit, dit lukt nu niet meer, deze belg werd “bekend”, kan ik enkel dankbaar voor zijn… nieuwe mensen leren kennen is leuk!
 
Al bij al was het zeer fijn om in het rood te staan, ondanks de negativiteit, maar de leuke reacties krijgen hier zeker de bovenhand! Ik moest hier fier op zijn, iemand zei me dat ik het van de daken moest schreeuwen!
 
Met veel trots sluit ik dus deze rood maand af, tenzij ik morgen of overmorgen nog iets leuks heb om over te schrijven…Wie weet?
Ik blijf uiteraard loggen, maar niet in het rood…
Bij deze wil ik wel iedereen bedanken die me gelezen heeft en die lieve en fijne reacties gaven! Dikke dankje wel!

Lieve groetjes,
Bianca VK

      
 
Liefde voor...
Liefde voor…
 
Mensen die me volgen en/of kennen weten dat ik best wat kan neerschrijven. Vaak krijg ik de vraag: Bianca hoe kom je er toch op?
Wel, dat weet ik niet…alhoewel…
Ik kan wel vertellen dat ik een enorme liefde voor poëzie heb. Ik hou van het rijmen, van het dichten, en alles wat er mee te maken heeft. Daaruit kan ik heel veel inspiratie halen…Schrijven is voor mij ook een persoonlijke uitlaatklep, ik schrijf heel veel neer, omdat het een soort van loslaten is…Alle dagen schrijf ik wel iets neer...
Ook verjaardagskaartjes/kerstkaartjes zijn echt persoonlijke kunstwerken geworden. Er wordt altijd heel wat tijd in gestoken, en de mooiste wensen worden in dichtvorm zeer persoonlijk neergeschreven! Liefde voor iets hebben kost natuurlijk tijd hé.
 
Bij deze, een “klein” werkje van mezelf..heel eenvoudig, maar best wel heel trots op!
Poëzie...noem het een liefde in het leven,
woorden die je soms doen zweven.
Soms luchtig, soms vluchtig,
zomaar uit het niets komen ze binnen,
het maken en raken door de juiste zinnen.
Soms met pen en papier, ieder op zijn eigen manier,
Het kan overal...nu, daar of hier...
 
Op het internet worden heel wat parels neergeschreven in dichtvorm. Zo moeilijk is het niet.
De kracht van een gedicht, zit hem zeker in de woorden. De samenhang, de betekenis achter het woord, en hoe jij het leest. Want soms moet je een tekst en/of gedicht wel eens meerdere keren lezen vooraleer je weet waarover het gaat…
Ook heeft veel te maken met de toestand waarin je je op dat moment zelf begeeft.
 
Ik kan eigenlijk best geraakt worden door een gedicht. Heb ik met muziek ook. Een lied is dan ook een gedicht met een muziekje bij…2 liefdes in 1 klap! Hoe mooi kan het leven zijn?
 
Grote fan van Maaike Ouboter, je moet er voor zijn natuurlijk. Ik ontmoette haar in 2015 hier in Oostende, gaf ze een kleine tournee in een klein zaaltje. Wat heb ik genoten van die avond. Het was zo puur en zo mooi..echt gewoon eenvoud. En dat siert haar wel. Ik kijk nu al uit naar haar 2de album.


 
Iemand die ik ook volg is “Lars Van der Werf”, deze man trekt er op uit met zijn typmachine, en typt zo gedichtjes ter plaatse. Inmiddels hij heeft hij al 3 boekjes uit, en een vriendenboek voor volwassen. Mijn collectie daarvan is compleet. Een ontmoeting met hem zat er nog niet in…maar we blijven onze dromen volgen dus wie weet…

                 
 
Ik zou zeggen neem eens de tijd om eens een gedicht te lezen, en te herlezen…Neem eens de tijd om een “tijdje” te doen!
 
Liefs,
Bianca VK
 
Vriendschap is...
Oei…ik zie in de laatste 20 updates geen rood meer staan!
En ik moest dit in ere houden…
Bij deze, kleine rechtzetting!
 
Even een logje over “vriendschap is…”
 
Vriendschap is nemen en geven. Of geven en nemen… Langs beide kanten. Anders werk het niet. Het is maar hoe je het bekijkt. Ik ging ook zeggen langs boven en onder, maar dit klinkt wel heel raar…Dit zijn andere soort vriendschappen... (haha)

Vaak heb ik meermaals gegeven, maar nooit gekregen, toen wel het deksel op de neus gekregen maar geen wederzijdse vriendschap. Die momenten moeten er ook zijn natuurlijk, ga je zo ineens weer met beide voeten op de grond staan.

Nu, Je kan natuurlijk niet met iedereen vriendjes zijn. Mensen denken vaak omdat ze veel mensen kennen, dat ze ook veel vrienden hebben… Hun moto is dan ook: hé…ik heb zeker 500 vrienden in mijn facebooklijst” Mijn mening daarover: hoeveel mensen staan er voor je klaar als je ze nodig hebt? Meestal kan je deze op 1 hand tellen, of bij uitzondering op 2 handen.
 
Voor mij kan vriendschap heel intens zijn, voor sommige mensen verzet ik bergen, contact is er zeer regelmatig, ik weet dat ik op bepaalde dan ook kan rekenen (en dat zonder rekenmachine). Ik kan daar ook vrij ver in gaan, als het gevoel goed zit, dan laat ik die persoon dat dan ook wel weten.
Mijn geheugen heeft zo het "voordeel" dat het heel veel kleine details kan opslaan en heel wat linken legt met personen, als ik dan iets zie passeren of facebook, of in een reclamefolder, waarvan ik denk dat het interessant zou kunnen zijn voor die andere persoon...bericht verzonden hoor  

Smsjes, berichten, gewoon face-to-face, altijd een klein gebaar...het zit soms in hele kleine dingen waarin ik mijn vriendschap ten opzichte van de andere kan uiten.
Soms zeg ik wel eens tegen mensen: als het vervelend begint te worden, zeg het maar hé, ik kan er wel tegen… ooit was er iemand die zei dat ik echt irritant was! Oei…harde klap…recht in het gezicht. Die persoon was duidelijk het geven en nemen, en het wederzijdse respect niet gewoon…had nog veel te leren volgens mij…vriendschap over. Het zij zo.

Ik zeg altijd, koester de vriendschap, wees er voor elkaar, help elkaar,… Wees gewoon lief voor elkaar, een klein beetje respect kan nooit geen kwaad!
 
                   
Rock Zottegem!
Rock Zottegem stond al heel lang op het programma, ik werd getipt door een vriendin die het voorbij zag komen op de facebookpagina van Rock Zottegem, want Marco had het nieuws zelf nog niet bekend gemaakt… en zo gezegd zo gedaan, zondag stond ik er met wat belgische vrienden, eindelijk heb ik eens wat vrienden kunnen overtuigen om eens met me mee te gaan naar Borsato!
Soms komt het wel eens over dat ik geen vrienden heb, omdat ik meestal alleen te spotten ben op Borsato-evenementen…maar die heb ik dus wel maar niet zo Borsato-minded als ons…die moet ik nog ver zoeken in men vriendenlijst… Dus deze keer was ik te met gezelschap…En wat voor gezelschap! Ik liet me omringen door de beste!
 
Tegen 15u30 waren we gearriveerd in Zottegem, we mochten nog niet binnen…maar gezelschap genoeg voor het hek. De bekende koppies Anja & Johnny kon ik al spotten. Imke, Nancy en haar mannetje Marc kwamen niet veel later. Na enkele foto’s genomen te hebben, mochten we binnen. Tijdens en na het festival spotte ik nog meer bekenden, Maria en haar vriendinnen, En Martine (heeft geen facebook) maar heeft wel het lef om me aan te spreken en te zeggen wie ik ben, dus Martine als je dit leest, Bedankt hé!

Hoppa, nu wel een plek aan het hek! Heerlijk vooraan!

Het enige nadeel is dat het in een tent te doen was, snikheet, en de mensen achter rondom ons zaten bijna in onze nek. Ze duwden elkaar gelijk van ver naar voren... Mocht iedereen nu gewoon elkaar wat ruimte geven, het zou veel aangenamer zijn…Was het nu de warmte, het enthousiasme, het stuitergevoel, of gewoon de drukte…Na het eerste optreden van Stan Van Samang, het ging even niet…Ik heb me in alle mogelijke bochten gewrongen om me toch maar even op mijn gemak te stellen maar…het ging precies niet…Gelukkig, en eeuwige dankbaarheid daarvoor, Imke had dit door, gaf me een suikertje met de nodige bemoedigende woorden en een dikke vette knipoog! Alles komt goed!
 
Ja, toen was het al Marco-tijd! Heerlijkheid op het podium! Feest! Emoties! Communicatie! En je zag echt dat hij genoot! Heerlijk lachen, zingen,dansen,…GEWELDIG!
Wat een hele leuke avond! Het laatste in zijn festivalreeks, maar voor mij wel de beste! Heerlijk genoten, en terug met een gevoel vol trots en deugd veilig en wel terug thuis gekomen.
Ik kan maar 1 ding zeggen: Wat die man doet? Ik kan het niet beschrijven...
Ik zou het zo weer overdoen!




De achterkant mocht er ook best zijn hoor



Hij genoot, wij genoten...Heerlijke avond! 
Dit was zo'n avond met een gouden randje!
Ik sleurde een kartonnen bord mee voor één man, en hij las het! Een boodschap van ons allemaal! 


 
Werchter Boutique!
Werchter Boutique, daar heb ik toch heel lang over nagedacht of ik dit wel zou doen. De kaartjes waren nogal prijzig, maar natuurlijk de enige echte Robbie Williams kwam ook! Sinds vorige week toch tickets kunnen bemachtigen, je leeft maar 1 keer zeg ik altijd… gelukkig liggen de uitgaven voor festivals nogal ver uit elkaar. Dus we komen nog rond. Trouwens, ik ga er ook hard voor gaan werken, dus waarom niet?
Zolang ik er maar gelukkig van word, toch?

 
En dat werd ik ook…Intens gelukkig!
Voor mij was het de eerste keer dat ik naar Werchter ging, onderschat dit niet, festivalweide met zo’n 45.000 mensen. Kan ik die drukte wel aan? Om mezelf hiertegen te beschermen, had ik een ticket voor in het eerste vak. Loop je gewoon in en uit…en als je terug komt, sta je nog steeds heerlijk dicht bij het podium.
Ik had geen plek aan het hek kunnen veroveren want voor mij zaten toch al redelijk wat fans van Robbie Williams! Die kon ik niet overmeesteren. Geen probleem, mijn zicht was nog altijd uitstekend!
 
Eerst was er een optreden van Stan Van Samang (één brok energie op dat podium!)

Daarna was het de beurt aan Marco! Je zag duidelijk dat hij genoot, en die 45.000 mensen ook! Behalve die rijen voor mij, die kwamen voor Robbie, en dan heb je een uitzinnige fan, ik dus! Hahaha, nee hoor…de Sfeer was goed!
De tijd vliegt dan ook voorbij. Afscheid nemen bestaat niet…met een oorverdovend applaus verliet Marco dat grote podium!




Robbie Williams was 1 groot show gehalte! Wat een beest is toch die man! En hij bleef maar doorgaan. Over het algemeen, allemaal bekende hits dat hij zong! Heel bijzonder was het moment waarop hij een lied van George Michael bracht! Hij was zijn grote held verloren…Zeer pakkend dit!






 
Zeer bijzonder festival dus! Al zeg ik het zelf…heel trots op mezelf!
 
"Hoe zou het zijn als je weer in mijn armen lag
Hoe zou het zijn als ik je mooie ogen zag"