Bastengoek


Welkom in mijn Bastengoek...

Wil je mij iets vertellen laat hier een berichtje achter
 
Welkomsttekst
Hallo allemaal

Welkom op mijn weblog. Gezellig dat je er bent. Hier lees je alles over mijn belvenissen en dingen die mij bezighouden.

Groetjes Bastiaan

 
Zoeken
Speciale logz
JAAROVERZICHTEN
2015 | 2014  | 2013 [Schijnwerper] [Nieuwsbrief] |  2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008

MB STOKJE
2015 | 2014 | 2013 | 2012  | 2011 | 2010 | 2009

MARCO IN TOP2000
2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2010

FANCLUBDAGEN
2015 | 2013| 2010 (1)| 2010 (2 )| 2009 (1))| 2009 (2) | 1999

TOP2000 EVENTS
Top2000 A Go Go 2011
Top2000 Stemfinaledag 2010
Top2000 concert 2010
Top2000 concert 2009
Top2000 concert 2008

BORSATO-ABC 2015-2016
De Z is van...Zomer
De Y is van....Yoghurt
De X is van...XL
De W is van...Werk
De V is van...Valentijn
De U is van...Uitstapjes
De T is van...Tifosi
De S is van.. Symphonica In Rosso
De R is van...Reizen
De Q is van...Quote
De P is van...Prijsvraag
De O is van...Ontspanning
De N is van...Nieuwjaar
De M is van...Mode
De L is van...Liedje
De K is van...Koelkast
De J is van... Jaargetijde
De I is van... Internet
De H is van... Hobby
De G is van...Gezin
De F is van..Fanclub.
De E is van..Eten.
De D is van...Dieren
De C is van...Concert
De B is van...Baby
De A is van...Auto

WEDSTRIJDEN 2015
Ik ben er klaar voor...
Zomerdrankje

WEDSTRIJDEN 2014
Mijn ansichtkaart
In mijn schijnwerper
Mijn blunder
Mijn hit
Mijn jubileumjaar
Mijn liedje
Mijn spreuk
Mijn setlist | Best of Mijn setlist

WEDSTRIJDEN 2013
Muziek is voor mij... [vermelding]
Mijn FCD
WKIJSVWM
Mijn Valentijn [reactie Marco]
Mijn Droom

WEDSTRIJDEN 2012
Prijsvraag Ziggdodome [prijs]
Mijn Fanclubdag (FCD)
5 jaar Borsatoweblog
Marco in mijn leven

WEDSTRIJDEN 2011
Mijn woonplaats [prijs]
Mijn muzikale jasje  [vermelding]

BORSATO-ABC 2009
De L is van...Lekker
De K is van..Karaoke
De J is van...Je Hoeft Niet Naar Huis
De I is van...Irritant
De H is van...Huilen
De G is van.. Geld
De F is van..Fan Memories
De E is van...Engel
De D is van... Deur
De C is van...Computer
De B is van.. Broek
De A is van...Aanrechtkastje

WEDSTRIJDEN 2009
Waterpret | Relaxen | Zomerliefde
| Dagjes Uit | Romantiek |
 Zon, zee en strand


 
In de schijnwerper!
Met mijn logje over de vakantie met mijn famillie aan Rhodos kwam ik in de eerste week van juni in de Schijnwerper te staan!



Marco: "Bastiaan heeft een hele mooi reis gemaakt naar het prachtige Griekse eiland Rhodos. Tijdens deze reis zocht Bastiaan een Nederlands cafe op en ook daar kon hij genieten van mijn muziek, haha. Ook had Bastiaan op Rhodos een date met zijn borsatie-vriendin Suzanne en haar vriend, die ook op Rhodos op vakantie waren! Dat is nog eens gezellig! Wat Bastiaan verder nog heeft ondernomen kunnen jullie lezen in een heel mooi verslag met prachtige foto's!"



Met mijn logje over het concert van Lara Fabian stond ik in de schijnwerper van Marco.

Marco: "Ik denk dat ik wel kan zeggen dat Bastiaan een echte levensgenieter is. Regelmatig kunnen we op zijn weblogje leuke en mooie verslagen lezen van zijn vele uitstapjes. Ook deze week neemt hij zijn weekend met ons door, welke o.a. in het teken stond van het concert van Lara Fabian. Bastiaan vindt Lara een fantastische zangeres en dus was het voor hem een droom die uitkwam om haar eindelijk eens te kunnen zien optreden. Wat geweldig dat je hier zo van genoten hebt Bastiaan!"

In 2013 stond ook al een loje 'Het jaar in Quattro Stagioni' in de schijnwerper.
 
Weblog van de Maand


Klik hier voor mijn logje hierover
Weblog van de Week


Van 11 - 17 mei 2010 was ik Weblog van de Week
Bekijk ook mijn logje daarover.
Klokje
Bastiaans websitez
Mijn websites:

Scouting Diemen

www.scoutingdiemen.nl
 
Nieuws van Marco
Hebben jullie ook zo'n zin in de bingo en de fanclubdag? Groetjes, Marco
Bastiaans filmlogz


1 - 9
2001 A Space Odessy / 21 grams / 4 luni, 3 saptamni si 2 zile

A
A Clockwork Orange / About Time / Alleen maar nette mensen /
Alles is famillie / Alles is liefde / Alles stroomt / An, A Sweet Taste Of Life / Angels & Demons/ Annie Hall

B-C
Babel /Borgman Catfish / Chocolat
  
D
Da Vinci Code / Das Leben der AnderenDas Weisse Band / De bende van Oss / De eenzaamheid van de priemgetallen / De Heineken Ontvoering / De hel van '63 / De Marathon/ De Storm / De verschrikkelijke Ikke 1 & 2 // Dennnis P / Distant Lights / Due Date

E-F
Een bijzondere dag / El Dorado  / Evan Almighity / Finding Vivian Maier / Forbidden Kingdom

G
Good Night, Good luck   / Gooische vrouwen / Gooische Vrouwen 2 /
Goodbye LeninGirl With A Pearl Earring

H-J
Heartbeats /
Het echte leven / Het geheim / Horrible Bosses 1 & 2 / Indiana Jones / If I Stay / Ik hoor hier niet thuis / Into the wild / Jeune et Jolie / Juno

L
Les Amours imaginaires / Les Choristes
/ Les grandes personnes / Leve Boerenliefde/ Little Children / Little Fockers / Lover or Loser

M

Mannenharten / Mar AdentroMeet the Fockers / Meet the Parents /  Melacholia  Michiel de RuyterMoon

N
National Treasure 2 / Nerds vs Bitches / New Kids Turbo / New York I Love You / Nothing personal

O - R
Office Space / Plan C / Pak van m'n hart / Publieke werken / Quiz /
Room

S
Sacro Gra /
Safe Haven / Shaun the Sheep / Slumdog Millionaire  / Smoorverliefd / Soof / Spion van Oranje / Stardust / Still Alice  / Sweet Bean

T
The city of Ember / The devil wears Prada / The fantastic books of Mr. Morris Lessmore /  The Fault in our Stars / The Informant /The Intern /
The HangoverThe Hangover 2 / The Librarian / The Lucky One / The Silent Army / The social network  / Toscaanse bruiloft / Trip to Italy

V
Ventoux
/ Vet hard  / Vicky Christina Barcelona / Videocracy / Vox populi

W-Z
Walking on sunshine / Wit Licht / You Me And Dupree / Zadelpijn

 
Bastiaan & Borsato Band

Met Marco...


Met Tessa


Met Ferry


Met Rob


Met Nick


Met Lodewijk


Met Giovanni


Met Armando..
Laatste Reacties
Klinkt als een mooie... 20:59
Het is zeker leuk om van... 21:35
Hoi Bastiaan Altijd leuk... 16:32
Dank je wel, Martine, was... 17:08
... 13:57
@ Pukem: Dank je wel ;-p... 22:06
Wat een heerlijk verslag... 20:50
Wat heb je weer een... 14:57
Zeker Marlies, het waren... 20:43
Wat een lekkere vakantie... 19:08
Heerlijk al die... 18:58
@ Yolanda: Ja wel toch... 20:17
Hoi Bastiaan Ik ken er... 12:09
leuke muziek 08:43
Klinkt goed Bastiaan  21:13
@ Petra: Ja ik blijf het... 22:52
Haha Chantal, wat was er... 22:50
Wat een heerlijk... 18:58
ohhh dat word relaxen 16:16
Jongens wat zijn jullie... 13:50
Dat wordt een heerlijke... 08:09
Alvast een fijne vakantie... 07:55
Wat een super vakantie !!... 06:38
Zeker, jennifer, dat komt... 17:03
je hebt weer hele leuke... 07:36
@ Yolanda: Ha erg he dat... 22:14
Hihi snap wel dat je er... 22:13
Ohh de efteling is zo... 12:43
Wat weer een heerlijke... 23:00
Mooie foto's en leuk... 22:22
@ Marjo: Haha oeps... Ja... 22:11
Wat een heerlijk verslag,... 08:57
Blijft altijd ontzettend... 16:10
... 09:23
He Sebastiaan, Wij hebben... 23:24
Leuk uitje bastiaan. Wij... 09:04
Dit klinkt als weer een... 08:43
De Efteling is hier jaren... 00:23
@ Martine: haha ja er... 21:46
Wat een ontzettend leuk... 21:33
Wat voor een leuke mooie... 11:35
Hoi bastaan Ik weet niet... 07:37
Hoi Bastiaan Helemaal... 22:37
Bastiaan, via deze weg... 20:09
Hoi bastiaan graag... 10:54
fout bij verwerken smilies 10:46
@ Lisanne: Dank je wel,... 09:33
Wat een leuk verslag van... 11:31
Wat heb je dat mooi... 09:39
Gefeliciteerdd, je staat... 09:27
 
Laatste 100
Kalender
September 2016
Zo Ma Di Wo Do Vr Za
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
Profiel
Naam: Bastiaans belevenissen
Leeftijd: 34 jaar
Uitgebreid profiel
Bezoekers
Op dit moment zijn er 2 bastiaantjes ;
en 2 gast bastiaantjes .
Mijn laatste reacties
Zo lijkt jouw leven wel 1...
21:46, 21 sep 2016
Het worden vast weer 2...
21:45, 21 sep 2016
Mooi gechreven, en trots...
21:44, 21 sep 2016
Gefeliciteerd met je...
21:44, 21 sep 2016
Mooi als je op deze...
21:41, 21 sep 2016
Wie nooit verdwaald,...
21:40, 21 sep 2016
Mooie foto;'s heb je...
21:39, 21 sep 2016
Nou dat zag er gezellig...
21:38, 21 sep 2016
haha... ik hoorde er al...
21:37, 21 sep 2016
Ik ben wel nieuwsgierig...
21:37, 21 sep 2016
E-mail alert
Foto album
Preview avond in De Omval

Gisteravond was ik met mijn moeder naar een preview avond in het theater, gepresenteerd door de broer van Lange Frans die daar ook het cafe runt. Als eerste trad op Maame Joses, bekend van The Voice of Holland. Zij heeft een muziekvoorstelling gemaakt over de vlucht van haar moeder vanuit Ghana naar Nederland met daarbij prachtige liedjes! En Diemen had met deze preview een primeur. Een net nieuw Nederlandstalig liedje 'Breek de nacht' speelde ze hier voor het eerst. De andere liedjes waren overigens in het Engels.

Daarna kwam cabaretier Aron Elstak in een supermanpak zijn onzekerheden en visies met ons deelt. Mensen denken van hem wel eens dat hij homo is zei hij (sorry, dat dachten wij ook) maar hij woont toch echt samen met zijn vriendin... Die vriendin kwam nog wel eens terug in zijn grappen, maar ze waren wel gelukkig hoor voegde hij er aan toe.

Pianist Ramon Valle sloot het eerste deel voor de pauze af met twee eigen piano stukken. Het eerste stuk was voor zijn zuster....of althans voor 1  van zijn zussen, want hij heeft er vijf. Na wee eigen stukken sloot hij af met een eigen instrumentale interpretatie van Hallelulah van Leonard Cohen (okee sommige kennen alleen de versie van Lisa Lois, Jeff Buckley, Adele, Van Dik Hout, Paul de Leeuw... of een van de andere covers)


Omdat je in de zaal geen foto's mocht maken heb ik een foto gebruikt van een eerder optreden dat ik bezocht

Na de pauze kwam Roos Blufpand, die ik al kende van A day in the forrest in Soest en van de albumpresentatie van haar 2e cd. Alleen met cellist zat ze gisteravond aan de piano om haar Nederlandstalige liedjes aan de man en vrouw te brengen, en om nog maar eens uit te leggen hoe hypocriet ze is om aan de ene kant haar cd biologisch te prodcueren  maar dat op allerlei vlakken weer te compenseren zoals ook weer vanavond naar Diemen te rijden. Daar had ze overigens ook een liedje over. 'Ik zet mijn geweten te koop, op marktplaats' wie biedt het hoogst?'. Het was een feest om Roos weer te zien en ik ben blij dat ik al kaarten heb voor de hele voorstelling later dit seizoen in het theater in Diemen.


Omdat je in de zaal geen foto's mocht maken heb ik een foto gebruikt van een eerder optreden dat ik bezocht

Caberetier Pepijn Schoneveld sloot de avond af. Ik kende hem al uit het Vonelpark, maar sommige zouden hem ook moeten kennen als de homoseksuele congierge in Spangas, althans dat zei hij zelf. Dat kinderen dan op hem afrennen om te vragen of hij dat is, en bij een bevestiging daarvan vervolgens weer wegrennen. Verder vertelde hij over een afwijking die hij heeft waardoor hij niet kan ruiken en waardoor andere organen weer beter werken, om daar vervolgens nog enkele voorbeelden van te geven. Hij sloot af met een liedje van Jurriaan van Dongen, en in de hele voorstelling zaten er nog meer en het had em enkele honderden euro's gekocht dus konden we zelf wel berekenen wat de prijs van al die liedjes was.

Voor de prijs van deze preview avond hoefden we het in elk geval zeker niet te laten. Vijf euro voor vijf mini voorstellingen (een zesde act had om onduidelijke redenen afgezegd) was meer dan de moeite waard. En opnieuw een succes, want ook vorig jaar genoten mijn moeder en ik samen van de preview avond, toen ondermeer met een seksuekle paradie op de tv-quiz Per Seconde wijzer, de rare mimieken van komiek Eric Koller en een voorstelling over de moord op de Zweedse politcus Olav Palme. En ook nu was het aanbod aan muziek- en cabaretvoorstellingen heel gevarieerd. Dit jaar was er geen toneel, zo stelde ook de broer van Lange Frans vast, maar met het aanbod aan muziek en cabaret dat er wel was, werd dat ruimschoots gecompenserd.
Feestdag van een laan

Ik in De oude Smidse

Vandaag was het feest op de Ouddiemerlaan. De Historische Kring Diemen (gehuisvest aan de laan) bestond 25 jaar en stelde een dag vol activiteiten en open huizen samen op de oude noord-zuidlaad door ons dorp.

Een laan waaraan ik ook veel herinneringen heb, want als kind gingen we vaak fietsen naar de toen nog vele boerderijen die er stonden - en die met de aanleg van Diemen-Noord helaas grotdendeels verdwnen zijn.

Gelukkig resteren er nog een paar langs deze laan die met recht een laan genoemd mag worden vooral tussen Oud-Diemen en de kanaaldijk waar het een smal fietspad is door bomen en sloten aan weerszijden omsloten.

Vandaag kwam ik een buurvrouw (Ellen) en haar man veel tegen. Een van de vrouwen in Huize Oostenrijk dacht dat ik de man van mijn buurvrouw was. Toen ik haar dat later vertelde - toen we elkaar weer tegen kwamen - vertelde ik dat aan haar, waarop de burgemeester van Diemen - toevallig ook aanwezig - er om moest lachen dat Ellen opeens allemaal mannen aangeboden kreeg op deze manier.


De Oudse Smidse uit 1749 is qua interieur nog helemaal intact. De rest van het pand is verbouwd tot woonhuis maar de werkplaats van de vroegere smit ademt nog helemaal de sfeer van eeuwen geleden.


Linksboven: Huize 'Oostenrijk' (gennoemd naar de famillie Oostenrijk de er destijds in woonde, eigenaars van garage- en busvervoerder Oostenrijk, die o.a. zorgde voor het vervoer van voetballers)
Rechtsboven: De schakel, verenigingsgebouw waar o.a. de Historische Kring is gevestigd, vroeger 'De school met den Bijbel'
Midden onder: In dit oude pand van de Rafeissenbank, samen met de boerenleenbank de voorloper van de Rabobank, zit nu een kinderdagverblijf. De Rabobank kent al een lange geschiedenis in Diemen en dit pand is daar een overblijfsel van.


Linksboven: Begraafplaats Gedenk te Sterven in Oud-Diemen
Rechtsboven: Gezicht op Oud-Diemen met de stenen schapen
Onder: Boerderij Vredelust in Oud-Diemen


Boven: Bij dit voormalige Ponthuis, legde de pont over het Amsterdam-Rijnkanaal tussen Diemen en de Diemerzeedijk aan. De pont reed over een rails die diep onder de water lag. De pont is uiteindelijk uit de vaart gehaald o.a. door het steeds drukkere scheepvaart verkeer maar ook omdat het uitlaten van het anker de rails stuk getrokken had. Overigens heb ik een eigen foto van de andere kant van dit pand ooit nog gebruikt als coverfoto van mijn HBO-scriptie dat over het foto-archief van de gemeente Diemen ging.
Onder: In deze voormalige boerderij is nu een gezondheidscentrum gevestigd
In de wolkenkrabber

Afgelopen weekend was het Open Monumenten dag, en dat scholen soms ook monumenten kunnen zijn, bewijzen 2 van de 3 gebouwen hierboven.(Linksboven is een voormalig rioolgemaal, ook een monument dus). Alle bovenstaande gebouwen hebben met elkaar gemeen dat de deel uitmaken van de Amsterdamse School, een kunst- architectuurstroming die niet alleen scholen bouwde maar de verzamelnaam was voor ontwerpen van gebouwen, bruggen, meubels, gebruiksvoorwerpen en nog veel meer. Het was dit najaar het overkoepelende thema in Amsterdam, en laat ik nou ook nog eens buitengewoon geintreseeerd zijn in deze stroming.

Het eerste gebouw wat ik bezocht was 'De Wolkenkrabber'

De Wolkenkrabber - het eerste hoge gebouw bij de uitbreiding van Amsterdam in Plan Zuid. Ik mocht tot de 6e etage van het trappenhuis van het gebouw wat momenteel gerenoveerd wordt.

Opvallend was dat de interne afvalstortkokers niet meer gebruikt worden; mensen gooiden na een feestje ook hun lege flessen erdoorheen en dat gaf teveel lawaai.

De flat bevat particuliere koopwoningen. Toen het in de jaren 30 niet meteen lukte om de flat vol te krijgen kwam er veel Joodse vluchtelingen uit Duitsland. Een geschiedenis die zich later zou herhalen met de onafhankelijkheid van Suriname en de Bijlmerflats

Nog een bijzonder detail aan de woningen is, is dat er een kamer voor de dienstmeid was, die alle rijke mensen - voor wie de flat gebouwd was - allemaal hadden.

Daarna ging ik naar De Dageraad:


De Dageraad - Woningbouwcomplex in Plan Zuid op een plek waar eigenlijk een ziekenhuis gepland was.

Gesamtkunstwerk geheel in stijl van de Amsterdamse School. Veel opvallende ornamenten, zoals een beeld van wat een nederige arbeider zou moeten voorstellen, maar wat discutbael is in een socialistische arbeiderswijk.

Een ander opvallend ornament is een haan, symbool van socialisme (denk aan VARA-haan) maar ook de aankondigder van een nieuwe werkdag en dus van de dageraad.Aan het complex grenst ook het huidige Berlage Lyceum.

Overigens zitten niet in alle deuren brievenbussen in de deur. Deze voordeuren zijn gewoon open, zodat de postbode in een soort voorportaal de brievenbussen kan vullen.

Ook het Amsterdams Lyceum, waar ik als kind vaak langs fietste op weg naar mijn school, Montessori Lyceum Amsterdam, heb ik nu eens van binnen gezien.

Het Amsterdams Lyceum met fietsonderdoorgang. De glas-in-lood-ramen werden in WO II in de duinen bewaard om deze veilig te stellen voor de Duitsers.

De school is recentelijk uitgebreid maar omdat het gebouw een monument is, mogen ze niet de hoogte in... De diepte in mag wel, dus is er ondergronds een nieuwe kantine gemaakt.

Als laatste bezocht ik de Burcht van Berlage (niet de Beurs dus)


De Burcht van Berlage. Vakbondsgebouw van de Joodse diamantslijpers die vanwege hun Joods zijn zich niet bij een gilde mochten aansluiten in de Middeleeuwen, maar later dus wel zich mochten verenigen.

Berlage kwam overigens niet bij de opening van dit gebouw, want hij was het toch niet helemaal met het eindresultaat eens.

Het gebouw was een 'Gesamt-kunstwerk' waarbij de architect zich met alles bemoeide, tot aan de vloerkleden toe (waaronder trouwens hele gewone vloerplanken liggen).

Berlage was een communist. Dat hij toch voor het kapitalisme de Beurs van Berlage (dat andere gebouw) bouwde, was omdat hij verwachte dat het kapitalisme met een jaar of 10,20 na voltooiing wel verdwenen zou zijn, en dan kon de Beurs mooi dienen als stadhuis.

 
Sporadisch in Griekenland



Ik ben net weer terug uit mijn geliefde Griekenland waar ik weer veel gezien en beleefd heb. Dus wil je weten waarom ik look-a-likes van Sylvester Stallone en Ruben Nicolai tegenkwam, waarom een inktvis tegen de stenen word geslagen, hoeveel treden de weg naar de Mamma Mia kapel heeft en wat voor Deense bordjes langs de kant staan, wat voor kat ik bijna mee naar huis had genomen of waarom ik bijna getrouwd was met een Griekse kloosterdame en wat WC-rollen in de koelkast doen.... Lees dan snel verder!

SPORADEN: ALONISOS / SKOPELOS  / SKIATHOS

19 & 20 augustus 2016 – Badderen in de baai
Op Schiphol begint het al goed. Omdat we vroeger vliegen dan anders en ook eerder al aanwezig moeten zijn kunnen we vrij snel al inchecken. Daarna moeten we weer helemaal naar de andere kant van Schiphol om door de douane naar de gate te gaan. Bijna waren we door de poortjes gegaan van een vereerderde serie gates maar zagen het gelukkig niet op tijd.  De tijd vloog om met praten en het live kijken van de atletiek race van 200m mannen met helaas geen medaille voor Nederland maar regerend Olympisch kampioen Usain Bolt is ook moeilijk te verslaan. 

In het vliegtuig merken we dat bij TUI toch een aantal dingen anders zijn dan bij Transavia. Zo mist er een stoelzak om bijv een flesje of pakje brood in op te bergen. Discover Your smile begon dus met Discover your  ergernis want het was wat ongemakkelijk gedoe.  Wel kregen we pepermuntjes uitgedeeld bij de landing, dat dan weer wel. 


Skiathos

Op Skiathos hebben we gelijk een taxi die ons naar de haven bracht. De andere toeristen wachtend op hun bustransfer verbijsterd achterlatend. In de haven genieten we rond half 10 van ons eerste drankje met mooi zicht op zee en stadje. Af en toe komen er grote hordes toeristen voorbij in de haven die maar slaafs achter een gids aan lopen. Dan heb je wel even het gevoel van "wat is het druk". Maar als ze dan weer voorbij gelopen zijn en je ziet de haven en de bootjes weer verdwijnt die gedachte als sneeuw voor de zon. Sneeuw is hier echter ver te zoeken. Het begint op het  terrasje onder de parasol steeds warmer te worden met onze kleding vanuit NL nog aan.


Skopelos vanaf de boot gezien

Dan met de boot eerst langs Skopolos, dat duidelijk een veel populairder eiland is want het gros van de boot gaat hier van boord. Op Alonissos is het alleen druk bij de taxi standplaats en zo druk dat we besluiten eerst een milkshake te gaan drinken in de haven, waar we aan de praat raken met ene Dimitri die in Nederland heeft gewerkt: Vlaardingen, Rotterdam, Maastricht. Verder horen we allerlei talen om ons heen, Frans, Israëlisch, het is een kleine wereld: Alonissos op de wereld is dus zeker niet Alleen op de wereld.


'Onze  baai' op Alonisos

 Als onze taxi komt brengt hij ons naar een lief straatje in  een baai met diverse leuke eetgelegenheden. Ook onze balkonnetjes kijken direct op zee. Niet gek hier! Na het eten nog wat boodschapjes gedaan en gekletst met de winkeldame die in Volendam, Marken en Amsterdam (tijdens een witte kerst) geweest bleek te zijn. Ze haalde steeds Holland en Nederland door elkaar, is ook heel verwarrend....In een ander winkeltje krijgt een andere een vrouwelijke bezoekster een massage van de eigenaresse. "You should come to my house" zegt ze tevreden na afloop.Een dag later gaan we zwemmen in onze eigen baai en het plaatsje waar we zitten rustig verkennen.



Onze  baai' op Alonisos

21 augustus - Bus naar oude stad

Vandaag zijn we eerst met de bus naar de oude stad gewest (Chora of Xopa op z'n Grieks). Een prachtig en heel gezellig dorpje met leuke straatjes vol winkeltjes en restaurantjes. Opvallend is dat een kerkje is gevestigd tegenover een restaurant wier  naam naar de duivel verwijst. Hemelse sferen en hel zijn hier niet ver van elkaar verwijderd. In het kerkje steken we een kaarsje op voor mijn overleden opa (en mijn tantes vader). De kaars blijft wat moeilijk staan in het hard geworden zand maar na wat gedoe lukt het toch. 

Fotobewerking van Steni Vala en gefotografeerde houten kunst-boot in Chora

Daarna terug naar de haven om de bus naar Steni Vala te nemen en hier nog wat te doezelen en pootjebaden in het heerlijk koele en heldere water


Chora op Alonisos

’s Avonds in het restaurant in ons eigen baaitje verheugden we ons op van allerlei lekkers op de menukaart, maar helaas….. het grootste deel van de keuzes was op en de over die net de kaart had gebracht mer wat hij dus vooral niet had somde nu snel achter elkaar op wat hij nog wel had.  

22  augustus – Diego Maradonna in Tsoukalia
Ik vertrek naar Votsi,  een lief haventje in een smalle kom waaraan enkele taveernes liggen. Je kunt er vanaf het intens blauwe water het tegen de bergen opgebouwd stadje prachtig zien liggen. Als ik in een taveerne stufferd peppers (paprika) & tomato bestel, zegt de slecht Engels sprekende ober eerst dat het er niet was, maar na een schreeuwend overleg naar z'n moeder in de keuken bleek het er toch te zijn. En dat terwijl de oma leuk met haar kleinkind speelt. Het is overigens eventjes hier een zoete inval van familieleden van de eigenaar, wel gezellig. 


Votsi

Daarna wandel ik naar Tsoukalia. Hier zou een archeologische plek moeten zijn maar vind na anderhalve km lopen alleen een kleine cabine waar je wat eten en drinken kan kopen en een stapel strandbedjes want na een tocht door prachtige hoge bomen zit ik opeens weer aan zee. Wellicht is de Grieks molen die hier staat het oudheidkundige ding maar hij ziet er dan tegoed opgeknapt uit.  Ik neem een drankje en rust uit terwijl op de achtergrond een rap nummer over Diego Maradonnna klinkt. Ik kan de rest van de tekst niet verstaan en herken verder alleen namen van een enkele voetbalclub. Kan helaas niet beoordelen of dit een lofzang of een kritische noot is.

Volgende stop is Milia. Onderweg trekt een bordje van het internationale instituut van de klassieke homeopathie de aandacht,hele mond vol voor een door se oprichter zelfbenoemd organisatie.Als ik door loop naar de rustige baai van Milia valt als eerste het grote voetbalveld en atletiekbaan op aan het begin van het dorp. Opvallend aan de atletiek baan is dat deze niet rond is maar slechts een langgerekt stuk.


Uitzicht op haven Alonisos vanaf Kavos

Als laatste loop ik door naar de wijk Kavos waar je een schitterend uitzicht hebt over de haven van de hoofdplaats. ’s Avonds eten we in Votsi, waar ik eerder die dag had gegeten en waar mijn tante , die bij het hotel was wezen zwemmen en mozaïeken, nieuwsgierig naar geworden was.

23 augustus - Vertrek naar Skopelos
Vandaag vertrekken we met de boot naar het volgende eiland, maar niet nadat we nog een keer een duik in het water van onze heerlijke baai hebben genomen. Daarna nemen we de boot, die helaas wat meet deining heeft als de vorige bootreis. Op Skopelos eten we wat in de haven en nemen dan de taxi naar ons hotel, waar we snel na aankomst het zwembad in duiken.In het restaurant is er ’s avonds een kakofonie aan geluiden en de bediening doet lijken alsof het nog 3x zo druk is dan dat het werkelijk is, jammer dat ze daardoor dingen vergeten te brengen. 


Ons hotel op Skopelos

24 augustus - Storm op  Skopelos
In de loop van de ochtend gaan we naar de stad om te struinen in de kronkelende straatjes om rond het middaguur een omelet met feta en champignons te eten in de haven.  Het is nog winderig maar de zon is wel weer doorgebroken en het is ook warmer geworden.

We regelen de  Mamma Mia bustoer voor een dag later. De film Mamma Mia werd deels op Skopelos opgenomen. En dat zullen we weten ook. Zo hangt in de vitrine van een van de restaurants een foto van de eigenaar met een van de hoofdrolspelers Pierce Brosnan (zie hieronder).


Pierce Brosnan op Skopelos

Na het slenteren door de nauwe straatjes met soms geweldige uitzichten op de ruige zee of de overkant van de baai, strijken we neer op het terras van Platanos. Hier zit een look a like van Ruben Nicolai. Het zou niet enige look-a-like zijn die we deze week tegen zouden komen, want later kwamen we ook nog look-a-likes tegen van Sylvester Stallone en Joe Walsh van The Eagles.


De Ruben Nicolai look-a-like

25 augustus  - Spookluchten boven Mamma Mia rots
Vanochtend moeten we vroeg op voor de Mamma Mia bustoer. Wakker word ik wel want de douche geeft geen  warm water. De zonneboilers hebben door gebrek aan zonlicht hun werk niet kunnen doen.

Met de bustoer gaan we naar de rots die is gebruikt om de scène met de kerk te filmen in Mamma Mia,de kerk is helaas in de film een andere kerk maar even  zo goed is het spectaculair om het uitzicht te zien vanaf de 198 treden (volgens onze gids Katherine die ze al een aantal keer geteld had, vandaag overigens niet). Het uitzicht was fenomenaal omdat het een wat donkere lucht was waar de zon doorheen scheen terwijl de ruwe zee tegen de kust beukte.


Mamma Mia rots

In de bus vertelde gids Katherine overigens veel over het eiland en maakte ze grapjes met de passagiers en chauffeur Kostas. Na het bezoek van de kerk-rots nam ze afscheid en bracht Kostas ons naar Kastani Beach waar ook enkele scènes van de film geschoten zijn.  De zee bij het zand- en kiezelstrand is de zee is vandaag te ruw om te zwemen maar pootjebaden gaat wel.Op het strand waren nog een aantal jongelui een spel aan het spelen met een soort balletjes waarvoor ze in het zand een heel parcours gemaakt hadden. ABBA nog indachtig dacht ik nog 'Whats the name of the game' maar we zijn het vergeten te vragen. Even verderop ging iemand met een harpoen de zee in om er met een inktvis weer uit te komen. Apart om te zien hoe hij daarna op de stenen de inkt uit het beest sloeg.


Jongen met inktvis en omstanders

26 augustus 2016 -De dag van de burcht


Stafilos

Vandaag wandel ik naar Stafilos. Na even pootjebaden en genieten van het fantastisch uitzicht tijdens de lunch, loop verder naar Agnondas. Volgens de jongen van het restaurant in Stafilos kan ik beter de bus nemen want het is ver weg. Het is slechts een uur lopen dus ik besluit heen gewoon te voet mijn weg te vervolgen. Met de tune van Studio Sport in m’n hoofd hou ik de vaart er goed in. Wandelend door het oerlandschap waarbij ik soms minutenlang niemand tegenkom voel je je bijna onoverwinnelijk; alleen op de wereld met her gevoel de hele wereld aan te kunnen. Als er dan toch een stel met een Squad langs scheurt, stoppen ze om te vragen of het wel gaa. Een jongen alleen die in z'n uppie langs de kant van de weg loopt, vinden sommigen toch wel gek. Als ik zeg dat ik okee ben sjezen ze weer voort.


Agnondas

Agnondas is een lief klein plaatsje met een kerkje, enkele huizen en taveernes maar wel een derukbevolkt strand. Ik besluit dat ik hier later nog eens terugkom en pak de bus terug naar Skopelos stad om deze verder te verkennen met zijn kruip-door-sluip-door-klim-en-klauterarstraatjes. Ik zie diverse mooie kerkjes en fantastische uitzichten over de hele stad. Vooral bij een oude burcht, waar je als je eenmaal in de burcht bent vooral kijkt naar de huizen die er tegenaan gebouwd zijn.


Uitzicht vanaf de burcht

’s Avonds eten we bij een restaurant onder een plataan. Helemaal veilig is het eten onder de plataan niet. Een Nederlands stel  verkast  nadat vogels op de menukaart hebben gescheten, een andere dame krijgt de substantie in haar haar. Wij zitten gelukkig net gunstig.

27 augustus 2016 - De toer naar Glossa
Als ik rustig in mijn balkonstoel zit te lezen word ik ruw gestoord door een informatiewagen die luidruchtig lang voor ons hotel blijft staan om iedereen te informeren over het aangaande dansfestival in Skopelos. Chauffeur Kostas had ons gisteren al vertel dat er honderden mensen van dansgroepen uit het hele land daarvoor naar Skopelos komen. Uit zijn mond lijkt het bijna of dit eiland is een soort bedevaartsoord voor de (Griekse) volksdans is geworden. 


Glossa

We maken een busreis naar Glossa. De chauffeur draait muziek van Madness tot Elvis. Heel wat anders dan de chauffeur op de Mamma Mia toer toen er maar 2 liedjes van het ABBA gedraaid werden maar wel 3x One van U2 & Mary J. Blige, je zou zeggen 'One' keer was ook genoeg geweest. Gelukkig waren het wel origine nummers want op het Mamma Mia strand later die dag,draaide de strandbar allemaal covers van bekende nummers.



Glossa is een lief plaatsje wat eigenlijk meer een stadje dan een dorpje is. Aan het begin van het dorp vragen we aan kinderen met leuke gekleurde t-shirts aan om voor ons te poseren. Twee van hen, een jongen en een meisje, durven het wel aan. Later rennen ze enthousiast naar hun moeder die in een winkel werkt om te vertellen dat ze op de foto zijn gezet, trots als ze zijn met de mooie plaatjes van hen. Even verder zit een oude man op een ezeltje met nog een ander ezeltje erbij, terwijl hij met zijn mobieltje aan het bellen is. Oud en nieuw gaan hier hand in hand.

Verderop in Glossa hebben we contact met een kat die we Poppie noemen. Hij loopt een heel stuk met ons mee en knort van plezier als hij wordt aangehaald. Bijna hadden we hem meegenomen want hij had ons echt uitgekozen. Met pijn in het hart laten we Poppie achter ons.


Poppie

Bij het terras met het mooiste uitzicht bij het centrale plein, drinken we drankjes en rusten we uit van alle indrukken Daarna gaan we met de bus naar Loutraki, wat van bovenaf gezien niet al te veel leek voor te stellen maar toch nog een heel dorpje bleek te bevatten. Het kleine haventje had ooit een belangrijker functie maar is nu een soort uitwijk-haven als de haven van Skopolos-stad niet gebruikt kan worden.


Loutraki, gefotografeerd vanuit de bus

Omdat we besloten hadden in Panormas te gaan eten, gaan we in Loutraki er niet uit maar reizen vanaf dit eindpunt gelijk weer door op de terugroute. De chauffeur van deze bus heeft last van het zelfde muziek-herhaal-gen lijkt het want 'Sacrefice' van Elton John draait hij 2x achter elkaar, misschien om de nieuwe passagiers die dan met zijn ingestapt ook te kunnen laten meegenieten van deze klassieker. 

Op het strand van Panormos delen we in het restaurant een aubergine voorgerecht en willen toch wel eens weten waarom dat ding in het Engels 'egg plant' heet. Inmiddels weten we dat dit zo is omdat de aubergine zo grot is als zwaneneieren. Tijdens het eten steken er vaak grote windvlagen op en moeten we alles op tafel goed vasthouden. Ook de mensen die voor onze neus op het strand liggen hebben moeten om de parasol in dr juiste stand te houden en geven zich dan toch maar gewonnen aan het natuurgeweld door op te breken. Zelf gaan  we ook niet lang de zee in omdat er behalve de harde wind ook een sterke stroming staat.


Klederdrachten

Bij aankomst in Skopelos stad zien we allemaal mensen in klederdrachten, die bij het dans festival zullen optreden. We zijn te moe voor het festival (de dagen erna trouwens ook), maar we hebben in elk geval wel de mooie klederdrachten gezien.

28 augustus 2016- Another day in Paradise 
Vandaag ga ik de heuvels aan verschillende kanten van de stad verkennen en geniet van  spectaculaire uitzichten. Als ik een klein kapelletje ontdek probeer ik de weg er naar toe te vinden. Wanneer ik deels dwars door een tuin de juiste weg bereik blijkt het kapelletje van geen kant bereikbaar te zijn, om het terrein waarop het staat, staat een ondoordringbaar hek. Mogelijk is het een privé kapel van iemand om een famillielid te herdenken.


Elios / Neo Klima

Later op de dag slenter ik nog wat door de straatjes van Skopelos en pak uiteindelijk de bus naar Neo Klima / Elios, met een  klein haventje tegen een berghelling en aan de andere kant taveernes. In een van deze restaurants bestel ik een pasta-maatlijd. Het dochtertje van de eigenaar bracht steeds dingen naar de  tafels (kinderarbeid is hier nog heel gewoon). Als ik ongeveer halverwege mijn maaltijd ben komt ze een tweede lepel brengen. Naar de reden hiervan kan ik alleen maar gissen. 

Als ik even later in het plaatsje bij een prullaria winkeltje binnenkom zet jochie wat op de winkel van z'n ouders past gauw wat meer toeristische Griekse muziek op. Waarschijnlijk om mij sneller tot een aankoop te verleiden. Maar hij haalt bakzeil want dat heeft op mij geen invloed, en daarbij de rotzooi in z'n winkeltje was toch niet aan mij besteed.

Als in de bus 'Another day in paradise' van Phil Collins word gedraaid moet ik denken aan de vuurwerkramp in Enschede, waarvan ons nichtje Sanne nog zo'n mooie foto expositie maakte over de herbouw van de wijk. Enfin, het nummer van Phil was namelijk het eerste nummer wat Radio 2 draaide toen ze vanwege de ramp de reguliere uitzending onderbraken. Als je het zo bekijkt een vreemd lied bij zo'n ramp want het paradijs leek in de verwoeste wijk verder dan ooit. Een mens onthoud soms rare dingen maar vaak weet je van zulke sleuteldagen uit de geschiedenis de mafste details te onthouden. Zo blijft dit nummer voor mij met deze gebeurtenis verbonden. 

Een Italiaanse vrouw naast me in de bus (die ook Duits en Engels spreekt) verteld dat een kennis van haar voor het verkeerde Skopelos geboekt had. Op het eiland Lesbos zou ook een gebied zo heten. En van iemand anders uit haar omgeving was een poststuk naar Barcelona in Sicilië aangekomen.Daar blijkt - gek genoeg -ook een Barcelona te zijn. Ik weet gelukkig zeker dat ik wel op het eiland Skopelos ben en niet op Lesbos (ook mooi trouwens) of Barcelona (staat nog wel op het verlanglijstje)

Opvallend is trouwens dat Skopelos verrassend weinig dorpjes kent, er zijn vooral wat nederzettingen bestaande uit een paar huisjes en strandjes. Een groot verschil met bijv. de Cycladen vorig jaar toen we veel meer dorpjes konden bezoeken


Skopelos stad

Als we ’s avonds aan onze eigen  boulevard eten, doen onze tafellampjes het niet. Volgens de ober door het opspattende zeewater wat kortsluiting had veroorzaakt. Daarom had jij maar een lichtsnoer opgehangen. Overigens deden de tafel lampjes van andere restaurants aan onze boulevard het wel. Dus misschien durfde hij niet te zeggen dat ze verkeerd waren aangesloten.

Als we daarna in de haven nog een drankje gaan doen, komen we onderweg look a like tegen van Joe Walsh van de legendarische popgroep The Eagles die met de dood van Glenn Frey in 2016 helaas ophield te bestaan. Wie weet is het geen look a like maar is het hem zelf wel. We laten de man in kwestie in elk geval met rust. Op de terugweg komen we langs een Mamma Mia boot waar een themafeest zou zijn. ABBA danst vrolijk over het scherm, maar zijn de enige die dansen op de verder lege boot. 

Overal klinkt Griekse muziek maar deze week klonk ergens opeens ook Strauss. Dan zie je toch André Rieu voor je (Geen house maar Strauss). Jarenlang heb ik me afgevraagd waarom er toch een stoomwals zat in een videoclip toen hij een hit had in de jaren 90. Pas jarenlater komt al mijmerend de oplossing: Stoomwals, Weense wals. Het is niet zo moeilijk. 

29 aug - Dagje strand 
In de supermarkt dringen mensen telkens voor vanaf het eind van de kassa. We hebben dit fenomeen al een paar keer meegemaakt maar het blijft een gek gezicht dat als je bij de kassa staat iemand van de uitgang komt aanlopen om af te rekenen en de caissière ook eerst diegene gaat helpen. Een beetje gekke interpretatie  van 'Eigen volk eerst'. Want het zijn de Griekse inwoners die hier kennelijk voorrang krijgen op de toeristen. Inwoners zijn immers druk en toeristen hebben toch alle tijd. Zelf gaan we deze dag naar de baai van Agnondas, waar we heerlijk eten, lezen en zwemmen.

Rond zevenen gaan  we pas van het strand af. In de bus lijkt het er op alsof we niet hoeven te betalen (Op de heenweg hoefden we al minder te betalen) want hij zei bij instappen "It's okay". Toen de nagenoeg lege bus bij de enige andere eerstvolgende halte volstroomde, mochten we alsnog dokken. Als we weer in Skopelos stad zijn gaan we eten bij een tentje waar we eerder geweest zijn en waar die avond opnieuw live muziek is. Zelfs de ober doet nu mee met zijn accordeon!


De ober maakt muziek met andere muzikant in zijn eigen restaurant

30 aug - In de bus met Stallone
Vanmorgen wilde het folklore museum bezoeken dat iedere ochtend en avond open is.  De deuren aan beide kanten van het gebouw zijn gesloten en op de bel wordt niet gereageerd. Ik loop de naastgelegen tuin in en vraag of dat ook bij het museum hoort maar nee, dit is 'privat' aldus de dame in kwestie. 

Omdat mijn tante Elios / Neo Klima ook wel wilde zien, gaan we hier met de bus heen. Na een lekkere lunch eten lezen en zwemmen we wat en de middag gaat zo snel dat we moeten haasten voor de bus, een bus waarin we een look a like van Sylvester Stallone zagen. Het is de vakantie van de look-a-likes. 

’s Avonds in een restaurant wat we nog wilden ontdekken, worden we tijdens onze woordspelletjes nog al afgeleid door een dronken man die in het bijzijn van z'n vrienden steeds iemand aan de telefoon in het Grieks een klootzak noemt.

 31 aug - De dag van Deense bordjes 
Vanmorgen ben ik rond achten al op pad. Ik loop via Skopelos stad naar Agios Konstantinos, een klein stadje met twe taveernes die allebei gesloten zijn. Het strandje is, op een wat stuurse dame na, ook verlaten. Dit zijn van die 'vergeten plekjes'. Toch opvallend dat zo’n afgelegen dorpje dan nog twee taveernes kent.


Agios Konstatinos

Langs de weg staan ook twe boodschappen in het Deens.  Google Translate kan de zinnen niet helemaal vertalen maar beide bordjes lijken boodschappenvoor wandelaars te zijn. 


Deense bordjes

Later op de middag gaan we naar het strand van Stafilos (per ongeluk ook wel Syfilis genoemd door m’n tante haha, de bus-jongen moest er ook wel om lachen). Hier zwemmen en lezen we de dag door.

1 Sep 2016 - De dag van St. Nicolaas
'S morgens rond half 9 hoor ik de paardenvoetjes al van de paardenkoets die hier elke dag toeristen over de boulevard heen en terug rijd, puur voor het ritje en niet voor vervoer. Bij ons hotel is het keerpunt. Heb ze nog niet eerder zo vroeg al gehoord. Overigens gaan die dingen soms wel supersnel. Gisteravond sjeesde  er eentje ons voorbij als of het een race auto was, dan heeft een paardenkoets op dat moment toch meer Pk dan een auto. Zelf nemen we niet de paardenkoets maar de taxi naar de haven. Bij het bus station wachten we in het overdekte wachthokje terwijl de taxi chauffeur overleggen wie zij een Malakka (klootzak) vinden. Het is kennelijk een geliefd onderwerp voor de Grieken, en dat terwijl aldus mijn tante de meeste taxi-chauffeur’s zelf malakka’s zijn.

De boot naar Skiathos is helaas wat te laat maar we krijgen gezelschap van een lapjeskat. De dame naast ons heeft wat eten voor haar wat ze gulzig op eet. Mijn tante ziet al snel dat het een moederpoes is maar waar haar nestje is weten we niet. Wel blijft ze bij ons terugkomen voor aandacht, die we haar met veel plezier geven. 


Kat in de haven

Rond half 2 zijn we in de haven van Skiathos waar we een hapje eten voor een taxi naar  ons hotel nemen. Mijn tante test, eenmaal aangekomen,gelijk het zwembad. Hoewel het bad zelf prima is, ruikt het rond het bad overal naar riool lucht waardoor het echte zwemplezier je vergaat.

Tegen het eind van de middag bezoek ik de stad. Ik ga naar het Papadiamantis museum. Hij was een belangrijk schrijver en filosoof en kwam van Skiathos. Zijn werk is in diverse talen vertaald en zelfs in Nederlandse boeken opgenomen, zowel in verzamel boeken met eiland literatuur als naar studies naar Griekse literatuur. Ik zeg tegen de uitbaatster dat ik het erg bijzonder vind dat er vertalingen in Dutch zijn. Ze denkt dat ik een vertaling in Deutsch wil kopen. Als ik zeg dat Dutch 'Holland' is zegt ze dat ze geen vertaling in het Nederlands te koop heeft. De Nederlandse boeken in de kast zijn, heel begrijpelijk, museumstukken. Wel grappig dat ze dat dan zelf niet zal kunnen lezen.  Voor het huis gaat een meisje van een jaar of 10 expres op een kat staan. Omdat haar vader er niets van zei, zei ik tegen haar "Don’t do that!". Volgens mij schrokken ze er allerlei van. Na een hele klim kom ik vervolgens bij een klein mooi kerkje met een fantastisch uitzicht: de Sint Nicolaas kerk.Een geweldig uitzicht is er even laterook bij de burcht, terwijl de zon al langzaam ondergaat. 


St. Nicolaaskerk, Skiathos stad

Als we ’s avonds in een een kleine baai vol boten eten, scheuren de vliegtuigen over onze hoofden. Het vliegveld ligt er op steenworpafstand vandaan.  De terugtocht is nog een doel op zich want op de weg langs de landingsbaan is praktisch geen verlichting en het pad naar boven ons hotel helemaal niet, en het is ook nog eens overwoekerd. We zijn bij dat we zaklantaarns hebben meegenomen. 

2 sep 2016 - De dag van de vele vliegtuigen 
Na een warme nacht met buiten het gebonk van de clubs langs het haventje, word ik wakker met regen. Het wasgoed dat ik over 2 lijnen over mijn balkon had gehangen is weer zeiknat. Ik heb nauwelijks geslapen van hitte en herrie, muggen en ander ongemak. 

Vandaag wandel ik eerst langs de luchthaven naar het dorpje dat langs de luchthaven ligt, Psarochoma. Bij een van straat kom ik via een doodlopende weg bij  een huis dat praktisch aan de landingsbaan staat.


Xanemos Beach

Even later kom ik aan bij Xanemos Beach. Behalve het fantastische uitzicht vanaf de rots die ik beklim is het hier ook mooi vliegtuigen spotten. Ze vliegen echt over dit strand, dat aan het eind van de landingsbaan ligt.


Xanemos Beach

Op de terugweg passeer ik het ‘vliegtuig spot muurtje’: wat spectaculair zeg om hoer de vliegtuigen te zien landen en opstijgen en wat een wind maakt dat los!’s Avonds eten we bij Mylos ('molen'); er staat ook een restant van een oude molen midden in het terras aan het water.  In het restaurant  zeer dicht bij de luchthaven, kan je de vliegtuigen vanaf je tafeltje mooi zien binnenvliegen. Ja beste lezers, ik zie ze vliegen. Ondertussen zie ik ze ook zwemmen want in het water zwemmen diverse kleine visjes driftig heen en weer.

Als we het eten op hebben wandelen we nog even langs de clubs, waaronder eentje met de naam BBC, die er al sinds de seventies zit. Benieuwd wat die afkorting hier betekent of zou het voor de vele Engelsen zijn dat ze zich hiermee sneller thuis voelen, maar verder heeft de club denk ik 'bar' weinig met de Britse staatsomroep te maken. 

3 sep - Verkassen naar het paradijs
Omdat we niet voldoende rust vinden in het hotel waar we zitten, besluiten we te verkassen naar een hotel elders op het eiland verder weg van de haven en  luchthaven. De eigenaar van het hotel waar we zitten lijkt nog maar weinig compassie te hebben voor z'n eigen toko en z'n gasten en zit de godganse dag maar te internetten, al dan niet met de tv er ook nog bij aan. Daarbij is de weg naar het hotel snachts langs de luchthaven en kleine haven met praktisch geen verlichting en 0 verlichting op het pad naar het hotel erg onveilig (very creepy en spooky)


Hotel Paradise

We vinden onderdak bij Hotel Parsdise, ver weg van Skiathos stad en hoog gelegen maar alles oogt zoveel frisser en hier voelen we ons zo veel eer welkom want een vakantigevoel hadden we gewoon niet bij het vorige hotel.
Savonds kijk ik op tv eerst naar een Grieks kinderkoor dat op’ Noord-Koreaanse wijze’ de 'cupcake' song 'Miss me when i am gone' uitvoeren. Daarna  zap ik naar View from the top', een romantische komedie, die word uitgezonden op de Griekse zender Skai. Ik ben blij dat ze hier net als in NL aan ondertitels doen in plaats van nasynchronisatie zodat ik de film normaal kan volgen. 

4 sep  - Naar het klooster in de bergen.
Vanuit ons hotel in Achladias ga ik na het ontbijt op pad. Ik loop lang door de groene heuvels waarbij ik luister naar het ruizen van de bomen, de vogels, een bergbeekje en af en toe een verdwaald huis van een herder. Slechts af en toe passeert een Squad of auto mij of een enkele wandelaar. Zoals twee Engelsen die zich verbazen over de vele foto's die ik maak. 


 Een van de vele uitzichten op mijn tocht vandaag

Na ruim anderhalf uur wandelen kom ik uit bij de kust van Kehria Beach De hond van het taveerne, die Whisky blijkt te heten, komt gezellig bij me zitten en het lijkt net of hij al jaren bij me hoort. Waakzaam als hij is blaft hij gelijk als er een groepje mensen op ezels komt aangelopen. Zelf kom ik ook nog een aantal bokjes tegen met herders. Het echte bergleven. 
Ik wandel door naar een klooster en kom onderweg twee Grieken tegen kom, die me een stukje verder op weg helpen met de auto en als ze horen dat ik uit Holland kom zeker niet moet vergeten de groeten te doen aan Dijsselbloem,waarop ik instemmend knik en m'n weg te voet vervolg naar het klooster waarbij ik verderop nog een lift krijg van twee Engelsen. 


Klooster Panagia Kanoystria

Als ik aan kom bij het klooster  (Panagia Kanoystria) word ik warm welkom gegeten door de kloosterdame en haar goede vriend Gianni. Ze woont de hele zomer in het klooster om her te verzorgen en Gianni is een goede vriend die haar, onder genot van een wijntje, gezelschap houdt. Zelf bestel ik er een flesje water en we praten gezellig wat, waarbij het handig is dat in een paar woordjes Grieks al ken. 'Pos se lene' (hoe heet je) breekt al snel het ijs Gianni vraagt me voor de grap of ik met de kloosterdame wil trouwen en ook mijn zomers in het klooster wol doorbrengen. Daar wil het klooster vrouwtje zelf nix van weten en vrolijk zingt ze een traditioneel Grieks liedje die volgens Gianni veel mooier zijn dan de Griekse pop muziek. 


Hondencentrum Skiathos Dog Shelter

Als ik net onderweg ben terug van het klooster kom ik langs het honden centrum. Toeristen kunnen hier wandelen met honden. Maar het ja al te laat op de middag en dus gesloten. Ik had nooit gedacht er te voet überhaupt te komen omdat het in de bergen lag.  Als ik even later verder loop toetert Gianni om me een lift te geven naar Skiathos stad en onderweg praten we nog wat verder. 


Achladies Beach

Ik ga vanuit de Skiathos stad met de bus naar Achladies, vlakbij ons hotel, en bekijk het strand hier, als ook het volgende strandje Vasilias Beach. Toen ik van dit strandje terugliep hoorde ik een Nederlands gezin steeds om Leica roepen. Het bleek om de hond te gaan. Waarschijnlijk is de eigenaar een fotografie liefhebber. Ik zei tegen Leica dat ze terug moest gaan naar haar Famillie maar ze bleef met mij mee lopen en luisterde totaal niet, niet naar mij en niet naar hen. De Nederlandse familie bedankt me voor mijn poging maar blijven Engels tegen me praten zelfs als ik Nederlands terug blijf praten. Waarschijnlijk zitten ze hier zo in een modus van Engels praten dat ze het niet eens door hebben. 

5 sep - Rustig dagje
Na een simpele brunch vertrek ik naar de stad waar ik de cd-winkel van het eiland tegenkom. Het is lastig zoeken want in alle bakken vol cd's liggen ook weer stapels met cd's  maar toch vind ik 2 cd's van een zanger waarvan ik eerder heb gekocht.


Skiathos stad

Daarna zie ik de boot liggen die naar Kastro gaat. Meer informatie moet worden gevraagd bij de Tourist Info die aan de haven ligt. Er zitten twee dames in het hokje waarvan eentje helemaal geen Engels spreekt en eentje zo gebrekkig dat ik praktisch niets wijzer word. Ze kan vooral herhalen wat er al op het informatiebord bij de boot staat. De vragen hoeveel het kost en waar ik betalen moet is  voor haar allemaal te moeilijk. Hoe bestaat het dat zulke mensen werken in de toerist info!!!

Als ik moe teug kom op de hotelkamer hebben mijn buren de muziek veel te hard aan staan en zingen ook erg hard mee, vooral bij 'The sound of silence' terwijl ik alleen maar kan verlangen naar het geluid van de stilte..

6 sep - Back to the future
Hoewel er regen verwacht wordt is het nog droog als ik vertrek en gok ik toch op een bus tochtje naar Koukounaries (het eindpunt van de enige buslijn hier).Onderweg naar de bushalte komt er een jeep aanrijden en vraagt de chauffeur aan mij "Bent u van hier?". Kennelijk zie ik er uit als een local, en ik had m'n baardje nog wel bijgewerkt.


Natuurgebied in lagune achter Koukounaries beach

In de bus is het staan geblazen zowel heen (deels)  als terug (geheel). Lastig als er dan dikke Engelsen met bierbuiken door het gangpad moeten bij een halte, terwijl ik (net als veel mensen)al noodgedwongen in het gangpad sta. Gelukkig hier –in tegenstelling tot de bus op Skopelos - geen chagrijnige gezichten in de bus omdat mensen ook hier niet anders kunnen dan tegen elkaar aan leunen. 

Misschien is het door de superopgewekte man van de buskaartjes die de sfeer er goed in brengt. "One step back please. Back to the future". En als ik in de bus terug zit vraagt hij (het is inmiddels begonnen te regenen) "You didn't swim today?". En inderdaad, dat had ik ook niet. Nou is Koukounaries,het meest verre maar wel meest populaire strand van het eiland, toch al niet mijn soort strand en ik kwam er eigenlijk vooral om de omgeving te zien. Achter het strand ligt namelijk een lagune met een prachtig natuurgebied. Helaas komt dat door het druilige weer niet over op de foto's, maar als de zon schijnt is het ongetwijfeld nog mooier. 

7 sep - The war of the Mosquitos
Na een nacht waarbij vooral mijn tante last heeft van een aanval van muggen, is het na  het ontbijt opeens toch mooi weer geworden en besluit ik de kans aan te grijpen nog een keer op pad te gaan. Vanaf Achladies (het dorp onder aan de heuvel waar ons hotel ligt), wandel ik langs de hoofdweg nog wat verder. 


Kanapitsa Beach

Via Sklitiri loop ik door naar Kanapitsa waar zich nog een mooi strandje bevind in een baai. In een supermarkt staan de WC rollen in het koelvak. Ach dit is Griekenland, een land waar niets logisch is. En dat is vreemd als je bedenkt dat dit woord uit het Grieks afkomstig is (logos)


WC-papier in de koelkast.

In de bus terug zeg ik waar ik heen moet maar bij bushalte 9 rijdt de bus gewoon door. Als ik naar voren loop om te vragen waarom de bus niet gestopt is, zegt de man van de kaartjes stoïcijns "Dan had je maar moeten bellen". (De stopknop gebruiken). Hoewel ik op een eerdere bus eerder een bord had gezien die de noodzaak tot bellen benoemd had, was het in geen van de busritten nodig geweest er gebruik van te maken. Had ik al gezegd dat in dit land niets logisch is?!En dus noodgedwongen een halte te ver uitgestapt wandel ik weer terug en vervolgens weer naar boven. Halverwege moet ik echt even uitpuffen. Het stijgen (het is een behoorlijke helling elke keer) op het warme middaguur werd me toch wat te veel. Gelukkig kan ik heerlijk bijkomen daarna in het verkoelende water van het zwembad bij het hotel.

8 sep -Laatste volle dag Sporaden
Vandaag een rustig dagje met wat praten, lezen,regeldingetjes en het pakken van de koffers. Zappend naar de Griekse muziekzender MAD valt het me op dat er heel veel teleshopppingkanalen- en programma's zijn. Ik val van de ene productpromotie in de ander. Dat noem ik pas een amazing discovery! Gelukkig is de muziek beter, oa van een Grieks-Zweedse zangeres Elena Paparizou die na enig speurwerk blijkt te hebben meegedaan aan het songfestival.


Avondlucht boven baai van Skiathos stad bij vlieghaven

9 sep Afscheid van de Sporaden 
Even na zessen  smorgens begint de lange dag, de laatste dingen inpakken , afscheid nemen en weggaan. Een van de hotel-mensen (Dimitri) brengt ons naar het vliegveld en daar eten we van het ontbijt wat hij nog voor ons gemaakt heeft.  De taxi die we eerst hadden besteld maar later afbesteld (omdat het hotel ons wilden brengen in onze situatie) kwam toch. Uit rancune ging hij op de steile helling de weg blokken waardoor Dimitri bijna een rare bocht wilde maken om hen te passeren. Gelukkig duurt dit maar even en bereiken we zonder verdere problemen het vliegveld voor de reis naar huis.
Finn in het bos
Afgelopen zondag was ik getuige met mijn vader van een uniek concert van de Nieuw-Zeelandse zanger Neil Finn, die je vooral zult kennen van zijn grote hits met Crowded House of Split Enz. Deze hits ontbraken natuurlijk niet, maar ook veel solowerk kwam voorbij, o.a. van de geweldige cd 'One Nil'



De avond begon met een bandje, Avi on fire, dat pas haar 5e optreden deed. En dan ook nog eens in de halve bezetting (met maar 3 in plaats van 6 bandleden). Met 2 zangeresssen (waarvan er 1 ook piano en gitaar speelde) en 1 gitarist, was het wel aardig, maar ook niet meer dan dat. Dit bandje moest duidelijk nog groeien.

Daarna nam Liam Finn, zoon van hoofdact Neil Finn, het podium over. Met een enorme dosis energie en humor deed hij de vorige act vergeten. Onder andere met een soort mini-theremin (Marco gebruikte een grote versie van dit instument in 'Wat is mijn hart') toverde hij bijzondere geluiden het bos in.

Setlist Liam Finn
01 Fire in Your Belly
02 Better to Be
03 (Onbekend)
04 Wide Awake on the Voyage Home
05 Ocean Emmanuelle
06 Snug as Fuck
07 Cold Feet
08 (Onbekend)
09 Gut Feeling (DEVO cover)

Neil, maar ook zijn zoon Liam (die een van de voorprogramma's verzorgde, maar ook bij Neil in de band meespeelde) vonden het geweldig om in het bos op te treden. Ze hadden het gevoel dat de hoge bomen die het concertterrein omsloten,ook stille getuigen waren van het optreden en meeluisterden. Ze waren overigens niet het enige optreden in het bos die avond. Er was verderop nog een ander festival, dat gelukkig qua geluid het optreden niet overstemde. Neil had begrepen dat een heavy-metal festival was. Genoeg reden om ook even een stukje ruig te spelen voor ons.



Niet alleen de hoge bomen vormen het decor in het bos maar ook een aantal afgedankte 'vliegruig-slurfen' van Schiphol (die gebruikt worden om van de gate in het vliegtuig te komen) liggen/staan als decorstuk opgesteld. Neil bedacht voor zijn achtergrondkoortje de geweldige naam 'The Slurf Choir' verwijzend naar de slurfen.


Compilatie van een aantal nummers van het concert: Driving Me Mad, Don't Dream It's Over, Anytime, I Got You, She Will Have Her Way

Een mooi moment was ook toen Neil dacht dat iemand op het podium 'Somewhere over the rainbow' inzeette (wat niet zo was) maar wel spontaan deze klassiker begon te zingen. Een nummer dat geen klassieker was, was het nummer 'I want a hug' want Neil zei 'I don't remember that song'. Het was ook geen lied, maar het verzoek om iemand uit het publiek (dat overigens bestond uit mensen uit heel West-Europa) om een omhelzing. Een leuke manier om te zeggen dat hij daar geen zin in had. Wel kregen de mensen op de eerste rij (die naar voren waren gelopen om daar te gaan staan) een high-five.

Setlist Neil Finn
01 Pony Ride
02 Something So Strong (Crowded House)
03 One Step Ahead (Split Enz)
04 Flying in the Face of Love
05 Distant Sun (Crowded House)
06 Fall at Your Feet (Crowded House)
07 Hole in the River (Crowded House song)
   (incl. fragment "Spellbound" (Split Enz)
08 Four Seasons in One Day (Crowded House)
09 Message to My Girl (Split Enz)
10 Dizzy Heights
11 Driving Me Mad
12 Pineapple Head (Crowded House)
13 Don't Dream It's Over (Crowded House)
14 Anytime
15 History Never Repeats (Split Enz)
16 I Got You (Split Enz)
17 Locked Out (Crowded House song)

Toegift:
18 English Trees (Crowded House)
19 Love This Life (Crowded House)
20 She Will Have Her Way


Een dag eerder had ik me met Chantal ook al goed vermaakt bij Amsterdam kookt. Ik was al eerder geweest bij de editie van mei bij het Olympisch Stadion met Debra (die nu weer terug in de USA is). Dit keer was de locatie de NDSM werf in Amsterdam-Noord, een culturele hotspot die nu dus ook een culinaire hotspotwas. Behalve het broeven van lekkere dingen, zoals een iets te gekruid Bosnisch worstenbroodje, was er ook lekkere muziek. Zowel live muziek als een 'Singels-tent' waar je kon dansen op foute '90's klassiekers (dat deden we natuurlijk ook even).

Optredens waren er o.a. van Lucky Fonz III die een soort vrolijke onhandigheid heeft op het podium en daarmee toch wel het publiek voor zich wint.Ik had hem lang niet zien optreden, de laatste keer zal bij zijn debuut-cd jaren geleden in het Vondelpark zijn geweest. Eefje de Vissser heb ik dit jaar al wel vaker gezien (2x al), maar het is altijd heerlijk om haar weer live te zien (en nog niet eeens de laatste keer dit jaar, staat al weer concert gepland in december).


Rondee (zie foto's hierboven) kende ik van de radio en was blij verrast door hun live optreden. Na afloop sprak ik nog even met de moeder van de zangeres en de ouders van de bassist en kort daarna kwam de zangeres ook erbij staan en begrroette me alsoft ze me al jaren kende. Ik kwam alleen maar even vragen of de cd al uit is. De cd die op Terschelling is geschreven, en opgenomen in Berlijn, moet nog even gemixt en gemasterd worden, dus ik moest nog even geduld hebben.


Eerder die ochtend had ik met samen met Pascal ook al op muzikaal vlak begeven in het Tropenmuseum. Hier was de tentoonstelling 'Rhythm & Roots' te zien die de geschiedenis toonde van de vele muziekstromingen als soul, jazz, bebop, salsa, R&B tot mij daarvoor totaal onbekende varianten als 'highfive' Er waren mooie dingen te zien zoals een jasje van Elvis en de gitaar van Chuck Berry en vele roots-mziekinstrumenten uit den vreemde.


Een week eerder was ik ook bij een interessante tentoonstelling. Het Stedelijk Museum Amsterdam had een prachtige expositie van voorwerpen van de Amsterdamse School; de domante architectuur & ontwerp-stroming aan het begin van de vorige eeuw. Prachtige klokken, bedmeubilair, banken, stoelen etc. uit die tijd waren tentoongesteld. Ik heb me ooit op de middelbare school wat verder verdiept in deze stroming, dus exposities als dit blijven me altijd trekken en gelukkig werd ik niet teleurgesteld!
Vakantie

Zonsondergang Rhodos, mei 2016

Het zal niemand verbazen dat mijn vakantieplannen voor dit jaar opnieuw het door mij zo geliefde Griekenland zijn. Na een korte vakantieweek in Rhodos in het voorjaar ga ik deze maand nog opnieuw naar de Griekse zon om nu een reis te maken langs diverse eilanden van de eilandengroep Sporaden.


Zonsondergang Santorini, 2015

Vorig jaar ging ik met mijn tante al eilandhoppen tussen eilanden van de Cycladen (met o.a. Santorini) en dat smaakte zogezegd naar meer... En dus is nu een volgende eilandengroep aan de beurt om in 3 weken grondig te verkennen, en eigenlijk 3 mini-vakanties in 1 te hebben.


Het effect van erosie op het landschap in Corfu, 2011

Ik kom vast met een goedgevulde koffer teug naar Nederland,gevuld  met cd's aan Griekse muziek maar ook vooral een koffer vol verhalen. Want zeker ook met mijn tante maak ik altijd wel dingen mee. Op Corfu namen we een hond mee naar huis en liet ik mijn haar knippen door aardige kapster Vicky van de Shampoo kapsalon, op Naxos en Rhodos had ik dates en mijn 50+ tante werd versiert door een 20+ gastje , op Paros werden we bij wildvreemden binnen gervaagd en kregen we van alles te eten, op Santorini waren we deelgenoot van diverse Aziatsche bruiloften,  en we zijn op diverse plekken zelf  ook als romantisch koppel aangezien.


Relaxen op Kos, 2008

Maar ik heb vast ook wel even tijd om te relaxen en misschien weer eens een boek te lezen.

Benieuwd wat voor nieuwe ervaringen en verhalen deze nieuwe eilanden zullen brengen...
Uitstapjestijd & Zomerkamp
De afgelopen periode was er weer eentje van uitstapjes...


Het eerste uitje was naar de open dag van het Zonnehuis, een oud activiteiten centrum en nu concertzaal in de arbeiderswijk Tuindorp Oostzaan in Amsterdam, waar ik ook een rondleiding kreeg. Ik was in het Zonnehuis- tot mijn spijt - no gnooit geweest. Wat een mooi gebouw... al zagen de kleedkamers er wat armoediger uit...Laten we het nostaligsch noemen:



De kleedkamer van Niels Geusebroek in het Vondelpark is ook niet heel chique, maar ook dat is misschien wel juist de sfeer van dit openlucht theater. En wat een middag was het! Samen met Katherine en Marcel genoot ik vaan een heerlijk muziekmiddagje. Mooi moment was toen tidjens 'Take your time girl' het zoontje van Niels bij het podium kwam (en met hulp van Katherine ook op het podium). Niels vond het duidelijk leuk dat ik foto's had gemaakt van dit hem ontroerende moment. Na afloop vertelde hij Katherine uitgebreid over zijn carriere vanaf zijn middelbare schoolbandje tot nu. Hoewel voor mij niet echt onbekend meer was het leuk dit van  hemzelf te horen.



Een week later ging ik met Martijn naar het Amsterdamse Bos voor een optreden van The Common Linnets. Ook in dit thearter was ik nog nooit geweest Prachtig gelegen in het bos, met van die vliegtuig-slurfen als achetrgrond decor. Toepasselijk omdat het theater erg vlakbij Schiphol ligt.



De Linnets begonnen met een akoestiche set vooraan het podium maar gingen na de pauze ook nog even lekker er tegenaan. En Ilse zou Ilse niet zijn als ze toch ook niet even in het publiek kwam zingen. Wij zijn toen ook even naar voren gelopen, want de rest van de avond stonden we bovenaan, met weliswaar een goed overzicht.



Een dag later stond het 40UP summer festival in Eindhoven op het programma, ook weer samen met Martijn. Nadat we de koffers hadden ingeleverd in het hotel zijn we eerst even over een marktje gelopen en zagen we dat een cd-winkel opheffingsuitverkoop hield. Voor ruim 30 euro met een hele stapel singles en cd;'s naar huis en Martijn met een unieke single van Ferry van Leeuwen van begin jaren '90 met Boom Boom Mancini.


Na geld te hebben gepint en hotel eigenaar betaald gingen we met de trein naar station Strijp S, waar op het oude Philips terrein het festival plaatsvond. Als eerste trad George Mc Grae op. Aardige man. Het was aardig druk met mensen die met hem op de foto wilden (zelfs hier drongen nog mensen voor), maar ook ons is het gelukt.


Verder traden o.a. The Three Degrees op (wel oud geworden), Snap (die helaas grotendeels playbackte tot onze teleurstelling) en Bananarama. Toen we met deze meidengroep op de foto gingen, gaf Martijn na de foto bijna mijn toestel aan de dames mee in plaats van terug aan mij haha...


Vanaf Eindhoven ging ik gelijk door naar de zomerkampen van onze scouting in Brabant.. Dat scheelde nu... Ik was toch al in Brabant.
Onderweg nog even in Tilburg gestopt om wat te stoppen (en te schuilen voor een hoosbui). Het waren ontzettend warme maar gezellige dagen. De kidnderen hebben vooral veel waterpret gemaakt (maar wat wil je ook met dat warme wer). Boekje met kamp verslag is inmiddels weer af voor als de kids morgen terug komen.
Twee dagen live in Den Haag
Dit weekend was ik 2 dagen achter elkaar in Den Haag voor live muziek, en twee dagen samen met Martijn. Op zaterdag trad Og3ne op. Maar daar moesten we nog even op wachten, want pas nadat coverband Boston Tea Party - eveneens bestaande uit 3 vrouwen - had opgetreden, betrad Og3ne het podium. Op het Malieveld speelde ze een aantal eigen liedjes en enkele covers in het kader van Veteranendag.


Na hun optreden op het hoofdpodium spoeedde ze zich naar de studio van NPO Radio 5 voor een interview met presentatrice Jeanne Kooijmans (o.a. bekend van The Breakfastclub op 3FM jaren geleden, later Ontbijt TV en Ook Dat Nog). Jeanne wist Og3ne te verlijden tot het zingen van een a capella stukje. Helaas was het door een veelheid aan omgevingsgeluid in de studio zelf niet te horen, en kon ik pas thuis bij het terugluisteren horen wat ze gezegd en gezongen hadden. Na dit optreden liepen we achter Og3ne aan naar de auto's en mochten fans met hen op de foto. Uiteraard een kans die ik me niet liet ontglippen.


Op de foto met Og3ne, en de Og3ne-selfie (althans met 2 van de 3)

Daarna liep ik nog even terug naar de NPO Radio 5 studio om even een praatje te maken met Jeanne Kooijmans. Ferry van Leeuwen had namelijk ooit de tune van haar toenmalige radioprogramma Cafe Kooijmans in gezongen (op de wijs van de tune van Cheers). Ik vroeg of dat er mee te maken had dat ze 'Diamonds' van Boom Boom Mancini (da's ook Ferry) zo mooi liedje vondt. Maar dat wist ze niet meer, dus hield ze het maar op puur toeval.


Op zondag gingen we naar Parkpop. Daar had ik ook met andere Martijn (uit Zwolle) en zijn vriendin Jantine afgesproken. En zo waar vonden we elkaar in al die drukte. Aan het eind van de avond kwamen we ook nog Jeroen tegen die we kennen van Muziekcafe in Amsterdam. Muziekliefhebbers kom je altijd weer tegen. Eigenlijk was het wel beschamend dat voor zo'n muziekliefhebber als ik, dit pas mijn 1e Parkpop was. Maar eens moet de eerste keer zijn.

Eerder op die dag had ik ook al een andere eerste keer gehad: de eerste keer naar de algemene ledenvergadering van een omroep (Human). Gelukkig was ik na deze vergadering in het Tolhuis in Amsterdam-Noord nog op tijd in Den Haag.

Met de tram gingen we naar het Zuiderpark (waarbij de bestemming op de voorkant van de tram zelfs was aangepast in Parkpop). Mensen van de HTM lieten ons met een speciaal apparaatje meteen in- en uitchecken zodat we daar verder geen omkijken meer naar hadden. Vervolgens bij de halte moesten we nog een heel stuk door het Zuiderpark lopen en kwamen we uiteindelijk in een lange rij. De hekken waren nog niet open, terwijl de eerste band al begonnen was. Beetje vreemd. Maar gelukkig was ik wel precies op tijd voor de eerste band waar ik voor kwam...


Als eerste ging ik namelijk naar My Baby. Twee van de leden van deze band zaten namelijk bij mij op de middelbare school: zangeres Cato en drummer Joost. Samen speelde ze ook in de bands The Souldiers (samen met hun zus Sofie Winterson) en met hun vader in de Van Dijck Band. My Baby zette een strakke show neer, maar het geluid stond wel ietsjes te hard vooraan het podium, zodat we gaandeweg het optreden toch wat meer naar achteren zijn gaan staan.


Na My Baby trad Typhoon op. Blijft ook te gek. Maar omdat we K's Choice niet wilden missen, verlieten we al na 2 liedjes het veld van Typhoon om naar het hoofdpodium te gaan. Later trad op dat hoofdpodium ook nog John Coffey op (linksonder), best ruige muziek, die we maar op de koop toe namen in afwachting van slotact Billy Ocean. En tussendoor zag ik ook nog Aap Noot Mies (rechtsonder), die qua stijl en zangtechnisch doet denken aan een mix van Eefje de Visser en Roos Blufpand, ook twee vrouwelijke muzikale talenten uit eigen land.


Wel, K's Choice dan, want dat was wel een act waarvoor ik o.a. gekomen was. Een band die ik al volg sinds 1998 en hun geweldige album Cocoon Crash, maar nog nooit live had gezien. Nu kon ik eindelijk hits als 'Not an addict', 'Everything for free' en 'Hide'horen. Verder speelde de Belgische band vooral veel nieuw werk.


De avond werd afgesloten door een waar popicoon. Billy Ocean zong o.a. Suddenly, Get in To My Car, When The Going Gets Tough maar ook een cover van Bob Marley: No Woman No Cry. Dit deed Jeroen de uitspraak ontlokken: "Is het nu Bob Ocean of Billy Marley?. Bob of Billy, het maakte niet uit want hij deed het met evenveel enthousiasme en zangkwaliteit. Wat is deze oudgediende zanger nog goed bij stem. Genieten van al die oude htits... en zowaar had hij nog een nieuw nummer voor ons. Van het lied, wat hij als Special K aankondigde dachten we eerst, wat zegt hij nou "Special Gay"? Of heeft hij het over de onbijtgranen van Kellogs? We zullenn het in het geroezemoes wel niet goed verstaan hebben, want een dergelijke titel op zijn album uit 2016 kom ik niet tegen. Ik denk dat het "Are You Ready was. Enfin, het swingde net als zijn oudere werk wel lekker de pan uit.
 
Na 30 jaar weer in de Efteling
Ik was er denk ik zo'n 30 jaar niet geweest... De Efteling.... Beschamend eigenlijk dat het zo lang heeft moeten duren. Hoe oud ik precies was toen ik er voor het laatst was weet ik niet. Het was een familliedag met een famillie die nog heel anders was samengesteld dan nu het geval was, en er zijn nog videobeelden waarbij mijn nichtje aan het meemarcheren is op een of ander voorbij komende groep muzikanten met marsmuziek.Dat is eigenlijk alles wat ik me kon herinneren... Het werd kortom tijd voor een nieuw bezoek, en afgelopen week was het dan op dinsdag eindelijk zo ver. Samen met Martijn en Marjolein gingen we op een iewat regenachtige dag naar Kaatsheuvel.


Toen we naar de ingang liepen maakte ik mijn eerste live filmpje op Facebook. Misschien niet het meest boeiende moment, maar voor mij was het toch best wel een moment. Er zat immers best een tijd tussen, en dat is zacht uitgedrukt.

Het was gekukkig niet zo druk in de Efteling, mede vanwege het weer en het feit dat het nog geen vakantie was...Al waren er wel wat scholen op schoolreisje, waarbij sommige kinderen wel in een heel fel herkenbaar tenue waren gehezen, maar als ze kwijt raken wel weer handig om ze terug te kunen vinden.



Omdat het relatief rustig was, klopten de wachttijden bij de attracties niet altijd, en dan in positiebe zin. Of misschien was het de relatieve wachttijd, want als je gewoon gezellig aan het kletsen bent in de rij, vergeet je gewoon de tijd. En soms was er niet eens een rij, dan valt er weer minder te kletsen, dat wel.

De dag begon met de Pandadroom. Eigenlijk alleen omdat ik wist dat Trijntje Oosterhuis de themasong van deze attractie heeft ingezongen, wilde ik deze attractie niet missen. We kregen onder het nummer 'In this together' prachtige natuurbeelden van het WNF te zien, die sponsor is van deze attractie. Daarna kwam het 3D gedeelte. Met de 3D brillen op, waande Martijn en ik ons ook weer even in de prachtmusical Sky, omdat dat de laatste keer was dat we een 3D bril droegen. Toen er een slang in het 3D beeld kwam, had ik de schrik van mijn leven - hoewel ik wist dat het nep was - Haha. Martijn moest erg lachen om mijn reactie.



Terwijl Marjolein even alleen in de Baron was gegaan, gingen Martijn en ik samen in de Pirana. Dat had ik mijn oudere famillieleden als kleine jongens zien doen, en was jaloers op hen dat zij als  'grote mensen' dit wel mochten doen. Nu had ik de kans om dit in te halen. Martijn waarschuwde wel voor het klotsende water wat over je heen kon komen. Helaas was hij daarvan zelf ook het meeste slachtoffer.

De attracties die we hebben bezocht in willekeurige volgorde
Pandadroom, Bob, Fata Morgana, Pirana, Joris en de Draak, Carnaval Festival, Vogel Rok, Droomvlucht en de Pagode

In het sprookjesbos zagen we diverse sprookjes waaronder Doornroosje, Roodkapje, Pinnokio, Rode schoentes, Trollenkoning, Raponsel, De zeemeermin, Wolf met 7 geitjes,Hans &  Grietje, Vrouw Holle, Snueewwitje, De kikkerkoning, Klein duimpje, Repelsteeltje en De sprookjesboom.

Bij de Rode Schoentjes waren kinderen aan het discussieren hoe het systeem van de bewegende schoentjes zou werken. Ik hield het maar bij iets met mangneten. En ook bij de Sprookjesboom verhieven zich diverse kinderstemmen als de boom vroeg "Hoe heet jij" of "Hoe oud ben jij" om dan vervolgens op te scheppen over zijn eigen ouderdom.

Assepoester zagen we gek genoeg niet, en die had ik wel graag willen vinden omdat Marjolein die in het theater gespeeld heeft. Moeten we er toch nog maar eens heen!
Drie Scouting weekends

Drie weekenden lang stonden mijn weekenden, geheel of gedeeltelijk in het teken van Scouting

Weekend 1: Diemerbos-dag
Weekend 2: Bever Doe Dag 2016
Weekend 3: Bever Weekend 2016

Bij de Bever-activiteiten sta ik zelf niet op de foto;s omdat ik daar primair kwam om foto's te maken, naast mee ta assisteren met de acitviteiten.


Links: Kruiwagens vol met zand, rechtsboven: BBQ en marshmellows roosteren, rehctsonder: vingerpoppetjes maken

Weekend 1: Diemerbos Dag
De realisatie vande blokhut plannen van onze Scouting club in in het Diemerbos komt nu steeds dichterbij. Er wordt hard gewerkt aan de bouwaanvraag, we denken na over de inrichting en we hopen ook snel duidelijkheid te krijgen over de financiering. Op de plek in het bos die al voor ons is gereserveerd werd op zondag 5 juni 2016 een speciale dag in het Diemerbos gehouden. Voor kinderen was er een speurtocht en gelegenheid om marshmallows te roosteren boven het kampvuur.Helaas was er geen grote aanloop van mensen omdat in het centrum van Diemen ook een eetfestival was met live muziek. Gelukkig waren er veel van onze eigen mensen. Wethouder Grondel hield een toespraak en overhandigde tevens aan Bryan en Mikal de prijs voor hun winnende ontwerp van de te realiseren kampvuurkuil.


Linksboven: Diemerbos-selfie, linksonder: Ik tussen de zandscheppers,
Rechtsboven: Ik in gesprek met oud lid Erik, rechtsonder: wethouder Grondel met prijswinnaars kampvuurkuil wedstrijd.


De volwassenen en ook zelfs de allerkleinsten hielpen mee met zand scheppen om de grond - waar de blokhut fundering gaat komen - af te graven. Dat was nog best pittig kan ik ze zeggen, want ook ik droeg mijn steentje...eh schepje bij. De dag werd voor de stafleden afgesloten met een gezellige BBQ en ook was er gelegenheid oud leden en oud-stafleden die waren gekomen weer eens te spreken, zoals iemand die een van mijn Welpen-leiders was toen ik begon in 1990.


Weekend 2: Bever Doe Dag


De Bever Doe Dag is een jaarlijks feestje voor alle Bevers (jongens en meisjes van 5 tot 7 jaar) uit de regio Amsterdam. Verschillende Bevergroepen uit de omgeving waren naar Diemen gekomen voor een middag vol spelletjes. Er moesten bootjes gemaakt worden om die ook echt te laten varen. Er waren raadspelletjes, je kon kleurrijke schilderijen maken van je handen en natuurlijk was er ook tijd voor gekkigheid.


Weekend 3: Bever Weekend 2016

 De Bevers dachten op reis te gaan naar de zon. De paspoorten waren
geregeld. De tickets lagen klaar. Niets stond hen in de weg om met een
tropische cocktail aan het strand te kunnen liggen. Vol verwachting stegen ze op in het vliegtuig... .Maar dan  opeens… BOEM! Met een groot geraas stort het vliegtuig neer…. Midden in de jungle!


Groepsfoto en portretten tijdens Bever Weekend 2016

Niemand minder dan Freek Vonk (gespeeld door Fonz)  heette hen welkom en vertelde hen over een groot probleem! Er was namelijk een stroper actief in de jungle die alle dieren dood maakte. De Bevers wildehem graag helpen om die gemene stroper te stoppen. Na elk spelletje kregen ze een aanwijzing over hoe ze de stroper konden herkennen.. Hij was kaal, hij had een bril… Elke keer kwamen ze een beetje meer te weten.

De Bevers gingen zelf ook door de jungle als echte wilde dieren. Kort aankomst in de jungle waren ze allemaal geschminkt tot tijgers, slangen of apen.  Bij de wilde beesten af! Wat zagen ze er allemaal gevaarlijk uit!

Er stonden verschillende dieren spelletjes op het programma dit weekend. Zoals het dieren geluiden spel waarbij alle Bevers een dier na doen en een
Bever die in het rond loopt tussen al die dierengeluiden een bepaald dier moet zien te herkennen. Ook was er Dieren Memory met foto’s die in het
gebouw versopt waren, en een andere variant waarbij de kinderen van bepaalde dieren gezocht moesten worden. Daarnaast bekwaamden de Bevers zich dit wekeend hun schiet–kwaliteiten op diverse voorwerpen in het speelveld. Niet geheel onbelangrijk in de jungle.


Boven: Nog een groepsfoto, Links: schiet-oefening, Rechts: Intake bij de douane voor vertrek

Op zondag speelden ze buiten  Dieren Pictionary. maakten ze dieren maskers en werden er konijnen geknutseld van een ouwe sok. Vervolgens wilden de Bevers de kinderboerderij bezoeken, maar die was dicht. Gelukkig konden de Bevers zich op het sportveld en de speeltuin zich heerlijk uitleven. Net als in de jungle konden  ze in de speeltuin heerlijk zwieren, klauteren en slingeren.  Overigens had een aantal Bevers bij het gebouw al bewezen goede bomenklimmers te zijn! Al was voor een enkeling naar boven toch makkelijker dan weer naar beneden!

Terug bij het gebouw lag er een  Bever (ja geen kind hoor maar een Bever-knuffel) met de tekst ‘Wie wordt de volgende’. De stroper bleek zich schuil te houden in de bosjes, waar hij zogenaamd ‘Alleen aan het spelen was’. Ja ja… Mooie praatjes!  Gelukkig bood hij wel zijn excuses aan en beloofde hij het nooit meer te doen!
"Ik wil dat je me los laat
En dat je morgen weer verder gaat"