Bastengoek


Welkom in mijn Bastengoek...

Wil je mij iets vertellen laat hier een berichtje achter
 
Welkomsttekst
Hallo allemaal

Welkom op mijn weblog. Gezellig dat je er bent. Hier lees je alles over mijn belvenissen en dingen die mij bezighouden.

Groetjes Bastiaan

Zoeken
Speciale logz
JAAROVERZICHTEN
2016 | 2015 | 2014  | 2013 [Schijnwerper] [Nieuwsbrief] |  2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008

VAKANTIE LOGJES (Nb: niet over alle vakanties logjes gemaakt)
Griekenland
Samos (2008) | Lesbos (2010) | Corfu (2011) | Cycladen (2015) | Rhodos (2016) | Sporaden (2016) | Kreta (2017)

Andere bestemmingen: 2004 Kroatie, Istrie* | 2005 Polen, Krosno Belgie, Blankenberge(2009)  | Berlijn (2013) | Maastricht  (2013) St. Maartensdijk (2013) | Parijs (2014)Italie (2014) Friesland (2016)
* In log staat fout jaartal, moet 2004 i.p.v. 2005 zijn

MB STOKJE
2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012  | 2011 | 2010 | 2009

MARCO IN TOP2000
2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2010

TOP2000 EVENTS
Top2000 A Go Go 2011
Top2000 Stemfinaledag 2010
Top2000 concert 2010
Top2000 concert 2009
Top2000 concert 2008

FANCLUBDAGEN & BINGO'S
2018 | 2017 | 2016 | 2015 | 2013| 2010 (1)| 2010 (2 )| 2009 (1))| 2009 (2) | 1999

BORSATO-ABC 2015-2016
De Z is van...Zomer
De Y is van....Yoghurt
De X is van...XL
De W is van...Werk
De V is van...Valentijn
De U is van...Uitstapjes
De T is van...Tifosi
De S is van.. Symphonica In Rosso
De R is van...Reizen
De Q is van...Quote
De P is van...Prijsvraag
De O is van...Ontspanning
De N is van...Nieuwjaar
De M is van...Mode
De L is van...Liedje
De K is van...Koelkast
De J is van... Jaargetijde
De I is van... Internet
De H is van... Hobby
De G is van...Gezin
De F is van..Fanclub.
De E is van..Eten.
De D is van...Dieren
De C is van...Concert
De B is van...Baby
De A is van...Auto

WEDSTRIJDEN 2015
Ik ben er klaar voor...
Zomerdrankje

WEDSTRIJDEN 2014
Mijn ansichtkaart
In mijn schijnwerper
Mijn blunder
Mijn hit
Mijn jubileumjaar
Mijn liedje
Mijn spreuk
Mijn setlist | Best of Mijn setlist

WEDSTRIJDEN 2013
Muziek is voor mij... [vermelding]
Mijn FCD
WKIJSVWM
Mijn Valentijn [reactie Marco]
Mijn Droom

WEDSTRIJDEN 2012
Prijsvraag Ziggdodome [prijs]
Mijn Fanclubdag (FCD)
5 jaar Borsatoweblog
Marco in mijn leven

WEDSTRIJDEN 2011
Mijn woonplaats [prijs]
Mijn muzikale jasje  [vermelding]

BORSATO-ABC 2009
De L is van...Lekker
De K is van..Karaoke
De J is van...Je Hoeft Niet Naar Huis
De I is van...Irritant
De H is van...Huilen
De G is van.. Geld
De F is van..Fan Memories
De E is van...Engel
De D is van... Deur
De C is van...Computer
De B is van.. Broek
De A is van...Aanrechtkastje

WEDSTRIJDEN 2009
Waterpret | Relaxen | Zomerliefde
| Dagjes Uit | Romantiek |
 Zon, zee en strand


 
In de schijnwerper!
Met mijn logje over de vakantie met mijn famillie aan Rhodos kwam ik in de eerste week van juni in de Schijnwerper te staan!



Marco: "Bastiaan heeft een hele mooi reis gemaakt naar het prachtige Griekse eiland Rhodos. Tijdens deze reis zocht Bastiaan een Nederlands cafe op en ook daar kon hij genieten van mijn muziek, haha. Ook had Bastiaan op Rhodos een date met zijn borsatie-vriendin Suzanne en haar vriend, die ook op Rhodos op vakantie waren! Dat is nog eens gezellig! Wat Bastiaan verder nog heeft ondernomen kunnen jullie lezen in een heel mooi verslag met prachtige foto's!"



Met mijn logje over het concert van Lara Fabian stond ik in de schijnwerper van Marco.

Marco: "Ik denk dat ik wel kan zeggen dat Bastiaan een echte levensgenieter is. Regelmatig kunnen we op zijn weblogje leuke en mooie verslagen lezen van zijn vele uitstapjes. Ook deze week neemt hij zijn weekend met ons door, welke o.a. in het teken stond van het concert van Lara Fabian. Bastiaan vindt Lara een fantastische zangeres en dus was het voor hem een droom die uitkwam om haar eindelijk eens te kunnen zien optreden. Wat geweldig dat je hier zo van genoten hebt Bastiaan!"

In 2013 stond ook al een loje 'Het jaar in Quattro Stagioni' in de schijnwerper.
 
Weblog van de Maand


Klik hier voor mijn logje hierover
Weblog van de Week


Van 11 - 17 mei 2010 was ik Weblog van de Week
Bekijk ook mijn logje daarover.
Klokje
Bastiaans websitez
Mijn websites:

Scouting Diemen

www.scoutingdiemen.nl
 
Nieuws van Marco
Ik kijk zo uit naar de warme, gezellige en liefdevolle dagen die komen gaan. Ik wil jullie dan ook hele fijne kerstdagen toe wensen en een gelukkig, muzikaal en vooral gezond 2018. Groetjes, Marco xxx
Bastiaans filmlogz


1 - 9
2001 A Space Odessy / 21 grams / 4 luni, 3 saptamni si 2 zile

A
A Clockwork Orange / A Streetcat Named Bob / About Time / Absolutely Fabolous, the movie / Alleen maar nette mensen / Alles is famillie / Alles is liefde / Alles stroomt / Amy / An, A Sweet Taste Of Life / Angels & Demons/ Annie Hall  / Antonia

B-C

Babel   Beyond Sleep / /Borgman Catfish / Chocolat
  
D
Da Vinci Code / Das Leben der AnderenDas Weisse Band / De bende van Oss De eenzaamheid van de priemgetallen / De Heineken Ontvoering / De hel van '63 / De Marathon/ De Storm / De verschrikkelijke Ikke 1 & 2 / De tweeling / Dennnis P / Distant Lights / Don Juan / Due Date

E-F
Een bijzondere dag / El Dorado / Evan Almighty / Finding Vivian Maier / Forbidden Kingdom / FuoccaAmare (Fire At Sea)

G
Good Night, Good luck   / Gooische vrouwen / Gooische Vrouwen 2 /
Goodbye LeninGirl With A Pearl Earring/ Gloria

H-J
Heartbeats /
Heksen bestaan niet / Het diner / Het echte leven / Het geheim / Horrible Bosses 1 & 2 / Indiana Jones / If I Stay / Ik hoor hier niet thuis / Into the wild / Jeune et Jolie / Juno

K - L
Katy Perry: Part of Me /
La La Land / La Famille Bélier / Les Amours imaginairesLes Choristes / Les grandes personnes / Leve Boerenliefde/ Little Children / Little Fockers / Lover or Loser

M
Madammoisselle Chambon
Mannenharten / Mar AdentroMeet the Fockers / Meet the Parents /  Melancholia  Michiel de Ruyter / Miss Peregrines home for peguliar children / Moon / My life, animated

N
National Treasure 2 / Nerds vs Bitches / New Kids Turbo / New York I Love You / No direction homeNothing personal

O - R
Office Space / Plan C / Pak van m'n hart / Publieke werken / Quiz /
Radio Kobani / Renesse / Room

S
Sacro Gra /
Safe Haven / Shaun the Sheep / Slumdog Millionaire  / Smoorverliefd / Soof / Soof 2 / / Spion van Oranje / Stardust / Still Alice  / Sweet Bean

T  

The city of Ember / The devil wears Prada / The fantastic books of Mr. Morris Lessmore /  The Fault in our Stars / The House / The Informant /The Intern / The HangoverThe Hangover 2 / The Librarian / The Lucky One / The road within/ The Silent Army / The social network  / Thunder / Toscaanse bruiloft / Trip to Italy

U - V
Ushi mut marry / Valentino Ventoux
/ Verliefd op Ibiza / Vet hard  / Vicky Christina Barcelona / Videocracy / Vox populi

W-Z
Walking on sunshine / Wit Licht / Wolflady / You Me And Dupree / Zadelpijn
 
Bastiaan boekenblogz

Bastiaans boekenblogz

A- B
Niccolo Ammaniti - Jij en Ik /Bernlef - Hersenschimmen Leo Blokhuis - City to City / Mike Bodde - Pil Derk Bolt - Altijd ergens anders

C - E
Julia Claiborne Johnson - Frank en wij / Aaf Brandt Crostius - Wat zijn mensen toch een rare dieren / Jelle Brandt Corstius - As in tas / Jelle Brandt Corstius - Kleine landjes / Rusland voor gevorderden / Jelle Brandt Corstius - Van Moskou tot Medan
/ Joris van Casteren - Lelystad / Paulien Cornelissen - Taal is zeg maar echt mijn ding / Paulien Cornelisse - De verwarde cavia /Gerard Ekdom - Hidden trassures

F - G
Graham Gardner - Een andere Elliot / Paolo Giordano - De eenzaamheid van de priemgetallen / Ronald Giphart - Gala /
Johan Goossens - Wie heeft er wel een boek bij zich /
Sam de Graeve - Reizen met dochters

H - L
Mark Haddon - Een akkefietje / Mark Haddon - Het wonderlijke voorval met de hond in de nacht Pia de Jong - Lange dagen / Herman Koch - Het diner /
Camilla Lackberg - Sneeuwstorm en amandelgeur

M -R
Geert Mak - De Brug / Vonne van der Meer - Eilandgasten /
De avondboot/  Laatste seizoen
/ David Nichols - Wij / Christine Otten - In Wonderland / Maarten H Rijkens - I Always Get My Sin / Linda van Rijn - Villa Toscane

S - U
Charles den Tex - Onmacht  / Charles den Tex - Spijt /
Franca Treur - Dorsvloer vol confetti / Bob den Uyl - Het reizen vereist sterke zenuwen

V - Z
Esther Verhoef - Noveau riche /Ettienne Verhoef en Arjan de Ruiter -
Mannetjes van de radio
/ Simone van der Vlugt - De Reünie /
Jet van Vuuren - Bed & Breakfast / Simon de Waal -  Vector /

Joost Zwagerman - Duel / Joost Zwagerman - Groen is geen kleur
Bastiaan & Borsato Band

Met Marco...


Met Tessa


Met Ferry


Met Rob


Met Nick


Met Lodewijk


Met Giovanni


Met Armando..
Laatste Reacties
Wat een leuk filmpje... 10:42
Deze beide dames ken ik,... 10:38
Wat ontzettend leuk... 19:44
Haha wat leuk Bastiaan.... 16:50
Huh die vraagtekens waren... 15:09
Ahh leuk Bas!! En zie... 15:08
Heel erg mooi dit... 10:23
Mooie compilatie Bas. Wat... 20:25
Klinkt als twee gezellig... 19:22
Zo te lezen en te zien... 15:14
Wat een leuke avond heb... 21:33
Graag gedaan hoor... 07:39
Super Bastiaan! En lief... 07:31
Hij is echt leuk geworden... 23:36
Heel mooi gedaan! Leuk... 23:36
Leuk dat je zusje zo'n... 22:54
Ja zeker, ben er ook erg... 22:52
Wat heb je dat leuk... 20:42
Een erg leuke surprise... 20:42
Wat leuk gedaan Bastiaan!! 20:37
Mooie Banner en leuk... 20:10
bedankt heel leuk en... 20:08
Ha nou inderdaad, dit... 08:15
Dank je wel Hillie, was... 08:15
Mijn zusje is helemaal... 10:31
Kensington is zo vette... 22:13
Ha ik ken ook niet al... 22:12
Wat leuk Bastiaan!... 10:51
Mij zegt ze persoonlijk... 22:31
Ja zeker weer genoten... 21:35
Zo jij hebt weer... 13:40
Leuk om al die trailers... 13:10
Leuk al die filmtips... 22:44
Haha wat een leuke tip,... 22:31
Dank je wel Babs, ik... 20:07
Wat was het geweldig,... 13:19
Gefeliciteerd Bastiaan... 19:24
Wat heb je weer een leuk... 12:51
Aan de foto?s te zien was... 15:47
Wat ben je toch een... 23:26
Ja was heel gezellig ;-p... 17:15
Wat een heerlijk verhaal... 16:59
Kan het zeker aanraden! 16:42
@ Venice: Thanks ;-) fijn... 16:41
Thanks Tinusman, was... 16:40
Leuk verslag Bas. Nou ik... 15:54
heb ze gisteren gezien... 12:13
Weer hele leuke log... 18:54
Weer zo'n heerlijk... 13:22
Het lijkt mij een... 09:05
 
Laatste 100
Kalender
December 2017
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
Profiel
Naam: Bastiaans belevenissen
Leeftijd: 35 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment is er 1 bastiaantjes ;
en 1 gast bastiaantjes .
Mijn laatste reacties
E-mail alert
Foto album
Preview avond in De Omval

Gisteravond was ik met mijn moeder naar een preview avond in het theater, gepresenteerd door de broer van Lange Frans die daar ook het cafe runt. Als eerste trad op Maame Joses, bekend van The Voice of Holland. Zij heeft een muziekvoorstelling gemaakt over de vlucht van haar moeder vanuit Ghana naar Nederland met daarbij prachtige liedjes! En Diemen had met deze preview een primeur. Een net nieuw Nederlandstalig liedje 'Breek de nacht' speelde ze hier voor het eerst. De andere liedjes waren overigens in het Engels.

Daarna kwam cabaretier Aron Elstak in een supermanpak zijn onzekerheden en visies met ons deelt. Mensen denken van hem wel eens dat hij homo is zei hij (sorry, dat dachten wij ook) maar hij woont toch echt samen met zijn vriendin... Die vriendin kwam nog wel eens terug in zijn grappen, maar ze waren wel gelukkig hoor voegde hij er aan toe.

Pianist Ramon Valle sloot het eerste deel voor de pauze af met twee eigen piano stukken. Het eerste stuk was voor zijn zuster....of althans voor 1  van zijn zussen, want hij heeft er vijf. Na wee eigen stukken sloot hij af met een eigen instrumentale interpretatie van Hallelulah van Leonard Cohen (okee sommige kennen alleen de versie van Lisa Lois, Jeff Buckley, Adele, Van Dik Hout, Paul de Leeuw... of een van de andere covers)


Omdat je in de zaal geen foto's mocht maken heb ik een foto gebruikt van een eerder optreden dat ik bezocht

Na de pauze kwam Roos Blufpand, die ik al kende van A day in the forrest in Soest en van de albumpresentatie van haar 2e cd. Alleen met cellist zat ze gisteravond aan de piano om haar Nederlandstalige liedjes aan de man en vrouw te brengen, en om nog maar eens uit te leggen hoe hypocriet ze is om aan de ene kant haar cd biologisch te prodcueren  maar dat op allerlei vlakken weer te compenseren zoals ook weer vanavond naar Diemen te rijden. Daar had ze overigens ook een liedje over. 'Ik zet mijn geweten te koop, op marktplaats' wie biedt het hoogst?'. Het was een feest om Roos weer te zien en ik ben blij dat ik al kaarten heb voor de hele voorstelling later dit seizoen in het theater in Diemen.


Omdat je in de zaal geen foto's mocht maken heb ik een foto gebruikt van een eerder optreden dat ik bezocht

Caberetier Pepijn Schoneveld sloot de avond af. Ik kende hem al uit het Vonelpark, maar sommige zouden hem ook moeten kennen als de homoseksuele congierge in Spangas, althans dat zei hij zelf. Dat kinderen dan op hem afrennen om te vragen of hij dat is, en bij een bevestiging daarvan vervolgens weer wegrennen. Verder vertelde hij over een afwijking die hij heeft waardoor hij niet kan ruiken en waardoor andere organen weer beter werken, om daar vervolgens nog enkele voorbeelden van te geven. Hij sloot af met een liedje van Jurriaan van Dongen, en in de hele voorstelling zaten er nog meer en het had em enkele honderden euro's gekocht dus konden we zelf wel berekenen wat de prijs van al die liedjes was.

Voor de prijs van deze preview avond hoefden we het in elk geval zeker niet te laten. Vijf euro voor vijf mini voorstellingen (een zesde act had om onduidelijke redenen afgezegd) was meer dan de moeite waard. En opnieuw een succes, want ook vorig jaar genoten mijn moeder en ik samen van de preview avond, toen ondermeer met een seksuekle paradie op de tv-quiz Per Seconde wijzer, de rare mimieken van komiek Eric Koller en een voorstelling over de moord op de Zweedse politcus Olav Palme. En ook nu was het aanbod aan muziek- en cabaretvoorstellingen heel gevarieerd. Dit jaar was er geen toneel, zo stelde ook de broer van Lange Frans vast, maar met het aanbod aan muziek en cabaret dat er wel was, werd dat ruimschoots gecompenserd.
Feestdag van een laan

Ik in De oude Smidse

Vandaag was het feest op de Ouddiemerlaan. De Historische Kring Diemen (gehuisvest aan de laan) bestond 25 jaar en stelde een dag vol activiteiten en open huizen samen op de oude noord-zuidlaad door ons dorp.

Een laan waaraan ik ook veel herinneringen heb, want als kind gingen we vaak fietsen naar de toen nog vele boerderijen die er stonden - en die met de aanleg van Diemen-Noord helaas grotdendeels verdwnen zijn.

Gelukkig resteren er nog een paar langs deze laan die met recht een laan genoemd mag worden vooral tussen Oud-Diemen en de kanaaldijk waar het een smal fietspad is door bomen en sloten aan weerszijden omsloten.

Vandaag kwam ik een buurvrouw (Ellen) en haar man veel tegen. Een van de vrouwen in Huize Oostenrijk dacht dat ik de man van mijn buurvrouw was. Toen ik haar dat later vertelde - toen we elkaar weer tegen kwamen - vertelde ik dat aan haar, waarop de burgemeester van Diemen - toevallig ook aanwezig - er om moest lachen dat Ellen opeens allemaal mannen aangeboden kreeg op deze manier.


De Oudse Smidse uit 1749 is qua interieur nog helemaal intact. De rest van het pand is verbouwd tot woonhuis maar de werkplaats van de vroegere smit ademt nog helemaal de sfeer van eeuwen geleden.


Linksboven: Huize 'Oostenrijk' (gennoemd naar de famillie Oostenrijk de er destijds in woonde, eigenaars van garage- en busvervoerder Oostenrijk, die o.a. zorgde voor het vervoer van voetballers)
Rechtsboven: De schakel, verenigingsgebouw waar o.a. de Historische Kring is gevestigd, vroeger 'De school met den Bijbel'
Midden onder: In dit oude pand van de Rafeissenbank, samen met de boerenleenbank de voorloper van de Rabobank, zit nu een kinderdagverblijf. De Rabobank kent al een lange geschiedenis in Diemen en dit pand is daar een overblijfsel van.


Linksboven: Begraafplaats Gedenk te Sterven in Oud-Diemen
Rechtsboven: Gezicht op Oud-Diemen met de stenen schapen
Onder: Boerderij Vredelust in Oud-Diemen


Boven: Bij dit voormalige Ponthuis, legde de pont over het Amsterdam-Rijnkanaal tussen Diemen en de Diemerzeedijk aan. De pont reed over een rails die diep onder de water lag. De pont is uiteindelijk uit de vaart gehaald o.a. door het steeds drukkere scheepvaart verkeer maar ook omdat het uitlaten van het anker de rails stuk getrokken had. Overigens heb ik een eigen foto van de andere kant van dit pand ooit nog gebruikt als coverfoto van mijn HBO-scriptie dat over het foto-archief van de gemeente Diemen ging.
Onder: In deze voormalige boerderij is nu een gezondheidscentrum gevestigd
In de wolkenkrabber

Afgelopen weekend was het Open Monumenten dag, en dat scholen soms ook monumenten kunnen zijn, bewijzen 2 van de 3 gebouwen hierboven.(Linksboven is een voormalig rioolgemaal, ook een monument dus). Alle bovenstaande gebouwen hebben met elkaar gemeen dat de deel uitmaken van de Amsterdamse School, een kunst- architectuurstroming die niet alleen scholen bouwde maar de verzamelnaam was voor ontwerpen van gebouwen, bruggen, meubels, gebruiksvoorwerpen en nog veel meer. Het was dit najaar het overkoepelende thema in Amsterdam, en laat ik nou ook nog eens buitengewoon geintreseeerd zijn in deze stroming.

Het eerste gebouw wat ik bezocht was 'De Wolkenkrabber'

De Wolkenkrabber - het eerste hoge gebouw bij de uitbreiding van Amsterdam in Plan Zuid. Ik mocht tot de 6e etage van het trappenhuis van het gebouw wat momenteel gerenoveerd wordt.

Opvallend was dat de interne afvalstortkokers niet meer gebruikt worden; mensen gooiden na een feestje ook hun lege flessen erdoorheen en dat gaf teveel lawaai.

De flat bevat particuliere koopwoningen. Toen het in de jaren 30 niet meteen lukte om de flat vol te krijgen kwam er veel Joodse vluchtelingen uit Duitsland. Een geschiedenis die zich later zou herhalen met de onafhankelijkheid van Suriname en de Bijlmerflats

Nog een bijzonder detail aan de woningen is, is dat er een kamer voor de dienstmeid was, die alle rijke mensen - voor wie de flat gebouwd was - allemaal hadden.

Daarna ging ik naar De Dageraad:


De Dageraad - Woningbouwcomplex in Plan Zuid op een plek waar eigenlijk een ziekenhuis gepland was.

Gesamtkunstwerk geheel in stijl van de Amsterdamse School. Veel opvallende ornamenten, zoals een beeld van wat een nederige arbeider zou moeten voorstellen, maar wat discutbael is in een socialistische arbeiderswijk.

Een ander opvallend ornament is een haan, symbool van socialisme (denk aan VARA-haan) maar ook de aankondigder van een nieuwe werkdag en dus van de dageraad.Aan het complex grenst ook het huidige Berlage Lyceum.

Overigens zitten niet in alle deuren brievenbussen in de deur. Deze voordeuren zijn gewoon open, zodat de postbode in een soort voorportaal de brievenbussen kan vullen.

Ook het Amsterdams Lyceum, waar ik als kind vaak langs fietste op weg naar mijn school, Montessori Lyceum Amsterdam, heb ik nu eens van binnen gezien.

Het Amsterdams Lyceum met fietsonderdoorgang. De glas-in-lood-ramen werden in WO II in de duinen bewaard om deze veilig te stellen voor de Duitsers.

De school is recentelijk uitgebreid maar omdat het gebouw een monument is, mogen ze niet de hoogte in... De diepte in mag wel, dus is er ondergronds een nieuwe kantine gemaakt.

Als laatste bezocht ik de Burcht van Berlage (niet de Beurs dus)


De Burcht van Berlage. Vakbondsgebouw van de Joodse diamantslijpers die vanwege hun Joods zijn zich niet bij een gilde mochten aansluiten in de Middeleeuwen, maar later dus wel zich mochten verenigen.

Berlage kwam overigens niet bij de opening van dit gebouw, want hij was het toch niet helemaal met het eindresultaat eens.

Het gebouw was een 'Gesamt-kunstwerk' waarbij de architect zich met alles bemoeide, tot aan de vloerkleden toe (waaronder trouwens hele gewone vloerplanken liggen).

Berlage was een communist. Dat hij toch voor het kapitalisme de Beurs van Berlage (dat andere gebouw) bouwde, was omdat hij verwachte dat het kapitalisme met een jaar of 10,20 na voltooiing wel verdwenen zou zijn, en dan kon de Beurs mooi dienen als stadhuis.

 
Sporadisch in Griekenland



Ik ben net weer terug uit mijn geliefde Griekenland waar ik weer veel gezien en beleefd heb. Dus wil je weten waarom ik look-a-likes van Sylvester Stallone en Ruben Nicolai tegenkwam, waarom een inktvis tegen de stenen word geslagen, hoeveel treden de weg naar de Mamma Mia kapel heeft en wat voor Deense bordjes langs de kant staan, wat voor kat ik bijna mee naar huis had genomen of waarom ik bijna getrouwd was met een Griekse kloosterdame en wat WC-rollen in de koelkast doen.... Lees dan snel verder!

SPORADEN: ALONISOS / SKOPELOS  / SKIATHOS

19 & 20 augustus 2016 – Badderen in de baai
Op Schiphol begint het al goed. Omdat we vroeger vliegen dan anders en ook eerder al aanwezig moeten zijn kunnen we vrij snel al inchecken. Daarna moeten we weer helemaal naar de andere kant van Schiphol om door de douane naar de gate te gaan. Bijna waren we door de poortjes gegaan van een vereerderde serie gates maar zagen het gelukkig niet op tijd.  De tijd vloog om met praten en het live kijken van de atletiek race van 200m mannen met helaas geen medaille voor Nederland maar regerend Olympisch kampioen Usain Bolt is ook moeilijk te verslaan. 

In het vliegtuig merken we dat bij TUI toch een aantal dingen anders zijn dan bij Transavia. Zo mist er een stoelzak om bijv een flesje of pakje brood in op te bergen. Discover Your smile begon dus met Discover your  ergernis want het was wat ongemakkelijk gedoe.  Wel kregen we pepermuntjes uitgedeeld bij de landing, dat dan weer wel. 


Skiathos

Op Skiathos hebben we gelijk een taxi die ons naar de haven bracht. De andere toeristen wachtend op hun bustransfer verbijsterd achterlatend. In de haven genieten we rond half 10 van ons eerste drankje met mooi zicht op zee en stadje. Af en toe komen er grote hordes toeristen voorbij in de haven die maar slaafs achter een gids aan lopen. Dan heb je wel even het gevoel van "wat is het druk". Maar als ze dan weer voorbij gelopen zijn en je ziet de haven en de bootjes weer verdwijnt die gedachte als sneeuw voor de zon. Sneeuw is hier echter ver te zoeken. Het begint op het  terrasje onder de parasol steeds warmer te worden met onze kleding vanuit NL nog aan.


Skopelos vanaf de boot gezien

Dan met de boot eerst langs Skopolos, dat duidelijk een veel populairder eiland is want het gros van de boot gaat hier van boord. Op Alonissos is het alleen druk bij de taxi standplaats en zo druk dat we besluiten eerst een milkshake te gaan drinken in de haven, waar we aan de praat raken met ene Dimitri die in Nederland heeft gewerkt: Vlaardingen, Rotterdam, Maastricht. Verder horen we allerlei talen om ons heen, Frans, Israëlisch, het is een kleine wereld: Alonissos op de wereld is dus zeker niet Alleen op de wereld.


'Onze  baai' op Alonisos

 Als onze taxi komt brengt hij ons naar een lief straatje in  een baai met diverse leuke eetgelegenheden. Ook onze balkonnetjes kijken direct op zee. Niet gek hier! Na het eten nog wat boodschapjes gedaan en gekletst met de winkeldame die in Volendam, Marken en Amsterdam (tijdens een witte kerst) geweest bleek te zijn. Ze haalde steeds Holland en Nederland door elkaar, is ook heel verwarrend....In een ander winkeltje krijgt een andere een vrouwelijke bezoekster een massage van de eigenaresse. "You should come to my house" zegt ze tevreden na afloop.Een dag later gaan we zwemmen in onze eigen baai en het plaatsje waar we zitten rustig verkennen.



Onze  baai' op Alonisos

21 augustus - Bus naar oude stad

Vandaag zijn we eerst met de bus naar de oude stad gewest (Chora of Xopa op z'n Grieks). Een prachtig en heel gezellig dorpje met leuke straatjes vol winkeltjes en restaurantjes. Opvallend is dat een kerkje is gevestigd tegenover een restaurant wier  naam naar de duivel verwijst. Hemelse sferen en hel zijn hier niet ver van elkaar verwijderd. In het kerkje steken we een kaarsje op voor mijn overleden opa (en mijn tantes vader). De kaars blijft wat moeilijk staan in het hard geworden zand maar na wat gedoe lukt het toch. 

Fotobewerking van Steni Vala en gefotografeerde houten kunst-boot in Chora

Daarna terug naar de haven om de bus naar Steni Vala te nemen en hier nog wat te doezelen en pootjebaden in het heerlijk koele en heldere water


Chora op Alonisos

’s Avonds in het restaurant in ons eigen baaitje verheugden we ons op van allerlei lekkers op de menukaart, maar helaas….. het grootste deel van de keuzes was op en de over die net de kaart had gebracht mer wat hij dus vooral niet had somde nu snel achter elkaar op wat hij nog wel had.  

22  augustus – Diego Maradonna in Tsoukalia
Ik vertrek naar Votsi,  een lief haventje in een smalle kom waaraan enkele taveernes liggen. Je kunt er vanaf het intens blauwe water het tegen de bergen opgebouwd stadje prachtig zien liggen. Als ik in een taveerne stufferd peppers (paprika) & tomato bestel, zegt de slecht Engels sprekende ober eerst dat het er niet was, maar na een schreeuwend overleg naar z'n moeder in de keuken bleek het er toch te zijn. En dat terwijl de oma leuk met haar kleinkind speelt. Het is overigens eventjes hier een zoete inval van familieleden van de eigenaar, wel gezellig. 


Votsi

Daarna wandel ik naar Tsoukalia. Hier zou een archeologische plek moeten zijn maar vind na anderhalve km lopen alleen een kleine cabine waar je wat eten en drinken kan kopen en een stapel strandbedjes want na een tocht door prachtige hoge bomen zit ik opeens weer aan zee. Wellicht is de Grieks molen die hier staat het oudheidkundige ding maar hij ziet er dan tegoed opgeknapt uit.  Ik neem een drankje en rust uit terwijl op de achtergrond een rap nummer over Diego Maradonnna klinkt. Ik kan de rest van de tekst niet verstaan en herken verder alleen namen van een enkele voetbalclub. Kan helaas niet beoordelen of dit een lofzang of een kritische noot is.

Volgende stop is Milia. Onderweg trekt een bordje van het internationale instituut van de klassieke homeopathie de aandacht,hele mond vol voor een door se oprichter zelfbenoemd organisatie.Als ik door loop naar de rustige baai van Milia valt als eerste het grote voetbalveld en atletiekbaan op aan het begin van het dorp. Opvallend aan de atletiek baan is dat deze niet rond is maar slechts een langgerekt stuk.


Uitzicht op haven Alonisos vanaf Kavos

Als laatste loop ik door naar de wijk Kavos waar je een schitterend uitzicht hebt over de haven van de hoofdplaats. ’s Avonds eten we in Votsi, waar ik eerder die dag had gegeten en waar mijn tante , die bij het hotel was wezen zwemmen en mozaïeken, nieuwsgierig naar geworden was.

23 augustus - Vertrek naar Skopelos
Vandaag vertrekken we met de boot naar het volgende eiland, maar niet nadat we nog een keer een duik in het water van onze heerlijke baai hebben genomen. Daarna nemen we de boot, die helaas wat meet deining heeft als de vorige bootreis. Op Skopelos eten we wat in de haven en nemen dan de taxi naar ons hotel, waar we snel na aankomst het zwembad in duiken.In het restaurant is er ’s avonds een kakofonie aan geluiden en de bediening doet lijken alsof het nog 3x zo druk is dan dat het werkelijk is, jammer dat ze daardoor dingen vergeten te brengen. 


Ons hotel op Skopelos

24 augustus - Storm op  Skopelos
In de loop van de ochtend gaan we naar de stad om te struinen in de kronkelende straatjes om rond het middaguur een omelet met feta en champignons te eten in de haven.  Het is nog winderig maar de zon is wel weer doorgebroken en het is ook warmer geworden.

We regelen de  Mamma Mia bustoer voor een dag later. De film Mamma Mia werd deels op Skopelos opgenomen. En dat zullen we weten ook. Zo hangt in de vitrine van een van de restaurants een foto van de eigenaar met een van de hoofdrolspelers Pierce Brosnan (zie hieronder).


Pierce Brosnan op Skopelos

Na het slenteren door de nauwe straatjes met soms geweldige uitzichten op de ruige zee of de overkant van de baai, strijken we neer op het terras van Platanos. Hier zit een look a like van Ruben Nicolai. Het zou niet enige look-a-like zijn die we deze week tegen zouden komen, want later kwamen we ook nog look-a-likes tegen van Sylvester Stallone en Joe Walsh van The Eagles.


De Ruben Nicolai look-a-like

25 augustus  - Spookluchten boven Mamma Mia rots
Vanochtend moeten we vroeg op voor de Mamma Mia bustoer. Wakker word ik wel want de douche geeft geen  warm water. De zonneboilers hebben door gebrek aan zonlicht hun werk niet kunnen doen.

Met de bustoer gaan we naar de rots die is gebruikt om de scène met de kerk te filmen in Mamma Mia,de kerk is helaas in de film een andere kerk maar even  zo goed is het spectaculair om het uitzicht te zien vanaf de 198 treden (volgens onze gids Katherine die ze al een aantal keer geteld had, vandaag overigens niet). Het uitzicht was fenomenaal omdat het een wat donkere lucht was waar de zon doorheen scheen terwijl de ruwe zee tegen de kust beukte.


Mamma Mia rots

In de bus vertelde gids Katherine overigens veel over het eiland en maakte ze grapjes met de passagiers en chauffeur Kostas. Na het bezoek van de kerk-rots nam ze afscheid en bracht Kostas ons naar Kastani Beach waar ook enkele scènes van de film geschoten zijn.  De zee bij het zand- en kiezelstrand is de zee is vandaag te ruw om te zwemen maar pootjebaden gaat wel.Op het strand waren nog een aantal jongelui een spel aan het spelen met een soort balletjes waarvoor ze in het zand een heel parcours gemaakt hadden. ABBA nog indachtig dacht ik nog 'Whats the name of the game' maar we zijn het vergeten te vragen. Even verderop ging iemand met een harpoen de zee in om er met een inktvis weer uit te komen. Apart om te zien hoe hij daarna op de stenen de inkt uit het beest sloeg.


Jongen met inktvis en omstanders

26 augustus 2016 -De dag van de burcht


Stafilos

Vandaag wandel ik naar Stafilos. Na even pootjebaden en genieten van het fantastisch uitzicht tijdens de lunch, loop verder naar Agnondas. Volgens de jongen van het restaurant in Stafilos kan ik beter de bus nemen want het is ver weg. Het is slechts een uur lopen dus ik besluit heen gewoon te voet mijn weg te vervolgen. Met de tune van Studio Sport in m’n hoofd hou ik de vaart er goed in. Wandelend door het oerlandschap waarbij ik soms minutenlang niemand tegenkom voel je je bijna onoverwinnelijk; alleen op de wereld met her gevoel de hele wereld aan te kunnen. Als er dan toch een stel met een Squad langs scheurt, stoppen ze om te vragen of het wel gaa. Een jongen alleen die in z'n uppie langs de kant van de weg loopt, vinden sommigen toch wel gek. Als ik zeg dat ik okee ben sjezen ze weer voort.


Agnondas

Agnondas is een lief klein plaatsje met een kerkje, enkele huizen en taveernes maar wel een derukbevolkt strand. Ik besluit dat ik hier later nog eens terugkom en pak de bus terug naar Skopelos stad om deze verder te verkennen met zijn kruip-door-sluip-door-klim-en-klauterarstraatjes. Ik zie diverse mooie kerkjes en fantastische uitzichten over de hele stad. Vooral bij een oude burcht, waar je als je eenmaal in de burcht bent vooral kijkt naar de huizen die er tegenaan gebouwd zijn.


Uitzicht vanaf de burcht

’s Avonds eten we bij een restaurant onder een plataan. Helemaal veilig is het eten onder de plataan niet. Een Nederlands stel  verkast  nadat vogels op de menukaart hebben gescheten, een andere dame krijgt de substantie in haar haar. Wij zitten gelukkig net gunstig.

27 augustus 2016 - De toer naar Glossa
Als ik rustig in mijn balkonstoel zit te lezen word ik ruw gestoord door een informatiewagen die luidruchtig lang voor ons hotel blijft staan om iedereen te informeren over het aangaande dansfestival in Skopelos. Chauffeur Kostas had ons gisteren al vertel dat er honderden mensen van dansgroepen uit het hele land daarvoor naar Skopelos komen. Uit zijn mond lijkt het bijna of dit eiland is een soort bedevaartsoord voor de (Griekse) volksdans is geworden. 


Glossa

We maken een busreis naar Glossa. De chauffeur draait muziek van Madness tot Elvis. Heel wat anders dan de chauffeur op de Mamma Mia toer toen er maar 2 liedjes van het ABBA gedraaid werden maar wel 3x One van U2 & Mary J. Blige, je zou zeggen 'One' keer was ook genoeg geweest. Gelukkig waren het wel origine nummers want op het Mamma Mia strand later die dag,draaide de strandbar allemaal covers van bekende nummers.



Glossa is een lief plaatsje wat eigenlijk meer een stadje dan een dorpje is. Aan het begin van het dorp vragen we aan kinderen met leuke gekleurde t-shirts aan om voor ons te poseren. Twee van hen, een jongen en een meisje, durven het wel aan. Later rennen ze enthousiast naar hun moeder die in een winkel werkt om te vertellen dat ze op de foto zijn gezet, trots als ze zijn met de mooie plaatjes van hen. Even verder zit een oude man op een ezeltje met nog een ander ezeltje erbij, terwijl hij met zijn mobieltje aan het bellen is. Oud en nieuw gaan hier hand in hand.

Verderop in Glossa hebben we contact met een kat die we Poppie noemen. Hij loopt een heel stuk met ons mee en knort van plezier als hij wordt aangehaald. Bijna hadden we hem meegenomen want hij had ons echt uitgekozen. Met pijn in het hart laten we Poppie achter ons.


Poppie

Bij het terras met het mooiste uitzicht bij het centrale plein, drinken we drankjes en rusten we uit van alle indrukken Daarna gaan we met de bus naar Loutraki, wat van bovenaf gezien niet al te veel leek voor te stellen maar toch nog een heel dorpje bleek te bevatten. Het kleine haventje had ooit een belangrijker functie maar is nu een soort uitwijk-haven als de haven van Skopolos-stad niet gebruikt kan worden.


Loutraki, gefotografeerd vanuit de bus

Omdat we besloten hadden in Panormas te gaan eten, gaan we in Loutraki er niet uit maar reizen vanaf dit eindpunt gelijk weer door op de terugroute. De chauffeur van deze bus heeft last van het zelfde muziek-herhaal-gen lijkt het want 'Sacrefice' van Elton John draait hij 2x achter elkaar, misschien om de nieuwe passagiers die dan met zijn ingestapt ook te kunnen laten meegenieten van deze klassieker. 

Op het strand van Panormos delen we in het restaurant een aubergine voorgerecht en willen toch wel eens weten waarom dat ding in het Engels 'egg plant' heet. Inmiddels weten we dat dit zo is omdat de aubergine zo grot is als zwaneneieren. Tijdens het eten steken er vaak grote windvlagen op en moeten we alles op tafel goed vasthouden. Ook de mensen die voor onze neus op het strand liggen hebben moeten om de parasol in dr juiste stand te houden en geven zich dan toch maar gewonnen aan het natuurgeweld door op te breken. Zelf gaan  we ook niet lang de zee in omdat er behalve de harde wind ook een sterke stroming staat.


Klederdrachten

Bij aankomst in Skopelos stad zien we allemaal mensen in klederdrachten, die bij het dans festival zullen optreden. We zijn te moe voor het festival (de dagen erna trouwens ook), maar we hebben in elk geval wel de mooie klederdrachten gezien.

28 augustus 2016- Another day in Paradise 
Vandaag ga ik de heuvels aan verschillende kanten van de stad verkennen en geniet van  spectaculaire uitzichten. Als ik een klein kapelletje ontdek probeer ik de weg er naar toe te vinden. Wanneer ik deels dwars door een tuin de juiste weg bereik blijkt het kapelletje van geen kant bereikbaar te zijn, om het terrein waarop het staat, staat een ondoordringbaar hek. Mogelijk is het een privé kapel van iemand om een famillielid te herdenken.


Elios / Neo Klima

Later op de dag slenter ik nog wat door de straatjes van Skopelos en pak uiteindelijk de bus naar Neo Klima / Elios, met een  klein haventje tegen een berghelling en aan de andere kant taveernes. In een van deze restaurants bestel ik een pasta-maatlijd. Het dochtertje van de eigenaar bracht steeds dingen naar de  tafels (kinderarbeid is hier nog heel gewoon). Als ik ongeveer halverwege mijn maaltijd ben komt ze een tweede lepel brengen. Naar de reden hiervan kan ik alleen maar gissen. 

Als ik even later in het plaatsje bij een prullaria winkeltje binnenkom zet jochie wat op de winkel van z'n ouders past gauw wat meer toeristische Griekse muziek op. Waarschijnlijk om mij sneller tot een aankoop te verleiden. Maar hij haalt bakzeil want dat heeft op mij geen invloed, en daarbij de rotzooi in z'n winkeltje was toch niet aan mij besteed.

Als in de bus 'Another day in paradise' van Phil Collins word gedraaid moet ik denken aan de vuurwerkramp in Enschede, waarvan ons nichtje Sanne nog zo'n mooie foto expositie maakte over de herbouw van de wijk. Enfin, het nummer van Phil was namelijk het eerste nummer wat Radio 2 draaide toen ze vanwege de ramp de reguliere uitzending onderbraken. Als je het zo bekijkt een vreemd lied bij zo'n ramp want het paradijs leek in de verwoeste wijk verder dan ooit. Een mens onthoud soms rare dingen maar vaak weet je van zulke sleuteldagen uit de geschiedenis de mafste details te onthouden. Zo blijft dit nummer voor mij met deze gebeurtenis verbonden. 

Een Italiaanse vrouw naast me in de bus (die ook Duits en Engels spreekt) verteld dat een kennis van haar voor het verkeerde Skopelos geboekt had. Op het eiland Lesbos zou ook een gebied zo heten. En van iemand anders uit haar omgeving was een poststuk naar Barcelona in Sicilië aangekomen.Daar blijkt - gek genoeg -ook een Barcelona te zijn. Ik weet gelukkig zeker dat ik wel op het eiland Skopelos ben en niet op Lesbos (ook mooi trouwens) of Barcelona (staat nog wel op het verlanglijstje)

Opvallend is trouwens dat Skopelos verrassend weinig dorpjes kent, er zijn vooral wat nederzettingen bestaande uit een paar huisjes en strandjes. Een groot verschil met bijv. de Cycladen vorig jaar toen we veel meer dorpjes konden bezoeken


Skopelos stad

Als we ’s avonds aan onze eigen  boulevard eten, doen onze tafellampjes het niet. Volgens de ober door het opspattende zeewater wat kortsluiting had veroorzaakt. Daarom had jij maar een lichtsnoer opgehangen. Overigens deden de tafel lampjes van andere restaurants aan onze boulevard het wel. Dus misschien durfde hij niet te zeggen dat ze verkeerd waren aangesloten.

Als we daarna in de haven nog een drankje gaan doen, komen we onderweg look a like tegen van Joe Walsh van de legendarische popgroep The Eagles die met de dood van Glenn Frey in 2016 helaas ophield te bestaan. Wie weet is het geen look a like maar is het hem zelf wel. We laten de man in kwestie in elk geval met rust. Op de terugweg komen we langs een Mamma Mia boot waar een themafeest zou zijn. ABBA danst vrolijk over het scherm, maar zijn de enige die dansen op de verder lege boot. 

Overal klinkt Griekse muziek maar deze week klonk ergens opeens ook Strauss. Dan zie je toch André Rieu voor je (Geen house maar Strauss). Jarenlang heb ik me afgevraagd waarom er toch een stoomwals zat in een videoclip toen hij een hit had in de jaren 90. Pas jarenlater komt al mijmerend de oplossing: Stoomwals, Weense wals. Het is niet zo moeilijk. 

29 aug - Dagje strand 
In de supermarkt dringen mensen telkens voor vanaf het eind van de kassa. We hebben dit fenomeen al een paar keer meegemaakt maar het blijft een gek gezicht dat als je bij de kassa staat iemand van de uitgang komt aanlopen om af te rekenen en de caissière ook eerst diegene gaat helpen. Een beetje gekke interpretatie  van 'Eigen volk eerst'. Want het zijn de Griekse inwoners die hier kennelijk voorrang krijgen op de toeristen. Inwoners zijn immers druk en toeristen hebben toch alle tijd. Zelf gaan we deze dag naar de baai van Agnondas, waar we heerlijk eten, lezen en zwemmen.

Rond zevenen gaan  we pas van het strand af. In de bus lijkt het er op alsof we niet hoeven te betalen (Op de heenweg hoefden we al minder te betalen) want hij zei bij instappen "It's okay". Toen de nagenoeg lege bus bij de enige andere eerstvolgende halte volstroomde, mochten we alsnog dokken. Als we weer in Skopelos stad zijn gaan we eten bij een tentje waar we eerder geweest zijn en waar die avond opnieuw live muziek is. Zelfs de ober doet nu mee met zijn accordeon!


De ober maakt muziek met andere muzikant in zijn eigen restaurant

30 aug - In de bus met Stallone
Vanmorgen wilde het folklore museum bezoeken dat iedere ochtend en avond open is.  De deuren aan beide kanten van het gebouw zijn gesloten en op de bel wordt niet gereageerd. Ik loop de naastgelegen tuin in en vraag of dat ook bij het museum hoort maar nee, dit is 'privat' aldus de dame in kwestie. 

Omdat mijn tante Elios / Neo Klima ook wel wilde zien, gaan we hier met de bus heen. Na een lekkere lunch eten lezen en zwemmen we wat en de middag gaat zo snel dat we moeten haasten voor de bus, een bus waarin we een look a like van Sylvester Stallone zagen. Het is de vakantie van de look-a-likes. 

’s Avonds in een restaurant wat we nog wilden ontdekken, worden we tijdens onze woordspelletjes nog al afgeleid door een dronken man die in het bijzijn van z'n vrienden steeds iemand aan de telefoon in het Grieks een klootzak noemt.

 31 aug - De dag van Deense bordjes 
Vanmorgen ben ik rond achten al op pad. Ik loop via Skopelos stad naar Agios Konstantinos, een klein stadje met twe taveernes die allebei gesloten zijn. Het strandje is, op een wat stuurse dame na, ook verlaten. Dit zijn van die 'vergeten plekjes'. Toch opvallend dat zo’n afgelegen dorpje dan nog twee taveernes kent.


Agios Konstatinos

Langs de weg staan ook twe boodschappen in het Deens.  Google Translate kan de zinnen niet helemaal vertalen maar beide bordjes lijken boodschappenvoor wandelaars te zijn. 


Deense bordjes

Later op de middag gaan we naar het strand van Stafilos (per ongeluk ook wel Syfilis genoemd door m’n tante haha, de bus-jongen moest er ook wel om lachen). Hier zwemmen en lezen we de dag door.

1 Sep 2016 - De dag van St. Nicolaas
'S morgens rond half 9 hoor ik de paardenvoetjes al van de paardenkoets die hier elke dag toeristen over de boulevard heen en terug rijd, puur voor het ritje en niet voor vervoer. Bij ons hotel is het keerpunt. Heb ze nog niet eerder zo vroeg al gehoord. Overigens gaan die dingen soms wel supersnel. Gisteravond sjeesde  er eentje ons voorbij als of het een race auto was, dan heeft een paardenkoets op dat moment toch meer Pk dan een auto. Zelf nemen we niet de paardenkoets maar de taxi naar de haven. Bij het bus station wachten we in het overdekte wachthokje terwijl de taxi chauffeur overleggen wie zij een Malakka (klootzak) vinden. Het is kennelijk een geliefd onderwerp voor de Grieken, en dat terwijl aldus mijn tante de meeste taxi-chauffeur’s zelf malakka’s zijn.

De boot naar Skiathos is helaas wat te laat maar we krijgen gezelschap van een lapjeskat. De dame naast ons heeft wat eten voor haar wat ze gulzig op eet. Mijn tante ziet al snel dat het een moederpoes is maar waar haar nestje is weten we niet. Wel blijft ze bij ons terugkomen voor aandacht, die we haar met veel plezier geven. 


Kat in de haven

Rond half 2 zijn we in de haven van Skiathos waar we een hapje eten voor een taxi naar  ons hotel nemen. Mijn tante test, eenmaal aangekomen,gelijk het zwembad. Hoewel het bad zelf prima is, ruikt het rond het bad overal naar riool lucht waardoor het echte zwemplezier je vergaat.

Tegen het eind van de middag bezoek ik de stad. Ik ga naar het Papadiamantis museum. Hij was een belangrijk schrijver en filosoof en kwam van Skiathos. Zijn werk is in diverse talen vertaald en zelfs in Nederlandse boeken opgenomen, zowel in verzamel boeken met eiland literatuur als naar studies naar Griekse literatuur. Ik zeg tegen de uitbaatster dat ik het erg bijzonder vind dat er vertalingen in Dutch zijn. Ze denkt dat ik een vertaling in Deutsch wil kopen. Als ik zeg dat Dutch 'Holland' is zegt ze dat ze geen vertaling in het Nederlands te koop heeft. De Nederlandse boeken in de kast zijn, heel begrijpelijk, museumstukken. Wel grappig dat ze dat dan zelf niet zal kunnen lezen.  Voor het huis gaat een meisje van een jaar of 10 expres op een kat staan. Omdat haar vader er niets van zei, zei ik tegen haar "Don’t do that!". Volgens mij schrokken ze er allerlei van. Na een hele klim kom ik vervolgens bij een klein mooi kerkje met een fantastisch uitzicht: de Sint Nicolaas kerk.Een geweldig uitzicht is er even laterook bij de burcht, terwijl de zon al langzaam ondergaat. 


St. Nicolaaskerk, Skiathos stad

Als we ’s avonds in een een kleine baai vol boten eten, scheuren de vliegtuigen over onze hoofden. Het vliegveld ligt er op steenworpafstand vandaan.  De terugtocht is nog een doel op zich want op de weg langs de landingsbaan is praktisch geen verlichting en het pad naar boven ons hotel helemaal niet, en het is ook nog eens overwoekerd. We zijn bij dat we zaklantaarns hebben meegenomen. 

2 sep 2016 - De dag van de vele vliegtuigen 
Na een warme nacht met buiten het gebonk van de clubs langs het haventje, word ik wakker met regen. Het wasgoed dat ik over 2 lijnen over mijn balkon had gehangen is weer zeiknat. Ik heb nauwelijks geslapen van hitte en herrie, muggen en ander ongemak. 

Vandaag wandel ik eerst langs de luchthaven naar het dorpje dat langs de luchthaven ligt, Psarochoma. Bij een van straat kom ik via een doodlopende weg bij  een huis dat praktisch aan de landingsbaan staat.


Xanemos Beach

Even later kom ik aan bij Xanemos Beach. Behalve het fantastische uitzicht vanaf de rots die ik beklim is het hier ook mooi vliegtuigen spotten. Ze vliegen echt over dit strand, dat aan het eind van de landingsbaan ligt.


Xanemos Beach

Op de terugweg passeer ik het ‘vliegtuig spot muurtje’: wat spectaculair zeg om hoer de vliegtuigen te zien landen en opstijgen en wat een wind maakt dat los!’s Avonds eten we bij Mylos ('molen'); er staat ook een restant van een oude molen midden in het terras aan het water.  In het restaurant  zeer dicht bij de luchthaven, kan je de vliegtuigen vanaf je tafeltje mooi zien binnenvliegen. Ja beste lezers, ik zie ze vliegen. Ondertussen zie ik ze ook zwemmen want in het water zwemmen diverse kleine visjes driftig heen en weer.

Als we het eten op hebben wandelen we nog even langs de clubs, waaronder eentje met de naam BBC, die er al sinds de seventies zit. Benieuwd wat die afkorting hier betekent of zou het voor de vele Engelsen zijn dat ze zich hiermee sneller thuis voelen, maar verder heeft de club denk ik 'bar' weinig met de Britse staatsomroep te maken. 

3 sep - Verkassen naar het paradijs
Omdat we niet voldoende rust vinden in het hotel waar we zitten, besluiten we te verkassen naar een hotel elders op het eiland verder weg van de haven en  luchthaven. De eigenaar van het hotel waar we zitten lijkt nog maar weinig compassie te hebben voor z'n eigen toko en z'n gasten en zit de godganse dag maar te internetten, al dan niet met de tv er ook nog bij aan. Daarbij is de weg naar het hotel snachts langs de luchthaven en kleine haven met praktisch geen verlichting en 0 verlichting op het pad naar het hotel erg onveilig (very creepy en spooky)


Hotel Paradise

We vinden onderdak bij Hotel Parsdise, ver weg van Skiathos stad en hoog gelegen maar alles oogt zoveel frisser en hier voelen we ons zo veel eer welkom want een vakantigevoel hadden we gewoon niet bij het vorige hotel.
Savonds kijk ik op tv eerst naar een Grieks kinderkoor dat op’ Noord-Koreaanse wijze’ de 'cupcake' song 'Miss me when i am gone' uitvoeren. Daarna  zap ik naar View from the top', een romantische komedie, die word uitgezonden op de Griekse zender Skai. Ik ben blij dat ze hier net als in NL aan ondertitels doen in plaats van nasynchronisatie zodat ik de film normaal kan volgen. 

4 sep  - Naar het klooster in de bergen.
Vanuit ons hotel in Achladias ga ik na het ontbijt op pad. Ik loop lang door de groene heuvels waarbij ik luister naar het ruizen van de bomen, de vogels, een bergbeekje en af en toe een verdwaald huis van een herder. Slechts af en toe passeert een Squad of auto mij of een enkele wandelaar. Zoals twee Engelsen die zich verbazen over de vele foto's die ik maak. 


 Een van de vele uitzichten op mijn tocht vandaag

Na ruim anderhalf uur wandelen kom ik uit bij de kust van Kehria Beach De hond van het taveerne, die Whisky blijkt te heten, komt gezellig bij me zitten en het lijkt net of hij al jaren bij me hoort. Waakzaam als hij is blaft hij gelijk als er een groepje mensen op ezels komt aangelopen. Zelf kom ik ook nog een aantal bokjes tegen met herders. Het echte bergleven. 
Ik wandel door naar een klooster en kom onderweg twee Grieken tegen kom, die me een stukje verder op weg helpen met de auto en als ze horen dat ik uit Holland kom zeker niet moet vergeten de groeten te doen aan Dijsselbloem,waarop ik instemmend knik en m'n weg te voet vervolg naar het klooster waarbij ik verderop nog een lift krijg van twee Engelsen. 


Klooster Panagia Kanoystria

Als ik aan kom bij het klooster  (Panagia Kanoystria) word ik warm welkom gegeten door de kloosterdame en haar goede vriend Gianni. Ze woont de hele zomer in het klooster om her te verzorgen en Gianni is een goede vriend die haar, onder genot van een wijntje, gezelschap houdt. Zelf bestel ik er een flesje water en we praten gezellig wat, waarbij het handig is dat in een paar woordjes Grieks al ken. 'Pos se lene' (hoe heet je) breekt al snel het ijs Gianni vraagt me voor de grap of ik met de kloosterdame wil trouwen en ook mijn zomers in het klooster wol doorbrengen. Daar wil het klooster vrouwtje zelf nix van weten en vrolijk zingt ze een traditioneel Grieks liedje die volgens Gianni veel mooier zijn dan de Griekse pop muziek. 


Hondencentrum Skiathos Dog Shelter

Als ik net onderweg ben terug van het klooster kom ik langs het honden centrum. Toeristen kunnen hier wandelen met honden. Maar het ja al te laat op de middag en dus gesloten. Ik had nooit gedacht er te voet überhaupt te komen omdat het in de bergen lag.  Als ik even later verder loop toetert Gianni om me een lift te geven naar Skiathos stad en onderweg praten we nog wat verder. 


Achladies Beach

Ik ga vanuit de Skiathos stad met de bus naar Achladies, vlakbij ons hotel, en bekijk het strand hier, als ook het volgende strandje Vasilias Beach. Toen ik van dit strandje terugliep hoorde ik een Nederlands gezin steeds om Leica roepen. Het bleek om de hond te gaan. Waarschijnlijk is de eigenaar een fotografie liefhebber. Ik zei tegen Leica dat ze terug moest gaan naar haar Famillie maar ze bleef met mij mee lopen en luisterde totaal niet, niet naar mij en niet naar hen. De Nederlandse familie bedankt me voor mijn poging maar blijven Engels tegen me praten zelfs als ik Nederlands terug blijf praten. Waarschijnlijk zitten ze hier zo in een modus van Engels praten dat ze het niet eens door hebben. 

5 sep - Rustig dagje
Na een simpele brunch vertrek ik naar de stad waar ik de cd-winkel van het eiland tegenkom. Het is lastig zoeken want in alle bakken vol cd's liggen ook weer stapels met cd's  maar toch vind ik 2 cd's van een zanger waarvan ik eerder heb gekocht.


Skiathos stad

Daarna zie ik de boot liggen die naar Kastro gaat. Meer informatie moet worden gevraagd bij de Tourist Info die aan de haven ligt. Er zitten twee dames in het hokje waarvan eentje helemaal geen Engels spreekt en eentje zo gebrekkig dat ik praktisch niets wijzer word. Ze kan vooral herhalen wat er al op het informatiebord bij de boot staat. De vragen hoeveel het kost en waar ik betalen moet is  voor haar allemaal te moeilijk. Hoe bestaat het dat zulke mensen werken in de toerist info!!!

Als ik moe teug kom op de hotelkamer hebben mijn buren de muziek veel te hard aan staan en zingen ook erg hard mee, vooral bij 'The sound of silence' terwijl ik alleen maar kan verlangen naar het geluid van de stilte..

6 sep - Back to the future
Hoewel er regen verwacht wordt is het nog droog als ik vertrek en gok ik toch op een bus tochtje naar Koukounaries (het eindpunt van de enige buslijn hier).Onderweg naar de bushalte komt er een jeep aanrijden en vraagt de chauffeur aan mij "Bent u van hier?". Kennelijk zie ik er uit als een local, en ik had m'n baardje nog wel bijgewerkt.


Natuurgebied in lagune achter Koukounaries beach

In de bus is het staan geblazen zowel heen (deels)  als terug (geheel). Lastig als er dan dikke Engelsen met bierbuiken door het gangpad moeten bij een halte, terwijl ik (net als veel mensen)al noodgedwongen in het gangpad sta. Gelukkig hier –in tegenstelling tot de bus op Skopelos - geen chagrijnige gezichten in de bus omdat mensen ook hier niet anders kunnen dan tegen elkaar aan leunen. 

Misschien is het door de superopgewekte man van de buskaartjes die de sfeer er goed in brengt. "One step back please. Back to the future". En als ik in de bus terug zit vraagt hij (het is inmiddels begonnen te regenen) "You didn't swim today?". En inderdaad, dat had ik ook niet. Nou is Koukounaries,het meest verre maar wel meest populaire strand van het eiland, toch al niet mijn soort strand en ik kwam er eigenlijk vooral om de omgeving te zien. Achter het strand ligt namelijk een lagune met een prachtig natuurgebied. Helaas komt dat door het druilige weer niet over op de foto's, maar als de zon schijnt is het ongetwijfeld nog mooier. 

7 sep - The war of the Mosquitos
Na een nacht waarbij vooral mijn tante last heeft van een aanval van muggen, is het na  het ontbijt opeens toch mooi weer geworden en besluit ik de kans aan te grijpen nog een keer op pad te gaan. Vanaf Achladies (het dorp onder aan de heuvel waar ons hotel ligt), wandel ik langs de hoofdweg nog wat verder. 


Kanapitsa Beach

Via Sklitiri loop ik door naar Kanapitsa waar zich nog een mooi strandje bevind in een baai. In een supermarkt staan de WC rollen in het koelvak. Ach dit is Griekenland, een land waar niets logisch is. En dat is vreemd als je bedenkt dat dit woord uit het Grieks afkomstig is (logos)


WC-papier in de koelkast.

In de bus terug zeg ik waar ik heen moet maar bij bushalte 9 rijdt de bus gewoon door. Als ik naar voren loop om te vragen waarom de bus niet gestopt is, zegt de man van de kaartjes stoïcijns "Dan had je maar moeten bellen". (De stopknop gebruiken). Hoewel ik op een eerdere bus eerder een bord had gezien die de noodzaak tot bellen benoemd had, was het in geen van de busritten nodig geweest er gebruik van te maken. Had ik al gezegd dat in dit land niets logisch is?!En dus noodgedwongen een halte te ver uitgestapt wandel ik weer terug en vervolgens weer naar boven. Halverwege moet ik echt even uitpuffen. Het stijgen (het is een behoorlijke helling elke keer) op het warme middaguur werd me toch wat te veel. Gelukkig kan ik heerlijk bijkomen daarna in het verkoelende water van het zwembad bij het hotel.

8 sep -Laatste volle dag Sporaden
Vandaag een rustig dagje met wat praten, lezen,regeldingetjes en het pakken van de koffers. Zappend naar de Griekse muziekzender MAD valt het me op dat er heel veel teleshopppingkanalen- en programma's zijn. Ik val van de ene productpromotie in de ander. Dat noem ik pas een amazing discovery! Gelukkig is de muziek beter, oa van een Grieks-Zweedse zangeres Elena Paparizou die na enig speurwerk blijkt te hebben meegedaan aan het songfestival.


Avondlucht boven baai van Skiathos stad bij vlieghaven

9 sep Afscheid van de Sporaden 
Even na zessen  smorgens begint de lange dag, de laatste dingen inpakken , afscheid nemen en weggaan. Een van de hotel-mensen (Dimitri) brengt ons naar het vliegveld en daar eten we van het ontbijt wat hij nog voor ons gemaakt heeft.  De taxi die we eerst hadden besteld maar later afbesteld (omdat het hotel ons wilden brengen in onze situatie) kwam toch. Uit rancune ging hij op de steile helling de weg blokken waardoor Dimitri bijna een rare bocht wilde maken om hen te passeren. Gelukkig duurt dit maar even en bereiken we zonder verdere problemen het vliegveld voor de reis naar huis.
"Ik weet hoe mooi je bent
Maar jij weet het zelf nog niet"