Bastengoek


Welkom in mijn Bastengoek...

Wil je mij iets vertellen laat hier een berichtje achter
 
Welkomsttekst
Hallo allemaal

Welkom op mijn weblog. Gezellig dat je er bent. Hier lees je alles over mijn belvenissen en dingen die mij bezighouden.

Groetjes Bastiaan

Zoeken
Speciale logz
JAAROVERZICHTEN
2016 | 2015 | 2014  | 2013 [Schijnwerper] [Nieuwsbrief] |  2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008

VAKANTIE LOGJES (Nb: niet over alle vakanties logjes gemaakt)
Griekenland
Samos (2008) | Lesbos (2010) | Corfu (2011) | Cycladen (2015) | Rhodos (2016) | Sporaden (2016) | Kreta (2017)

Andere bestemmingen: 2004 Kroatie, Istrie* | 2005 Polen, Krosno Belgie, Blankenberge(2009)  | Berlijn (2013) | Maastricht  (2013) St. Maartensdijk (2013) | Parijs (2014)Italie (2014) Friesland (2016)
* In log staat fout jaartal, moet 2004 i.p.v. 2005 zijn

MB STOKJE
2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012  | 2011 | 2010 | 2009

MARCO IN TOP2000
2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2010

TOP2000 EVENTS
Top2000 A Go Go 2011
Top2000 Stemfinaledag 2010
Top2000 concert 2010
Top2000 concert 2009
Top2000 concert 2008

FANCLUBDAGEN
2015 | 2013| 2010 (1)| 2010 (2 )| 2009 (1))| 2009 (2) | 1999

BORSATO-ABC 2015-2016
De Z is van...Zomer
De Y is van....Yoghurt
De X is van...XL
De W is van...Werk
De V is van...Valentijn
De U is van...Uitstapjes
De T is van...Tifosi
De S is van.. Symphonica In Rosso
De R is van...Reizen
De Q is van...Quote
De P is van...Prijsvraag
De O is van...Ontspanning
De N is van...Nieuwjaar
De M is van...Mode
De L is van...Liedje
De K is van...Koelkast
De J is van... Jaargetijde
De I is van... Internet
De H is van... Hobby
De G is van...Gezin
De F is van..Fanclub.
De E is van..Eten.
De D is van...Dieren
De C is van...Concert
De B is van...Baby
De A is van...Auto

WEDSTRIJDEN 2015
Ik ben er klaar voor...
Zomerdrankje

WEDSTRIJDEN 2014
Mijn ansichtkaart
In mijn schijnwerper
Mijn blunder
Mijn hit
Mijn jubileumjaar
Mijn liedje
Mijn spreuk
Mijn setlist | Best of Mijn setlist

WEDSTRIJDEN 2013
Muziek is voor mij... [vermelding]
Mijn FCD
WKIJSVWM
Mijn Valentijn [reactie Marco]
Mijn Droom

WEDSTRIJDEN 2012
Prijsvraag Ziggdodome [prijs]
Mijn Fanclubdag (FCD)
5 jaar Borsatoweblog
Marco in mijn leven

WEDSTRIJDEN 2011
Mijn woonplaats [prijs]
Mijn muzikale jasje  [vermelding]

BORSATO-ABC 2009
De L is van...Lekker
De K is van..Karaoke
De J is van...Je Hoeft Niet Naar Huis
De I is van...Irritant
De H is van...Huilen
De G is van.. Geld
De F is van..Fan Memories
De E is van...Engel
De D is van... Deur
De C is van...Computer
De B is van.. Broek
De A is van...Aanrechtkastje

WEDSTRIJDEN 2009
Waterpret | Relaxen | Zomerliefde
| Dagjes Uit | Romantiek |
 Zon, zee en strand


 
In de schijnwerper!
Met mijn logje over de vakantie met mijn famillie aan Rhodos kwam ik in de eerste week van juni in de Schijnwerper te staan!



Marco: "Bastiaan heeft een hele mooi reis gemaakt naar het prachtige Griekse eiland Rhodos. Tijdens deze reis zocht Bastiaan een Nederlands cafe op en ook daar kon hij genieten van mijn muziek, haha. Ook had Bastiaan op Rhodos een date met zijn borsatie-vriendin Suzanne en haar vriend, die ook op Rhodos op vakantie waren! Dat is nog eens gezellig! Wat Bastiaan verder nog heeft ondernomen kunnen jullie lezen in een heel mooi verslag met prachtige foto's!"



Met mijn logje over het concert van Lara Fabian stond ik in de schijnwerper van Marco.

Marco: "Ik denk dat ik wel kan zeggen dat Bastiaan een echte levensgenieter is. Regelmatig kunnen we op zijn weblogje leuke en mooie verslagen lezen van zijn vele uitstapjes. Ook deze week neemt hij zijn weekend met ons door, welke o.a. in het teken stond van het concert van Lara Fabian. Bastiaan vindt Lara een fantastische zangeres en dus was het voor hem een droom die uitkwam om haar eindelijk eens te kunnen zien optreden. Wat geweldig dat je hier zo van genoten hebt Bastiaan!"

In 2013 stond ook al een loje 'Het jaar in Quattro Stagioni' in de schijnwerper.
 
Weblog van de Maand


Klik hier voor mijn logje hierover
Weblog van de Week


Van 11 - 17 mei 2010 was ik Weblog van de Week
Bekijk ook mijn logje daarover.
Klokje
Bastiaans websitez
Mijn websites:

Scouting Diemen

www.scoutingdiemen.nl
 
Nieuws van Marco
Ik kijk uit naar de Borsato Bingo en Fanclubdag. Zie ik jou daar? Groetjes, Marco
Bastiaans filmlogz


1 - 9
2001 A Space Odessy / 21 grams / 4 luni, 3 saptamni si 2 zile


A Clockwork Orange / A Streetcat Named Bob / About Time / Absolutely Fabolous, the movie / Alleen maar nette mensen / Alles is famillie / Alles is liefde / Alles stroomt / Amy / An, A Sweet Taste Of Life / Angels & Demons/ Annie Hall

B-C
Babel   Beyond Sleep / /Borgman Catfish / Chocolat
  
D
Da Vinci Code / Das Leben der AnderenDas Weisse Band / De bende van Oss De eenzaamheid van de priemgetallen / De Heineken Ontvoering / De hel van '63 / De Marathon/ De Storm / De verschrikkelijke Ikke 1 & 2 / Dennnis P / Distant Lights / Don Juan / Due Date

E-F
Een bijzondere dag / El Dorado / Evan Almighty / Finding Vivian Maier / Forbidden Kingdom / FuoccaAmare (Fire At Sea)

G
Good Night, Good luck   / Gooische vrouwen / Gooische Vrouwen 2 /
Goodbye LeninGirl With A Pearl Earring

H-J
Heartbeats /
Heksen bestaan niet / Het diner / Het echte leven / Het geheim / Horrible Bosses 1 & 2 / Indiana Jones / If I Stay / Ik hoor hier niet thuis / Into the wild / Jeune et Jolie / Juno

L
La La Land / La Famille Bélier / Les Amours imaginairesLes Choristes / Les grandes personnes / Leve Boerenliefde/ Little Children / Little Fockers / Lover or Loser

M
Mannenharten / Mar AdentroMeet the Fockers / Meet the Parents /  Melancholia  Michiel de Ruyter / Miss Peregrines home for peguliar children / Moon / My life, animated
N
National Treasure 2 / Nerds vs Bitches / New Kids Turbo / New York I Love You / No direction homeNothing personal

O - R
Office Space / Plan C / Pak van m'n hart / Publieke werken / Quiz /
Radio Kobani / Renesse / Room

S
Sacro Gra /
Safe Haven / Shaun the Sheep / Slumdog Millionaire  / Smoorverliefd / Soof / Soof 2 / / Spion van Oranje / Stardust / Still Alice  / Sweet Bean

T
The city of Ember / The devil wears Prada / The fantastic books of Mr. Morris Lessmore /  The Fault in our Stars / The Informant /The Intern /
The HangoverThe Hangover 2 / The Librarian / The Lucky One / The Silent Army / The social network  / Thunder / Toscaanse bruiloft / Trip to Italy

U - V
Ushi mut marry / Valentino Ventoux
/ Verliefd op Ibiza / Vet hard  / Vicky Christina Barcelona / Videocracy / Vox populi

W-Z
Walking on sunshine / Wit Licht / Wolflady / You Me And Dupree / Zadelpijn

 
Bastiaan boekenblogz

Bastiaans boekenblogz

A- B
Niccolo Ammaniti - Jij en Ik /Bernlef - Hersenschimmen Leo Blokhuis - City to City / Mike Bodde - Pil Derk Bolt - Altijd ergens anders

C - E
Julia Claiborne Johnson - Frank en wij / Aaf Brandt Crostius - Wat zijn mensen toch een rare dieren / Jelle Brandt Corstius - As in tas / Jelle Brandt Corstius - Kleine landjes / Rusland voor gevorderden / Jelle Brandt Corstius - Van Moskou tot Medan
/ Joris van Casteren - Lelystad / Paulien Cornelissen - Taal is zeg maar echt mijn ding / Paulien Cornelisse - De verwarde cavia /Gerard Ekdom - Hidden trassures

F - G
Graham Gardner - Een andere Elliot / Paolo Giordano - De eenzaamheid van de priemgetallen / Ronald Giphart - Gala /
Johan Goossens - Wie heeft er wel een boek bij zich /
Sam de Graeve - Reizen met dochters

H - L
Mark Haddon - Een akkefietje / Mark Haddon - Het wonderlijke voorval met de hond in de nacht Pia de Jong - Lange dagen / Herman Koch - Het diner /
Camilla Lackberg - Sneeuwstorm en amandelgeur

M -R
Geert Mak - De Brug / Vonne van der Meer - Eilandgasten /
De avondboot/  Laatste seizoen
/ David Nichols - Wij / Christine Otten - In Wonderland / Maarten H Rijkens - I Always Get My Sin / Linda van Rijn - Villa Toscane

S - U
Charles den Tex - Onmacht  / Charles den Tex - Spijt /
Franca Treur - Dorsvloer vol confetti / Bob den Uyl - Het reizen vereist sterke zenuwen

V - Z
Esther Verhoef - Noveau riche /Ettienne Verhoef en Arjan de Ruiter -
Mannetjes van de radio
/ Simone van der Vlugt - De Reünie /
Jet van Vuuren - Bed & Breakfast / Simon de Waal -  Vector /

Joost Zwagerman - Duel / Joost Zwagerman - Groen is geen kleur
Bastiaan & Borsato Band

Met Marco...


Met Tessa


Met Ferry


Met Rob


Met Nick


Met Lodewijk


Met Giovanni


Met Armando..
Laatste Reacties
Wat een mooi weekend heb... 09:22
@ Imke: Ha dat kan je wel... 21:44
haha het is zeker een... 21:43
Wat heb je weer een... 18:59
Wat een bomvol weekend... 18:41
Whauw Bastiaan...wat een... 20:17
Ja dat was het zeker.... 19:36
Dank je wel Aukje, ben er... 18:01
Leuke foto's Bastiaan, 00:17
Wat een heerlijk weekend... 17:37
... 23:27
Wat leuk dat je samen met... 11:18
21Was vast en zeker een... 19:53
... 12:46
Leuke expositie was het... 09:24
Lieve bastiaan, Wat je al... 08:11
Abcoude is prachtig en... 18:37
Dat is zonde Martine om... 18:36
Dank je wel, een muzikale... 18:35
@ Tinus: Doen we zeker... 18:35
Doe je goed Bastiaan! Zo... 09:39
Weer lekker gefietst... 23:44
Mooi verslag van een... 07:43
@ Martijn: Ja moet je... 22:16
Wat ontzettend leuk dat... 20:43
Leuk logje man. Moet... 09:51
Wat een leuke lange mooie... 20:23
Hey Bastiaan Nu ga ikzelf... 22:25
@ Martine: Dank je wel...... 21:34
Wat een heerlijke tocht... 10:08
... 23:59
Hey Bastiaan, leuke... 20:03
Hoi Bastiaan, Wat een... 07:47
Ziet er echt een... 19:35
@ Martine: Was zeker erg... 20:31
Wat geweldig leuke uitjes... 19:19
Wat leuk dat je naar je... 08:36
Ziet er weer op en top... 20:20
@ Lisanne: Zeker weten... 19:25
Wat heb je weer heerlijk... 19:14
Ik kan me voorstellen dat... 21:50
Hoi Bastiaan ! Fijn dat... 16:00
... 13:47
Dank je wel, leuk om te... 22:26
Prachtig verslag, wat... 22:24
Thanks, Lisanne, heb me... 21:35
Weer leuke gebeurtenissen... 17:32
Zeker, Lisanne, genieten... 22:08
Wat een heerlijke dingen... 13:02
@ Jeanne: Het overstijgt... 20:53
 
Laatste 100
Kalender
September 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
Profiel
Naam: Bastiaans belevenissen
Leeftijd: 35 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bastiaantjes ;
en 1 gast bastiaantjes .
Mijn laatste reacties
@ Imke: Ha dat kan je wel...
21:44, 5 sep 2017
haha het is zeker een...
21:43, 5 sep 2017
Ja dat was het zeker....
19:36, 1 sep 2017
Dank je wel Aukje, ben er...
18:01, 1 sep 2017
...
23:27, 15 aug 2017
Abcoude is prachtig en...
18:37, 7 aug 2017
Dat is zonde Martine om...
18:36, 7 aug 2017
Dank je wel, een muzikale...
18:35, 7 aug 2017
@ Tinus: Doen we zeker...
18:35, 7 aug 2017
@ Martijn: Ja moet je...
22:16, 4 aug 2017
E-mail alert
Foto album
Weekend Texel
Afgelopen weekend ben ik met mijn tante, met wie ik meestal een Grieks eiland onveilig maak, 4 dagen naar Texel geweest. Een heerlijk eiland voor een korte break. Het weer was wisselvallig, maar we hebben er niet minder door genoten.

Onze uitvalsbasis was De Koog, een gezellig plaatsje met leuke winkeltjes en horecazaken. 

Dag 1 - donderdag 17 augustus

De eerste dag bestaat uit reizen, maar dat gaat op een onverwachte overstap op Alkmaar na (vanwege een achterblijvend treinstel) voorspoedig. Onderweg raken we aan de praat met 2 Duitse meisjes die in ons hotel blijken te zitten. Na het inchecken gaan we de gehuurde fietsen ophalen en boodschapjes doen, 's middags regent het en gaan we shoppen in De Koog waar we ook verblijven.


Kerk in De Koog

Tijdens de lunch word de soep tegelijk gebracht met het warme hoofdgerecht, dat daardoor afkoelt.  Het was standaard zo in die tent zei het meisje wat ons bediende nog.Vreemd! Gelukkig ging het 's avonds in het Indiaas restaurant beter.


Zonsondergang in De Koog

Na een lekkere maaltijd fietste we naar zee tijdens de zonondergang een drankje te doen waarbij we bediend werden  door een meisje uit Soest wat hier seizoenswerk doet.Op het strand doen kinderen Jonas en de wallevis. Tegen het kind dat bijna in zee geslingerd word roep ik "We zien je wel weer in Nederland" doelend op het vasteland.

Dag 2 - Vrijdag 18 augustus


Collage van foto's gemaakt in Juttersmuseum Flora

Vandaag voor eerst een langer stuk gefietst Eerst naar juttersmuseum Flora, een hele uitdragerij van spullen die ze hebben gevonden van aangespelde schepen. Dat jutten maar 1 letter scheelt van jatten kan geen toeval zijn Maar achter elk voorwerp zit een verhaal, zoals dat van  400 blikken melkpoeder waar oa slagroom en roomijs van gemaaktis.We bleven vanwege de regen wat langer dan gepland in het museum en namen een warme chocomel met slagroom.
 

Den Burg

Toen het droog was fietste we door naar de hoofdplaats Den Burg om daar te lunchen en te winkelen. Toen ik in 1 van de winkels moest gapen zei een vrouw "Zwaar he winkelen" waarschijnlijk denkend dat ik de man was die van haar echtgenoot sjokkend winkel in, winkel uit moest. Dat beeld bij hun hebben we ook zo maar gelaten.Even later zien we Maarten van Rossum lopen, thans te zien in De Slimste Mens op tv. Daarin vertelde hij pas nog dat hij graag naar Texel op vakantie gaat, nou dat is hiermee bewezen.


Ik bij plaatsnaambord van Den Burg

Als we draaiende kippen zien hebben we allebei best wel trek in zon chikkie. En dus genieten van dit lekkere tussendoortje.  Savonds eten we bij de Griek en spelen onze woordspelletjes. We sluiten af met een milkshake bij een zaakje met een wat Amerikaanse uitstraling waarvan de eigenaar vertelde dat hij vroeger beveiliger was en nu naast dit cafe ook bierbrouwer is.
 
Dag 3: Zaterdag 19 augustus 2017
Vandaag een grote fietstocht gemaakt
Route: De Koog - De Waal - Oosterend - Oost - Texel AirPort - Zuid-Eierland - De Koog
 
Als we De Waal inrijden valt ons oog gelijk op een galerie. We stoppen en raken aan de praat met schilderes Angelina Stiehl. Benieuwd naar haar stiel nemen we een kijkje. Ze maakt met name prachtige verstilde strand- en zeegezichten maar ook foto's met mooie spiegelingen in het water.

We rijden door naar Oosterend,Hier  struinen we langs allerlei kraampjes van een lokaal marktje. We horen ook dat er een popfestival, maar het eerste muzikale wat we zien is de plaatselijke harmonie begeleid door iemand met een verstandelijke beperking. Liedjes als 'Dromen zijn bedrog' en 'Met z'n allen' komen voorbij. Gelukkig bleek dit niet onderdeel te zijn van het popfestival maar van het rommelmarktje.


You Go Girl op Strenderpop


We raken aan de praat met een vrouw die pixel-mosaics maakt, raken we ook aan de praat.Als de markt op z'n einde loopt en het ook begint te regenen, gaan we een boerenuitsmijter eten bij een restaurantje.


Even een boerenuitsmijter eten in Oosterend

Behalve een markt is er vandaag ook een popfestival in het Openluchttheater van Oosterend met allemaal artiesten van het eiland: Strenderpop. Wij zien You Go Girl, een mix van pop, jazz, blues en rock. De ietwat ADHD vrouw doet het wel leuk en zingt niet onaardig. Als ze haar dochter erbij vraagt blijkt die nog mooier te kunnen zingen.
 

Collage van foto's in Oosterend. In het midden: Hans Hopman op Strenderpop

Als singer-songwriter Hans Hopman opkomt zegt m'n tante dat het de Nederlandse Phil Collins is. Hoewel hij er zo uit ziet, klinkt hij meer als de Hollandse Bob Dylan. Er zit wel potentie in zijn liedjes maar de uitvoering laat wat te wensen over.We besluiten de band Blues Defect, die normaal Blues Direct heette geloof ik, te laten voor wat het is en naar Oost te fietsen.
 
In het kleine plaatje Oost stoppen we bij het atelier van Ellen de Vries, een beeldend kunstenares die levensechte beelden van dieren maakt. Zelfs de hond van een Duits echtpaar begon al te snuffelen aan een beeld van een hond in de tuin. In diezelfde tuin nemen we muntthee met gebak maar moeten al snel binnen schuilen voor de regen.


De duinen van Texel met de bloeiende heide en grazende koe

Als het droog is fietsen we verder. oa langs de luchthaven en de heide die prachtig in bloei staat.'s Avonds nog een keer eten bij het Indiaas restaurant.
 
Snachts rond middernacht worden we ruw uit de slaap gewekt. Gister al had m'n tante rumoer gehoord op de binnenplaats (mogelijk een drugsdeal) Nu was er ook een brandlucht te ruiken. M'n tante klopte op m'n deur of ik nog wakker was. Een man van de tegen over gelegen kamer kwam boos naar buiten dat hij niet wakker was en waarom hij wakker gemaakt werd. Omdat hij uit leek te zijn op ruzie door het ruw verstoren van z'n slaap was dat wel het laatste waar we behoefte aan hadden dus besloten we ons weer terug te trekken in onze kamers. Uiteindelijk bleek oa een houten plank en een bureaustoel was in de fik gestoken maar de situatie was onder controle hoorde ik de eigenaar door de telefoon aan de politie zeggen. Als je dit soort dingen laat gebeuren is er van controle niet echt sprake maar goed.

 
Dag 4: Zondag 20 augustus 2017
 
Route: De Muy - De Slufter - Vuurtoren - De cocksdorp - De Slufter - De Muy - De Cocksdorp
 
We maken er de laatste dag nog een volle fietsdag van. Eerst gaan we via De Muy naar De Slufter omdat we die tip zaterdag hadden gekregen van kunstenares Angelina Stiehl. De Muy blikt een wandelgebied te zijn in de duinen. We fietsen door naar De Slufter waar we na het beklimmen van een dijk uitzicht hebben op dit prachtig natuurgebied.


De Slufter

We nemen een drankje bij een restaurantje waar ook een familie zit die oa humor hebben over een 'Islamitische Mickey Mouse' doelend op een van de parachute springers die ochtend boven het eiland.


De vuurtoren (boven) met uitzicht vanaf de vuurtoren (onder)
 
Na De Slufter gaan we door naar de Vuurtoren, die ik ook beklimming.
Bijzonder is ook de dubbele wand van de vuurtoren. De toren is in de oorlog begelerd geweest, en daarna is een nieuwe toren om de oude toren heen gebouwd. Je kan tussen die muren lopen waar je de kogelgten inderdaad ziet zitten. Vanaf de top van de toren heb je een prachtig uitzicht over het eiland maar ook naar Vlieland dat bijna op aanraak afstand lijkt te liggen. Als we even later weer op de fiets zitten komen we langs een dijkje je het erg onopvallende punt tegen waar de veerpont van Texel naar Vlieland en Terschelling vertrekt.


De Cocksdorp
 
We rijden door naar De Cocksdorp (Ja De Cock met Cee-Oo-Cee-Ka) waar we bij een pannenkoekenhuis een lunch nemen. Als we hier zitten vernemen we dat die dag een vinvis is aangespoeld niet ver van De Koog. We besluiten terug te fietsen naar de Koog om dit fenomeent te bekijken. We denken af te snijden via een strandroute maar belanden op een campingweg die steeds slechter word,

 We besluiten terug te gaan naar de gewone route naar strandpaal 17. Op de weg er naar toe is het een drukte van belang van allerlei mensen die boven op het nieuws willen zitten. Als we op de parkeerplaats zijn is het nog 15 minuten minimaal lopen naar het beest toe. Omdat de tijd dringt voor de sluiting van de fietsenzaak moeten we helaas besluiten terug te gaan.


Den Helder

De reis naar Den Helder hierna gaat voorspoedig. Op de boot noemen een aantal dames de meeuwen 'duiven'. Tja.  In Den Helder eten we heerlijk bij de Thai in een verder nog al saaie verlopen winkelstraat.

Texel was top, een eiland met zeer vriendelijke en gastvrije mensen, prachtige natuur en genoeg te zien en ontdekken. Ik kom er zeker nog eens terug!
Kreta 2017

Eind mei, begin juni was ik met mijn tante weer op vakantie naar Griekenland. Na Corfu,Kefalonia, de Cycladen, Rhodos, de Sporaden was het dit keer tijd voor Kreta.Het grootste Griekse eiland  waar ik zeker ook nog een keer moet terugkomen omdat ik er nog lang niet alles heb gezien, Maar toch heb ik in twee en halve week weer veel gezien en beleefd. Een impressie van de vakantieweken met het plaatsje Rhetimio als uitvalsbasis.

Dag 1 - 21 mei


Op Schiphol in afwachting van mijn tante vraagt een chauffeur van de Holland Amerika lijn na een kwartier ik soms op hen wacht. Ze hadden al eens een half uur naast iemand zitten wachten terwijl diegene dus al die tijd naast hen zat. Maar ik heb toch een iets andere bestemming vandaag. De koffers worden gewogen en doorgetransporteerd via een Star Trek achtige machine. Heel futuristisch allemaal. Daarna gaan we via een soort grote noodhal door de controle heen. Als we eenmaal door de douane zijn eten we nog een 'hot box' die een voedzame maaltijd betreft. Vraag me wel af waarom ze het een hot box noemen als de helft van het ding bestaat uit salade wat toch op geen enkele wijze hot te noemen valt.

De Dreamliner waarmee we vliegen, is een mooi toestel met niet 2 maar wel 3 rijen van 3 mensen. Ook zijn er allemaal schermen waarop je muziek kan afspelen,  films of tv programma's kan kijken en spelletjes kan spelen. Helaas moeten we lang (lees: een uur) wachten en veel aandringen om de speciale koptelefoons (want gewone passen er niet in) te krijgen.Toen we deze eindelijk hadden begonnen we met het bekijken van filmpjes over andere (Griekse)vakantie bestemmingen.en probeerden onze bowling skills uit waarbij m’n tante toch echt beter is.  

Als we eenmaal geland zijn is het naar de transferbussen gaan een complete chaos. Er zijn allemaal hokjes van verschillende reis maatschappijen waar je eerst moet welden en daar achter krioelt het van de bussen die allemaal door elkaar staan. "Goed geregeld" zegt een man later in de bus. Hij zal wel cynisch zijn of heeft misschien nog erger dan meegemaakt dan dit (dat zal toch niet).


Dag 2 - 22 mei

Net voor middernacht vertrekken we vanaf de luchthaven. Met de transfer bus rijden we over de Griekse snelweg die tevens deel uitmaakt van een Europese hoofdweg is (dus met een E nummer). Een snelweg is hier wel nodig want van west naar oost meet het eiland wel zon 328  kilometer. Zoveel hoeven we gelukkig niet helemaal af te leggen maar desalniettemin zitten we best een tijdje in de bus terwijl we door nachtelijk Kreta rijden. Wel heel gek om in hef donker aan te komen en daarmee op het transfer ritje nog maar zo weinig van het eiland kunnen zien. Wel valt even buiten Heraklion (waar de hoofdhaven en luchthaven zijn) de vele institutie op waarvan de panden, silo's en schoorstenen fel  oplichten in de donkere nacht.

Om half 2 komen we aan en worden heel welkom ontvangen. Om kwart voor 2 lopen we bij een restaurant binnen waar we - vanuit de bus al - hadden gezien dat er een feest gaande was. Er was live muziek en er werd gedanst, vooral door de mannen maar ook enkele vrouwen deden mee.  We konden zo aanschuiven voor een heerlijke frisse salade, uitgebreide en goed bereide Mixed grill en gebakken aardappeltjes. De yoghurt met honing toe kregen we van het huis. Je kan het slechter treffen om 2 uur 's nachts.

De eerste ochtend slapen we uit, en dat is maar goed ook want het is bewolkt, regenachtig en het waait hard. Maar behalve de wind blijkt het ook het geruis van de nabije zee te zijn. De ochtend bestaat vooral uit lezen en de stad verkennen en daar te lunchen en shopppen.  Als we aan de boulevard een drankje doen is iemand aan de overkant van de weg zichzelf midden op de stoep aan het opdrukken is, terwijl al voor derde keer 'Thats the way it is' van Celine Dion uit de speakers klinkt. Ah, zo is het dus maar net.

Dag 3 - 23 mei


Chania

Mijn ouders zijn ook nog een aantal dagen gelijktijdig op het eiland. Met hen ben ik met de auto eerst naar Chania geweest, de tweede stad van Kreta. In de haven zitten we nog op een terrasje waar zowel m’n vader als ik ons hoofd een keer aan de lage parasol stoten


Omelos gebergte

Na Chania zijn we doorgereden naar het Omelos gebergte naar het begin van de Samaria kloof. Prachtige vergezichten door groene dalen en besneeuwde bergtoppen. Regelmatig maakten we dan ook even een stoepje om foto's te maken.

Dag 4 - 24 mei

Vandaag ben ik opnieuw met de auto op pad geweest met m’n ouders.Het was een mooie tocht die ons behalve langs allerlei lintdorpjes ook door de Kourtaliotiko kloof bracht. Bij Preveli vonden we oa Romeinse restanten waaronder een oude Romeinse brug die nog volledig in tact was en waar je daarom daar ook niet op mocht lopen.


Preveli met Romeinse brug

Daarna gingen we door naar Preveli Beach. Met m’n vader daalde ik de steile trappen naar beneden af. Aan het strand liep ik door het water naar de overkant van een rivierbedding die in zee uitmond, om het palmwoud - met bergen op de achtergrond - mooi op de plaat te kunnen zetten. Onderweg kwamen we een aantal keer vriendelijke Belgen tegen, waarvan er eentje een grap maakte over een stappenteller bij het afdalen van al die trappen naar het strand.


Preveli Beach met links het palmwoud

Het vervolg van de route mat de auto vanaf dit punt was wat zoeken, omdat niet alle wegen op het landkaartje staan ingetekend. Maar met behulp van de moderne techniek van Google maps vonden we uiteindelijk toch de weg naar Selia. Hier heb je een prachtig uitzicht over de baai van Palkias, den dorpje waar we ook doorheen waren gekomen.


Zicht op Plakkias vanuit Selia

In de namiddag een wandeling wezen maken richting Giannoudion. Uiteindelijk dit plaatje niet bereikt omdat er op een gegeven moment geen bordjes meer stonden en ook Google maps in de war raakte. Wel ben ik langs het speelveld van FC Rhetimon gekomen en heb ik genoten van het uitzicht vanaf de hogere delen van Rhetimon richting de zee.

Na het eten op t balkon bij m'n ouders, kijken we vandaag met z'n 4tjes naar de Europacup finale. Indrukwekkend was de minuut (bijna) stilte voor de wedstrijd om de slachtoffers van de aanslag bij het concert van Ariana Grande te herdenken in Manchester . De emoties van de Britse stad zullen die week alle kanten op gaan met eerst zon gebeurtenis en nu weer de overwinning met de Europacup. Het commentaar bij de voetbalfinale op Sport 1 was in het Grieks. Eerst had de barman nog muziek aan staan omdat we toch het commentaar niet konden verstaan. Maar we wilden toch de sfeer in het stadion horen en de namen van de spelers versta je in elk geval wel, al blijft het wel gek om Nederlandse namen in het Grieks te horen. Zo spraken we laatst ook een van de scooterverhuurders die in Hengelo of all places was geweest. Mijn tante die een beetje Grieks verstaat merkte op dat de commentators wel erg partijdig waren in het voordeel van Ajax omdat ze het veel meer over de Amsterdammers hadden dan over Manchester. De partijdigheid mocht niet baten: Helaas niet de gedroomde uitslag voor Ajax want Manchester won met 2-0 maar het was wel een gezellige avond die tot in de late uurtjes doorging.


Dag 5  -25 mei


Mili - de verlaten stad

Vandaag zijn we een dagje met z'n viertjes op pad geweest naar Mili. Het kaartlezen gaf opnieuw weer onduidelijkheden zodat ook nu weer Google maps ons de weg moest wijzen.Samen met mijn vader begon ik aan de afdaling door het verlaten dorpje dat langs een bergbeekje in een kloof gebouwd is. Prachtige wandeling maar het vele klimmen en klauteren waren we zo'n 3 uur later wel doodop.

Dag 6 - 26 mei


Arkadi klooster

Vandaag zijn mijn tante en ik het eerste lange scooter ritje wezen maken. Het Arkadi klooster was de eerste bestemming. Het staat ook een beetje bekend als 'katten kloooster' maar vandaag waren er weinig poezenbeeesten te vinden. Voor we het klooster gingen bezoeken namen we een drankje bij het naastgelegen taveerne en liepen we rond in het winkeltje. Het leek wel  of dit een sociale werkplaats was want al het personeel was niet Helemaal 100%. De verkoopster bleef maar achter ons aanlopen en dingen zeggen als. "Deze olijf zeep koet u echt even ruiken". Haar goede bedoelingen ten spijt, werkte dit voor ons eerder als antireclame. Een rozenplukker kwam aan tafel nog een roos brengen, maar ik zei resoluut 'nee' tegen deze nietsvermoedende goedbedoelende tuinman, denkend dat het weer zo'n Romaan was die ons gister rozen probeerde te verkopen.


Margarites

De volgende stop was Eleftherna om te lunchen om vervolgens door te gaan naar Margarites, dat geheel terecht het pottenbakkers dorp genoemd word. Het zit er vol met keramiek winkeltjes en we waren een aantal keer getuigen van het maak-proces, gaaf hoor!

We reden terug door allerlei plaatjes Perama, Panormo, Skaletas en Stavromenas en  zagen prachtige zichten op zee terwijl de zon door de wolken scheen. Een klein stukje moesten we de snelweg pakken, waar we gister ook mensen hadden zien fietsen (dat gebeurt hier gewoon).

Dag 7 t/m 9 - 27 mei t/m 29  mei


De burcht van Rhetimon

Vandaag begon de dag met iemand die heel hard een kast over straat verplaatste, althans dat dacht ik... het bleek onweer te zijn. Als het ietsjes opklaart ga ik ’s morgens een ochtendwandeling door Rhetimon maken en s middags naar  de burcht hiervan. Als ik hier van het uitzicht sta tge genieten doet een aantal banale Nederlanders doen alsof ze in 'Bassie en Adriaan en de verdwenen dildo' zitten (NB:Veel scenes van Bassie en Adriaan en de verzonken stad zijn opgenomen op Kreta). Later heb ik een interessant gesprek in een bar met een Amerikaanse wereldreizigster van Russische oorsprong.

Ook op 28 mei is het wisselvallig en wandel en  shop ik wat in Rhetimon zelf. ’s Avonds hebben we de meest erge regen- en onweersbui van de week waarbij we zeiknat met de scooter terug van het restaurant naar het appartement rijden. Ook 29 mei is een een dag die begint met regen en onweer en dus blijven we ook dan in ons eigen plaatsje. Als we ’s avonds bij een favoriet eet tentje (dat ons de eerste nacht zo hartelijk had onthaald), is muziek te horen van Candy Dulfer - die door haar wereld nr1 hit  ooit met Dave Steward van The Eurithmics ook hier bekend is. Ik heb Candy nog een getweet hierover, en dat werd meteen door haar geretweet. De serveerster wist overigens niet dat de bekende saxofoniste een Nederlandse was.

Dag 10 - 30 mei

Vandaag is het weer goed weer en pakken we de scooter naar Atsipopoulo waar een oud bakkertje is. Bij binnenkomst in het enigszins verstopte bakkerijtje kregen we gelijk brood en beschuit te proeven. Verderop in het dorp had een school net speelkwartier; de kinderen renden uitgelaten rond maar vonden die twee vreemden met een camera ook wel interessant. Steeds weer verstopte ze zich om dan weer te voorschijn te komen, anderen zwaaiden ons hartelijk gedag. Overigens merkten we op dat de kapperdichtheid in dit doprje erg hoog is, hoeveel kappers we in dit kleine dorpje niet gezien hebben; op een gegevens moment dachten we: Kappen nou!

Via Prines - Gonia - Kalonikitis - Saitoures belandden we in Moundros, een lief dorpje waar we ook wat hebben rondgewandeld Daarna verder via  Velonado en Vilandredo reden we door naar Agrioupoli, waar we heerlijk geluncht hebben. De kaart van het tentje wat we kozen was klein en we hebben daarmee zo ongeveer de hele kaart uitgetest. Maar het was erg prima.


Agrioupoli

Terug gaan we via Archontiki en Episkopi terug naar het appartement.

Dag 11  - 31 mei

Vandaag zijn we naar Bali gereden. We waren niet opeens naar Indonesië gegaan hoor, het plaatsje heet toevallig zo.We keken rond in het dorpje en raakte aan de praat met een kunstenares die mooie kunst maakt op kalebassen. Van poppetjes tot eenden. Erg mooi.



Daarna heerlijk geluncht in restaurant Panorama wat inderdaad een prachtig uitzicht boodt over de baai. Toen we daarna doorliepen om in een andere baai te gaan zwemen en we onze handdoek in het gras wilden neerleggen werd ons verteld dat dat niet de bedoeling was. Kennelijk mocht je daar alleen op ene betaald bedje liggen maar het hoefde voor ons op deze manier al niet meer. We liepen terug naar de baai bij de haven om daar heerlijk te zwemmen, lezen en rusten.We hadden erg opgezien tegen de terugeis omdat er een helling van 10% in zat maar als in een wonder hadden we vanuit Bali een verkeerde afslag genomen en hadden we die helling mooi afgesneden

Dag 12 - 1 juni


Georgiopoulis met rechhtsonder Kalifaki beach

Toen we vandaag Georgiopoulis binnen reden viel ons oog gelijk op een galerie. We raakten al snel aan de praat met de kunstenares Diamitria. Ze maakte prachtige kunstwerken waaronder eigen werk maar ook remakes van Gustave Klimmt. Tevens was er werk te zien van haar vader en broer. Ooit hoopt ze een keer naar Amsterdam te komen om het Van Gogh museum te zien maargeld is een probleem; ze kon niet eens een eigen atelier/galerie betalen omdat ze nu gebruikt maakt van een ruimte van haar vader.


Lymni Kournas

Daarna het stadje bekeken en vervolgens doorgereden naar Lymni Kournas of wel het Kournas meer. Prachtig omsloten door de bergen lag er opeens een meer met kraakhelder water. Na de lunch relax modus: gezwommen, gelegen en gelezen. ’s Avonds gaan we naar de Chinees waar we deze vakantie in totaal 5 keer samen hebben gegeten. Vlak voor het restaurant wilde een oude Franse vrouw met mijn tante dansen op de stoep. Je maakt hier nog eens wat mee...

Dag 13 - 2 juni

Vandaag zijn we via Georgiopoulis naar Kalifaki River Beach gegaan, een zandstrand aan een riviertje net buiten het stadje. Hier hebben we een drankje gedaan (en ons te ergeren aan luidruchtig aanwezige Duitsers) en daarna doorgescheurd naar Kournas.

Eerst het plaatsje in de bergen wat naamgeeft aan het lagergelegen meer en waar we oa de keramiek winkel hebben bezocht en heb ik nog wat leuke aankopen gedaan. Daarna net als gisteren naar het Kournas meer. Daar hebben we heerlijk gegeten, gelezen, gezwommen en geluierd. Althans dat probeerden we. Onze rust werd eerst ruw verstoord door de hondjes van 3 Duitse lesbiennes waarvan er eentje steeds hard tegen mijn tante begon te blaffen. Even later werden we opgeschrikt door een Rus die vanaf een bootje op het meer een of ander Russisch strijdlied begon te zingen

Dag 14 - 3 juni

Na een rustige ochtend waarbij ik een ochtendwandeling maak door Rhetimon gaan we met de scooter naar Chemalevri. We drinken een drankje en ik bekijk het kleine dorpje. Als we bij het restaurant zitten komt ook weer een look a like van Bobo  (de hond die we ooit vanuit Corfu adopteerde) aangelopen.


Chamalevri

Na dit bezoek gaan we samen shoppen in Platanias. Bij één winkeltje krijgt m’n tante een Grieks vlaggetje mee waarop zij grapte dat ze de reisleider was voor 1 persoon (mij dus). In een volgende winkel vroeg mijn tante of het petje wat ze wilde kopen van 9,99 ook voor 8 euro kon. 'Nee' zij de verkoopster bits (die eerder al bot had gedaan over de korting op en beschadigd doosje) maar voor 3,50 mocht ze de pet hebben. Uiteindelijk gaf de verkoopster door haar eigen onoplettendheid en slechte beheersing van het Engels onbedoeld nog meer korting dan gevraagd. In the pocket! We eten die avond ook in Platanias bij een restaurant waar de achtergrond een instrumentale cd op repeat stond met Griekse klassiekers als 'Varka Sto Gialo' (Trio Hellinique) en 'Sirtaki'.

Dag 15 - 4 juni

Vandaag stond Spili op het programma, een 28 km rijden maar dat was het waard. De weg voerden ons oa naar het lintdorp Armeni. Wellicht ooit gebouwd door geëmigreerde Armeniërs?


Spili

Als je Spili inrijdt zie je al gelijk 3 van de 4 kerken die hier tegen elkaar aan gebouwd. Verder heeft het dorp  de restanten van Venitiaanse overheersers die een 19 leeuwenkoppen hebben achtergelaten waar bronwater uit stroomt. Het stadje ligt aan de voet van de berg Vorizi en is een gezellige plek om te vertoeven.

Ik kom daarbij oa in jet folkloristisch museum waar ik word rondgeleid door een zeer enthousiaste gids. Hij laat me allerlei gebruiksvoorwerpen zien van weleer, maar ook werkgemeenschap van een schoenmaker. Als ik zeg dat mijn overgrootvader schoenmaker is vind hij dat helemaal geweldig. Als hij hoort dat ik uit Nederland komt laat hij me ook trots een oude nog werkende Singer naaimachine zien, Nederlands fabrikaat.

Op de terugweg maken we een tussenstop  in Kastellos. De naam maakt ons nieuwsgierig. Helaas geen restanten van een oud kasteel gevonden, wel leuk klein dorpje. Terwijl m’n tante wat gaat lezen ga ik het dorpje bekijken. Opeens werd m’n tante opgeschrikt. niet door een zingende Rus of een blaffende hond maar door een kudde schapen die over de volledige breedte van de weg langs kwam terwijl de schaapscheerder er op zijn scooter achterna reed. Dat moet een bijzonder tafereel zijn geweest om te zien

Dag 16  - 5 juni

Vandaag maakte ik een bustour naar de hoofdstad van Kreta, Heraklion. De bus die me naar Irakleio, zoals ze hier zeggen, rijdt, bestaat uit veredelende nationaliteiten. De reisleider vertelt daarom wisselend in Engels, Russisch, Duits en Frans over het programma van de dag. Hij spreekt goed z'n talen maar z'n uitleg in het Frans kennelijk niet want daar is hij korter van stof. En omdat ik ook Duits en Frans kan volgen valt op dat hij niet in elke taal precies hetzelfde verteld. Typisch iets voor mij om dat weer op te merken.


Fort van Heraklion

In Heraklion krijgen we vier uur vrije tijd. Lopende richting haven kom langs een kerk met daarin fresco's vanaf de 12e eeuw. Volgende stop is het fort waar ik uitgebreid rondkijk en die een mooi uitzicht biedt over de haven. Het fort dat Koulés genoemd word werd gebouwd in 1540 door de Venetianen. De stad en het fort kenden verschillende overheersers (oa Turken en Arabieren) waardoor het wijzigde van naam. Zo komen ook de namen Candia en Rabdel-Kandhak voor.


Knossos

Na de lunch is er nog wat tijd om te shoppen en dan moet ik al weer de bus in om naar Knossos te gaan. In Knossos krijgen we 2 uur de tijd en dat was ruim voldoende om rond te kijken in de restanten van dit 4000 jaar oude paleis, waarover verschillende theorieën de ronde doen over wat dit nu eigenlijk precies voor is geweest. Wel hebben opgravingen op deze plek inzichten gegeven over de Minoïsche beschaving,; het paleis was waarschijnlijk ook van koning Minos.

Dag 17 – 6 juni

Vandaag zijn we  met de bus naar Chania geweest waar we begonnen met de markthal en daarna lekker hebben geslenterd door de achterstraatjes. De lunch was matig maar we waren te moe om een betere tent uit te zoeken. Het terug vinden van het bus station was ook nog een heel gedoe. Google maps was daarbij weer waardevol, al zei m’n tante Voor m'n gevoel moetende toch de andere kant op". Op de terugweg zagen we nog een man met een oven op z'n rug op z'n scooter rijden. Hopelijk is dat geen heetgebakerd type haha.

Dag 18  - 7 Juni


Fryses

Vandaag zijn we naar Fryses geweest. Midden door het plaatsje stroomt een rivier waar ze allemaal plateaus in hadden gemaakt waarover het water stroomde, ook waren er waterballetjes en fonteinen in waar de hele famillie Gans lekker aan het badderen was. In een cafeetje aan het water dronken we een drankje en bekeken nog wat winkeltjes in dit duidelijk niet op groot toerisme berichtte plaatsje. Er waren winkels die rare combinaties van spullen verkochten waarbij ze een mix waren van Action,  xenos en een winkel voor gasfornuizen.

Daarna reden we door naar Kalifaki net buiten Expoulis om te lunchen. Omdat het begon te regenen bleven we wat langer zitten voor onze woordspelletjes, die overigens heel leerzaam zijn. Ooit geweten wat een ‘migger’ is? Een Mexicaan die op een neger wil lijken (echt waar, zoek maar op). Een Griek met de omvang van Bassie (Van Bassie en Adriaan) kwam bij ons zitten en bood ons raki aan. Omdat we al raki van de eigenaar hadden gehad, en de raki van gisteren bij ons een beetje verkeerd gevallen was, sloegen wij vriendelijk z'n aanbod af, maar hij wilde wel gezellig bij ons blijven zitten om af en toe wat in Engels en Duits te keuvelen.

Als we ’s a vonds bij het restaurant eten waar we de eerste nacht ook waren geweest  had naast ons een groep Grieken het heel gezellig hadden, vooral een dame lachte nog al hard boven het gezelschap uit. Wij hadden er geen last van,toch kwam de eigenaar zich nadien verontschuldigen voor de overlast waar wij dus helemaal geen last van hadden gehad.

Dag 19 – 8 jun

Vandaag nog een  laatste keer wat shoppen in Rhetimon, want ’s avonds gingen we helaas alweer terug naar huis.
weekje Friesland

Afgelopen week was ik een weekje naar Friesland omdat m'n ouders 40 jaar getrouwd zijn en dat wilde vieren met het gezin op een mini-vakantie in eigen land.


Als eerste waren er natuurlijk cadeaus: voor allebei een flesje drank, van mijn nichtje Bhodi een zelf gemaakt schilderij, en een bon voor een sauna in de buurt van ons vakantiehuisje in Eastermar (Oostermeer).


Sonnega
We bezochten kennissen van m'n ouders in het Sonnega, die behalve 3 honden ook nog kippen en bokjes houden. Een van de bokken besloot op tafel te gaan staan, die was een beetje bokkig zeg maar. Of misschien vroeg iemand wel "Staat de Bokma al op tafel" "Nee, maar de bok wel".


Wandeling door de omgeving van Eastermer (Oostermeer).Linksboven: Mijn nichtje Bhodi, rechtsboven: m'n moeder en schoonzusje, linksonder: M'n pa aait een paardje, rechtsonder: m'n moeer, broertje en schoonzusje.


De aan elkaar vergroeide dorpen Hoogzand-Oostmeer (It Heechsan - Eastermar)


Eastermar / Oostermeer met


Linksboven zie je de drassige graslanden, waar we natte schoenen  en broeken haalden, maar het was het wel maard, met mooie uitzichten op het Kroesepad. Helaas zat Iris Kroes er niet met haar harpje te spelen en was ook Doutzen Kroes in geen velden of wegen te bekennen, nou ja wegen... van een echt pad was niet echt sprake. In het dorp zelf probeerde een inwoner zijn huis aan ons te slijten....als vakantiewoning misschien proeberde hij nog, maar we bedankten toch maar voor het aanbod.


Zandsculpturen festival, Sneek


In Sneek bezochten we een zandsculpturen festival met als thema 'geschiedenis' met hierboven o,a, reor onder Marie Antoinette (met taartjes), die beter voor haarzelf zorgde dan voor het volk. En linksonder het zwaard in de steen.


Zandsculpturen festival, Sneek

Hier zie je van links naar rechts een hippie en vervolgens de modellen Doutzen Kroes (Frieslands trots) en  Kate Moss. Op  de onder rij zie je Willem van Oranje (de vaders des vaderlands) en schilder Rembrandt van Rhijn.


Sneek

Na het zandsculpturen festival bezochten we natuurlijk ook de stad Sneek zelf nog even, met o.a. de waterpoort (linksboven).


Rottevalle

Rottevalle was een lief klein plaatsje, waar we aan de praat raakte met een van de inwoners die vertelde dat een deel van de weg waar hij woonde, vroeger ook water was en dat de vaart toen veel verder door liep. Over lopen gesproken. Mijn kleine nichtje Bhodi (1 jaar) loopt al heel behoorlijk. En in dit rustige plaattsje heeft ze heel veel en blij rond kunnen lopen.


Makkum

Aan het IJsselmeer liggen ook mooie oude plaatsjes, zoals Makkum, Workum en Hindelopen, die mede door hun ligging aan de voormalige Zuiderzee veel historie uitademen.


Workum, met linksonder de koemarkt met bordjes voor verschillende soorten vee




Hindelopen met o.a. zijn scheve toren (Pisa heeft een scheve toren, maar deze kan er ook wat van!)


Drachten


Na een hele week mooi weer moest het in Drachten toch eens gaan regenen. We zagen een koe in de winkelstraat en in de bibliotheek, nog opmerkelijker dan het beeld van een koe dat we eerder in een tuin in Oostermeer hadden gezien. Vanwege de regen van Drachten zelf niet veel gezien maar wel prima plek om even te shoppen.

Daarna reisde ik doornaar naar Leeuwarden om daar met mede Borsato-fan Viv en haar vriend Holger een hapje te eten bij een tapas restaurant. Gezellig om hun weer even te zien. (De laatste keer was dit voorjaar bij een concert van Josh Groban).

Het was een mooie en gezellige week, en mis m;n nichtje nu al die vrolijk langsdrentelde om even om aandacht te vragen of een knuffel. Maar wat hebben we het top gehad, we zijn allemaal weer een mooie herinnering rijker.

 
Sporadisch in Griekenland



Ik ben net weer terug uit mijn geliefde Griekenland waar ik weer veel gezien en beleefd heb. Dus wil je weten waarom ik look-a-likes van Sylvester Stallone en Ruben Nicolai tegenkwam, waarom een inktvis tegen de stenen word geslagen, hoeveel treden de weg naar de Mamma Mia kapel heeft en wat voor Deense bordjes langs de kant staan, wat voor kat ik bijna mee naar huis had genomen of waarom ik bijna getrouwd was met een Griekse kloosterdame en wat WC-rollen in de koelkast doen.... Lees dan snel verder!

SPORADEN: ALONISOS / SKOPELOS  / SKIATHOS

19 & 20 augustus 2016 – Badderen in de baai
Op Schiphol begint het al goed. Omdat we vroeger vliegen dan anders en ook eerder al aanwezig moeten zijn kunnen we vrij snel al inchecken. Daarna moeten we weer helemaal naar de andere kant van Schiphol om door de douane naar de gate te gaan. Bijna waren we door de poortjes gegaan van een vereerderde serie gates maar zagen het gelukkig niet op tijd.  De tijd vloog om met praten en het live kijken van de atletiek race van 200m mannen met helaas geen medaille voor Nederland maar regerend Olympisch kampioen Usain Bolt is ook moeilijk te verslaan. 

In het vliegtuig merken we dat bij TUI toch een aantal dingen anders zijn dan bij Transavia. Zo mist er een stoelzak om bijv een flesje of pakje brood in op te bergen. Discover Your smile begon dus met Discover your  ergernis want het was wat ongemakkelijk gedoe.  Wel kregen we pepermuntjes uitgedeeld bij de landing, dat dan weer wel. 


Skiathos

Op Skiathos hebben we gelijk een taxi die ons naar de haven bracht. De andere toeristen wachtend op hun bustransfer verbijsterd achterlatend. In de haven genieten we rond half 10 van ons eerste drankje met mooi zicht op zee en stadje. Af en toe komen er grote hordes toeristen voorbij in de haven die maar slaafs achter een gids aan lopen. Dan heb je wel even het gevoel van "wat is het druk". Maar als ze dan weer voorbij gelopen zijn en je ziet de haven en de bootjes weer verdwijnt die gedachte als sneeuw voor de zon. Sneeuw is hier echter ver te zoeken. Het begint op het  terrasje onder de parasol steeds warmer te worden met onze kleding vanuit NL nog aan.


Skopelos vanaf de boot gezien

Dan met de boot eerst langs Skopolos, dat duidelijk een veel populairder eiland is want het gros van de boot gaat hier van boord. Op Alonissos is het alleen druk bij de taxi standplaats en zo druk dat we besluiten eerst een milkshake te gaan drinken in de haven, waar we aan de praat raken met ene Dimitri die in Nederland heeft gewerkt: Vlaardingen, Rotterdam, Maastricht. Verder horen we allerlei talen om ons heen, Frans, Israëlisch, het is een kleine wereld: Alonissos op de wereld is dus zeker niet Alleen op de wereld.


'Onze  baai' op Alonisos

 Als onze taxi komt brengt hij ons naar een lief straatje in  een baai met diverse leuke eetgelegenheden. Ook onze balkonnetjes kijken direct op zee. Niet gek hier! Na het eten nog wat boodschapjes gedaan en gekletst met de winkeldame die in Volendam, Marken en Amsterdam (tijdens een witte kerst) geweest bleek te zijn. Ze haalde steeds Holland en Nederland door elkaar, is ook heel verwarrend....In een ander winkeltje krijgt een andere een vrouwelijke bezoekster een massage van de eigenaresse. "You should come to my house" zegt ze tevreden na afloop.Een dag later gaan we zwemmen in onze eigen baai en het plaatsje waar we zitten rustig verkennen.



Onze  baai' op Alonisos

21 augustus - Bus naar oude stad

Vandaag zijn we eerst met de bus naar de oude stad gewest (Chora of Xopa op z'n Grieks). Een prachtig en heel gezellig dorpje met leuke straatjes vol winkeltjes en restaurantjes. Opvallend is dat een kerkje is gevestigd tegenover een restaurant wier  naam naar de duivel verwijst. Hemelse sferen en hel zijn hier niet ver van elkaar verwijderd. In het kerkje steken we een kaarsje op voor mijn overleden opa (en mijn tantes vader). De kaars blijft wat moeilijk staan in het hard geworden zand maar na wat gedoe lukt het toch. 

Fotobewerking van Steni Vala en gefotografeerde houten kunst-boot in Chora

Daarna terug naar de haven om de bus naar Steni Vala te nemen en hier nog wat te doezelen en pootjebaden in het heerlijk koele en heldere water


Chora op Alonisos

’s Avonds in het restaurant in ons eigen baaitje verheugden we ons op van allerlei lekkers op de menukaart, maar helaas….. het grootste deel van de keuzes was op en de over die net de kaart had gebracht mer wat hij dus vooral niet had somde nu snel achter elkaar op wat hij nog wel had.  

22  augustus – Diego Maradonna in Tsoukalia
Ik vertrek naar Votsi,  een lief haventje in een smalle kom waaraan enkele taveernes liggen. Je kunt er vanaf het intens blauwe water het tegen de bergen opgebouwd stadje prachtig zien liggen. Als ik in een taveerne stufferd peppers (paprika) & tomato bestel, zegt de slecht Engels sprekende ober eerst dat het er niet was, maar na een schreeuwend overleg naar z'n moeder in de keuken bleek het er toch te zijn. En dat terwijl de oma leuk met haar kleinkind speelt. Het is overigens eventjes hier een zoete inval van familieleden van de eigenaar, wel gezellig. 


Votsi

Daarna wandel ik naar Tsoukalia. Hier zou een archeologische plek moeten zijn maar vind na anderhalve km lopen alleen een kleine cabine waar je wat eten en drinken kan kopen en een stapel strandbedjes want na een tocht door prachtige hoge bomen zit ik opeens weer aan zee. Wellicht is de Grieks molen die hier staat het oudheidkundige ding maar hij ziet er dan tegoed opgeknapt uit.  Ik neem een drankje en rust uit terwijl op de achtergrond een rap nummer over Diego Maradonnna klinkt. Ik kan de rest van de tekst niet verstaan en herken verder alleen namen van een enkele voetbalclub. Kan helaas niet beoordelen of dit een lofzang of een kritische noot is.

Volgende stop is Milia. Onderweg trekt een bordje van het internationale instituut van de klassieke homeopathie de aandacht,hele mond vol voor een door se oprichter zelfbenoemd organisatie.Als ik door loop naar de rustige baai van Milia valt als eerste het grote voetbalveld en atletiekbaan op aan het begin van het dorp. Opvallend aan de atletiek baan is dat deze niet rond is maar slechts een langgerekt stuk.


Uitzicht op haven Alonisos vanaf Kavos

Als laatste loop ik door naar de wijk Kavos waar je een schitterend uitzicht hebt over de haven van de hoofdplaats. ’s Avonds eten we in Votsi, waar ik eerder die dag had gegeten en waar mijn tante , die bij het hotel was wezen zwemmen en mozaïeken, nieuwsgierig naar geworden was.

23 augustus - Vertrek naar Skopelos
Vandaag vertrekken we met de boot naar het volgende eiland, maar niet nadat we nog een keer een duik in het water van onze heerlijke baai hebben genomen. Daarna nemen we de boot, die helaas wat meet deining heeft als de vorige bootreis. Op Skopelos eten we wat in de haven en nemen dan de taxi naar ons hotel, waar we snel na aankomst het zwembad in duiken.In het restaurant is er ’s avonds een kakofonie aan geluiden en de bediening doet lijken alsof het nog 3x zo druk is dan dat het werkelijk is, jammer dat ze daardoor dingen vergeten te brengen. 


Ons hotel op Skopelos

24 augustus - Storm op  Skopelos
In de loop van de ochtend gaan we naar de stad om te struinen in de kronkelende straatjes om rond het middaguur een omelet met feta en champignons te eten in de haven.  Het is nog winderig maar de zon is wel weer doorgebroken en het is ook warmer geworden.

We regelen de  Mamma Mia bustoer voor een dag later. De film Mamma Mia werd deels op Skopelos opgenomen. En dat zullen we weten ook. Zo hangt in de vitrine van een van de restaurants een foto van de eigenaar met een van de hoofdrolspelers Pierce Brosnan (zie hieronder).


Pierce Brosnan op Skopelos

Na het slenteren door de nauwe straatjes met soms geweldige uitzichten op de ruige zee of de overkant van de baai, strijken we neer op het terras van Platanos. Hier zit een look a like van Ruben Nicolai. Het zou niet enige look-a-like zijn die we deze week tegen zouden komen, want later kwamen we ook nog look-a-likes tegen van Sylvester Stallone en Joe Walsh van The Eagles.


De Ruben Nicolai look-a-like

25 augustus  - Spookluchten boven Mamma Mia rots
Vanochtend moeten we vroeg op voor de Mamma Mia bustoer. Wakker word ik wel want de douche geeft geen  warm water. De zonneboilers hebben door gebrek aan zonlicht hun werk niet kunnen doen.

Met de bustoer gaan we naar de rots die is gebruikt om de scène met de kerk te filmen in Mamma Mia,de kerk is helaas in de film een andere kerk maar even  zo goed is het spectaculair om het uitzicht te zien vanaf de 198 treden (volgens onze gids Katherine die ze al een aantal keer geteld had, vandaag overigens niet). Het uitzicht was fenomenaal omdat het een wat donkere lucht was waar de zon doorheen scheen terwijl de ruwe zee tegen de kust beukte.


Mamma Mia rots

In de bus vertelde gids Katherine overigens veel over het eiland en maakte ze grapjes met de passagiers en chauffeur Kostas. Na het bezoek van de kerk-rots nam ze afscheid en bracht Kostas ons naar Kastani Beach waar ook enkele scènes van de film geschoten zijn.  De zee bij het zand- en kiezelstrand is de zee is vandaag te ruw om te zwemen maar pootjebaden gaat wel.Op het strand waren nog een aantal jongelui een spel aan het spelen met een soort balletjes waarvoor ze in het zand een heel parcours gemaakt hadden. ABBA nog indachtig dacht ik nog 'Whats the name of the game' maar we zijn het vergeten te vragen. Even verderop ging iemand met een harpoen de zee in om er met een inktvis weer uit te komen. Apart om te zien hoe hij daarna op de stenen de inkt uit het beest sloeg.


Jongen met inktvis en omstanders

26 augustus 2016 -De dag van de burcht


Stafilos

Vandaag wandel ik naar Stafilos. Na even pootjebaden en genieten van het fantastisch uitzicht tijdens de lunch, loop verder naar Agnondas. Volgens de jongen van het restaurant in Stafilos kan ik beter de bus nemen want het is ver weg. Het is slechts een uur lopen dus ik besluit heen gewoon te voet mijn weg te vervolgen. Met de tune van Studio Sport in m’n hoofd hou ik de vaart er goed in. Wandelend door het oerlandschap waarbij ik soms minutenlang niemand tegenkom voel je je bijna onoverwinnelijk; alleen op de wereld met her gevoel de hele wereld aan te kunnen. Als er dan toch een stel met een Squad langs scheurt, stoppen ze om te vragen of het wel gaa. Een jongen alleen die in z'n uppie langs de kant van de weg loopt, vinden sommigen toch wel gek. Als ik zeg dat ik okee ben sjezen ze weer voort.


Agnondas

Agnondas is een lief klein plaatsje met een kerkje, enkele huizen en taveernes maar wel een derukbevolkt strand. Ik besluit dat ik hier later nog eens terugkom en pak de bus terug naar Skopelos stad om deze verder te verkennen met zijn kruip-door-sluip-door-klim-en-klauterarstraatjes. Ik zie diverse mooie kerkjes en fantastische uitzichten over de hele stad. Vooral bij een oude burcht, waar je als je eenmaal in de burcht bent vooral kijkt naar de huizen die er tegenaan gebouwd zijn.


Uitzicht vanaf de burcht

’s Avonds eten we bij een restaurant onder een plataan. Helemaal veilig is het eten onder de plataan niet. Een Nederlands stel  verkast  nadat vogels op de menukaart hebben gescheten, een andere dame krijgt de substantie in haar haar. Wij zitten gelukkig net gunstig.

27 augustus 2016 - De toer naar Glossa
Als ik rustig in mijn balkonstoel zit te lezen word ik ruw gestoord door een informatiewagen die luidruchtig lang voor ons hotel blijft staan om iedereen te informeren over het aangaande dansfestival in Skopelos. Chauffeur Kostas had ons gisteren al vertel dat er honderden mensen van dansgroepen uit het hele land daarvoor naar Skopelos komen. Uit zijn mond lijkt het bijna of dit eiland is een soort bedevaartsoord voor de (Griekse) volksdans is geworden. 


Glossa

We maken een busreis naar Glossa. De chauffeur draait muziek van Madness tot Elvis. Heel wat anders dan de chauffeur op de Mamma Mia toer toen er maar 2 liedjes van het ABBA gedraaid werden maar wel 3x One van U2 & Mary J. Blige, je zou zeggen 'One' keer was ook genoeg geweest. Gelukkig waren het wel origine nummers want op het Mamma Mia strand later die dag,draaide de strandbar allemaal covers van bekende nummers.



Glossa is een lief plaatsje wat eigenlijk meer een stadje dan een dorpje is. Aan het begin van het dorp vragen we aan kinderen met leuke gekleurde t-shirts aan om voor ons te poseren. Twee van hen, een jongen en een meisje, durven het wel aan. Later rennen ze enthousiast naar hun moeder die in een winkel werkt om te vertellen dat ze op de foto zijn gezet, trots als ze zijn met de mooie plaatjes van hen. Even verder zit een oude man op een ezeltje met nog een ander ezeltje erbij, terwijl hij met zijn mobieltje aan het bellen is. Oud en nieuw gaan hier hand in hand.

Verderop in Glossa hebben we contact met een kat die we Poppie noemen. Hij loopt een heel stuk met ons mee en knort van plezier als hij wordt aangehaald. Bijna hadden we hem meegenomen want hij had ons echt uitgekozen. Met pijn in het hart laten we Poppie achter ons.


Poppie

Bij het terras met het mooiste uitzicht bij het centrale plein, drinken we drankjes en rusten we uit van alle indrukken Daarna gaan we met de bus naar Loutraki, wat van bovenaf gezien niet al te veel leek voor te stellen maar toch nog een heel dorpje bleek te bevatten. Het kleine haventje had ooit een belangrijker functie maar is nu een soort uitwijk-haven als de haven van Skopolos-stad niet gebruikt kan worden.


Loutraki, gefotografeerd vanuit de bus

Omdat we besloten hadden in Panormas te gaan eten, gaan we in Loutraki er niet uit maar reizen vanaf dit eindpunt gelijk weer door op de terugroute. De chauffeur van deze bus heeft last van het zelfde muziek-herhaal-gen lijkt het want 'Sacrefice' van Elton John draait hij 2x achter elkaar, misschien om de nieuwe passagiers die dan met zijn ingestapt ook te kunnen laten meegenieten van deze klassieker. 

Op het strand van Panormos delen we in het restaurant een aubergine voorgerecht en willen toch wel eens weten waarom dat ding in het Engels 'egg plant' heet. Inmiddels weten we dat dit zo is omdat de aubergine zo grot is als zwaneneieren. Tijdens het eten steken er vaak grote windvlagen op en moeten we alles op tafel goed vasthouden. Ook de mensen die voor onze neus op het strand liggen hebben moeten om de parasol in dr juiste stand te houden en geven zich dan toch maar gewonnen aan het natuurgeweld door op te breken. Zelf gaan  we ook niet lang de zee in omdat er behalve de harde wind ook een sterke stroming staat.


Klederdrachten

Bij aankomst in Skopelos stad zien we allemaal mensen in klederdrachten, die bij het dans festival zullen optreden. We zijn te moe voor het festival (de dagen erna trouwens ook), maar we hebben in elk geval wel de mooie klederdrachten gezien.

28 augustus 2016- Another day in Paradise 
Vandaag ga ik de heuvels aan verschillende kanten van de stad verkennen en geniet van  spectaculaire uitzichten. Als ik een klein kapelletje ontdek probeer ik de weg er naar toe te vinden. Wanneer ik deels dwars door een tuin de juiste weg bereik blijkt het kapelletje van geen kant bereikbaar te zijn, om het terrein waarop het staat, staat een ondoordringbaar hek. Mogelijk is het een privé kapel van iemand om een famillielid te herdenken.


Elios / Neo Klima

Later op de dag slenter ik nog wat door de straatjes van Skopelos en pak uiteindelijk de bus naar Neo Klima / Elios, met een  klein haventje tegen een berghelling en aan de andere kant taveernes. In een van deze restaurants bestel ik een pasta-maatlijd. Het dochtertje van de eigenaar bracht steeds dingen naar de  tafels (kinderarbeid is hier nog heel gewoon). Als ik ongeveer halverwege mijn maaltijd ben komt ze een tweede lepel brengen. Naar de reden hiervan kan ik alleen maar gissen. 

Als ik even later in het plaatsje bij een prullaria winkeltje binnenkom zet jochie wat op de winkel van z'n ouders past gauw wat meer toeristische Griekse muziek op. Waarschijnlijk om mij sneller tot een aankoop te verleiden. Maar hij haalt bakzeil want dat heeft op mij geen invloed, en daarbij de rotzooi in z'n winkeltje was toch niet aan mij besteed.

Als in de bus 'Another day in paradise' van Phil Collins word gedraaid moet ik denken aan de vuurwerkramp in Enschede, waarvan ons nichtje Sanne nog zo'n mooie foto expositie maakte over de herbouw van de wijk. Enfin, het nummer van Phil was namelijk het eerste nummer wat Radio 2 draaide toen ze vanwege de ramp de reguliere uitzending onderbraken. Als je het zo bekijkt een vreemd lied bij zo'n ramp want het paradijs leek in de verwoeste wijk verder dan ooit. Een mens onthoud soms rare dingen maar vaak weet je van zulke sleuteldagen uit de geschiedenis de mafste details te onthouden. Zo blijft dit nummer voor mij met deze gebeurtenis verbonden. 

Een Italiaanse vrouw naast me in de bus (die ook Duits en Engels spreekt) verteld dat een kennis van haar voor het verkeerde Skopelos geboekt had. Op het eiland Lesbos zou ook een gebied zo heten. En van iemand anders uit haar omgeving was een poststuk naar Barcelona in Sicilië aangekomen.Daar blijkt - gek genoeg -ook een Barcelona te zijn. Ik weet gelukkig zeker dat ik wel op het eiland Skopelos ben en niet op Lesbos (ook mooi trouwens) of Barcelona (staat nog wel op het verlanglijstje)

Opvallend is trouwens dat Skopelos verrassend weinig dorpjes kent, er zijn vooral wat nederzettingen bestaande uit een paar huisjes en strandjes. Een groot verschil met bijv. de Cycladen vorig jaar toen we veel meer dorpjes konden bezoeken


Skopelos stad

Als we ’s avonds aan onze eigen  boulevard eten, doen onze tafellampjes het niet. Volgens de ober door het opspattende zeewater wat kortsluiting had veroorzaakt. Daarom had jij maar een lichtsnoer opgehangen. Overigens deden de tafel lampjes van andere restaurants aan onze boulevard het wel. Dus misschien durfde hij niet te zeggen dat ze verkeerd waren aangesloten.

Als we daarna in de haven nog een drankje gaan doen, komen we onderweg look a like tegen van Joe Walsh van de legendarische popgroep The Eagles die met de dood van Glenn Frey in 2016 helaas ophield te bestaan. Wie weet is het geen look a like maar is het hem zelf wel. We laten de man in kwestie in elk geval met rust. Op de terugweg komen we langs een Mamma Mia boot waar een themafeest zou zijn. ABBA danst vrolijk over het scherm, maar zijn de enige die dansen op de verder lege boot. 

Overal klinkt Griekse muziek maar deze week klonk ergens opeens ook Strauss. Dan zie je toch André Rieu voor je (Geen house maar Strauss). Jarenlang heb ik me afgevraagd waarom er toch een stoomwals zat in een videoclip toen hij een hit had in de jaren 90. Pas jarenlater komt al mijmerend de oplossing: Stoomwals, Weense wals. Het is niet zo moeilijk. 

29 aug - Dagje strand 
In de supermarkt dringen mensen telkens voor vanaf het eind van de kassa. We hebben dit fenomeen al een paar keer meegemaakt maar het blijft een gek gezicht dat als je bij de kassa staat iemand van de uitgang komt aanlopen om af te rekenen en de caissière ook eerst diegene gaat helpen. Een beetje gekke interpretatie  van 'Eigen volk eerst'. Want het zijn de Griekse inwoners die hier kennelijk voorrang krijgen op de toeristen. Inwoners zijn immers druk en toeristen hebben toch alle tijd. Zelf gaan we deze dag naar de baai van Agnondas, waar we heerlijk eten, lezen en zwemmen.

Rond zevenen gaan  we pas van het strand af. In de bus lijkt het er op alsof we niet hoeven te betalen (Op de heenweg hoefden we al minder te betalen) want hij zei bij instappen "It's okay". Toen de nagenoeg lege bus bij de enige andere eerstvolgende halte volstroomde, mochten we alsnog dokken. Als we weer in Skopelos stad zijn gaan we eten bij een tentje waar we eerder geweest zijn en waar die avond opnieuw live muziek is. Zelfs de ober doet nu mee met zijn accordeon!


De ober maakt muziek met andere muzikant in zijn eigen restaurant

30 aug - In de bus met Stallone
Vanmorgen wilde het folklore museum bezoeken dat iedere ochtend en avond open is.  De deuren aan beide kanten van het gebouw zijn gesloten en op de bel wordt niet gereageerd. Ik loop de naastgelegen tuin in en vraag of dat ook bij het museum hoort maar nee, dit is 'privat' aldus de dame in kwestie. 

Omdat mijn tante Elios / Neo Klima ook wel wilde zien, gaan we hier met de bus heen. Na een lekkere lunch eten lezen en zwemmen we wat en de middag gaat zo snel dat we moeten haasten voor de bus, een bus waarin we een look a like van Sylvester Stallone zagen. Het is de vakantie van de look-a-likes. 

’s Avonds in een restaurant wat we nog wilden ontdekken, worden we tijdens onze woordspelletjes nog al afgeleid door een dronken man die in het bijzijn van z'n vrienden steeds iemand aan de telefoon in het Grieks een klootzak noemt.

 31 aug - De dag van Deense bordjes 
Vanmorgen ben ik rond achten al op pad. Ik loop via Skopelos stad naar Agios Konstantinos, een klein stadje met twe taveernes die allebei gesloten zijn. Het strandje is, op een wat stuurse dame na, ook verlaten. Dit zijn van die 'vergeten plekjes'. Toch opvallend dat zo’n afgelegen dorpje dan nog twee taveernes kent.


Agios Konstatinos

Langs de weg staan ook twe boodschappen in het Deens.  Google Translate kan de zinnen niet helemaal vertalen maar beide bordjes lijken boodschappenvoor wandelaars te zijn. 


Deense bordjes

Later op de middag gaan we naar het strand van Stafilos (per ongeluk ook wel Syfilis genoemd door m’n tante haha, de bus-jongen moest er ook wel om lachen). Hier zwemmen en lezen we de dag door.

1 Sep 2016 - De dag van St. Nicolaas
'S morgens rond half 9 hoor ik de paardenvoetjes al van de paardenkoets die hier elke dag toeristen over de boulevard heen en terug rijd, puur voor het ritje en niet voor vervoer. Bij ons hotel is het keerpunt. Heb ze nog niet eerder zo vroeg al gehoord. Overigens gaan die dingen soms wel supersnel. Gisteravond sjeesde  er eentje ons voorbij als of het een race auto was, dan heeft een paardenkoets op dat moment toch meer Pk dan een auto. Zelf nemen we niet de paardenkoets maar de taxi naar de haven. Bij het bus station wachten we in het overdekte wachthokje terwijl de taxi chauffeur overleggen wie zij een Malakka (klootzak) vinden. Het is kennelijk een geliefd onderwerp voor de Grieken, en dat terwijl aldus mijn tante de meeste taxi-chauffeur’s zelf malakka’s zijn.

De boot naar Skiathos is helaas wat te laat maar we krijgen gezelschap van een lapjeskat. De dame naast ons heeft wat eten voor haar wat ze gulzig op eet. Mijn tante ziet al snel dat het een moederpoes is maar waar haar nestje is weten we niet. Wel blijft ze bij ons terugkomen voor aandacht, die we haar met veel plezier geven. 


Kat in de haven

Rond half 2 zijn we in de haven van Skiathos waar we een hapje eten voor een taxi naar  ons hotel nemen. Mijn tante test, eenmaal aangekomen,gelijk het zwembad. Hoewel het bad zelf prima is, ruikt het rond het bad overal naar riool lucht waardoor het echte zwemplezier je vergaat.

Tegen het eind van de middag bezoek ik de stad. Ik ga naar het Papadiamantis museum. Hij was een belangrijk schrijver en filosoof en kwam van Skiathos. Zijn werk is in diverse talen vertaald en zelfs in Nederlandse boeken opgenomen, zowel in verzamel boeken met eiland literatuur als naar studies naar Griekse literatuur. Ik zeg tegen de uitbaatster dat ik het erg bijzonder vind dat er vertalingen in Dutch zijn. Ze denkt dat ik een vertaling in Deutsch wil kopen. Als ik zeg dat Dutch 'Holland' is zegt ze dat ze geen vertaling in het Nederlands te koop heeft. De Nederlandse boeken in de kast zijn, heel begrijpelijk, museumstukken. Wel grappig dat ze dat dan zelf niet zal kunnen lezen.  Voor het huis gaat een meisje van een jaar of 10 expres op een kat staan. Omdat haar vader er niets van zei, zei ik tegen haar "Don’t do that!". Volgens mij schrokken ze er allerlei van. Na een hele klim kom ik vervolgens bij een klein mooi kerkje met een fantastisch uitzicht: de Sint Nicolaas kerk.Een geweldig uitzicht is er even laterook bij de burcht, terwijl de zon al langzaam ondergaat. 


St. Nicolaaskerk, Skiathos stad

Als we ’s avonds in een een kleine baai vol boten eten, scheuren de vliegtuigen over onze hoofden. Het vliegveld ligt er op steenworpafstand vandaan.  De terugtocht is nog een doel op zich want op de weg langs de landingsbaan is praktisch geen verlichting en het pad naar boven ons hotel helemaal niet, en het is ook nog eens overwoekerd. We zijn bij dat we zaklantaarns hebben meegenomen. 

2 sep 2016 - De dag van de vele vliegtuigen 
Na een warme nacht met buiten het gebonk van de clubs langs het haventje, word ik wakker met regen. Het wasgoed dat ik over 2 lijnen over mijn balkon had gehangen is weer zeiknat. Ik heb nauwelijks geslapen van hitte en herrie, muggen en ander ongemak. 

Vandaag wandel ik eerst langs de luchthaven naar het dorpje dat langs de luchthaven ligt, Psarochoma. Bij een van straat kom ik via een doodlopende weg bij  een huis dat praktisch aan de landingsbaan staat.


Xanemos Beach

Even later kom ik aan bij Xanemos Beach. Behalve het fantastische uitzicht vanaf de rots die ik beklim is het hier ook mooi vliegtuigen spotten. Ze vliegen echt over dit strand, dat aan het eind van de landingsbaan ligt.


Xanemos Beach

Op de terugweg passeer ik het ‘vliegtuig spot muurtje’: wat spectaculair zeg om hoer de vliegtuigen te zien landen en opstijgen en wat een wind maakt dat los!’s Avonds eten we bij Mylos ('molen'); er staat ook een restant van een oude molen midden in het terras aan het water.  In het restaurant  zeer dicht bij de luchthaven, kan je de vliegtuigen vanaf je tafeltje mooi zien binnenvliegen. Ja beste lezers, ik zie ze vliegen. Ondertussen zie ik ze ook zwemmen want in het water zwemmen diverse kleine visjes driftig heen en weer.

Als we het eten op hebben wandelen we nog even langs de clubs, waaronder eentje met de naam BBC, die er al sinds de seventies zit. Benieuwd wat die afkorting hier betekent of zou het voor de vele Engelsen zijn dat ze zich hiermee sneller thuis voelen, maar verder heeft de club denk ik 'bar' weinig met de Britse staatsomroep te maken. 

3 sep - Verkassen naar het paradijs
Omdat we niet voldoende rust vinden in het hotel waar we zitten, besluiten we te verkassen naar een hotel elders op het eiland verder weg van de haven en  luchthaven. De eigenaar van het hotel waar we zitten lijkt nog maar weinig compassie te hebben voor z'n eigen toko en z'n gasten en zit de godganse dag maar te internetten, al dan niet met de tv er ook nog bij aan. Daarbij is de weg naar het hotel snachts langs de luchthaven en kleine haven met praktisch geen verlichting en 0 verlichting op het pad naar het hotel erg onveilig (very creepy en spooky)


Hotel Paradise

We vinden onderdak bij Hotel Parsdise, ver weg van Skiathos stad en hoog gelegen maar alles oogt zoveel frisser en hier voelen we ons zo veel eer welkom want een vakantigevoel hadden we gewoon niet bij het vorige hotel.
Savonds kijk ik op tv eerst naar een Grieks kinderkoor dat op’ Noord-Koreaanse wijze’ de 'cupcake' song 'Miss me when i am gone' uitvoeren. Daarna  zap ik naar View from the top', een romantische komedie, die word uitgezonden op de Griekse zender Skai. Ik ben blij dat ze hier net als in NL aan ondertitels doen in plaats van nasynchronisatie zodat ik de film normaal kan volgen. 

4 sep  - Naar het klooster in de bergen.
Vanuit ons hotel in Achladias ga ik na het ontbijt op pad. Ik loop lang door de groene heuvels waarbij ik luister naar het ruizen van de bomen, de vogels, een bergbeekje en af en toe een verdwaald huis van een herder. Slechts af en toe passeert een Squad of auto mij of een enkele wandelaar. Zoals twee Engelsen die zich verbazen over de vele foto's die ik maak. 


 Een van de vele uitzichten op mijn tocht vandaag

Na ruim anderhalf uur wandelen kom ik uit bij de kust van Kehria Beach De hond van het taveerne, die Whisky blijkt te heten, komt gezellig bij me zitten en het lijkt net of hij al jaren bij me hoort. Waakzaam als hij is blaft hij gelijk als er een groepje mensen op ezels komt aangelopen. Zelf kom ik ook nog een aantal bokjes tegen met herders. Het echte bergleven. 
Ik wandel door naar een klooster en kom onderweg twee Grieken tegen kom, die me een stukje verder op weg helpen met de auto en als ze horen dat ik uit Holland kom zeker niet moet vergeten de groeten te doen aan Dijsselbloem,waarop ik instemmend knik en m'n weg te voet vervolg naar het klooster waarbij ik verderop nog een lift krijg van twee Engelsen. 


Klooster Panagia Kanoystria

Als ik aan kom bij het klooster  (Panagia Kanoystria) word ik warm welkom gegeten door de kloosterdame en haar goede vriend Gianni. Ze woont de hele zomer in het klooster om her te verzorgen en Gianni is een goede vriend die haar, onder genot van een wijntje, gezelschap houdt. Zelf bestel ik er een flesje water en we praten gezellig wat, waarbij het handig is dat in een paar woordjes Grieks al ken. 'Pos se lene' (hoe heet je) breekt al snel het ijs Gianni vraagt me voor de grap of ik met de kloosterdame wil trouwen en ook mijn zomers in het klooster wol doorbrengen. Daar wil het klooster vrouwtje zelf nix van weten en vrolijk zingt ze een traditioneel Grieks liedje die volgens Gianni veel mooier zijn dan de Griekse pop muziek. 


Hondencentrum Skiathos Dog Shelter

Als ik net onderweg ben terug van het klooster kom ik langs het honden centrum. Toeristen kunnen hier wandelen met honden. Maar het ja al te laat op de middag en dus gesloten. Ik had nooit gedacht er te voet überhaupt te komen omdat het in de bergen lag.  Als ik even later verder loop toetert Gianni om me een lift te geven naar Skiathos stad en onderweg praten we nog wat verder. 


Achladies Beach

Ik ga vanuit de Skiathos stad met de bus naar Achladies, vlakbij ons hotel, en bekijk het strand hier, als ook het volgende strandje Vasilias Beach. Toen ik van dit strandje terugliep hoorde ik een Nederlands gezin steeds om Leica roepen. Het bleek om de hond te gaan. Waarschijnlijk is de eigenaar een fotografie liefhebber. Ik zei tegen Leica dat ze terug moest gaan naar haar Famillie maar ze bleef met mij mee lopen en luisterde totaal niet, niet naar mij en niet naar hen. De Nederlandse familie bedankt me voor mijn poging maar blijven Engels tegen me praten zelfs als ik Nederlands terug blijf praten. Waarschijnlijk zitten ze hier zo in een modus van Engels praten dat ze het niet eens door hebben. 

5 sep - Rustig dagje
Na een simpele brunch vertrek ik naar de stad waar ik de cd-winkel van het eiland tegenkom. Het is lastig zoeken want in alle bakken vol cd's liggen ook weer stapels met cd's  maar toch vind ik 2 cd's van een zanger waarvan ik eerder heb gekocht.


Skiathos stad

Daarna zie ik de boot liggen die naar Kastro gaat. Meer informatie moet worden gevraagd bij de Tourist Info die aan de haven ligt. Er zitten twee dames in het hokje waarvan eentje helemaal geen Engels spreekt en eentje zo gebrekkig dat ik praktisch niets wijzer word. Ze kan vooral herhalen wat er al op het informatiebord bij de boot staat. De vragen hoeveel het kost en waar ik betalen moet is  voor haar allemaal te moeilijk. Hoe bestaat het dat zulke mensen werken in de toerist info!!!

Als ik moe teug kom op de hotelkamer hebben mijn buren de muziek veel te hard aan staan en zingen ook erg hard mee, vooral bij 'The sound of silence' terwijl ik alleen maar kan verlangen naar het geluid van de stilte..

6 sep - Back to the future
Hoewel er regen verwacht wordt is het nog droog als ik vertrek en gok ik toch op een bus tochtje naar Koukounaries (het eindpunt van de enige buslijn hier).Onderweg naar de bushalte komt er een jeep aanrijden en vraagt de chauffeur aan mij "Bent u van hier?". Kennelijk zie ik er uit als een local, en ik had m'n baardje nog wel bijgewerkt.


Natuurgebied in lagune achter Koukounaries beach

In de bus is het staan geblazen zowel heen (deels)  als terug (geheel). Lastig als er dan dikke Engelsen met bierbuiken door het gangpad moeten bij een halte, terwijl ik (net als veel mensen)al noodgedwongen in het gangpad sta. Gelukkig hier –in tegenstelling tot de bus op Skopelos - geen chagrijnige gezichten in de bus omdat mensen ook hier niet anders kunnen dan tegen elkaar aan leunen. 

Misschien is het door de superopgewekte man van de buskaartjes die de sfeer er goed in brengt. "One step back please. Back to the future". En als ik in de bus terug zit vraagt hij (het is inmiddels begonnen te regenen) "You didn't swim today?". En inderdaad, dat had ik ook niet. Nou is Koukounaries,het meest verre maar wel meest populaire strand van het eiland, toch al niet mijn soort strand en ik kwam er eigenlijk vooral om de omgeving te zien. Achter het strand ligt namelijk een lagune met een prachtig natuurgebied. Helaas komt dat door het druilige weer niet over op de foto's, maar als de zon schijnt is het ongetwijfeld nog mooier. 

7 sep - The war of the Mosquitos
Na een nacht waarbij vooral mijn tante last heeft van een aanval van muggen, is het na  het ontbijt opeens toch mooi weer geworden en besluit ik de kans aan te grijpen nog een keer op pad te gaan. Vanaf Achladies (het dorp onder aan de heuvel waar ons hotel ligt), wandel ik langs de hoofdweg nog wat verder. 


Kanapitsa Beach

Via Sklitiri loop ik door naar Kanapitsa waar zich nog een mooi strandje bevind in een baai. In een supermarkt staan de WC rollen in het koelvak. Ach dit is Griekenland, een land waar niets logisch is. En dat is vreemd als je bedenkt dat dit woord uit het Grieks afkomstig is (logos)


WC-papier in de koelkast.

In de bus terug zeg ik waar ik heen moet maar bij bushalte 9 rijdt de bus gewoon door. Als ik naar voren loop om te vragen waarom de bus niet gestopt is, zegt de man van de kaartjes stoïcijns "Dan had je maar moeten bellen". (De stopknop gebruiken). Hoewel ik op een eerdere bus eerder een bord had gezien die de noodzaak tot bellen benoemd had, was het in geen van de busritten nodig geweest er gebruik van te maken. Had ik al gezegd dat in dit land niets logisch is?!En dus noodgedwongen een halte te ver uitgestapt wandel ik weer terug en vervolgens weer naar boven. Halverwege moet ik echt even uitpuffen. Het stijgen (het is een behoorlijke helling elke keer) op het warme middaguur werd me toch wat te veel. Gelukkig kan ik heerlijk bijkomen daarna in het verkoelende water van het zwembad bij het hotel.

8 sep -Laatste volle dag Sporaden
Vandaag een rustig dagje met wat praten, lezen,regeldingetjes en het pakken van de koffers. Zappend naar de Griekse muziekzender MAD valt het me op dat er heel veel teleshopppingkanalen- en programma's zijn. Ik val van de ene productpromotie in de ander. Dat noem ik pas een amazing discovery! Gelukkig is de muziek beter, oa van een Grieks-Zweedse zangeres Elena Paparizou die na enig speurwerk blijkt te hebben meegedaan aan het songfestival.


Avondlucht boven baai van Skiathos stad bij vlieghaven

9 sep Afscheid van de Sporaden 
Even na zessen  smorgens begint de lange dag, de laatste dingen inpakken , afscheid nemen en weggaan. Een van de hotel-mensen (Dimitri) brengt ons naar het vliegveld en daar eten we van het ontbijt wat hij nog voor ons gemaakt heeft.  De taxi die we eerst hadden besteld maar later afbesteld (omdat het hotel ons wilden brengen in onze situatie) kwam toch. Uit rancune ging hij op de steile helling de weg blokken waardoor Dimitri bijna een rare bocht wilde maken om hen te passeren. Gelukkig duurt dit maar even en bereiken we zonder verdere problemen het vliegveld voor de reis naar huis.
Vakantie

Zonsondergang Rhodos, mei 2016

Het zal niemand verbazen dat mijn vakantieplannen voor dit jaar opnieuw het door mij zo geliefde Griekenland zijn. Na een korte vakantieweek in Rhodos in het voorjaar ga ik deze maand nog opnieuw naar de Griekse zon om nu een reis te maken langs diverse eilanden van de eilandengroep Sporaden.


Zonsondergang Santorini, 2015

Vorig jaar ging ik met mijn tante al eilandhoppen tussen eilanden van de Cycladen (met o.a. Santorini) en dat smaakte zogezegd naar meer... En dus is nu een volgende eilandengroep aan de beurt om in 3 weken grondig te verkennen, en eigenlijk 3 mini-vakanties in 1 te hebben.


Het effect van erosie op het landschap in Corfu, 2011

Ik kom vast met een goedgevulde koffer teug naar Nederland,gevuld  met cd's aan Griekse muziek maar ook vooral een koffer vol verhalen. Want zeker ook met mijn tante maak ik altijd wel dingen mee. Op Corfu namen we een hond mee naar huis en liet ik mijn haar knippen door aardige kapster Vicky van de Shampoo kapsalon, op Naxos en Rhodos had ik dates en mijn 50+ tante werd versiert door een 20+ gastje , op Paros werden we bij wildvreemden binnen gervaagd en kregen we van alles te eten, op Santorini waren we deelgenoot van diverse Aziatsche bruiloften,  en we zijn op diverse plekken zelf  ook als romantisch koppel aangezien.


Relaxen op Kos, 2008

Maar ik heb vast ook wel even tijd om te relaxen en misschien weer eens een boek te lezen.

Benieuwd wat voor nieuwe ervaringen en verhalen deze nieuwe eilanden zullen brengen...
Rhodos reis 2016
Rhodos dag 1 - donderdag 19 mei
Na een voorspoedige vlucht en bustransfer komen we aan in het hotel, waar ze mijn oom en ik – die samen een kamer delen – weliswaar nu een kamer met zeezicht hebben gegeven, maar niet het appartement met 2 aparte slaap- en badkamers die we besteld hadden. Gelukkig krijgen we die alsnog. Nadat we de spullen in het hotel gedropt hebben is het tijd voor een eerste Grieks biertje en daarna om de rest van de al gearriveerde familie op te zoeken. Onderweg naar het andere hotel waar familie zit, valt in een cafeetje een serveerster op. Later zou blijken dat zij van een familie is die mijn tante al jaren kent, en waar ze zelfs spulletjes had achter gelaten om nu weer  te gebruiken. Uiteindelijk had de serveerster wel interesse voor een neef van mij en v.v.


Zonsondergang langs de kust

Na een drankje een wandeling gemaakt door de oude stad, en een prachtige zonsondergang aan de kustlijn. Na een hapje in de pizzeria liepen we nog even door de drukke bar straat, waar we om de haverklap "An offer we cant refuse" kregen, allerlei kortingssites om toch maar vooral bij hun cafe te konen drinken. Het werd uiteindelijk een Nederlands cafe gerund door een Nederlandse  dame en haar dochter. Onder de klanken van Kensington en Marco Borsato dronken we nog een drankje

Rhodos Dag 2 - vrijdag 20 mei
Toen we vanmorgen naar de ontbijt zaal wilden gaan bleek die er niet te zijn. De vrouw van het winkeltje zei dat we maar moesten gaan zitten en dat ze voor ons gingen bellen. Om 9 uur ging de hotel bar open. Een meisje kwam naar ons toe met een menukaart. Toen we zeiden dat we voor het ontbijt al bij de boeking betaald hadden, moest ze weer overleggen. Ze kwam terug of we thee of koffie wilden  en jus d’orange of ananassap. Daarna kwam ze met twee toastjes  p.p.met kaasplakken, boterhamworst en gebakken ham. Ah voor ontbijt prima. 


Oude begraafplaats in Rhodos-Stad

Inmiddels was er meer familie gearriveerd en maakten we samen een wandeling naar een oude begraafplaats met mooie oude mooi versierde graven en gebouwen. Daarna gingen we met z'n allen wat drinken en zongen we via whatsapp voor mijn die dag  jarige nichtje Sanne (die in NL was gebleven) "Lang zal ze leven". Na een Griekse lunch liep ik nog even langs de kustweg naar de haven om door de Nea Agora (Nieuwe markt) naar het busstation te gaan.


Kalithea

Ik nam de bus naar Kalithea een relaxplek, waar een tante van mij ook al was.  Het scheen dat de entree 3 euro had moeten kosten, maar om de een of andere reden ben ik zonder entreegeld naar binnen gewandeld. Het bleek een prachtige relax locatie in een baai met mooie koepelgebouwen die ook als trouwlocatie dienst doen. En ja hoor net als vorige vakantie kwamen we ook nu weer een net getrouwd bruidspaar tegen.


Koskinou

Na Kalithea ging ik met een tante naar Koskinou, een lief plaatsje waar mijn tante ooit bijna een huis gekocht had. We wandelden door het dorp en namen een hapje en drankje bij een plaatselijk restaurant.  ’s Avonds nog heerlik met hele familie wat gedronken en met een tante nog de echte avondmaaltijd (een laat diner) gegeten.

Rhodos dag 3 - zaterdag 21 mei
Met een neef ga ik een koffietje drinken in een cafeetje en daarna vast voorproevenbij een restaurant waar we later die week nog met de hele familie zouden gaan eten. Twee dikke Britse homo’s aan het naastgelegen tafeltje dachten dat mijn neef en ik ook een homo stel waren. No way, in their dreams!  Opvallend nog  trouwens dat de menukaart naast Engels en Duits bij dit restaurant ook in het Fins staat, niet de meest gangbare taal.


Casino van Rhodos Stad

Daarna zijn we even het Casino binnengegaan. Uiteindelijk wilden we toch niet het entreegeld betalen om vooral de overheid te sponseren en een kopie van ons ID  hadden we ook geen zin in, maar het was wel leuk het casino van binnen te hebben gezien. Na een lunch was ik nog even alleen op pad om wat te shoppen.


Zonsondergang bij het standbeeld bij de rotonde op de kustweg

Na een gezamenlijk drankje op de binnenplaats van de Nea Agora  is er tijdens de terugweg een mysterieuze zonsondergang boven zee. Daarna nog met mijn tante heerlijke Mezze gegeten en nog even door de oude stad gelopen en bij een sfeervol cafe-restaurant een drankje gedronken en onze woordspelletjes gedaan.



De avond sloten een oom en ik af om nijn nichtje uit Antwerpen met haar gezin op te wachten die die nacht zouden aankomen. Ze waren maar wat blij met dit ontvangstcomité, maar de kinderen een beetje moe (begrijpelijk!). De man van mijn nichtje vroeg gelijk hoe de cocktails waren, niet om gelijk uit te proberen hoor, maar omdat wij ze ook nog niet getest hadden moest ik het antwoord schuldig blijven

Rhodos dag 4 -zondag 22 mei

Met een oom begin ik met een ochtend wandeling waar we al eerst de dorpsgek tegen komen die een praatje begin. Als we onderweg een leuk cafeetje vinden in een binnentuin nodigen we de rest van de familie uit daar ook wat te gaan drinken.



Na een lunch in de oude stad spreek ik in de oude stad af met Borsatie-vriendin Suus en haar vriend. Een gezellig weerzien waarbij we veel herinneringen ophalen. Het tentje waar de propper Sebastiaan heet (en dus al snel ‘mijn vriend’ was) worden we enorm opgelicht met een glas in de vorm van een voet met wel zo’n anderhalve liter cola, veel te veel natuurlijk! Maar zo hadden we we wel even de tijd om bij te kletsen op).


Nea Agora

Met Suus en haar vriend richting de Nea Agora  gelopen waar we afscheid namen en ik met de famillie ging eten in het restaurant waar ik eerder had voorgeproefd.  Onderweg terug naar het hotel  vertelde een van mijnachterneefjes de meest fantasievolle verhalen vertelde, grappig ventje!

Rhodos dag 5 - 23 mei
Op weg naar het bus station ging ik –met hulp van Google - op zoek  naar de cd winkel van Rhodos. Het bewuste pand bleek helaas ‘For rental’ te zijn.

Bij busstation verzamelde om met enkele ooms en een tante de bus te pakken naar Archangelos en van daaruit de wandeling te maken naar de 7 bronnen (Epta piges). De tocht bracht ons een aantal kerkjes (oa eentje in aanbouw) en prachtige uitzichten.


Epta Piges

De plek van de 7 bronnen is betoverend. Ook leuk was een tunneltje waar je net als 1 persoon door het water heen kon waden. Je moet daar geen dikke Duitser tegen komen, niet voor je en helemaal al niet als tegenligger. Maar gelukkig was het eenrichtingsverkeer. Met m'n iPhone als zaklamp volgde ik de weg door de tunnel.

Na een kleine versnapering aanvaarden we de terug tocht maar ergens zijn we fout gegaan. Dat bracht ons wel weer bij een mooi aquaduct en kwamen we nog mensen tegen uit Zeeuws Vlaanderen (die een oom van mij eerst Belgisch  en daarna Brabants  toedichtte)


Aquaduct

De bus reed terug een andere route als heen en nu niet langs de snelweg maar de meer toeristische route door dorpjes heen, erg leuk. Eerst dacht ik dat, toen in het eerste plaatsje na de snelweg maar 1 Griek in stapte hij gewoon gebeld had met de chauffeur van "je komt er toch bijna langs, haal me even op".


Een Akropolis-selfie

Terug in de stad nog wat meer van de oude stad gezien en met een oom een biertje gerdonken die opnieuw wat groter uitviel dan gepland. Daarna nog even naar de Akropolis en Monte Smith gelopen, prachtig om dit oude theater te zien rond zonsondergang en ook het uitzicht was erg mooi.  Wel jammer dat de pilaren op de Monte Smith in de steigers stonden.Elk familielid wilde deze plek wel even bezoeken tijdens deze vakantie, de achternaam van deze kant van de familie is namelijk ‘Smit’; de ‘Smittenberg’ mocht dus niet ontbreken!


De Akropolis zelf

Rhodos dag 6 - 24mei


Haraki Beach

Met een oom, tante en nichtje een tochtje gemaakt naar Lindos. Onderweg nog gestopt in Haraki Beach om de baak te bekijken en wat te drinken.


De baai van Lindos van veraf gezien

In Lindos rondgelopen en met geluncht. Eerst zaten we bjj een tentje dat we -toen de menu kaart kwam - toch wel te duur vonden. Toen de ober weg was gingen wij er ook stilletjes vandoor. Daarna alsnog prima lunch adresje gevonden.


Lunch in Lindos

Voor de vele zwerfkatten in dit stadje haalden we kattenvoer, waar ze gretig op af kwamen. We sloten af met een drankje en tenslotte nog een heerlijke duik in het water, zwemmen met uitzicht op de burcht van Lindos is toch wel echt vakantie!


Ik met de burcht van Lindos

Daarna weer terug naa Rhodos Stad. Met een andere oom gegeten bij een restaurant waar we daarna met iedereen nog een drankje heben gedaan. Met een oom ging ik daarna nog wat drinken bij een cafeetje vlakbij ons hotel wat we al wel gezien maar nog niet uitgeprobeerd hadden, het bleek een goede keus. Bij de ingang zat een vrouw die ons in Duits aansprak, waarschijnlijk in ons een Duits accent herkennend. We nemen een biertje terwijl een van de bezoekers van dit etablissement met een buurtkroeg karakter de gitaar ter hand nam en begon te zingen, terwijl enkele andere stadsgenoten zachtjes meezongen.


Cafeetje met live muziek van de man links in beeld

Rhodos dag 7 - 25 mei 2016
Vandaag met een groot deel van de famillie met de boot naar Symi geweest. Het was een vroegertje want al om 9u vertrok de boot uit de haven.


Klooster op Symi

Na eerst een stop te hebben gemaakt bij een klooster voeren we door  naar de hoofdplaats van het eiland. De schipper maakte het extra spannend door toen het leek alsof de stad achter een baai opdoemde op een leeg strandje af te varen en vervolgens toch weer met een bocht de volgende baai in te draaien. In de verte lag een stadje maar daar voeren we voorbij en pas bij de volgorde baai doemde de haven van Symi stad op. 


De betoverende haven van Symi

We wandelenden door de stad en streken neer op een taverna voor een heerlijke pasta- of pizza maaltijd. De tijd verstreek daarna veel te snel en voor we het wisten zaten we weer op de boot terug. We hebben nog gekeken of we het huisje van rtv diva Manuela Kemp konden vinden maar zonder resultaat. We wisten ook niet precies waar we naar zochten. 
Opvallend was nog dat ze op de grote boot reis tussen Rhodos en Symi pop evergreens draaiden en tussen de 2 bestemmingen op Syri zelf Griekse muziek, waarbij het niet goed was te merken wanneer er een nieuw nummer begon en wanneer niet. Bij de pop nummers dacht ik steeds Celine Dion te horen maar het was toch telkens een andere zangeres. Mijn achterneefje wilde onderweg, als hij niet sliep, graag snelle auto's kijken. Bij heel veel Ferrari's, Porches en andere snelle auto's riep hij steevast "Die ga ik kopen". Nog even doorsparen denk ik…

De avond sloen we af bij het restaurant van de Griekse familie die een  tante al kende. Tijdens het diner was nog live muziek, erg gezellig!

Rhodos dag 8 - 26 mei 2016
Vandaag de stad in geweest om een ander cd zaakje (welke ik een keer ‘s avonds had gezien) te  bezoeken. Drie cd's gekocht en gezellig gekletst met eigenaresse (oud vrouwtje) die ook in Amsterdam geweest was. Toen ze geen wisselgeld had belde Ze een andere winkel en de man die het kwam brengen zei dat hij de nationale bank van Griekenland was
Afgesloten met de hele groep op terrasje in de speeltuin.  De speeltuin waar eva's kinderen al zo lang naar hadden uitgekeken en ook goed gebruik maakte van de schommels en glijbanen 


De bijnacomplete Rhodos-groep van deze famillie vakantie
Genieten in Griekenland 2015

De meesten van jullie weten wel dat Griekenland mijn favoriete vakantieland is. Ook dit jaar was ik er weer om 3 weken lang te genieten van Griekse zon, het eten, de mensen en de prachtige omgeving....Samen met mijn tante deden we 3 eilanden aan op de Cycladen: Paros (de parel van De Cycladen), Naxos (het grootste Cycladen eiland) en Santorini (het beroemdste Cycladen eiland).
Trip to Italy (Reis naar Italië)
Deze zomer maakte ik met Jeanne en reis door Italië van het noorden tot aan de omgeving van Capri en Amalfi. We genoten er van het weer, het eten, de cultuur en de uitzichten.

En kort geleden konden we nog een beetje nagenieten door de film Trip to Italy in de bioscoop.

Deze log is daarom zowel een filmrecensie van de genoemde film als een reisverslag van onze reis.


Romantisch in Rome
Hond dankzij Marco
Ja lieve vrienden, voor wie weten dat ik in september op vakantie was, hierbij dan het langverwachte vakantieverslag...

En ja het is een beetje aan Marco te danken dat mijn tante en ik een hond meenamen van vakantie in Corfu? Een hond uit Griekenland?

En dat door Marco? Hoe zit dat? Je komt er vanzelf achter in mijn vakantieverslag?


Lekker leven op Lesbos
Hoewel er wel logjes van mij verschenen, was ik stiekem gewoon op vakantie....

Op Lesbos, Griekenland. In het plaatsje (of eigenlijk mocht het die naam niet hebben) Eftalou.

Hier heb ik veel gewandeld door de groene bergen, leuke plaatjes bezocht, leuke mensen ontmoet en lekker gegeten, veel gelezen, gezwommen en dat alles, op 2 zware regen na, onder een prima zonnetje.... Kortom: vakantie!

Hoewel de vakantie niet pijnloos was helaas, heb ik toch veel gedaan; bijna elke dag zeker toch wel een uurtje of 4 gelopen en veel gezien.
"Waar zou je zijn ben je nu heel ver hier vandaan
Denk je soms ook aan mij en hoe het anders was gegaan"